jama nosowa
Jama nosowa (łac. cavum nasi) stanowi początkowy odcinek górnych dróg oddechowych, pełniąc kluczową rolę w procesie oddychania, ogrzewania, nawilżania i oczyszczania wdychanego powietrza. Jest to przestrzeń powietrzna ograniczona od góry blaszką sitową kości sitowej, od dołu podniebieniem twardym, bocznie ścianami bocznymi nosa, z przodu otworami nosowymi zewnętrznymi (nares), a od tyłu komunikuje się z częścią nosową gardła przez nozdrza tylne (choanae).
Przegroda nosowa (septum nasi) dzieli jamę nosową na dwie symetryczne części. W każdej z nich wyróżniamy trzy małżowiny nosowe: górną, środkową i dolną, które zwiększają powierzchnię błony śluzowej. Pod małżowinami znajdują się odpowiadające im przewody nosowe, do których uchodzą zatoki przynosowe. Ściany jamy nosowej wyścieła błona śluzowa zawierająca nabłonek migawkowy oraz liczne gruczoły śluzowe.
W jamie nosowej wyróżnia się również część węchową w górnej części, wyścieloną nabłonkiem węchowym odpowiedzialnym za percepcję zapachów. Naczynia krwionośne tworzą w błonie śluzowej bogatą sieć, która uczestniczy w ogrzewaniu powietrza. Patologie jamy nosowej obejmują m.in. zapalenie błony śluzowej (rhinitis), polipy nosowe, skrzywienie przegrody nosowej oraz urazy i złamania kości twarzoczaszki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Bactroban 20 mg/g
Produkt leczniczy Bactroban w postaci maści do nosa zawierający mupirocynę wapniową w stężeniu 20 mg/g wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co znacząco ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami stosowanymi ogólnoustrojowo. Dotychczasowe badania kliniczne oraz doświadczenie kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z lekami podawanymi doustnie, dożylnie ani innymi preparatami miejscowymi. Brak jest również danych potwierdzających interakcje z alkoholem etylowym, jednak zaleca się zachowanie standardowej ostrożności podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i terapii mupirocyną.
Bactroban, badanie kliniczne, błona śluzowa nosa, doświadczenie kliniczne, efektywność terapeutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, jama nosowa, lek doustny, lek dożylny, lek ogólnoustrojowy, maść do nosa, mupirocyna wapniowa, preparat donosowy, preparat miejscowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, terapia produktem leczniczym, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory nosa i zatok przynosowych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Nowotwory nosa i zatok przynosowych to rzadkie, często zaawansowane w momencie rozpoznania schorzenia, które mogą mieć charakter złośliwy lub łagodny. Najczęściej diagnozowane są u osób powyżej 55 roku życia, z przewagą zachorowań u mężczyzn. Objawy kliniczne, takie jak jednostronna niedrożność nosa, krwawienia, bóle twarzy, zaburzenia widzenia czy utrata węchu, mogą być mylone z infekcjami górnych dróg oddechowych, co opóźnia rozpoznanie. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, endoskopii, obrazowaniu (TK, MRI) oraz biopsji z oceną histopatologiczną przez doświadczonych patologów. Leczenie wymaga podejścia multidyscyplinarnego, obejmującego chirurgię (zarówno małoinwazyjną endoskopową, jak i otwartą), radioterapię (w tym techniki stereotaktyczne i terapię protonową) oraz chemioterapię, stosowaną neoadjuwantowo, adjuwantowo lub w skojarzeniu z radioterapią. Chemioterapia przedoperacyjna zwiększa szanse na zachowanie ważnych struktur anatomicznych, takich jak oko i kości podstawy czaszki, co potwierdzają dane wskazujące na 50% zachowanie struktur przy chemioterapii w porównaniu do 15% bez niej. W niektórych przypadkach stosuje się także immunoterapię i terapię celowaną.
biopsja, chemoradioterapia, chirurg głowy i szyi, chirurg plastyczny i rekonstrukcyjny, chirurg szczękowo-twarzowy, chirurgia małoinwazyjna, endoskopia nosa, guz zatoki przynosowej, immunoterapia, jama nosowa, krwawienie z nosa, maksillektomia, neurochirurg, niedrożność nosa, nowotwór nosa i zatok przynosowych, opieka paliatywna, opieka wspierająca, osteoradionekroza, otolaryngolog, patolog, pielęgniarka koordynująca, radioterapia kierowana obrazem, radioterapia stereotaktyczna, rak płaskonabłonkowy, resekcja czaszkowo-twarzowa, rezonans magnetyczny, rinektomia, spirometr zachęcający, szczepionka przeciw HPV, terapia celowana, terapia protonowa, tomografia komputerowa, wsparcie żywieniowe, zatoka przynosowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bactroban 20 mg/g
Bactroban maść do nosa zawiera mupirocynę wapniową w stężeniu 2% (20 mg/g), co zapewnia skuteczne działanie przeciwbakteryjne na błonę śluzową nosa. Preparat jest formułowany w postaci maści donosowej, której podłoże stanowi wazelina biała oraz Softisan 649, co gwarantuje odpowiednią lepkość i przyleganie do błony śluzowej, umożliwiając długotrwały kontakt substancji czynnej z miejscem aplikacji. Opakowanie w tubie aluminiowej o pojemności 3 g zabezpiecza produkt przed czynnikami zewnętrznymi i pozwala na precyzyjne dawkowanie. Mupirocyna wapniowa wykazuje stabilność w zastosowanym podłożu, co przekłada się na zachowanie aktywności przeciwbakteryjnej przez okres ważności wynoszący 3 lata, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 25°C.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polcrom 2%
POLCROM 2% to aerozol do nosa zawierający 20 mg/ml sodu kromoglikanu, stosowany wyłącznie miejscowo w celu stabilizacji komórek tucznych. Każda dawka donosowa dostarcza 2,8 mg substancji czynnej. Produkt zawiera 0,1 mg/ml benzalkoniowego chlorku, który pełni rolę substancji pomocniczej, jednak może indukować miejscowe działania niepożądane, takie jak podrażnienie i obrzęk błony śluzowej nosa. Ryzyko tych reakcji wzrasta przy długotrwałym stosowaniu, co wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego podczas monitorowania pacjentów.
- Leksykon chorób i schorzeń
Polipy nosowe – Objawy
Polipy nosowe (polyposis nasi) to łagodne, miękkie narośla błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, występujące najczęściej obustronnie u dorosłych, zwłaszcza mężczyzn (4% populacji dorosłych). Objawy zależą od rozmiaru i lokalizacji polipów: niedrożność nosa pojawia się przy wypełnieniu jamy nosowej w 50-75%, a całkowita niedrożność przy 100%. Towarzyszą temu wodnisty wyciek z nosa, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, przewlekły stan zapalny zatok (CRSwNP), utrata węchu (około 17% pacjentów), bóle twarzy i głowy oraz ryzyko obturacyjnego bezdechu sennego. Polipy sprzyjają nawracającym infekcjom zatok, torbielom śluzowym, zaostrzeniom astmy i w rzadkich przypadkach poważnym powikłaniom, takim jak rozprzestrzenianie się infekcji do oczu lub mózgu. Objawy utrzymują się ponad 12 tygodni i nie ustępują bez leczenia, co odróżnia je od przeziębienia.
anosmia, bezdech senny, CRSwNP, drenaż wydzieliny, infekcja zatok przynosowych, jama nosowa, morfologia krwi, mucocele, mukowiscydoza, niedrożność nosowa, obturacyjny bezdech senny, polip nosowy, postnasal drip, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, rhinorrhea, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, torbiel śluzowa, upośledzenie węchu, wyciek z nosa, zaostrzenie astmy, zatoka przynosowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azelin (137 mcg + 50 mcg)/ dawkę donosową
AZELIN to aerozol do nosa zawierający chlorowodorek azelastyny (137 μg/dawkę, odpowiadający 125 μg azelastyny) oraz propionian flutykazonu (50 μg/dawkę). Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 dawka do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę, co daje łącznie 274 μg azelastyny chlorowodorku i 100 μg flutykazonu propionianu na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie pozostaje bez zmian, natomiast lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Brak jest również danych klinicznych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
aerozol do nosa, alergen, chlorowodorek azelastyny, dostosowanie dawkowania, działanie lecznicze, efekt terapeutyczny, jama nosowa, pacjent pediatryczny, podanie donosowe, populacja specjalna, propionian flutykazonu, schemat dawkowania, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastosowanie produktu leczniczego, zawiesina do nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Ucho kleiste (otitis media z efuzją) – Zapobieganie i profilaktyka
Otitis media z efuzją (ucho kleiste) charakteryzuje się obecnością lepkościowego płynu w uchu środkowym, co prowadzi do upośledzenia słuchu. Profilaktyka obejmuje karmienie piersią przez minimum 6 miesięcy, które wzmacnia odporność dziecka, oraz prawidłowe ułożenie podczas karmienia (pozycja siedząca lub lekko uniesiona). Narażenie na dym tytoniowy znacząco zwiększa ryzyko, dlatego zaleca się środowisko wolne od dymu. Alergie, zwłaszcza na pyłki, roztocza i sierść, mogą powodować obrzęk trąbki Eustachiusza, co sprzyja rozwojowi ucha kleistego; wskazane jest ich identyfikowanie i leczenie. Higiena, w tym mycie rąk przez co najmniej 20 sekund, ograniczenie kontaktu z chorymi oraz aktualne szczepienia (PCV, grypa) są kluczowe w zapobieganiu infekcjom ucha. Ograniczenie stosowania smoczków po 11-12 miesiącu życia oraz stosowanie autoinflacji (np. Balon Otovent) może poprawić drenaż ucha i zmniejszyć potrzebę interwencji chirurgicznych.
adenotomia, autoinflacja, błona bębenkowa, dreny wentylacyjne, infekcja górnych dróg oddechowych, jama nosowa, migdałek gardłowy, ostre zapalenie ucha środkowego, otitis media z efuzją, refluks żołądkowo-przełykowy, rozszczep podniebienia, roztocze kurzu domowego, stan zapalny, szczepionka pneumokokowa, test alergiczny, trąbka Eustachiusza, ucho kleiste, ucho środkowe, utrata słuchu, zakażenie pneumokokowe, zapalenie ucha środkowego, zespół Downa - Leksykon substancji czynnych
Euphorbium – Przeciwwskazania stosowania
Substancja czynna euphorbium (Euphorbium D4) jest kluczowym składnikiem aerozolu do nosa Euphorbium S, stosowanego w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych. Jedynym wyraźnym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na euphorbium lub inne składniki aktywne preparatu, takie jak Pulsatilla pratensis D4, Luffa operculata D4, Hydrargyrum biiodatum D12 oraz Argentum nitricum D10. Ponadto, istotnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, zwłaszcza chlorek benzalkoniowy, który może wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie u pacjentów z astmą lub przewlekłymi chorobami dróg oddechowych.
aerozol do nosa, alergiczny nieżyt nosa, Argentum nitricum, astma, azotan srebra, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, deformacja nosa, Euphorbium, Hydrargyrum biiodatum, infekcja grzybicza, jama nosowa, Luffa operculata, nadwrażliwość, przewlekłe schorzenie dróg oddechowych, Pulsatilla pratensis, reakcja alergiczna, sasanka łąkowa, schorzenie górnych dróg oddechowych, substancja pomocnicza, zatoka - Leksykon chorób i schorzeń
Katar – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognoza w katarze (catarrh) jest zróżnicowana i zależy od etiologii, stanu immunologicznego pacjenta oraz zastosowanego leczenia. Ostry katar, najczęściej wirusowy, ma zwykle przebieg samoograniczający się, trwający od kilku dni do kilku tygodni, z dobrą prognozą i ustępowaniem po leczeniu przyczynowym. Przewlekły katar stanowi wyzwanie terapeutyczne, gdyż brak jest specyficznego leczenia, co wpływa na gorsze rokowanie. Czynniki negatywnie wpływające na przebieg to immunosupresja (np. pacjenci HIV+, po transplantacjach narządów), choroby współistniejące (np. przewlekłe choroby wątroby), obecność gorączki oraz zaburzenia świadomości. Nieleczony katar może prowadzić do poważnych powikłań, w tym infekcji dolnych dróg oddechowych i gruźlicy, a nawet śmiertelności.
błona śluzowa, choroba nowotworowa, choroba płuc, choroba współistniejąca, ciśnienie otwarcia, gorączka, gruźlica, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, jama nosowa, katar, katar przewlekły, obniżona odporność, pacjent immunokompetentny, posiew krwi, powikłanie, przeszczep narządu, przewlekła choroba wątroby, stan immunologiczny, wyniszczenie organizmu, zaburzenie świadomości, zatoki przynosowe, zmieniony stan świadomości - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie z nosa – Objawy
Krwawienie z nosa (epistaxis) jest powszechnym zjawiskiem, dotykającym około 60% populacji, i dzieli się na krwawienia przednie (90% przypadków, zlokalizowane w splotie Kiesselbacha) oraz tylne (pochodzące ze splotu Woodruffa, częstsze u osób starszych i z nadciśnieniem tętniczym). Objawy obejmują wypływ krwi z jednego lub obu nozdrzy, a w przypadku krwawień tylnych krew spływa do gardła, co może powodować nudności, wymioty i ryzyko aspiracji. Ciężkie krwawienia definiuje się jako utrzymujące się powyżej 15-30 minut mimo ucisku, obfite, z obustronnym wypływem krwi lub towarzyszące objawom niedokrwistości i wstrząsu hipowolemicznego. Nawracające epizody (powyżej 3-4 razy w tygodniu lub 6 razy w miesiącu) wymagają diagnostyki i konsultacji specjalistycznej, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub z chorobami współistniejącymi.
angiografia, aspiracja krwi, badanie krzepnięcia, białaczka, błona śluzowa nosa, chłoniak, choroba von Willebranda, COVID-19, dziedziczna teleangiektazja krwotoczna, embolizacja, endoskopia nosa, epistaxis, hematolog, hemofilia, hipoksja, jama nosowa, kardiolog, kauteryzacja, krwawienie przednie, krwawienie tylne, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, otolaryngolog, polip nosowy, przegroda nosowa, przełom nadciśnieniowy, splot Kiesselbacha, splot Woodruffa, szpiczak mnogi, tamponada nosa, teleangiektazja, tomografia komputerowa, udar mózgu, wstrząs hipowolemiczny, wziernik nosowy, zawał mięśnia sercowego, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Allergodil 1 mg/ml (0,1%)
Allergodil w formie aerozolu do nosa zawiera azelastyny chlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml (0,1%), z dawką pojedynczą 0,14 mg na 0,14 ml roztworu. Standardowe dawkowanie to jedna dawka do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie, co daje całkowitą dobową dawkę 0,56 mg substancji czynnej. Preparat podawany jest za pomocą specjalnego aplikatora, a prawidłowa technika aplikacji, w tym utrzymanie głowy w pozycji pionowej, jest kluczowa dla optymalnego rozprowadzenia leku na błonie śluzowej nosa i skuteczności terapii. Maksymalny udokumentowany czas stosowania wynosi 12 miesięcy u dorosłych oraz 6 miesięcy u dzieci.
aerozol do nosa, Allergodil, aplikacja aerozolu, badanie kliniczne, błona śluzowa nosa, chlorowodorek azelastyny, dawka dobowa, długotrwałe stosowanie leku, efekt terapeutyczny, górne drogi oddechowe, jama nosowa, objawy chorobowe, schemat dawkowania, schorzenie górnych dróg oddechowych, substancja czynna, technika podawania leku, wywiad medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory nosa i zatok przynosowych – Objawy
Nowotwory nosa i zatok przynosowych stanowią 3-5% wszystkich nowotworów głowy i szyi, charakteryzując się początkowo bezobjawowym lub niespecyficznym przebiegiem, co utrudnia wczesną diagnostykę. Wczesne objawy, takie jak jednostronne zatkanie nosa, nawracające krwawienia, upośledzenie węchu czy jednostronna wydzielina podbarwiona krwią, często mylone są z infekcjami zatok. Zaawansowane stadium manifestuje się bólem twarzy, obrzękiem, zaburzeniami widzenia, wytrzeszczem oka, szczękościskiem oraz powiększeniem węzłów chłonnych szyi. Przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych występują u około 20% pacjentów, a przerzuty odległe u 20-40% przypadków opornych na leczenie. Typowe lokalizacje to zatoka szczękowa (najczęstsza), jama nosowa, zatoka czołowa i zatoka sitowa, z różnymi objawami zależnymi od miejsca guza. Histologicznie dominują rak płaskonabłonkowy (50-55%) oraz gruczolakorak (10-15%).
asymetria twarzy, ból głowy, carcinoma in situ, czerniak błony śluzowej, dół skrzydłowo-podniebienny, drętwienie twarzy, drugi pierwotny nowotwór, esthesioneuroblastoma, gruczolakorak, jama nosowa, komórka nowotworowa, łzawienie oczu, nawracające krwawienie z nosa, nerwiak węchowy zarodkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedoczynność tarczycy, nowotwór głowy i szyi, nowotwór nosa i zatok przynosowych, podwójne widzenie, powiększone węzły chłonne, przerzut do płuc, przerzut do węzła chłonnego, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, rak gruczołowo-torbielowaty, rak niezróżnicowany, rak płaskonabłonkowy, rozchwianie zębów, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, szczękościsk, utrata węchu, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, wydzielina z nosa, wytrzeszcz oka, wznowa miejscowa, zatoka czołowa, zatoka sitowa, zatoka szczękowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bactroban 20 mg/g
Bactroban w postaci maści do nosa zawierającej 20 mg/g mupirocyny wapniowej wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane (≥1/1000 do <1/100) są miejscowe reakcje ze strony błony śluzowej nosa, takie jak podrażnienie, pieczenie, świąd oraz suchość, które zwykle mają charakter przejściowy i ustępują po zakończeniu terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości, w tym skórne reakcje alergiczne oraz ogólnoustrojowe reakcje anafilaktyczne, uogólniona wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, które stanowią zagrożenie dla życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Dane dotyczące częstości działań niepożądanych pochodzą zarówno z 12 badań klinicznych obejmujących 422 pacjentów, jak i z monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu.
anafilaksja, Bactroban, błona śluzowa nosa, działanie niepożądane, farmakoterapia, jama nosowa, leczenie objawowe, maść do nosa, monitorowanie bezpieczeństwa, mupirocyna wapniowa, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, podrażnienie miejscowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, tkanka podskórna, wysypka uogólniona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocain 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku wykazały brak bezpośredniego działania mutagennego samej substancji czynnej, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna, stosowany w dużych, prawie toksycznych dawkach, wykazuje potencjał mutagenny in vitro. Długoterminowe badania na szczurach ujawniły rozwój łagodnych i złośliwych guzów w obrębie jamy nosowej po 2-letniej ekspozycji na wysokie dawki 2,6-ksylidyny, co wskazuje na możliwe ryzyko rakotwórczości u ludzi przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek lidokainy. W związku z tym zaleca się ograniczenie stosowania lidokainy do najkrótszego możliwego czasu i unikanie długotrwałej terapii wysokimi dawkami.
6-ksylidyna, badania przedkliniczne, badanie rakotwórczości, drgawki płodowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja prenatalna, guzy łagodne i złośliwe, jama nosowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi maciczny, rozwój behawioralny, teratogenność, test mutagenności - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zatotabs 400 mg + 60 mg
ZATOTABS to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 400 mg ibuprofenu oraz 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny, klasyfikowany w grupie NLPZ (kod ATC: M01AE51). Ibuprofen działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo poprzez nieselektywne hamowanie enzymu COX-1 i COX-2, co prowadzi do zahamowania syntezy prostaglandyn. Pseudoefedryna, będąca α-sympatykomimetykiem, wywołuje skurcz naczyń błony śluzowej nosa, zmniejszając obrzęk i poprawiając drożność dróg oddechowych. Mechanizmy te synergistycznie przyczyniają się do łagodzenia objawów zapalenia i obrzęku w obrębie dróg oddechowych.
agregacja płytek krwi, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorowodorek pseudoefedryny, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, dekstroizomer efedryny, działanie kardioprotekcyjne, działanie presyjne, ibuprofen, inhibitor COX, izoenzym COX-1, jama nosowa, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pseudoefedryna, receptory adrenergiczne, synteza prostaglandyn, synteza tromboksanu, tromboksan, zatoki przynosowe - Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Zapobieganie i profilaktyka
Niedrożność kanalika łzowego to stan uniemożliwiający prawidłowy odpływ łez, występujący zarówno u noworodków, jak i dorosłych, z różnymi przyczynami i metodami leczenia zależnymi od wieku pacjenta. U niemowląt problem ten jest często wrodzony i dotyczy około 10% noworodków, z 90% przypadków ustępujących samoistnie do 12. miesiąca życia. Profilaktyka obejmuje m.in. masaż dróg łzowych 2-3 razy dziennie, prawidłową higienę oczu oraz unikanie czynników drażniących. U dorosłych kluczowe jest utrzymanie higieny osobistej, odpowiednia pielęgnacja soczewek kontaktowych, szybkie leczenie infekcji oraz ochrona przed urazami. Warto podkreślić, że w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest konsultacja okulistyczna.
balonowa dylatacja, ciśnienie hydrostatyczne, infekcja oka, infekcja zatok, jama nosowa, kontrola okulistyczna, masaż dróg łzowych, niedrożność dróg łzowych, niedrożność kanalika łzowego, różowe oko, soczewka kontaktowa, sondowanie dróg łzowych, suchość oczu, sztuczne łzy, tusz do rzęs, woreczek łzowy, zabieg chirurgiczny, zaćma, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Produkt leczniczy Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva zawiera azelastynę chlorowodorku (137 µg) oraz flutykazon propionian (50 µg) na dawkę donosową (0,14 g zawiesiny). Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 dawka do każdego otworu nosowego, podawana 2 razy na dobę (rano i wieczorem). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, choć brak jest dedykowanych badań klinicznych w tych grupach. Terapia może być prowadzona długoterminowo, dostosowując czas leczenia do ekspozycji na alergeny (sezonowa lub całoroczna alergia).
aerozol donosowy, alergia całoroczna, alergia sezonowa, azelastyna chlorowodorek, błona śluzowa nosa, chlorek benzalkoniowy, dystrybucja substancji czynnej, flutykazon propionian, jama nosowa, pacjent geriatryczny, podanie donosowe, populacja pediatryczna, substancja czynna, terapia długoterminowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby