Dawkowanie i sposób podawania
Tauryna

Dawkowanie i sposób podawania tauryny w żywieniu pozajelitowym

Tauryna jest aminokwasem siarkowym występującym w znaczących ilościach w tkankach organizmu człowieka, szczególnie w mózgu, siatkówce oka, mięśniu sercowym i mięśniach szkieletowych. Pełni istotne funkcje biologiczne, w tym stabilizację błon komórkowych, regulację homeostazy wapnia oraz działanie antyoksydacyjne. W preparatach do żywienia pozajelitowego tauryna jest składnikiem szczególnie ważnym dla noworodków i niemowląt, gdyż w tej grupie wiekowej może występować względny niedobór tego aminokwasu z powodu niedojrzałości szlaków metabolicznych¹².

Dawkowanie w poszczególnych grupach wiekowych

Dawkowanie tauryny różni się w zależności od wieku pacjenta, jego stanu klinicznego oraz rodzaju stosowanego preparatu do żywienia pozajelitowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych grupach wiekowych.

Noworodki przedwczesnie urodzone (wcześniaki)

Wcześniaki wymagają szczególnej uwagi w zakresie suplementacji tauryny ze względu na niedojrzałość szlaków metabolicznych i ograniczoną zdolność do jej syntezy. W preparatach żywieniowych dla tej grupy zawartość tauryny jest odpowiednio dostosowana³.

W preparacie Numeta G13%E Preterm, przeznaczonym dla wcześniaków, zawartość tauryny wynosi 0,06 g na 300 ml aktywowanego worka trójkomorowego⁴.

Jeśli stosowany jest preparat Vaminolact, zalecane dawkowanie dla wcześniaków wynosi 38 do 54 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 2,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę, w tym tauryny). Należy stopniowo zwiększać dawkę podczas pierwszych dni infuzji, zaczynając pierwszego dnia od dawki 23 do 38 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) i zwiększając od drugiego dnia od 38 do 54 ml/kg mc./dobę⁵.

Noworodki urodzone o czasie

W przypadku noworodków urodzonych o czasie, dawkowanie preparatów zawierających taurynę również wymaga stopniowego zwiększania dawki. Przy stosowaniu preparatu Vaminolact, zalecane dawkowanie wynosi 23 do 46 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,5 do 3,0 g aminokwasów/kg mc./dobę, w tym tauryny). Należy stopniowo zwiększać dawkę do dawki docelowej podczas pierwszych dni infuzji⁶.

W preparacie Primene 10%, który zawiera taurynę w ilości 0,060 g/100 ml, dawkowanie dla noworodków wynosi 1,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./24 godziny, czyli 15 do 35 ml produktu/kg mc./24 godziny⁷.

Niemowlęta i małe dzieci

Dla niemowląt zalecane dawkowanie preparatu Vaminolact wynosi 15 do 38 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,0 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę, w tym tauryny)⁸.

W preparacie Aminoven Infant 10%, zawierającym taurynę w ilości 0,40 g/1000 ml, dawkowanie wynosi:

• dzieci w wieku 0–2. roku życia: 1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę = 15 do 25 ml na kg mc./dobę⁹

W przypadku preparatu Pediaven NN2, zawierającego taurynę, dla wcześniaków dawka musi być ograniczona do 160 ml/kg mc./dobę w celu uniknięcia wystąpienia hiperglikemii i hiperkalcemii¹⁰.

Dzieci starsze i młodzież

Dla dzieci starszych i młodzieży, dawkowanie preparatów zawierających taurynę jest następujące:

• Dzieci (w wieku 2-11 lat): 15 do 31 ml/kg mc./dobę preparatu Vaminolact (co odpowiada 1,0 do 2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę)¹¹
• Dzieci w wieku 2-5 lat: 1,0-2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę (preparat Aminoven Infant 10%)¹²
• Dzieci w wieku 6-14 lat: 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę = 10 ml na kg mc./dobę (preparat Aminoven Infant 10%)¹³

Dorośli

W przypadku dorosłych pacjentów, preparaty zawierające taurynę jak SmofKabiven, SmofKabiven Peripheral czy SmofKabiven extra Nitrogen zawierają ten aminokwas w określonych ilościach, a dawkowanie zależy od zapotrzebowania na białko i energię oraz stanu klinicznego pacjenta¹⁴.

W preparacie SmofKabiven Peripheral, zawierającym taurynę w ilości 0,38 g na 1206 ml, zalecane dawkowanie dla dorosłych pacjentów wynosi od 20 do 40 ml/kg mc./dobę¹⁵.

W preparacie SmofKabiven dawkowanie wynosi od 13 do 31 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,6 do 1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę¹⁶.

Tabela dawkowania tauryny w zależności od wieku i preparatu

Sposób podawania tauryny w ramach żywienia pozajelitowego

Tauryna jest podawana jako składnik mieszanin do żywienia pozajelitowego. Sposób podawania zależy od preparatu oraz stanu klinicznego pacjenta.

Droga podania

Preparaty zawierające taurynę mogą być podawane drogą dożylną:

• Do żyły centralnej – większość preparatów o wysokiej osmolarności, jak SmofKabiven, powinna być podawana do żyły centralnej¹⁷
• Do żyły obwodowej – niektóre preparaty, jak SmofKabiven Peripheral czy SmofKabiven Low Osmo Peripheral, mogą być podawane do żył obwodowych¹⁸
• Do żyły pępkowej – u noworodków możliwe jest również podawanie do żyły pępkowej, np. preparatu Pediaven NN1 i NN2¹⁹

Szybkość infuzji

Szybkość infuzji preparatów zawierających taurynę powinna być dostosowana do indywidualnego zapotrzebowania pacjenta i jego tolerancji. W przypadku noworodków i niemowląt zalecany jest szczególnie ostrożny dobór szybkości infuzji:

• Dla preparatu Aminoven Infant 10% maksymalna szybkość infuzji wynosi do 0,1 g aminokwasów/kg mc./godzinę = 1,0 ml/kg mc./godzinę²⁰
• Dla preparatu SmofKabiven szybkość infuzji nie powinna być większa niż 2,0 ml/kg mc./godzinę²¹
• W przypadku preparatu SmofKabiven Peripheral szybkość infuzji nie powinna przekraczać 3,0 ml/kg mc./godzinę²²

W przypadku preparatu Primene 10% szybkość wlewu nie powinna przekraczać 0,05 ml/kg mc./minutę²³.

Czas trwania infuzji

Czas trwania infuzji preparatów zawierających taurynę zależy od rodzaju preparatu i wieku pacjenta:

• Dla noworodków i niemowląt zalecana jest ciągła infuzja przez 24 godziny²⁴
• Dla dzieci można stosować wlew ciągły (przez 24 godziny) lub wlew cykliczny (przez 8 do 12 godzin w ciągu doby)²⁵
• W przypadku preparatu Vaminolact czas trwania infuzji nie powinien być krótszy niż 8 godzin, najlepiej 12 godzin w przypadku infuzji cyklicznej lub 24 godziny w przypadku infuzji ciągłej²⁶

Ochrona przed światłem

Podczas stosowania preparatów zawierających taurynę u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku/butelce i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania²⁷²⁸.

Szczególne grupy pacjentów

U pacjentów z niewydolnością nerek i/lub wątroby dawki preparatów zawierających taurynę należy dostosować indywidualnie. Niektóre preparaty są przeciwwskazane w ciężkiej niewydolności wątroby i ciężkiej niewydolności nerek bez leczenia nerkozastępczego²⁹.

Łączenie preparatów zawierających taurynę z innymi składnikami żywienia pozajelitowego

Dla zapewnienia pełnego żywienia pozajelitowego, preparaty zawierające taurynę często wymagają uzupełnienia o inne składniki odżywcze:

• Dodatkowe elektrolity – zgodnie z oceną lekarza i potrzebami klinicznymi pacjenta³⁰
• Witaminy i pierwiastki śladowe – niezbędne dla zapewnienia kompletnego żywienia pozajelitowego³¹
• Emulsje tłuszczowe – u noworodków i niemowląt od początku stosowania żywienia pozajelitowego należy rozważyć dodatkową podaż tłuszczu³²

W przypadku preparatu Pediaven NN1, który zawiera taurynę, produkt nie zawiera potasu i fosforu, dlatego nie jest wskazany do żywienia pozajelitowego trwającego dłużej niż przez pierwsze 48 godzin życia noworodka³³.

Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania

Przy podawaniu preparatów zawierających taurynę należy przestrzegać następujących zaleceń:

• Infuzję należy rozpocząć z szybkością poniżej docelowej, a następnie zwiększać ją stopniowo do zalecanej szybkości infuzji³⁴
• Kończąc podawanie preparatu, należy stopniowo zmniejszać szybkość przepływu w trakcie ostatniej godziny³⁵
• U otyłych pacjentów wielkość dawki należy obliczać na podstawie szacunkowej, prawidłowej masy ciała³⁶

W trakcie stosowania żywienia pozajelitowego zawierającego taurynę niezbędne jest monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania³⁷.