monitorowanie EKG metodą Holtera
Monitorowanie EKG metodą Holtera (holter EKG) to nieinwazyjna technika diagnostyczna polegająca na ciągłej rejestracji zapisu elektrokardiograficznego przez 24-48 godzin (czasem dłużej) za pomocą przenośnego rejestratora, który pacjent nosi przy sobie podczas codziennych aktywności.
Metoda ta pozwala na wykrycie zaburzeń rytmu serca, które występują sporadycznie i mogą nie zostać zarejestrowane podczas standardowego 12-odprowadzeniowego EKG. Jest szczególnie przydatna w diagnostyce arytmii, ocenie skuteczności leczenia antyarytmicznego, wykrywaniu niemego niedokrwienia mięśnia sercowego oraz w diagnostyce omdleń o nieustalonej etiologii.
Podczas badania holterowskiego pacjent prowadzi dzienniczek, w którym notuje występujące dolegliwości, przyjmowane leki oraz wykonywane czynności. Po zakończeniu rejestracji dane są analizowane przez specjalistyczne oprogramowanie, a następnie weryfikowane przez lekarza, który zestawia objawy zgłaszane przez pacjenta z zapisem EKG.
Współcześnie stosowane są również zaawansowane rejestratory zdarzeń (event recordery) oraz systemy telemetryczne umożliwiające długoterminowe monitorowanie i przesyłanie danych na odległość, co zwiększa możliwości diagnostyczne w przypadku rzadko występujących zaburzeń rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia przerostowa – Diagnostyka i diagnoza
Kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest najczęstszą dziedziczną monogenową chorobą serca, występującą u 0,2-0,5% populacji, charakteryzującą się niewspółmiernym przerostem mięśnia lewej komory (≥15 mm u dorosłych, ≥13 mm przy dodatnim wywiadzie rodzinnym, u dzieci powyżej 2 odchyleń standardowych). Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, głównie echokardiografii (TTE, TEE, echokardiografia wysiłkowa) oraz rezonansie magnetycznym serca (CMR), który pozwala na ocenę morfologii, funkcji i włóknienia mięśnia sercowego (LGE ≥15% masy LV). EKG jest nieprawidłowe u 95% pacjentów, ale bez specyficznego wzorca. Testy genetyczne identyfikują mutacje sarkomerowe u 60-70% przypadków i są szczególnie wskazane u pacjentów z nietypową prezentacją lub w celu badań przesiewowych krewnych. Monitorowanie Holterem i testy wysiłkowe służą ocenie ryzyka arytmii i dynamiki zwężenia drogi odpływu lewej komory (LVOTO).
ablacja alkoholowa przegrody, amyloidoza sercowa, biopsja endomiokardialna, cewnikowanie serca, choroba Danona, choroba Fabry’ego, echokardiografia wysiłkowa, elektrokardiogram, fragmentacja zespołu QRS, gradient w drodze odpływu lewej komory, grubość ściany lewej komory, kardiomiopatia przerostowa, kardiowerter-defibrylator, miektomia przegrody, migotanie przedsionków, monitorowanie EKG metodą Holtera, mutacja genu sarkomerowego, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedomykalność mitralna, nieutrwalony częstoskurcz komorowy, odwrócenie załamka T, późne wzmocnienie gadolinowe, propeptyd natriuretyczny typu B, przerost koniuszkowy, przerost lewej komory, przerost mięśnia sercowego, przezklatkowe badanie echokardiograficzne, przezprzełykowe badanie echokardiograficzne, rezonans magnetyczny serca, szmer wyrzutowy skurczowy, tętniak koniuszkowy, tomografia komputerowa serca, włóknienie mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aortalnej