sultopryd

Sultopryd to atypowy lek przeciwpsychotyczny z grupy benzamidów, stosowany głównie w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Działa poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D2 i D3, wykazując większe powinowactwo do receptorów w układzie limbicznym niż w układzie pozapiramidowym, co przekłada się na mniejsze ryzyko występowania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków.

Lek charakteryzuje się również słabym działaniem antagonistycznym wobec receptorów adrenergicznych α1 i histaminowych H1, co skutkuje relatywnie niskim ryzykiem sedacji i hipotensji ortostatycznej. Sultopryd wykazuje skuteczność zarówno wobec objawów pozytywnych (omamy, urojenia), jak i negatywnych (wycofanie społeczne, anhedonia) schizofrenii, choć jego wpływ na objawy negatywne jest umiarkowany.

Do najczęstszych działań niepożądanych sultoprydu należą: hiperprolaktynemia (która może prowadzić do ginekomastii, mlekotoku, zaburzeń miesiączkowania), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (szczególnie przy wyższych dawkach), oraz w mniejszym stopniu – objawy pozapiramidowe. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, padaczką oraz u osób w podeszłym wieku.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol VP 5 mg

Lek Bisoprolol VP, zawierający 5 mg bisoprololu fumaranu, jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia bez stymulatora, zespołem chorego węzła zatokowego, bradykardią <60 uderzeń/min oraz niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, późnym stadium miażdżycy obwodowej, zespołem Raynauda, kwasicą metaboliczną oraz nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy. Tabletki zawierają 135 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bisoprolol jest także przeciwwskazany w skojarzeniu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji kardiologicznych.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, działanie hipotensyjne, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy, miażdżyca zarostowa tętnic, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana cukrzyca, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność serca, rzut serca, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Interakcje

Betaksolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko znacznego zahamowania reakcji kompensacyjnych i nasilonej bradykardii. Niezalecane są także połączenia z amiodaronem, glikozydami nasercowymi, werapamilem oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń automatyzmu, przewodzenia i kurczliwości mięśnia sercowego, a także do ciężkiej bradykardii. W przypadku fingolimodu konieczne jest monitorowanie pacjenta przez co najmniej noc. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), leków przeciwarytmicznych, baklofenu, insuliny i sulfonamidów hipoglikemizujących, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, bradykardia, czy zaburzenia rytmu serca. Alkohol może zwiększać stężenie betaksololu w surowicy i nasilać jego działanie hipotensyjne oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności lub unikania spożycia alkoholu podczas terapii.
adrenalina, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd nasercowy, halogenowy lek znieczulający, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowy, zahamowanie zatokowe
Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Przeciwwskazania stosowania

Betaksolol, kardioselektywny beta-adrenolityk o wybiórczym powinowactwie do receptorów β1-adrenergicznych, stosowany jest doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca oraz miejscowo w postaci kropli do oczu (Betoptic 0,5%, Betoptic S, Optibetol 0,5%) w terapii jaskry i nadciśnienia ocznego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betaksolol lub substancje pomocnicze, reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, ciężkie choroby układu oddechowego (ciężka astma oskrzelowa, POChP, zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych), niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, bloki przedsionkowo-komorowe II i III stopnia bez stymulatora, dławicę Prinzmetala w monoterapii, zaburzenia czynności węzła zatokowo-przedsionkowego, ciężką bradykardię (<45-50 uderzeń/min), ciężkie postacie choroby Raynauda, niedociśnienie tętnicze, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy oraz kwasicę metaboliczną. Należy również unikać jednoczesnego stosowania z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji, w tym arytmii komorowych.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek betaksololu, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, cukrzyca, dławica Prinzmetala, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie ogólnoustrojowe, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, jaskra, kwasica metaboliczna, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm glukozy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność narządowa, niewyrównana niewydolność serca, POChP, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa, receptor beta1-adrenergiczny, sultopryd, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol Vitabalans 10 mg

Bisoprolol Vitabalans, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z floktafeniną (ryzyko poważnych zaburzeń hemodynamicznych) oraz sultoprydem (zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca). Niezalecane są kombinacje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (np. klonidyna, metylodopa) oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, niedociśnienie, bradykardię oraz przełom nadciśnieniowy. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I i III, antagonistów wapnia typu dihydropirydyny, parasympatykomimetyków, miejscowych beta-adrenolityków, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy, środków znieczulających, NLPZ, pochodnych ergotaminy, beta-adrenomimetyków oraz adrenomimetyków alfa- i beta-adrenergicznych.
adrenomimetyk, amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, azotan organiczny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, ciśnienie tętnicze, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, meflokina, nadciśnienie, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, omdlenie, parasympatykomimetyk, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja wody, spowolnienie akcji serca, środek znieczulający, sultopryd, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, ujemne działanie inotropowe, werapamil, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie krążenia obwodowego, zawroty głowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corectin 5 5 mg

Przed rozpoczęciem terapii bisoprololem (Corectin) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które wykluczają jego stosowanie. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują: nadwrażliwość na bisoprolol lub substancje pomocnicze, ostrą niewydolność serca lub epizody dekompensacji wymagające dożylnego leczenia inotropowego, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodnictwa (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy), bradykardię <50/min, niedociśnienie tętnicze z ciśnieniem skurczowym <90 mmHg. Ponadto bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową lub ciężką POChP ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli oraz u chorych z zaawansowaną chorobą naczyń obwodowych (późne stadium choroby zarostowej tętnic lub zespół Raynauda) z powodu ryzyka pogorszenia niedokrwienia kończyn.
astma oskrzelowa, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, dekompensacja niewydolności serca, floktafenina, fumaran bisoprololu, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptory beta-2-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betaxomyl 20 mg

Betaxomyl, zawierający chlorowodorek betaksololu w dawce 20 mg (odpowiadającej 17,88 mg betaksololu), jest selektywnym beta-adrenolitykiem o wskazaniach kardiologicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym laktozę jednowodną 100 mg/tabletkę), ciężkie postaci astmy oskrzelowej i POChP ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli. Lek jest również przeciwwskazany w niewyrównanej niewydolności serca, wstrząsie kardiogennym, blokach przedsionkowo-komorowych II i III stopnia (bez rozrusznika), dławicy Prinzmetala, zespole chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardii poniżej 45-50/min, ciężkich postaciach choroby Raynauda, ciężkich zaburzeniach tętnic obwodowych oraz niedociśnieniu tętniczym. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, Betaxomyl, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek betaksololu, choroba Raynauda, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca niewyrównana, niewydolność sercowo-naczyniowa, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenie tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg

Produkt Indix Combi, zawierający peryndopryl 5 mg oraz indapamid 1,25 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem (z powodu ryzyka zwiększenia stężenia i toksyczności litu), sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane z uwagi na ryzyko obrzęku naczynioruchowego), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (zwiększone ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek) oraz pozaustrojowymi metodami leczenia z błonami o dużej przepuszczalności (ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych). Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach ≥3 g/dobę, może osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami nerek. Należy także zwrócić uwagę na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, eplerenon w dawkach 12,5-50 mg/dobę), inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, heparyn, leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu i kotrimoksazolu, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu i funkcji nerek.
aliskiren, allopurynol, amfoterycyna B, amiloryd, amiodaron, amisulpryd, bretylium, chinidyna, chloropromazyna, cyjamemazyna, cyklosporyna, dofetylid, doustny lek hipoglikemizujący, droperydol, dyzopiramid, eplerenon, erytromycyna dożylna, ewerolimus, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gliptyna, halofantryna, haloperydol, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lewomepromazyna, linagliptyna, metadon, metformina, mineralokortykosteroid, mizolastyna, moksyfloksacyna, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra niewydolność nerek, pentamidyna, peryndopryl i indapamid, pimozyd, pochodna fenotiazyny, preparat naparstnicy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sotalol, sparfloksacyna, spironolakton, stężenie litu w surowicy, sulpiryd, sultopryd, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, tiapryd, tiorydazyna, torsade de pointes, triamteren, trifluoperazyna, trimetoprim, winkamina
Leksykon substancji czynnych
Acebutolol – Przeciwwskazania stosowania

Acebutolol, selektywny beta-adrenolityk β1, jest przeciwwskazany w wielu stanach klinicznych, w tym w wstrząsie kardiogennym, ostrym i niewyrównanym niewydoleniu serca oraz w ciężkich zaburzeniach rytmu serca, takich jak blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia u pacjentów bez rozrusznika, zespół chorego węzła zatokowego oraz znaczna bradykardia poniżej 45-50 uderzeń na minutę. Nie zaleca się stosowania acebutololu u pacjentów z dławicą Prinzmetala, ciężkimi postaciami chorób naczyń obwodowych, objawem Raynauda, astmą oskrzelową i ciężką POChP ze względu na ryzyko nasilenia niedokrwienia obwodowego i skurczu oskrzeli. Ponadto, kwasica metaboliczna oraz nieleczony guz chromochłonny nadnerczy stanowią bezwzględne przeciwwskazania, gdyż blokada receptorów beta bez uprzedniej alfa-blokady może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Acebutolol jest także przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na beta-adrenolityki oraz, w przypadku preparatu Acebutolol Gedeon Richter, u osób z alergią na pszenicę ze względu na zawartość skrobi pszenicznej i glutenu.
alergia na pszenicę, anafilaksja, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia, choroba tętnic obwodowych, dławica naczynioskurczowa, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na lek, niewyrównana niewydolność serca, objaw Raynauda, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebicard 5 mg

Nebiwolol, beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokady mechanizmów kompensacyjnych układu sercowo-naczyniowego przy niedociśnieniu lub wstrząsie, oraz z sultoprydem, który zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) i antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu/diltiazemu, ze względu na nasilenie ujemnego działania inotropowego i ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, moksonidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. W przypadku leków takich jak amiodaron, halogenowe środki wziewne, insulina, baklofen, amifostyna i meflochina, konieczna jest ostrożność ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, w tym wydłużenie odstępu QTc i nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka nebiwololu, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, izoenzym CYP2D6, komorowe zaburzenia rytmu serca, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, lek zwiotczający, lewomepromazyna, meflochina, metabolizm nebiwololu, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia odruchowa, terapia przeciwnowotworowa, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betaxolol PMCS 20 mg

Betaxolol PMCS w dawce 20 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w ciężkich postaciach astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli. W zakresie układu sercowo-naczyniowego przeciwwskazania obejmują niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), dławicę Prinzmetala jako monoterapię, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, ciężką bradykardię (<45-50 uderzeń/min), ciężkie postaci choroby Raynauda oraz niedociśnienie tętnicze. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy oraz w przypadku reakcji anafilaktycznych w wywiadzie i kwasicy metabolicznej. Interakcje z floktaleniną i sultoprydem mogą zwiększać ryzyko depresji mięśnia sercowego, hipotensji i zaburzeń rytmu serca.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, betaksolol chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol VP 10 mg

Bisoprolol fumaran, jako selektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie bisoprololu z floktafeniną (ryzyko niedociśnienia tętniczego i wstrząsu) oraz sultoprydem (zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca). Niezalecane są także kombinacje z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, beprydyl), klonidyną oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, nadciśnienie z odbicia oraz nasilenie hipotensji. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, pochodnymi dihydropirydyny (np. nifedipina), insuliną, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy, lekami do znieczulenia ogólnego, sympatykomimetykami, ryfampicyną oraz baklofenem, ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii, niedociśnienia tętniczego i innych powikłań elektrofizjologicznych i hemodynamicznych.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, baklofen, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, chinidyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jodowany środek kontrastowy, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, lek cholinomimetyczny, lek hamujący syntetazę prostaglandynową, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, nifedipina, odruchowa tachykardia, ortostatyczny spadek ciśnienia, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sedacja, sultopryd, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, ujemne działanie inotropowe, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebinad 5 mg

Lek Nebinad zawierający nebiwolol (5 mg/tabletka) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 85,96 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania obejmują niewydolność wątroby, ostry stan niewydolności serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające inotropów dożylnych, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez wszczepionego rozrusznika, bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego. Ze względu na działanie beta-adrenolityczne lek jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli w wywiadzie oraz ciężką POChP.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów alfa, blokada receptorów beta, bradykardia, działanie niepożądane, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy, metabolizm leku, nadwrażliwość na substancję czynną, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zespół chorej zatoki, zwężenie oskrzeli
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 10 10 mg

Bisoprolol, beta-adrenolityk stosowany w dawce 10 mg (Corectin 10), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak hamowanie mechanizmów kompensacyjnych przy niedociśnieniu i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nadciśnienia z odbicia. W przypadku antagonistów wapnia z grupy dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I i III, insuliny, glikozydów naparstnicy, NLPZ i innych wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i maskowania objawów hipoglikemii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, jodowy środek kontrastujący, klonidyna, kortykosteroid, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, orcyprenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, tachykardia, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 5 mg

Bisoprolol fumaran, składnik leku Bisocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne ze względu na swoje silne działanie beta-adrenolityczne. Stosowanie bisoprololu jest przeciwwskazane z floktafeniną i sultoprydem z powodu ryzyka ciężkich działań niepożądanych, takich jak zagrażające życiu niedociśnienie tętnicze i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia funkcji serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, beta-adrenolityków miejscowych, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków, sympatykomimetyków alfa- i beta-adrenergicznych oraz insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń rytmu serca oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagoniści wapnia, barbiturany, beta-adrenolityki, beta-sympatykomimetyki, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, dihydropirydyny, dławica piersiowa, dobutamina, dyzopiramid, działanie beta-adrenolityczne, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozydy naparstnicy, hipoglikemia, inhibitory MAO, izoprenalina, jaskra, klonidyna, leki parasympatykomimetyczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, noradrenalina, pochodne fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyki, takryna, zaburzenia krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Biosotal 40 40 mg

Sotalol, będący beta-adrenolitykiem z właściwościami antyarytmicznymi klasy III, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie łączenia sotalolu z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak amiodaron, dyzopiramid, chinidyna czy citalopram, ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Współstosowanie z innymi beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, inhibitorami cholinoesterazy, digoksyną czy pilokarpiną wymaga ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza w kontekście ryzyka bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Dodatkowo, hipokaliemia i bradykardia stanowią czynniki predysponujące do torsade de pointes, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać poziom potasu i prowadzić regularną kontrolę elektrolitów oraz zapisu EKG.
acebutolol, ambenonium, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, anagrelid, antagonista wapnia, arszenik, atenolol, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, celiprolol, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, citalopram, cyjamemazyna, cyprofloksacyna, difemanil, digoksyna, diltiazem, dolasetron, domperidon, donepezil, dronedaron, droperydol, dyzopiramid, działanie antyarytmiczne klasy III, erytromycyna, escitalopram, esmolol, fingolimod, flufenazyna, fluorochinolon, flupentyksol, galantamina, glikokortykosteroid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, hydroksychlorochina, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, iwabradyna, karteolol, karwedylol, klarytromycyna, klonidyna, kryzotynib, labetalol, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewobunolol, lewofloksacyna, lewomepromazyna, meflochina, mekwitazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norfloksacyna, ondansetron, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, propafenon, prukalopryd, roksytromycyna, spiramycyna, sulpiryd, sultopryd, tetrakozaktyd, tiapryd, toremifen, torsade de pointes, wandetanib, werapamil, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zuklopentyksol
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivineb 5 mg

Lek Ivineb (nebiwolol) w dawce 5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na nebiwolol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (85,96 mg/tabletkę). Nie należy go stosować u osób z niewydolnością wątroby oraz w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardia (HR < 60/min) oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg). Ponadto, przeciwwskazaniem jest astma oskrzelowa i wywiad skurczu oskrzeli ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli przez blokadę receptorów beta-adrenergicznych.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przewodzenia, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, floktafenina, kwasica metaboliczna, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia rytmu serca, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 400 mg

Amisulpryd w postaci tabletek powlekanych Solian 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od stężenia prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko przyspieszenia wzrostu guza. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
amiodaron, amisulpryd, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dizopyramid, dławica piersiowa, dopamina, erytromycyna, fenotiazyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwmalaryczny, lewodopa, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, nowotwór zależny od prolaktyny, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, opioid, pentamidyna, pheochromocytoma, prokinetyk, prolactinoma, prolaktyna, rak piersi, receptor dopaminowy, Solian, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tachyarytmia, tiorydazyna, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, winkamina
Leksykon leków
Interakcje leku – Rilmenidine Grindeks 1 mg

Rylmenidyna, jako lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z sultoprydem ze względu na ryzyko torsade de pointes oraz z alkoholem, który nasila działanie sedacyjne i zaburza czujność. Niezalecane jest także łączenie rylmenidyny z beta-adrenolitykami stosowanymi w niewydolności serca (bisoprolol, karwedylol, metoprolol), oksybatem sodu, inhibitorami MAO oraz lekami powodującymi torsade de pointes, ze względu na ryzyko nasilenia depresji OUN, hipotensji i arytmii. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie z baklofenem, innymi beta-adrenolitykami, alfa-adrenolitykami, amifostyną, kortykosteroidami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz neuroleptykami, które mogą modyfikować działanie hipotensyjne rylmenidyny lub nasilać jej efekty sedacyjne.
alfa-adrenolityk, amifostyna, arytmia komorowa, baklofen, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba Addisona, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, działanie sedacyjne, imipramina, inhibitor MAO, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, monitorowanie EKG, napięcie współczulne, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, oksybat sodu, retencja sodu i wody, rylmenidyna, sultopryd, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenie czujności
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebinad 5 mg

Nebiwolol, substancja czynna preparatu Nebinad 5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa), ze względu na nasilenie ujemnego wpływu na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego oraz ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia. W przypadku amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu i amifostyny konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjenta z uwagi na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie przewodzenia, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, częstość akcji serca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kinetyka digoksyny, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający, lewomepromazyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, nebiwolol, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia odruchowa, terbinafina, tiorydazyna, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxolol PMCS 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest łączenie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych w wstrząsie oraz nasilona bradykardia. Niezalecane jest także stosowanie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy, werapamilem i fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodnictwa mięśnia sercowego, a w przypadku fingolimodu wymagana jest ścisła kontrola pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania betaksololu z halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia oraz baklofenem, insuliną i sulfonamidami hipoglikemizującymi, lidokainą oraz środkami kontrastowymi zawierającymi jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, EKG i stężenia leków w surowicy.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, hydrochinidyna, kardiomiopatia alkoholowa, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, propafenon, środek kontrastowy jodowy, sulfonamid hipoglikemizujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia przewodnictwa, zahamowanie zatokowe, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lokren 20 20 mg

Lek LOKREN 20 zawiera 20 mg betaksololu chlorowodorku i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (100 mg w tabletce), ciężką astmą oskrzelową, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, niewyrównaną niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), dławicą Prinzmetala w monoterapii, zaburzeniami czynności węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardią poniżej 45-50 uderzeń/min, ciężką postacią choroby Raynauda, ciężkimi zaburzeniami tętnic obwodowych, niedociśnieniem tętniczym oraz nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z reakcjami anafilaktycznymi w wywiadzie oraz kwasicą metaboliczną. Jednoczesne stosowanie LOKREN 20 z floktafeniną i sultoprydem jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych interakcji i powikłań kardiologicznych.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, betaksololu chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, choroba Raynauda, dławica naczynioskurczowa, dławica Prinzmetala, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kardioselektywny beta-bloker, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy I, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obturacyjna choroba dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, sultopryd, torsade de pointes, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia tętnic obwodowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxomyl 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i bradykardii. Niezalecane są także kombinacje z amiodaronem, werapamilem, glikozydami naparstnicy, fingolimodem oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii i hipotensji. W przypadku fingolimodu konieczne jest co najmniej całonocne monitorowanie pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu betaksololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, baklofenem, insuliną i pochodnymi sulfonylomocznika, lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lidokainą oraz jodowymi środkami kontrastowymi, ze względu na ryzyko bradykardii, niedociśnienia, zaburzeń przewodzenia i zwiększonego stężenia leków w surowicy. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne betaksololu i zwiększać jego stężenie, co wymaga ograniczenia spożycia.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydralazyna, inhibitor monoaminooksydazy, jodowy środek kontrastowy, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, mibefradyl, nadciśnienie z odbicia, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie automatyzmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betaxolol Medreg 20 mg

Betaxolol Medreg w dawce 20 mg, zawierający chlorowodorek betaksololu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi postaciami astmy oskrzelowej i POChP ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), dławicę Prinzmetala w monoterapii, zaburzenia czynności węzła zatokowo-przedsionkowego, ciężką bradykardię (<45-50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, ciężkie postaci choroby Raynauda, zaawansowane zaburzenia tętnic obwodowych, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy oraz kwasicę metaboliczną. Ponadto, stosowanie betaksololu jest przeciwwskazane w kojarzeniu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji kardiologicznych.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, chlorowodorek betaksololu, choroba Raynauda, ciężka astma oskrzelowa, ciężka bradykardia, cukrzyca, dławica Prinzmetala, dysfagia, działanie bradykardyzujące, działanie hipotensyjne, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, pheochromocytoma, POChP, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz naczyń obwodowych, sultopryd, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenie tętnic obwodowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Lokren 20 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych i nasilona bradykardia. Niezalecane jest łączenie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, werapamil), leków przeciwarytmicznych (propafenon, chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid), baklofenu, insuliny i sulfonamidów, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, zaburzenia przewodzenia, czy maskowanie objawów hipoglikemii. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG i stężenia lidokainy w osoczu podczas terapii skojarzonej z betaksololem.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, diltiazem, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metabolizm leku, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, propafenon, stężenie glukozy, sulfonamid, sultopryd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, wstrząs, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia kurczliwości, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie zatokowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 2,5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich powikłań, takich jak opóźnienie kompensacyjnych reakcji sercowo-naczyniowych i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz nasilenie niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, leków parasympatykomimetycznych, beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków oraz leków przeciwnadciśnieniowych i stosowanych do znieczulenia ogólnego, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń przewodzenia i osłabienia działania terapeutycznego.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, kardiomiopatia, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, takryna, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 100 mg

Amisulpryd (Masultab) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy dożylna erytromycyna. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol) prowadzi do osłabienia efektu terapeutycznego w chorobie Parkinsona, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Alkohol nasila depresję OUN wywołaną przez amisulpryd, zwiększając ryzyko sedacji, zaburzeń koordynacji i działań niepożądanych, dlatego jego spożycie jest niewskazane podczas terapii.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, glikokortykosteroid, guanfacyna, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, lit, metadon, niedociśnienie ortostatyczne, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, polipragmazja, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Interakcje

Tiaprid, jako neuroleptyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do wzajemnego osłabienia działania, nasilenia działań niepożądanych lub zwiększenia ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (kabergolina, chinagolid) poza chorobą Parkinsona oraz z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm. Alkohol nasila działanie sedatywne tiaprydu i zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, dlatego jego spożycie jest niewskazane. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, hydrochinidyna) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), innych neuroleptyków (np. haloperydol, pimozyd), leków przeciwpasożytniczych (halofantryna, lumefantryna) oraz metadonu, ze względu na wysokie ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca i torsades de pointes. Monitorowanie EKG i odstępu QT jest obligatoryjne, a jeśli to możliwe, należy przerwać leczenie lekami zwiększającymi to ryzyko.
W chorobie Parkinsona stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (amantadyna, bromokryptyna, pramipeksol i inne) wymaga stopniowego obniżania dawki tiaprydu, aby uniknąć złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS). Leki powodujące bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy nasercowe) oraz leki indukujące hipokaliemię (diuretyki, amfoterycyna B i.v., kortykosteroidy) zwiększają ryzyko torsades de pointes, co wymaga monitorowania elektrolitów, EKG i parametrów klinicznych. Tiaprid może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie krwi, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, leki przeciwhistaminowe H1, barbiturany) nasila depresję OUN, co może zaburzać koncentrację i zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się ostrożność, monitorowanie pacjenta oraz unikanie alkoholu i leków zawierających alkohol podczas terapii tiaprydem.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, baklofen, barbituran, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinagolid, chinidyna, choroba Parkinsona, diltiazem, dofetylid, doksepina, dyzopiramid, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, kabergolina, karwedilol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kosyntropina, lek anksjolityczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, metadon, metoprolol, mianseryna, mirtazapina, nebiwolol, neuroleptyk, niewydolność serca, ortostatyczny spadek ciśnienia, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, pizotyfen, pochodna azotanu, receptor H1, sotalol, sparfloksacyna, środek przeczyszczający, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiaprid, torsades de pointes, trimipramina, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Sulpiryd – Interakcje

Sulpiryd, jako neuroleptyk o dominującym antagonizmie receptorów dopaminowych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przede wszystkim przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm, prowadzący do obniżenia skuteczności obu leków. Ponadto, sulpiryd może wydłużać odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron), niektórymi neuroleptykami (haloperidol, tiorydazyna) oraz antybiotykami (erytromycyna dożylna, sparfloksacyna) zwiększa ryzyko torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków wywołujących bradykardię (beta-blokery, diltiazem, glikozydy nasercowe) oraz leków powodujących hipokaliemię (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B dożylna), które potęgują ryzyko groźnych arytmii. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza poziomu potasu, oraz unikanie łącznego stosowania leków o wysokim potencjale arytmogennego działania.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, arytmia, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dizopiramid, doksepina, erytromycyna, funkcje poznawcze, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metabolizm wątrobowy, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sedacja, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, werapamil, winkamina, wydalanie nerkowe, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol Vitabalans 5 mg

Bisoprolol Vitabalans w dawkach 5 mg i 10 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną ze względu na ryzyko ciężkich powikłań hemodynamicznych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane, ale możliwe pod ścisłym nadzorem są połączenia z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (np. klonidyna, metylodopa), oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, bradykardię, nasilenie niewydolności serca oraz przełom nadciśnieniowy. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I i III, antagonistów wapnia typu dihydropirydyny, glikozydów naparstnicy, środków znieczulających, beta-adrenomimetyków oraz innych leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy.
adrenalina, adrenomimetyk, amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, azotan organiczny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie naczyniorozszerzające, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, meflokina, metylodopa, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, parasympatykomimetyk, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, powikłanie hemodynamiczne, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja sercowo-naczyniowa, retencja wody i sodu, selektywny beta-adrenolityk, środek znieczulający, sultopryd, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, werapamil i diltiazem, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Solian 200 mg

Amisulpryd wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy łączeniu amisulprydu z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy naparstnicy) oraz lekami indukującymi hipokaliemię (leki moczopędne, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy), które zwiększają ryzyko arytmii i zaburzeń przewodnictwa serca.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, barbiturat, benzodiazepina, blokery kanału wapniowego, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, działanie antycholinergiczne, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, klonidyna, klozapina, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeczyszczający, lek znieczulający, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, lit, metadon, neuroleptyk, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, receptor β-adrenergiczny, ropinirol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Evertas 4,6 mg/24 h

Rywastygmina, jako inhibitor cholinesterazy stosowany w postaci transdermalnej (Evertas), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z lekami zwiotczającymi mięśnie (np. sukcynylocholina), substancjami cholinomimetycznymi oraz beta-adrenolitykami (zwłaszcza atenolol), które mogą nasilać działanie rywastygminy i prowadzić do bradykardii, a nawet omdleń. Ponadto, rywastygmina może osłabiać działanie leków antycholinergicznych (np. oksybutynina, tolterodyna). W przypadku stosowania leków wywołujących bradykardię (antyarytmiczne klasy III, antagoniści kanału wapniowego, glikozydy naparstnicy, pilokarpina) oraz leków zwiększających ryzyko torsade de pointes (fenotiazyny, benzamidy, pimozyd, haloperydol, cysapryd, erytromycyna dożylna i inne), konieczne jest monitorowanie EKG i ostrożność w doborze terapii ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. W badaniach nie wykazano istotnych interakcji farmakokinetycznych z digoksyną, warfaryną, diazepamem czy fluoksetyną, a także z wieloma grupami leków, takimi jak NLPZ, leki przeciwcukrzycowe czy benzodiazepiny.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, dusznica, działanie cholinergiczne, działanie zwiotczające, EKG, erytromycyna, estrogen, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, hamowanie cholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek antycholinergiczny, lek antypsychotyczny, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwymiotny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lek zwiotczający mięśnie, lewomepromazyna, metabolizm wątrobowy, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, objaw żołądkowo-jelitowy, oksybutynina, omdlenie, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, przewodnictwo w mięśniu sercowym, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, tolterodyna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, weralipryd, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Kimoks 400 mg

Moksyfloksacyna (lek Kimoks 400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych typu torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna), klasy III (np. amiodaron), lekami przeciwpsychotycznymi (fenotiazyny, haloperydol), trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyna). Dodatkowo, leki obniżające stężenie potasu w surowicy (diuretyki pętlowe, tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu i wymagają monitorowania elektrolitów. Farmakokinetycznie, moksyfloksacyna wykazuje zmniejszone wchłanianie przy jednoczesnym podaniu z preparatami zawierającymi dwuwartościowe i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) – zalecany jest odstęp około 6 godzin między podaniami. Węgiel aktywny redukuje biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, bradykardia, chinidyna, digoksyna, diuretyki pętlowe, diuretyki tiazydowe, dofetylid, doustne leki przeciwzakrzepowe, dyzopiramid, działanie addycyjne, erytromycyna, fenotiazyny, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, kortykosteroidy, leki przeciwpsychotyczne, mizolastyna, odstęp QT, pentamidyna, pimozyd, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, terfenadyna, torsade de pointes, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, wskaźnik INR, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corectin 2,5 mg

Bisoprolol fumaran w dawce 2,5 mg, substancja czynna leku Corectin, jest selektywnym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hemodynamicznych i przewodzenia. Ponadto, Corectin nie powinien być stosowany u chorych z ciężką astmą oskrzelową i ciężką postacią POChP z uwagi na możliwość zaostrzenia skurczu oskrzeli. Przeciwwskazania obejmują także ciężką chorobę zarostową tętnic obwodowych i zespół Raynauda, gdzie bisoprolol może nasilać niedokrwienie tkanek obwodowych. W endokrynologii lek jest przeciwwskazany przy nieleczonym guzie chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz w kwasicy metabolicznej, gdyż może utrudniać kompensację zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, łuszczyca, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana cukrzyca, ostra niewydolność serca, POChP, sultopryd, terapia odczulająca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol Vitabalans 10 mg

Bisoprolol Vitabalans, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest beta-adrenolitykiem o działaniu chronotropowym i inotropowym ujemnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrą lub niewyrównaną niewydolnością serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym, blokami przedsionkowo-komorowymi II i III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią (<45-50 uderzeń/min) oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <100 mm Hg). Ponadto, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP. Należy również unikać stosowania u chorych z ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych oraz zespołu Raynauda, a także u pacjentów z kwasicą metaboliczną i nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol hemifumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, działanie chronotropowe, działanie inotropowe ujemne, efekt z odbicia, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebivor 5 mg

Nebivor, zawierający 5 mg nebiwololu (5,45 mg nebiwololu chlorowodorku), jest beta-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego. Ponadto, nebiwolol jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli w wywiadzie oraz ciężka POChP, ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych. Niewydolność i zaburzenia czynności wątroby również stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń leku w osoczu. Dodatkowo, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy i kwasica metaboliczna wykluczają stosowanie nebiwololu.
Interakcje lekowe stanowią istotny element przeciwwskazań – jednoczesne podawanie nebiwololu z floktafeniną (niesteroidowy lek przeciwzapalny) oraz sultoprydem (neuroleptyk) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka poważnych interakcji, w tym arytmii komorowych. Lekarz powinien szczególnie zwrócić uwagę na pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, niewydolnością serca w fazie ostrej lub zdekompensowanej, chorobami wątroby, niedociśnieniem tętniczym oraz nietolerancją laktozy (tabletka zawiera 81,66 mg laktozy jednowodnej). Wskazane jest unikanie stosowania Nebivoru u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami, aby zapobiec powikłaniom hemodynamicznym, oddechowym oraz farmakokinetycznym.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dysfagia, floktafenina, guz chromochłonny, hipotensja, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy dodatni, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nebiwolol, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, NLPZ, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nedal 10 mg

Nedal, zawierający nebiwolol w dawce 10 mg, jest beta-adrenolitykiem o szerokim spektrum przeciwwskazań, których znajomość jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nebiwolol lub składniki pomocnicze (w tym 244,3 mg laktozy na tabletkę), niewydolność wątroby, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, niewyrównaną niewydolność serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez stymulatora, bradykardię <60 uderzeń/min oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli w wywiadzie, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego. Nebiwolol nie powinien być łączony z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
antagonista wapnia, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, diltiazem, floktafenina, guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, lek antyarytmiczny, lek inotropowy dodatni, nadwrażliwość, nebiwolol, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorej zatoki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symamis 200 mg

Amisulpryd (Symamis) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (25 mg w tabletce 50 mg, 50 mg w 100 mg, 100 mg w 200 mg oraz 200 mg w 400 mg). Lek jest niewskazany u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki i hormonozależny rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, amisulpryd jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) z powodu ryzyka niebezpiecznych wahań ciśnienia tętniczego. Ze względu na wpływ na przewodnictwo sercowe, lek nie powinien być stosowany u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Amisulpryd jest także przeciwwskazany u dzieci przed dojrzewaniem płciowym oraz w okresie karmienia piersią. Ponadto, nie należy łączyć go z lewodopą oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, zwłaszcza tymi wywołującymi torsade de pointes, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol, erytromycyna dożylna czy metadon.
amiodaron, amisulpryd, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dojrzewanie płciowe, dyzopiramid, erytromycyna, ginekomastia, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, karmienie piersią, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki wydłużające odstęp QT, lewodopa, metadon, niewydolność serca, padaczka, pentamidyna, prolaktyna, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zawał mięśnia sercowego, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rilmenidine Grindeks 1 mg

Rilmenidine Grindeks, zawierający 1 mg rylmenidyny (odpowiadającej 1,544 mg rylmenidyny diwodorofosforanu) w formie tabletek, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rylmenidynę lub składniki pomocnicze, ciężką depresją oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <15 mL/min). Ponadto, stosowanie Rilmenidine Grindeks jest przeciwwskazane w połączeniu z sultoprydem ze względu na ryzyko arytmii komorowych. W przypadku wystąpienia ciężkiej depresji podczas terapii, zaleca się odstawienie leku i zastosowanie alternatywnego preparatu hipotensyjnego.
arytmia komorowa, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka depresja, ciężkie zaburzenia czynności nerek, działanie sedatywne, farmakokinetyka leku, farmakoterapia nadciśnienia tętniczego, klirens kreatyniny, kumulacja substancji czynnej, lek hipotensyjny, monitorowanie funkcji nerek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy depresyjne, ośrodkowy układ nerwowy, rylmenidyna, rylmenidyny diwodorofosforan, sultopryd, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tenaxum 1 mg

Lek Tenaxum zawierający 1 mg rylmenidyny (odpowiadający 1,544 mg diwodorofosforanu rylmenidyny) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym 47 mg laktozy na tabletkę. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ciężka depresja, ze względu na ryzyko nasilenia objawów depresyjnych przez selektywny agonizm receptorów imidazolowych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 15 ml/min) z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i farmakokinetyki w tej populacji. Interakcje lekowe, zwłaszcza z sultoprydem, są istotnym czynnikiem ryzyka, mogącym prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego i arytmii komorowych, co wymaga dokładnej analizy farmakoterapii przed włączeniem Tenaxum.
arytmia komorowa, ciężka depresja, ciężka niewydolność nerek, diwodorofosforan rylmenidyny, działanie hipotensyjne, farmakokinetyka leku, klirens kreatyniny, lek hipotensyjny, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, pochodna benzamidu, rylmenidyna, sultopryd, zaburzenie depresyjne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 50 mg

Lek Masultab (amisulpryd) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 25 mg (50 mg dawka) do 200 mg (400 mg dawka). Nie należy stosować go u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) z uwagi na ryzyko przełomów nadciśnieniowych, a także stosowanie u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, antagonista receptorów dopaminowych, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, katecholaminy, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, metadon, nadwrażliwość, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma, przełom nadciśnieniowy, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoratio 5 5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, floktafeniną, sultoprydem, antagonistami kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), lekami ośrodkowo działającymi obniżającymi ciśnienie, oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak nasilenie bloku przedsionkowo-komorowego, ujemne działanie inotropowe, ryzyko niedociśnienia, czy przełomu nadciśnieniowego. Warto podkreślić, że bisoprolol może nasilać działanie innych leków hipotensyjnych, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności serca.
amifostyna, amiodaron, antagonista kanałów wapniowych, baklofen, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie chronotropowe, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek antyarytmiczny klasy III, lek hamujący syntetazę prostaglandynową, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, pochodna pirazolonu, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, ryfampicyna, sultopryd, trójpierścieniowy lek antydepresyjny, werapamil
Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Interakcje

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest łączenie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania wyrównawczych reakcji sercowo-naczyniowych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka komorowych zaburzeń rytmu. Niezalecane są także połączenia z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, antagonistami wapnia typu werapamilu/diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo, które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do ciężkiego niedociśnienia lub bloku przedsionkowo-komorowego. Ostrożność wymaga stosowanie amiodaronu, halogenowych środków wziewnych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, baklofenu, amifostyny oraz meflochiny, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QTc czy maskowanie objawów hipoglikemii.
aktywność alfa-adrenergiczna, amiodaron, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cymetydyna, czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia, warfaryna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 400 mg

Lek Masultab zawiera amisulpryd w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach od 25 mg do 200 mg w zależności od dawki). Nie należy stosować leku u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko wzrostu guza spowodowanego hiperprolaktynemią indukowaną przez amisulpryd. Przeciwwskazany jest także u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma), u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż lek może nasilać ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, arytmia komorowa, beprydyl, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, Masultab, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma przysadki, przełom nadciśnieniowy, przerost lewej komory serca, rak piersi, receptor dopaminowy, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol Vitabalans 5 mg

Bisoprolol Vitabalans, zawierający bisoprololu hemifumaran, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Do głównych przeciwwskazań należą: ostra niewydolność serca, stany niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez rozrusznika, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, objawowa bradykardia poniżej 45-50 uderzeń na minutę, objawowe niedociśnienie tętnicze z ciśnieniem skurczowym poniżej 100 mm Hg, ciężka astma oskrzelowa, ciężka POChP, ciężka choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężka postać zespołu Raynauda, kwasica metaboliczna oraz nieleczony guz chromochłonny nadnerczy. Wymienione stany kliniczne wiążą się z ryzykiem pogorszenia funkcji serca, nasilenia zaburzeń przewodzenia, skurczu oskrzeli, niedokrwienia tkanek oraz maskowania objawów metabolicznych, co może prowadzić do zagrożenia życia pacjenta.
Ponadto, bisoprolol nie powinien być stosowany jednocześnie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych, w tym zaburzeń rytmu serca. W sytuacjach klinicznych takich jak cukrzyca z dużymi wahaniami glikemii, łagodne do umiarkowanych choroby obturacyjne płuc, łagodna do umiarkowanej choroba naczyń obwodowych, planowane zabiegi chirurgiczne oraz bradykardia i zaburzenia przewodzenia I stopnia, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i ścisłe monitorowanie pacjenta. Decyzja o zastosowaniu bisoprololu powinna być oparta na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważeniu alternatywnych metod leczenia. Warto podkreślić, że dawki dostępne na rynku to 5 mg i 10 mg, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.
astma oskrzelowa, asystolia, beta-adrenolityk selektywny, bisoprololu hemifumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, działanie inotropowe dodatnie, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipotonia, interakcja farmakodynamiczna, kwasica metaboliczna, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol VP 10 mg

Bisoprolol VP w dawce 10 mg, będący beta-adrenolitykiem, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (130 mg). Wskazania do unikania stosowania obejmują ostre stany kardiologiczne takie jak ostra niewydolność serca, dekompensacja niewydolności serca wymagająca inotropów dożylnych, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardię <60/min oraz hipotonię. Ponadto, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i nasilenia obturacji. Wśród innych przeciwwskazań wymienia się zaawansowaną miażdżycę zarostową tętnic obwodowych, zespół Raynauda, kwasicę metaboliczną oraz nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, gdzie stosowanie beta-adrenolityku bez blokady receptorów alfa może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów beta, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dekompensacja niewydolności serca, efekt z odbicia, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipotonia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, miażdżyca zarostowa tętnic, nadwrażliwość na lek, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor alfa, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebispes 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania kompensacyjnych mechanizmów sercowo-naczyniowych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka arytmii komorowej. Niezalecane jest łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamil i diltiazem, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, moksonidyna), ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia oraz niewydolności serca. Ostrożność wymaga także kojarzenie z amiodaronem, halogenowymi środkami wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem, amifostyną oraz meflochiną, ze względu na potencjalne wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii oraz nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista receptora beta-adrenergicznego, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowe, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, lewomepromazyna, meflochina, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QT, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna, wstrząs
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivineb 5 mg

Nebiwolol, substancja czynna leku Ivineb, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego działanie kardiologiczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania kompensacyjnych mechanizmów sercowo-naczyniowych przy niedociśnieniu lub wstrząsie oraz z sultoprydem, co znacząco zwiększa ryzyko arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa, rylmenidyna), ze względu na potencjalne nasilenie ujemnego działania inotropowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bloku serca. Szczególną ostrożność wymaga dożylne podanie werapamilu u pacjentów przyjmujących nebiwolol, które może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego. Nagłe odstawienie leków ośrodkowo działających przed zakończeniem terapii nebiwololem może wywołać zjawisko „nadciśnienia z odbicia”.
amiodaron, antagonista wapnia, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, cytochrom P450, diltiazem, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, flekainid, floktafenina, guanfacyna, hydrochinidyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja leku, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meksyletyna, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, nebiwolol, niedociśnienie, niewydolność serca, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rylmenidyna, sultopryd, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 100 mg

Sulpiryd Hasco w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zniesienia efektu terapeutycznego obu leków. Ponadto, sulpiryd nie powinien być stosowany z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak beta-blokery, blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil), klonidyna, guanfacyna, diuretyki hipokaliemiczne, glikokortykoidy, amiodaron czy chinidyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Alkohol oraz inne leki o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne i przeciwhistaminowe) nasilają sedację i mogą prowadzić do zaburzeń świadomości i depresji oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
akatyzja, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja OUN, diltiazem, dizopiramid, doksepina, dystonia, działanie uspokajające, erytromycyna, glikokortykoid, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, klonidyna, leczenie substytucyjne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, winkamina, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości
Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Przeciwwskazania stosowania

Nebiwolol, selektywny beta-adrenolityk, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nebiwolol lub substancje pomocnicze (np. laktozę w dawkach od 85,96 mg do 192,4 mg w różnych preparatach), niewydolność i zaburzenia czynności wątroby, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz epizody dekompensacji niewydolności serca wymagające dożylnego podawania leków inotropowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez stymulatora, bradykardią (HR < 60/min), niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg), ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego, astmą oskrzelową, stanami skurczowymi oskrzeli oraz ciężką POChP. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy i kwasica metaboliczna również stanowią przeciwwskazania do terapii nebiwololem.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, cukrzyca, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obturacja oskrzeli, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sultopryd, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Rylmenidyna – Interakcje

Rylmenidyna, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, działa ośrodkowo poprzez selektywne wiązanie z receptorami imidazolowymi, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakologicznych o różnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie rylmenidyny z sultoprydem ze względu na znaczne ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Niezalecane jest także jednoczesne stosowanie alkoholu, beta-adrenolityków w leczeniu niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol), inhibitorów MAO oraz oksybatu sodu, ze względu na ryzyko nasilenia działania sedacyjnego, antagonizowania efektu hipotensyjnego lub pogorszenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego. Alkohol znacząco potęguje sedację, co może prowadzić do zaburzeń czujności i zwiększa ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
alfa-adrenolityk, amifostyna, baklofen, beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba Addisona, depresja OUN, działanie hipotensyjne, działanie sedacyjne, elektrokardiografia, imipramina, inhibitor MAO, karwedilol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, metoprolol, nadciśnienie tętnicze, napięcie współczulne, neuroleptyk, niewydolność serca, oksybat sodu, ośrodkowy układ nerwowy, receptor imidazolowy, rylmenidyna, sultopryd, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca