atrofia tkanki podskórnej
Atrofia tkanki podskórnej, znana również jako zanik tkanki podskórnej, to stan patologiczny charakteryzujący się zmniejszeniem objętości i grubości tkanki tłuszczowej znajdującej się pod skórą. Proces ten może występować lokalnie (miejscowo) lub obejmować większe obszary ciała, prowadząc do zapadnięcia się konturów ciała i zwiększonej widoczności struktur leżących głębiej, takich jak naczynia krwionośne, mięśnie czy kości.
Etiologia atrofii tkanki podskórnej jest zróżnicowana. Może być związana z procesami starzenia, długotrwałym stosowaniem glikokortykosteroidów (zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo), chorobami metabolicznymi (np. lipodystrofiami), autoimmunologicznymi (np. twardziną układową, toczniem rumieniowatym układowym), infekcyjnymi oraz zaburzeniami odżywiania. Szczególnym przypadkiem jest lipoatrofia insulinowa, występująca u pacjentów z cukrzycą w miejscach wielokrotnych iniekcji insuliny.
Diagnostyka atrofii tkanki podskórnej opiera się głównie na badaniu klinicznym, ale może być wsparta badaniami obrazowymi (USG, MRI) oraz niekiedy biopsją skóry. Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować zaprzestanie stosowania leków wywołujących zanik, leczenie chorób współistniejących, suplementację w przypadkach niedoborów, a w zaawansowanych przypadkach – procedury medycyny estetycznej, takie jak przeszczepy tkanki tłuszczowej czy zastosowanie wypełniaczy.