-
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) są kluczowym składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, obecnych m.in. w preparatach Nutriflex Lipid peri (25,0 g/1250 ml, 37,5 g/1875 ml, 50,0 g/2500 ml) oraz SmofKabiven extra Nitrogen (4,4 g/506 ml do 22 g/2531 ml, 8,7 g/1000 ml). Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tych preparatów u kobiet w ciąży są ograniczone, a brak badań toksyczności reprodukcyjnej u zwierząt dodatkowo utrudnia ocenę ryzyka. W związku z tym, decyzja o zastosowaniu tych produktów u ciężarnych powinna być oparta na dokładnej analizie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka, z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji klinicznej pacjentki. Podobne ograniczenia dotyczą stosowania u kobiet karmiących piersią, gdzie zaleca się wstrzymanie karmienia podczas żywienia pozajelitowego, a podanie preparatów wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania.
badanie toksykologiczne, bilirubina, dobrostan płodu, działanie niepożądane, emulsja tłuszczowa, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, gospodarka lipidowa, karmienie piersią, Nutriflex Lipid, olej sojowy, parametr biochemiczny, SmofKabiven, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczny wpływ, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, układ krzepnięcia, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) stanowią kluczowy składnik emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, szczególnie w preparatach takich jak Nutriflex Lipid peri oraz SmofKabiven extra Nitrogen. Są one wykorzystywane u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, w tym u osób z umiarkowanym lub średnio-ciężkim katabolizmem oraz u dzieci powyżej 2 roku życia. MCT dostarczają skoncentrowane źródło energii (około 9 kcal/g), są szybciej metabolizowane niż długołańcuchowe kwasy tłuszczowe, nie wymagają karnityny do transportu mitochondrialnego i powodują mniejsze obciążenie układu limfatycznego. Preparaty dostępne są w różnych objętościach: Nutriflex Lipid peri (1250 ml, 1875 ml, 2500 ml) zawiera odpowiednio 25,0 g, 37,5 g i 50,0 g MCT, natomiast SmofKabiven extra Nitrogen (506 ml do 2531 ml) zawiera od 4,4 g do 22 g MCT, co pozwala na indywidualne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta.
aminokwas, bilans azotowy, długołańcuchowy kwas tłuszczowy, elektrolit, emulsja tłuszczowa, funkcja wątroby, glikemia, gospodarka lipidowa, katabolizm, niewydolność wątroby, Nutriflex Lipid, pediatria, populacja pediatryczna, równowaga kwasowo-zasadowa, SmofKabiven, stan kliniczny, stan odżywienia, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, układ limfatyczny, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie odżywiania, zaburzenie wchłaniania tłuszczów, zapotrzebowanie energetyczne, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Siarczan cynku, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak SmofKabiven i jego odmiany, występuje w stężeniach od 0,0027 g do 0,017 g (siedmiowodny siarczan cynku), co odpowiada około 0,04 mmol cynku na 1000 ml preparatu. Interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, takimi jak insulina, heparyna, pochodne kumaryny, alkohol etylowy, penicylamina, tetracykliny, fluorochinolony, diuretyki tiazydowe oraz kortykosteroidy, mogą wpływać na metabolizm cynku i jego biodostępność. Szczególną uwagę należy zwrócić na heparynę, która w dawkach terapeutycznych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej, co może obniżać klirens triglicerydów i wpływać na metabolizm emulsji tłuszczowych. W przypadku leków chelatujących, takich jak penicylamina, istnieje wysokie ryzyko niedoborów cynku z powodu tworzenia niewchłanialnych kompleksów, co wymaga monitorowania stężenia cynku w surowicy i ewentualnej korekty dawkowania.
antagonista witaminy K, biodostępność, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, emulsja tłuszczowa, fluorochinolon, heparyna, klirens triglicerydów, kompleks cynk-tetracyklina, kortykosteroid systemowy, lek chelatujący, lek przeciwzakrzepowy, lipaza, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, niedobór cynku, olej sojowy, parametr krzepnięcia, penicylamina, pochodna kumaryny, siarczan cynku, SmofKabiven, stężenie triglicerydów, tetracyklina, warfaryna, witamina K1, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
Produkt leczniczy SmofKabiven Peripheral, emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdza sekcja 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Preparat zawiera aminokwasy, glukozę, elektrolity oraz emulsję tłuszczową (olej sojowy oczyszczony, triglicerydy średniołańcuchowe, olej z oliwek oraz olej rybny bogaty w kwasy omega-3), a jego osmolalność wynosi około 950 mOsm/kg wody, z pH około 5,6 po zmieszaniu. Ze względu na sposób podania (infuzja w warunkach kontrolowanych) oraz skład, nie stwierdzono negatywnego wpływu na funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta, co minimalizuje ryzyko zaburzeń psychomotorycznych podczas terapii. Jednakże, ze względu na często poważny stan kliniczny pacjentów oraz możliwość stosowania innych leków, lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko i poinformować pacjenta o potencjalnych interakcjach oraz ograniczeniach w prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn.
aminokwasy glukoza elektrolity, charakterystyka produktu leczniczego, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja poznawcza, olej rybny omega-3, olej sojowy, olej z oliwek, osmolalność, pH, SmofKabiven, terapia żywieniowa, triglicerydy kwasów tłuszczowych, zdolność motoryczna, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Seryna, jako endogenny aminokwas niebiałkowy, pełni kluczową rolę w żywieniu pozajelitowym, uczestnicząc w syntezie białek funkcjonalnych i strukturalnych. W preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminoplasmal Paed 10% (2,00 mg/ml do 0,50 g/250 ml), Multimel N6-900E (1,70 g/1000 ml), Olimel Peri N4E (1,00–2,50 g/1000–2500 ml) oraz SmofKabiven extra Nitrogen (2,2–11 g/506–2531 ml), seryna jest starannie dawkowana, aby zapewnić optymalny bilans azotowo-energetyczny. W celu zapobiegania wykorzystaniu seryny jako źródła energii, konieczne jest jednoczesne podawanie niebiałkowych źródeł energii, takich jak glukoza i tłuszcze, co umożliwia efektywny anabolizm białkowy i minimalizuje ryzyko katabolizmu. Preparaty te zawierają kompleks aminokwasów, glukozę oraz emulsję tłuszczową, tworząc zbilansowane żywienie pozajelitowe dostosowane do potrzeb różnych grup pacjentów, w tym populacji pediatrycznej i dorosłych.
aminokwas dożylny, aminokwas niebiałkowy, Aminoplasmal Paed, anabolizm białkowy, białko wiążące retinol, bilans azotowo-energetyczny, dysfagia, efekt termogenny, emulsja tłuszczowa, infuzja aminokwasów, Multimel, populacja pediatryczna, prealbumina, preparat wieloskładnikowy, proces anaboliczny, profil aminokwasowy, seryna, SmofKabiven, termogeneza, wskaźnik masy ciała, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Chlorek potasu (KCl), będący naturalnym składnikiem fizjologicznym osocza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych w różnych preparatach leczniczych, takich jak roztwory do hemofiltracji (np. Prismasol z KCl w stężeniach 2 mmol/l lub 4 mmol/l), płyny do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven) oraz emulsje do infuzji (np. Multimel N4-550 E, Olimel N12E). Badania przedkliniczne nie wykazały istotnej toksyczności, działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, nawet przy stosowaniu dawek toksycznych dla matki w modelach zwierzęcych. W badaniach miejscowej tolerancji u królików obserwowano jedynie przemijające, słabo nasilone reakcje zapalne po podaniu dotętniczym, okołożylno-podskórnym lub domięśniowym, które ustępowały samoistnie. Brak jest specyficznych badań toksykologicznych poświęconych wyłącznie chlorkowi potasu, co wynika z jego powszechnego występowania i roli jako elektrolitu fizjologicznego.
chlorek potasu, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosforan potasu, genotoksyczność, hemodializa, hemofiltracja, infuzja dożylna, makrogol, martwica tkanek, Multimel, Olimel, Phoxilium, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, Prismasol, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, roztwór do hemofiltracji, roztwór infuzyjny, SmofKabiven, stan kliniczny, stężenie fizjologiczne, stężenie mmol/l, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu seryny zawartej w preparatach do żywienia pozajelitowego na płodność, przebieg ciąży oraz laktację u kobiet. Preparaty takie jak SmofKabiven extra Nitrogen (2,2 g seryny/1000 ml), SmofKabiven extra Nitrogen EF, SmofKabiven Low Osmo Peripheral (1,64 g seryny/1000 ml), Olimel Peri N4E (1,00 g seryny/1000 ml) oraz Multimel N6-900E (1,70 g seryny/1000 ml) nie posiadają wystarczających danych klinicznych ani badań toksyczności reprodukcyjnej na zwierzętach. W przypadku kobiet ciężarnych i karmiących piersią stosowanie tych preparatów powinno być rozważane jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem braku informacji o bezpieczeństwie i potencjalnym przenikaniu składników do mleka matki (szczególnie w przypadku SmofKabiven Low Osmo Peripheral). Aminoplasmal Paed 10% (0,20 g seryny/100 ml) jest przeznaczony wyłącznie dla dzieci i młodzieży i nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ani karmiących piersią.
Aminoplasmal, ciąża, karmienie piersią, laktacja, metabolity, metabolity żywienia pozajelitowego, mleko ludzkie, Multimel, Olimel, płodność, preparaty do żywienia pozajelitowego, reprodukcja, seryna, SmofKabiven, SmofKabiven Peripheral, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Olej rybny, bogaty w długołańcuchowe kwasy tłuszczowe omega-3, w tym EPA (1,25-2,82 g/100 ml) i DHA (1,44-3,09 g/100 ml), jest stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. Preparaty takie jak Omegaven (10 g oleju rybnego/100 ml), SMOFlipid (30 g oleju rybnego/1000 ml) oraz SmofKabiven i jego warianty (około 4,2-5,7 g oleju rybnego/1000 ml) dostarczają zrównoważony profil kwasów tłuszczowych, łącząc olej rybny z olejem sojowym, triglicerydami o średniej długości łańcucha i olejem z oliwek. Wskazania do stosowania obejmują m.in. ciężkie niedożywienie, zaburzenia połykania, niedrożność przewodu pokarmowego, stany hiperkataboliczne, ostre zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita oraz pacjentów po rozległych zabiegach chirurgicznych. Olej rybny wykazuje działanie przeciwzapalne, hepatoprotekcyjne, modulujące odpowiedź immunologiczną oraz korzystnie wpływa na profil lipidowy, zmniejszając ryzyko hipertriglicerydemii i stłuszczenia wątroby związanego z żywieniem pozajelitowym.
bilans azotowy, cholestaza, działanie przeciwzakrzepowe, działanie przeciwzapalne, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wątroby, Omegaven, parametry krzepnięcia, profil lipidowy, sepsa, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, stan hiperkataboliczny, stłuszczenie wątroby, triglicerydy średniołańcuchowe, zaburzenie połykania, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Olej rybi bogaty w omega-3 kwasy tłuszczowe, stosowany w emulsjach tłuszczowych do żywienia pozajelitowego, wykazuje umiarkowane działanie uczulające na skórę w testach na świnkach morskich (test maksymalizacji), jednak nie wywołuje reakcji anafilaktycznych w próbach antygenowości układowej. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pochodzą głównie z badań całych preparatów zawierających olej rybi, takich jak SmofKabiven i SMOFlipid, które nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym ani genotoksyczności. W badaniach na królikach obserwowano jedynie słabo nasilone, przemijające reakcje zapalne po różnych drogach podania, bez trwałych uszkodzeń tkanek. Produkty te zawierają olej rybi w różnych stężeniach, np. Finomel (8,24–13,84 g w opakowaniach 1085–1820 ml) oraz SmofKabiven (2,2–15 g w opakowaniach 506–2565 ml).
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, działanie teratogenne, embriotoksyczność, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, infuzja dożylna, martwica tkanek, olej rybi, omega-3 kwasy tłuszczowe, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uczulenie skórne, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) są składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, obecnych m.in. w preparatach Lipidem, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Low Osmo Peripheral oraz SmofKabiven Nutribase. Podawane są wyłącznie dożylnie, w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem specjalistów podczas leczenia domowego. Charakterystyki tych produktów jednoznacznie wskazują, że MCT nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – w dokumentacji Lipidem punkt 4.7 ChPL określa wpływ jako „Nie dotyczy”, a dla preparatów z linii SmofKabiven jako „Nieistotny”. Emulsje te są częścią kompleksowego żywienia pozajelitowego, zawierającego również aminokwasy, glukozę i elektrolity, a ograniczenia w zdolnościach psychomotorycznych pacjentów wynikają głównie z ich stanu klinicznego, a nie z podawania MCT.
aminokwas, charakterystyka produktu leczniczego, droga dożylna, działanie niepożądane, elektrolit, emulsja tłuszczowa, funkcja poznawcza, glukoza, infuzja dożylna, Lipidem, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, triglicerydy MCT, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe domowe -
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) stanowią istotny składnik emulsji lipidowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, takich jak Nutriflex Lipid peri oraz SmofKabiven extra Nitrogen. Charakteryzują się one szybszym klirensem w porównaniu do triglicerydów długołańcuchowych (LCT), co przekłada się na efektywniejsze wykorzystanie jako źródła energii. MCT wiążą się z albuminami osocza, nie przenikają przez barierę krew-mózg ani do płynu mózgowo-rdzeniowego, a ich stężenie w osoczu przy prawidłowym dawkowaniu nie przekracza 3 mmol/l. W preparacie SmofKabiven extra Nitrogen, zawierającym mieszaninę tłuszczów (olej sojowy, MCT, olej z oliwek, olej rybi), MCT wykazują najwyższy klirens, co wpływa na szybsze wydalanie lipidów z organizmu.
albuminy osocza, bariera krew-mózg, efekty metaboliczne, glukoneogeneza, Nutriflex Lipid, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, płyn mózgowo-rdzeniowy, SmofKabiven, stężenie triglicerydów, synteza białek, szlak metaboliczny, triglicerydy LCT, triglicerydy MCT, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Siarczan cynku siedmiowodny, stosowany jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego (m.in. SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase), charakteryzuje się 100% biodostępnością po podaniu dożylnym, co zapewnia bezpośredni dostęp do krążenia ogólnego, omijając wchłanianie jelitowe. Zawartość cynku w tych preparatach waha się od 0,017 do 0,1 mmol w zależności od produktu i wielkości opakowania. W osoczu cynk transportowany jest głównie w połączeniu z albuminami (60-70%) oraz α2-makroglobuliną (30-40%). Dystrybucja obejmuje wątrobę, nerki, kości, mięśnie, skórę i gruczoł krokowy. Eliminacja zachodzi przede wszystkim z kałem (~80%) oraz przez nerki (15-20%), a homeostaza cynku jest ściśle regulowana przez mechanizmy absorpcji i wydalania, co minimalizuje ryzyko niedoborów lub toksyczności.
albuminy, biodostępność składników, całkowite żywienie pozajelitowe, charakterystyka produktu leczniczego, dystrybucja cynku, elektrolity w organizmie, farmakokinetyka cynku, homeostaza cynku, krążenie ogólne, metabolizm cynku, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, siarczan cynku siedmiowodny, SmofKabiven, transport w osoczu, wchłanianie jelitowe, wydalanie nerkowe, żyła wrotna, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
SmofKabiven EF to emulsja do infuzji zawierająca aminokwasy, glukozę oraz emulsję tłuszczową, stosowana w leczeniu żywieniowym. Działania niepożądane występują z częstością od ≥1/10 000 do <1/10 i obejmują m.in. tachykardię, duszność, nudności, wymioty, zaburzenia metabolizmu (wzrost aktywności enzymów wątrobowych), zmiany ciśnienia tętniczego, reakcje nadwrażliwości oraz objawy ogólne jak dreszcze, ból głowy czy zawroty głowy. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się przerwanie lub zmniejszenie dawki infuzji. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół przedawkowania tłuszczu, który może wystąpić nawet przy zalecanej szybkości infuzji, zwłaszcza u pacjentów z ciężką hipertriglicerydemią, zaburzeniami czynności nerek lub infekcjami. Objawy tego zespołu to m.in. hiperlipidemia, gorączka, hepatomegalia, splenomegalia, anemia, leukopenia, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia, hemoliza, retikulocytoza oraz śpiączka. Objawy te zwykle ustępują po przerwaniu infuzji tłuszczów.
aminokwasy, anemia, ból głowy, brak łaknienia, dreszcze, duszność, emulsja do infuzji, enzymy wątrobowe, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, infuzja tłuszczowa, leczenie żywieniowe, leukopenia, metabolit azotowy, naciekanie tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, przedawkowanie aminokwasów, przedawkowanie glukozy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, sinica, SmofKabiven, splenomegalia, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawroty głowy, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka -
Leksykon substancji czynnych
Seryna, endogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Multimel, Olimel i SmofKabiven, pełni istotne funkcje metaboliczne i strukturalne, będąc prekursorem neuroprzekaźników (glicyny, D-seryny). W preparatach tych seryna występuje w ilościach od 1,10 g (Multimel N4-550E, 1000 ml) do 8,1 g (SmofKabiven, w zależności od objętości opakowania). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wykazała brak specyficznych danych wskazujących na negatywny wpływ seryny na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. W dokumentacji preparatów Olimel N5E i N7E oraz SmofKabiven wpływ ten określono jako „nieistotny” lub „nie dotyczy”.
aminokwas endogenny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne, funkcja metaboliczna, funkcja poznawcza, funkcje psychomotoryczne, glicyna, mieszanina aminokwasów, Multimel, Multimel N4-550E, Multimel N7-1000E, neuroprzekaźnik, Olimel, Olimel N5E, Olimel N7E, seryna, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Seryna, jako endogenny aminokwas podawany dożylnie w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Multimel, Olimel, SmofKabiven), jest bezpośrednio wprowadzana do krążenia ogólnoustrojowego, omijając metabolizm pierwszego przejścia przez wątrobę. Jej farmakokinetyka obejmuje dystrybucję zgodną z fizjologicznymi mechanizmami transportu aminokwasów, metabolizm głównie w wątrobie (włączanie w syntezę białek, przemiany do innych aminokwasów oraz udział w syntezie fosfolipidów, puryn i pirymidyn) oraz eliminację przez nerki w formie niezmienionej lub po przekształceniu metabolicznym. Seryna występuje w preparatach w formie wolnej, co zapewnia jej wysoką biodostępność po podaniu dożylnym, a jej stężenie w roztworach różni się w zależności od produktu i objętości opakowania (np. Multimel N4-550E zawiera 1,10 g/l, Olimel N5E 1,95 g/l, SmofKabiven EF do 3,3 g/l). Preparaty te są trójkomorowymi emulsjami, w których seryna współistnieje z innymi aminokwasami, elektrolitami, glukozą i emulsją tłuszczową, co może wpływać na jej farmakokinetykę poprzez interakcje składnikowe.
aminokwas endogenny, biodostępność, całkowite żywienie pozajelitowe, dawkowanie seryny, dostępność biologiczna, eliminacja aminokwasów, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, farmakokinetyka, fosfolipidy, metabolizm jednowęglowy, metabolizm pierwszego przejścia, Multimel, Olimel, podanie dożylne, puryny i pirymidyny, seryna, SmofKabiven, stężenie osoczowe, układ wrotny, worek trójkomorowy, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Seryna, jako naturalnie występujący aminokwas, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście żywienia pozajelitowego, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne. Nie stwierdzono specyficznej toksyczności ani potencjału genotoksycznego w roztworach aminokwasów zawierających serynę, stosowanych w stężeniach fizjologicznych. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, a także nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność. Tolerancja miejscowa preparatów z seryną była dobra przy różnych drogach podania, w tym dożylnym, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania w żywieniu pozajelitowym. Przykładowe zawartości seryny w produktach leczniczych to: Aminoplasmal Paed 10% – 2,00 g/1000 ml (0,20 g w 100 ml), Multimel N6-900E – 1,70 g/1000 ml, Olimel Peri N4E – 1,00 g/1000 ml, SmofKabiven extra Nitrogen – 2,20 g na 654 ml roztworu, SmofKabiven Low Osmo Peripheral – 3,51 g/1000 ml.
aminokwas endogenny, Aminoplasmal, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, leczenie substytucyjne, Multimel, Olimel, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, seryna, SmofKabiven, stężenie fizjologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Sodu glicerofosforan, stosowany jako źródło fosforanów i sodu w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Kabiven Peripheral, Multimel N4-550E, Olimel N12E, SmofKabiven i ich warianty), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Dokumentacja tych produktów najczęściej określa wpływ tej substancji jako „nieistotny” lub „nie dotyczy”, a brak dedykowanych badań wynika z faktu, że preparaty te są stosowane u pacjentów hospitalizowanych lub w warunkach domowych pod ścisłym nadzorem, którzy z powodu stanu klinicznego i samej terapii żywieniowej zazwyczaj nie prowadzą pojazdów ani nie obsługują maszyn. W praktyce klinicznej to stan zdrowia pacjenta, a nie sam sodu glicerofosforan, determinuje ograniczenia w zakresie tych czynności.
funkcja nerek, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, gospodarka fosforanowa, gospodarka sodowa, hipoglikemia, Kabiven Peripheral, Multimel N4-550E, Olimel N12E, równowaga elektrolitowa, SmofKabiven, sodu glicerofosforan, stan nawodnienia, terapia infuzyjna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie metaboliczne, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Seryna, jako aminokwas wchodzący w skład preparatów do żywienia pozajelitowego (np. Multimel, Olimel, SmofKabiven), wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne przeciwwskazania. Nie jest wskazana u wcześniaków, niemowląt oraz dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na nieodpowiedni profil metaboliczny i stosunek wartości energetycznej do azotu. Ponadto, preparaty zawierające serynę są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na białka jaj, soi, orzeszków ziemnych, kukurydzy oraz białka ryb (w przypadku preparatów z olejem rybim). Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia metabolizmu tłuszczów (w tym hipertriglicerydemia), a także ciężka i niekontrolowana hiperglikemia stanowią kolejne istotne przeciwwskazania do stosowania tych preparatów.
aminokwas, cukrzyca, dializoterapia, dysfagia, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, kwasica metaboliczna, Multimel, nadwrażliwość na soję, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, Olimel, posocznica, seryna, SmofKabiven, śpiączka hiperosmolarna, stan pourazowy, udar mózgu, wrodzone wady metabolizmu aminokwasów, wrodzone zaburzenia metaboliczne, wstrząs, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia metabolizmu tłuszczów, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek, będący składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Analiza charakterystyk produktów leczniczych (ChPL) takich jak ClinOleic 20%, Finomel, SmofKabiven czy Olimel N5E-N12E wskazuje na brak istotnych przeciwwskazań w tym zakresie. W większości ChPL stosowane są określenia „nie dotyczy” lub „nieistotny”, a w nielicznych przypadkach brak jest danych, jednak nie ma przesłanek sugerujących negatywny wpływ. Produkty te są podawane głównie w warunkach szpitalnych, często u pacjentów w stanie krytycznym, co samo w sobie wyklucza prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Emulsje zawierają olej z oliwek oczyszczony w połączeniu z olejem sojowym, zapewniając odpowiednią podaż niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych.
charakterystyka produktu leczniczego, ClinOleic, długotrwałe żywienie pozajelitowe, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, infuzja dożylna, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy, olej z oliwek, Olimel, preparat wielokomorowy, SmofKabiven, stan krytyczny, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe domowe -
Leksykon substancji czynnych
Przedawkowanie cynku siarczanu (siedmiowodnego), stosowanego w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak SmofKabiven (zawartość cynku od 0,0033 g do 0,016 g) oraz SmofKabiven Nutribase (0,0045 g do 0,0112 g), stanowi poważne zagrożenie kliniczne. Objawy toksyczności obejmują zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (przewodnienie, hiperosmolalność), hiperglikemię, dysfunkcje układu oddechowego (duszność, niewydolność oddechowa), zaburzenia rytmu serca i ciśnienia tętniczego, upośledzenie funkcji nerek oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (kwasica lub zasadowica metaboliczna). Dawki wywołujące objawy są zmienne i zależą od indywidualnej tolerancji pacjenta oraz współistniejących schorzeń, szczególnie u osób z upośledzoną tolerancją glukozy lub chorobami serca.
cynk siarczan siedmiowodny, gazometria krwi tętniczej, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperosmolalność, kwasica metaboliczna, niewydolność oddechowa, oliguria, poliuria, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, SmofKabiven, technika nerkozastępcza, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie metaboliczne, zasadowica metaboliczna, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
SmofKabiven to kompleksowy preparat dożylny zawierający aminokwasy, glukozę, tłuszcze oraz elektrolity, którego farmakokinetyka jest zróżnicowana w zależności od składnika. Emulsja tłuszczowa SMOFlipid wykazuje szybszą eliminację z organizmu niż triglicerydy długołańcuchowe (LCT), z triglicerydami o średniej długości łańcucha (MCT) charakteryzującymi się najszybszym klirensem, olejem z oliwek o najniższym klirensie (nieco niższym niż LCT) oraz olejem rybnym, którego klirens jest zbliżony do LCT. Aminokwasy i elektrolity mają farmakokinetykę podobną do składników pożywienia, jednak aminokwasy podawane dożylnie omijają układ wrotny, co wpływa na ich dystrybucję i metabolizm, zwłaszcza wątroby. Glukoza w SmofKabiven jest natychmiast dostępna w krążeniu, co różni się od jej wchłaniania z przewodu pokarmowego.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy i elektrolity, dystrybucja leku, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, infuzja dożylna, klirens, krążenie ogólne, krwiobieg, metabolizm leku, olej rybny, olej z oliwek, SmofKabiven, SMOFlipid, terapia żywieniowa, triglicerydy długołańcuchowe, triglicerydy średniołańcuchowe, układ wrotny, właściwości farmakokinetyczne, żyła wrotna -
Leksykon substancji czynnych
Przedawkowanie oleju rybnego, stosowanego w emulsjach tłuszczowych do żywienia pozajelitowego (np. Omegaven, SMOFlipid, SmofKabiven), może prowadzić do zespołu przedawkowania tłuszczu, charakteryzującego się wzrostem stężenia triglicerydów powyżej 3 mmol/l. Do głównych mechanizmów należą podanie emulsji z szybkością przekraczającą zalecenia lub nagła zmiana stanu klinicznego pacjenta (np. niewydolność nerek, zakażenie). Powikłania obejmują hipertriglicerydemię, kwasicę metaboliczną (szczególnie przy podawaniu Omegaven bez węglowodanów), zaburzenia gospodarki elektrolitowej, hiperglikemię, przewodnienie oraz hiperosmolalność. W preparatach złożonych ryzyko dotyczy także innych składników, co wymaga kompleksowego monitorowania parametrów biochemicznych.
dysfagia, emulsja tłuszczowa, gazometria, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperosmolalność osocza, hipertriglicerydemia, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas omega-3, kwasica metaboliczna, metabolizm tłuszczów, oczyszczanie pozaustrojowe, Omegaven, preparat złożony, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, SmofKabiven, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, stężenie triglicerydów, triglicerydy w surowicy krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Olej rybny, będący źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 (EPA i DHA), stosowany jest w żywieniu pozajelitowym w różnych preparatach, takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz złożone worki SmofKabiven, SmofKabiven EF i SmofKabiven Peripheral. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu klinicznego. Omegaven zawiera 10 g oleju rybnego/100 ml emulsji, z dawką 1-2 ml/kg mc./dobę (0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę) i maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g/kg mc./godz.), podawaną do 4 tygodni. SMOFlipid dostarcza 30 g oleju rybnego/l i stosowany jest u dorosłych w dawce 5-10 ml/kg mc./dobę (1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc./dobę) z maksymalną szybkością 0,75 ml/kg mc./godz. (0,15 g tłuszczu/kg mc./godz.). U noworodków i niemowląt dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, zwiększana do maksymalnie 3,0 g/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę), z infuzją ciągłą około 24 godzin u wcześniaków.
emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej rybny oczyszczony, Omegaven, preparat złożony, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, szybkość infuzji, triglicerydy średniołańcuchowe, triglicerydy w surowicy, trójkomorowy worek, wcześniaki i noworodki, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) stanowią kluczowy składnik emulsji tłuszczowych w żywieniu pozajelitowym, obecne m.in. w preparatach Nutriflex Lipid peri oraz SmofKabiven extra Nitrogen. Charakteryzują się szybkim metabolizmem, hydrolizą i utlenianiem, co umożliwia ich efektywne wykorzystanie jako wysokoenergetycznego substratu, szczególnie w stanach katabolizmu i zaburzeń metabolizmu triglicerydów długołańcuchowych. W Nutriflex Lipid peri MCT stanowią 50% emulsji tłuszczowej, dostarczając odpowiednio 25,0 g, 37,5 g i 50,0 g w opakowaniach 1250 ml, 1875 ml i 2500 ml, co przekłada się na wartość energetyczną od 1990 kJ (475 kcal) do 3980 kJ (950 kcal) z tłuszczów. W SmofKabiven extra Nitrogen MCT współwystępują z olejem sojowym, oliwkowym i rybim, zapewniając zbilansowane źródło lipidów o różnorodnych funkcjach metabolicznych.
emulsja tłuszczowa, farmakodynamika, hydroliza, katabolizm, kwasy omega-3, lipaza lipoproteinowa, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, nienasycone kwasy tłuszczowe, Nutriflex Lipid, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, SmofKabiven, triglicerydy długołańcuchowe, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, triglicerydy średniołańcuchowe, utlenianie, wartość energetyczna, zaburzenia metaboliczne, złożona emulsja tłuszczowa, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
SmofKabiven EF to trójkomorowa emulsja do żywienia pozajelitowego, przeznaczona dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat zawiera aminokwasy, glukozę oraz emulsję tłuszczową z olejów roślinnych i rybich, dostarczając niezbędnych składników odżywczych i energii. Dostępny jest w pięciu objętościach: 493 ml, 986 ml, 1477 ml, 1970 ml oraz 2463 ml, o całkowitej wartości energetycznej odpowiednio od 550 kcal (2,3 MJ) do 2700 kcal (11,3 MJ), z wartością energetyczną pozabiałkową od 450 kcal (1,9 MJ) do 2200 kcal (9,2 MJ), co pozwala na indywidualne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta.
dostęp centralny, emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, kwas tłuszczowy, niedrożność przewodu pokarmowego, osmolalność, osmolarność, proces anaboliczny, przetoka przewodu pokarmowego, SmofKabiven, worek trójkomorowy, zaburzenia połykania, zaburzenia wchłaniania, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek w emulsjach lipidowych do żywienia pozajelitowego stanowi istotne źródło energii i nienasyconych kwasów tłuszczowych. Dawkowanie u dorosłych wynosi standardowo 1,0-2,0 g tłuszczów/kg masy ciała/dobę, co w przypadku ClinOleic 20% odpowiada 5-10 ml/kg mc./dobę (np. 350-700 ml dla 70 kg). W produktach mieszanych, takich jak SmofKabiven, dawka tłuszczów wynosi 0,7-1,3 g/kg mc./dobę (13-31 ml/kg mc./dobę). U dzieci dawki wahają się od 0,5 do 3,0 g/kg mc./dobę, z maksymalną objętością emulsji około 35-40 ml/kg mc./dobę. Noworodki i wcześniaki wymagają szczególnej ostrożności, z dawką początkową 0,5-1,0 g/kg mc./dobę i stopniowym zwiększaniem do 2,0-3,0 g/kg mc./dobę. Maksymalna szybkość infuzji tłuszczów nie powinna przekraczać 0,15 g/kg mc./godz., a u noworodków zaleca się powolne zwiększanie szybkości wlewu, np. w ClinOleic 20% początkowo do 0,1 g/kg mc./min przez 10 minut.
chorobliwa otyłość, ciągła terapia nerkozastępcza, ClinOleic, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, filtr końcowy, idealna masa ciała, infuzja, masa urodzeniowa, metabolizm, mieszanina lipidów, olej sojowy, Olimel, osmolarność, SmofKabiven, śróddializacyjne żywienie pozajelitowe, terapia nerkozastępcza, ultrafiltracja, zaburzenie czynności nerek, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Seryna, jako aminokwas w żywieniu pozajelitowym, jest dawkowana indywidualnie w zależności od wieku, stanu klinicznego oraz zapotrzebowania metabolicznego pacjenta. U dorosłych z prawidłowym stanem odżywienia dawka aminokwasów wynosi 0,6-0,9 g/kg m.c./dobę (0,10-0,15 g azotu/kg m.c./dobę), a w stanach stresu metabolicznego 0,9-1,6 g/kg m.c./dobę (0,15-0,25 g azotu/kg m.c./dobę). W szczególnych przypadkach, np. po oparzeniach, zapotrzebowanie może być wyższe. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała, np. wcześniaki otrzymują 1,5-4,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę (15-40 ml/kg m.c./dobę preparatu Aminoplasmal Paed 10%). Maksymalne szybkości infuzji różnią się w zależności od preparatu i wieku pacjenta, np. u dorosłych dla SmofKabiven extra Nitrogen wynosi 0,1 g aminokwasów/kg m.c./godzinę (do 1,5 ml/kg m.c./godzinę), a u dzieci 2-11 lat do 0,12 g/kg m.c./godzinę (do 1,8 ml/kg m.c./godzinę).
aminokwas, Aminoplasmal Paed, anabolizm, IDPN, infuzja, leczenie nerkozastępcze, Multimel, niedożywienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Olimel, oparzenie, osmolarność, preparat do żywienia pozajelitowego, preparat wieloskładnikowy, seryna, SmofKabiven, stres kataboliczny, stres metaboliczny, terapia nerkozastępcza, wcześniak, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe dzieci -
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy, jako kluczowy składnik emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, wykazują korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony ograniczonymi, lecz istotnymi danymi przedklinicznymi. Badania toksyczności wielokrotnego podawania preparatu Lipofundin MCT/LCT 10% na psach i królikach wykazały brak istotnych objawów toksycznych, w tym uszkodzeń biochemicznych i histologicznych narządów, przy dawkach do 6 g tłuszczów/kg masy ciała, co stanowi 2-3-krotność maksymalnych dawek dobowych u ludzi. Podobnie, preparaty takie jak SMOFlipid i Omegaflex peri nie wykazały działań genotoksycznych, teratogennych ani embriotoksycznych, a reakcje zapalne obserwowane w badaniach miejscowej tolerancji na królikach miały charakter przemijający i umiarkowany. Warto podkreślić, że obecność fitoestrogenów, np. β-sitosterolu w olejach roślinnych, mimo wykazania zaburzeń płodności w modelach zwierzęcych po podaniu podskórnym i dopochwowym, nie ma prawdopodobnie znaczenia klinicznego przy dożylnym podawaniu w żywieniu pozajelitowym.
badanie toksykologiczne, beta-sitosterol, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, emulsja tłuszczowa, Finomel, fitoestrogen, genotoksyczność, leczenie substytucyjne, Lipoflex, Lipofundin MCT/LCT, martwica tkanek, metabolizm, miejscowa tolerancja, Nutriflex Lipid, olej rybi, olej sojowy, podanie dotętnicze, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prędkość infuzji, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, SMOFlipid, stężenie plemników, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trigliceryd, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy omega-6, uszkodzenie embriotoksyczne, uszkodzenie wątroby, właściwość uczulająca, zaburzenie płodności, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Preparaty do żywienia pozajelitowego zawierające olej rybi, takie jak Finomel, Finomel Peri, SmofKabiven extra Nitrogen (w tym EF), SmofKabiven Low Osmo Peripheral oraz SmofKabiven Nutribase, dostarczają kwasów tłuszczowych omega-3 w różnych stężeniach (np. Finomel: 8,24–13,84 g w opakowaniach 1085–1820 ml; SmofKabiven extra Nitrogen: 2,2–11 g w opakowaniach 506–2531 ml). Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych, wpływ oleju rybiego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest określany jako nieistotny, co wynika z braku działania ośrodkowego, sedatywnego lub wpływu na funkcje psychomotoryczne. Metabolizm kwasów omega-3 nie generuje metabolitów wpływających na świadomość czy koordynację, a olej rybi pełni głównie rolę źródła energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych w terapii żywienia pozajelitowego.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie ośrodkowe, działanie sedatywne, farmakodynamika, farmakokinetyka, Finomel, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kwas tłuszczowy omega-3, metabolizm kwasów tłuszczowych, olej rybi, SmofKabiven, terapia żywieniowa, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe domowe
