Francisella tularensis

Francisella tularensis to Gram-ujemna, wewnątrzkomórkowa bakteria będąca czynnikiem etiologicznym tularemii. Ten patogen charakteryzuje się wysoką zakaźnością, z dawką infekcyjną wynoszącą zaledwie 10-50 organizmów, co czyni go potencjalnym czynnikiem broni biologicznej (kategoria A według CDC).

Bakteria występuje w kilku podtypach, z których najbardziej wirulentny dla człowieka jest podtyp A (F. tularensis tularensis), występujący głównie w Ameryce Północnej. Podtyp B (F. tularensis holarctica) ma łagodniejszy przebieg kliniczny i jest rozpowszechniony w Europie i Azji. Rezerwuarem patogenu są gryzonie, zające i kleszcze.

Zakażenie F. tularensis może przebiegać w kilku postaciach klinicznych: wrzodziejąco-węzłowej, oczno-węzłowej, płucnej, jelitowo-węzłowej, durowej oraz angiopatycznej. Diagnostyka opiera się na metodach serologicznych (ELISA, aglutynacja), hodowli bakteryjnej oraz PCR. Leczenie obejmuje głównie aminoglikozydy (gentamycynę, streptomycynę), fluorochinolony oraz tetracykliny.

W praktyce klinicznej istotne jest szybkie rozpoznanie zakażenia F. tularensis ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich powikłań, w tym zapalenia płuc, zapalenia wsierdzia oraz posocznicy. Śmiertelność nieleczonej tularemii może sięgać 30%, jednak właściwe leczenie antybiotykami obniża ten wskaźnik poniżej 1%.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Streptomycinum TZF 1 g

Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk naturalny produkowany przez Streptomyces griseus, działa bakteriobójczo poprzez nieodwracalne wiązanie z podjednostką 30S rybosomu, hamując biosyntezę białek bakteryjnych. Jej aktywność jest optymalna w środowisku lekko zasadowym (pH 7,8) i wykazuje synergizm z β-laktamami, co zwiększa skuteczność terapii, zwłaszcza wobec paciorkowców. W praktyce klinicznej streptomycyna stosowana jest głównie w formie siarczanu i stanowi kluczowy lek w terapii gruźlicy, jednak wyłącznie w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwprątkowymi (izoniazyd, ryfampicyna, pirazynamid) ze względu na szybki rozwój oporności przy monoterapii.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, biosynteza białka bakteryjnego, Brucella, bruceloza, działanie bakteriobójcze, dżuma, efekt bakteriobójczy, Enterococcus, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Francisella tularensis, gentamycyna, Haemophilus influenzae, izoniazyd, Klebsiella pneumoniae, leczenie gruźlicy, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwprątkowy, Mycobacterium tuberculosis, oporność drobnoustrojów, oporność prątków gruźlicy, pirazynamid, podjednostka 30S rybosomu, Proteus, ryfampicyna, siarczan streptomycyny, Streptococcus viridans, Streptomyces griseus, szczep oporny, terapia skojarzona, tularemia, Yersinia pestis
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Streptomycinum TZF 1 g

Streptomycinum TZF to preparat zawierający 1 g streptomycyny w postaci siarczanu, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, jest wskazana w leczeniu umiarkowanie ciężkich i ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ten lek, w tym przede wszystkim zakażeń prątkami Mycobacterium tuberculosis. W terapii gruźlicy stosuje się ją wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi, co zwiększa skuteczność leczenia i ogranicza ryzyko rozwoju lekooporności. Ponadto, streptomycyna znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń niegruźliczych, takich jak dżuma (Yersinia pestis), tularemia (Francisella tularensis), bruceloza (Brucella spp.), ziarniniak pachwinowy oraz wrzód miękki (Haemophilus ducreyi).
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykoterapia, Brucella, bruceloza, dżuma, Enterococcus faecalis, Francisella tularensis, Haemophilus ducreyi, lek przeciwprątkowy, lekooporność, Mycobacterium tuberculosis, pałeczka Gram-ujemna, posocznica, Streptococcus viridans, streptomycyna, terapia skojarzona, tularemia, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie niegruźlicze, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, ziarniniak pachwinowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tetracyclinum TZF 250 mg

Tetracyklina w dawce 250 mg (Tetracyclinum TZF) to antybiotyk bakteriostatyczny o szerokim spektrum działania, skuteczny wobec licznych bakterii Gram-ujemnych (m.in. Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Yersinia pestis) oraz Gram-dodatnich (Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae), a także niektórych pierwotniaków (Entamoeba spp., Plasmodium falciparum). Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białka na poziomie rybosomu bakteryjnego, co zatrzymuje namnażanie patogenów i umożliwia układowi odpornościowemu zwalczenie infekcji. Wrażliwość bakterii na tetracyklinę może być zmienna, szczególnie w przypadku szczepów Gram-ujemnych takich jak Escherichia coli czy Klebsiella spp., a także wśród Gram-dodatnich, gdzie obserwuje się narastającą oporność, zwłaszcza u Streptococcus pneumoniae.
Oporność na tetracyklinę jest zjawiskiem nabytym, związanym z obecnością plazmidów R, które ograniczają penetrację leku do komórki bakteryjnej i mogą być przenoszone między szczepami, co sprzyja rozprzestrzenianiu się oporności. Szczepy oporne na tetracyklinę często wykazują oporność krzyżową na inne antybiotyki z tej grupy oraz na penicyliny i makrolidy, co komplikuje leczenie zakażeń wieloopornych. W praktyce klinicznej istotny jest synergizm farmakodynamiczny między tetracykliną a makrolidami, który może być wykorzystany w terapii skojarzonej, zwiększając skuteczność działania przeciwbakteryjnego.
Actinomyces, ameboza, angina paciorkowcowa, antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, atypowe zapalenie płuc, Bacillus anthracis, Bacteroides, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, balantidioza, Balantidium coli, Bartonella bacilliformis, Borrelia recurrentis, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, dżuma, Entamoeba, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, framboezja, Francisella tularensis, Fusobacterium fusiforme, gorączka Oroya, gorączka powrotna, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, infekcja dróg oddechowych, infekcja układu moczowego, jaglica, kiła, Klebsiella, lek przeciwbakteryjny, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, ornitoza, paciorkowiec alfa-hemolizujący, pierwotniaki, Plasmodium falciparum, plazmid R, promienica, Propionibacterium acnes, psitakoza, Rickettsia, riketsjozy, rybosom bakteryjny, rzeżączka, shigella, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synergizm działania, synteza białka, trądzik, Treponema pallidum, Treponema pertenue, tularemia, układ odpornościowy, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wąglik, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie szpitalne, zapalenie płuc, ziarniniak pachwinowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ciprinol 10 mg/ml

Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Ciprinol (10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), jest fluorochinolonem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznym wobec licznych patogenów klinicznych. Mechanizm działania opiera się na bakteriobójczym hamowaniu topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, co prowadzi do zaburzenia replikacji i naprawy DNA bakterii. Skuteczność terapeutyczna koreluje z parametrami farmakokinetycznymi, zwłaszcza relacją Cmax/MIC oraz AUC/MIC. Wartości graniczne EUCAST dla wrażliwości drobnoustrojów na cyprofloksacynę wynoszą m.in. ≤0,5 mg/l dla Enterobacteriaceae spp. i Pseudomonas spp., ≤1 mg/l dla Acinetobacter spp. i Staphylococcus spp., a dla Neisseria gonorrhoeae i meningitidis ≤0,03 mg/l. Oporność rozwija się głównie przez mutacje w genach kodujących gyrazę DNA i topoizomerazę IV, mechanizmy efflux oraz oporność plazmidową (geny qnr), co może prowadzić do oporności krzyżowej na fluorochinolony.
Acinetobacter, acinetobacter baumannii, Actinomyces, Aeromonas, atypowe zapalenie płuc, Bacillus anthracis, bakteria beztlenowa, bakteryjna waginoza, błona komórkowa bakterii, Brucella, bruceloza, Burkholderia cepacia, Campylobacter, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, choroba legionistów, Citrobacter koseri, cyprofloksacyna, czerwonka bakteryjna, drobnoustrój, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, dżuma, efflux, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Escherichia coli, fluorochinolon, Francisella tularensis, gorączka Pontiac, gyraza DNA, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, Klebsiella pneumoniae, legionella, Listeria monocytogenes, listerioza, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mutacja genu, Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność bakterii, oporność krzyżowa, oporność plazmidowa, pole pod krzywą stężenia leku, Pseudomonas, Pseudomonas aeruginosa, replikacja DNA, rzeżączka, Salmonella, shigella, Staphylococcus, Stenotrophomonas maltophilia, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, szczep metycylinooporny, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, tularemia, Ureaplasma urealyticum, vibrio, wąglik, wartość graniczna wrażliwości, wielolekooporność, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie oportunistyczne, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxycyclinum TZF 100 mg

Doxycyclinum TZF, zawierający 100 mg doksycykliny w formie kapsułek twardych, jest antybiotykiem z grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazany jest w leczeniu zakażeń układu oddechowego (np. zapalenie migdałków, oskrzeli, płuc) wywołanych przez patogeny takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae czy Mycoplasma pneumoniae. Ponadto, lek skutecznie zwalcza zakażenia układu moczowego (np. odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza) oraz infekcje przenoszone drogą płciową, w tym kiłę (Treponema pallidum), rzeżączkę (Neisseria gonorrhoeae) i zakażenia wywołane przez Chlamydia trachomatis. Doxycyclinum TZF jest także stosowany w terapii zakażeń tkanek miękkich, infekcji przewodu pokarmowego (np. biegunka podróżnych, czerwonka bakteryjna, cholera) oraz zakażeń okulistycznych, w tym przewlekłego zapalenia spojówek wywołanego przez Chlamydia trachomatis. Lek jest podstawowym środkiem w leczeniu boreliozy z Lyme oraz innych rzadkich zakażeń, takich jak papuzica, bruceloza, dżuma i tularemia. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w profilaktyce malarii, szczególnie w regionach o oporności zarodźca na inne środki.
ameboza, antybiotyk tetracyklinowy, antybiotykooporność, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Borrelia, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, czerwonka bakteryjna, doksycyklina, dżuma, Entamoeba histolytica, Enterobacter, Escherichia coli, Francisella tularensis, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, Klebsiella, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, odmiedniczkowe zapalenie nerek, papuzica, Propionibacterium acnes, przewlekłe zapalenie spojówek, rzeżączka, shigella, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, trądzik, Treponema pallidum, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, Yersinia pestis, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, ziarniniak pachwinowy
Leksykon substancji czynnych
Streptomycyna – Wskazania do stosowania

Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, jest stosowana głównie w leczeniu umiarkowanie ciężkich i ciężkich zakażeń bakteryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem gruźlicy wywołanej przez Mycobacterium tuberculosis. W terapii gruźlicy streptomycyna podawana jest w dawce 1 g (w postaci siarczanu) jako element schematu wielolekowego, co zapobiega rozwojowi oporności. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń takich jak dżuma (Yersinia pestis), tularemia (Francisella tularensis), bruceloza, ziarniniak pachwinowy (Klebsiella granulomatis) oraz wrzód miękki (Haemophilus ducreyi), często w skojarzeniu z innymi antybiotykami. W ciężkich zakażeniach układu oddechowego, zwłaszcza wywołanych przez bakterie Gram-ujemne oporne na inne leki, streptomycyna jest stosowana w połączeniu z antybiotykami β-laktamowymi, co zwiększa skuteczność terapii. W przypadku zakażeń układu moczowego i zapalenia wsierdzia (Streptococcus viridans, Enterococcus faecalis) streptomycyna również pełni rolę leku uzupełniającego, podkreślając konieczność monitorowania funkcji nerek ze względu na nefrotoksyczność.
aminoglikozyd, antybiotyk β-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, Brucella, bruceloza, dżuma, Enterococcus faecalis, Francisella tularensis, funkcja nerek, Haemophilus ducreyi, lek przeciwprątkowy, Mycobacterium tuberculosis, nefrotoksyczność, oporność bakterii, ototoksyczność, pałeczka dżumy, pałeczka tularemii, pałeczki Gram-ujemne, posocznica, proszek do sporządzania roztworu, siarczan streptomycyny, Streptococcus viridans, tularemia, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie gruźlicze, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, ziarniniak pachwinowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ciprinol 250 mg

Ciprinol (cyprofloksacyna) jest fluorochinolonem o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, działającym poprzez hamowanie topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, co prowadzi do zahamowania syntezy DNA bakterii. Skuteczność terapeutyczna zależy od parametrów farmakodynamicznych, takich jak stosunek maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) do minimalnego stężenia hamującego (MIC) oraz pola pod krzywą (AUC) do MIC. Oporność na cyprofloksacynę rozwija się głównie przez mutacje w genach kodujących miejsca docelowe leku, zaburzenia przepuszczalności błony komórkowej, mechanizmy efflux oraz oporność plazmidową (geny qnr). EUCAST definiuje wartości graniczne dla wrażliwości bakterii na cyprofloksacynę, np. dla Enterobacteriaceae spp. i Pseudomonas spp. S ≤ 0,5 mg/l, R > 1 mg/l, a dla Neisseria gonorrhoeae S ≤ 0,03 mg/l, R > 0,06 mg/l, co jest kluczowe przy interpretacji wyników badań mikrobiologicznych i doborze terapii.
acinetobacter baumannii, Bacillus anthracis, Brucella, bruceloza, Burkholderia cepacia, Campylobacter, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, cyprofloksacyna, czerwonka bakteryjna, dżuma, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, fluorochinolon, Francisella tularensis, gronkowiec metycylinooporny, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, legionella, legioneloza, lekooporność, Listeria monocytogenes, listerioza, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, mutacja w genach, Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność kliniczna, pole pod krzywą, profilaktyka poekspozycyjna, przepuszczalność błony komórkowej, Pseudomonas aeruginosa, replikacja DNA, rzeżączka, Salmonella, shigella, Staphylococcus, Stenotrophomonas maltophilia, stężenie w osoczu, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, tularemia, Ureaplasma urealyticum, wąglik, Yersinia pestis, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxycyclinum Polfarmex 100 mg

Doxycyclinum Polfarmex, zawierający 100 mg doksycykliny (w postaci doksycykliny hyklanu) w kapsułkach twardych, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych. Wskazania obejmują zakażenia układu oddechowego (np. zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, atypowe zapalenia płuc przez Mycoplasma pneumoniae), przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zakażenia układu moczowego (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Enterococcus faecalis), choroby przenoszone drogą płciową (Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Haemophilus ducreyi, Calymmatobacterium granulomatis), a także biegunki podróżnych, ostrą jelitową pełzakowicę, cholerę oraz zakażenia oka (np. jaglica, wtrętowe zapalenie spojówek). Doksycyklina jest lekiem z wyboru w leczeniu riketsjoz, boreliozy z Lyme oraz innych chorób odkleszczowych i zakażeń tkanek miękkich wywołanych przez Clostridium spp. i Propionibacterium acnes. Ponadto, może być stosowana jako alternatywa w leczeniu kiły, rzeżączki, leptospirozy, zgorzeli gazowej i tężca oraz w terapii zakażeń takich jak bruceloza, dżuma, tularemia, malaria i zakażenia Pseudomonas pseudomallei.
antybiogram, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykooporność, badanie lekowrażliwości, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Borrelia burgdorferi, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia psittaci, cholera, Clostridium, Coxiella burnetii, doksycykliny hyklan, dur plamisty, dżuma, Enterobacter, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Francisella tularensis, gorączka Gór Skalistych, gorączka Q, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, Klebsiella pneumoniae, leptospiroza, malaria, mycoplasma pneumoniae, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, papuzica, Propionibacterium acnes, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rumień wędrujący, rzeżączka, Streptococcus pneumoniae, tężec, trądzik pospolity, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, wtrętowe zapalenie spojówek, Yersinia pestis, zakażenie bakteryjne, zakażenie Chlamydia trachomatis, zakażenie oka, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, zapalenie płuc atypowe, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok, zgorzel gazowa, ziarniniak pachwinowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml

Cyprofloksacyna, fluorochinolon o kodzie ATC J01MA02, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, kluczowych enzymów w replikacji i naprawie DNA bakterii. Jej skuteczność kliniczna zależy od parametrów farmakokinetyczno-farmakodynamicznych, takich jak stosunek Cmax do MIC oraz AUC do MIC. Oporność na cyprofloksacynę rozwija się głównie przez mutacje w genach kodujących gyrazę DNA i topoizomerazę IV, a także przez mechanizmy zmniejszające przepuszczalność błony bakteryjnej lub aktywne usuwanie leku. EUCAST ustalił wartości graniczne MIC dla różnych drobnoustrojów, np. Enterobacteriaceae: S ≤0,25 mg/l, R >0,5 mg/l; Pseudomonas spp.: S ≤0,5 mg/l, R >0,5 mg/l; Haemophilus influenzae: S ≤0,06 mg/l, R >0,06 mg/l, co pozwala na klasyfikację szczepów jako wrażliwe, o średniej wrażliwości lub oporne.
Acinetobacter, acinetobacter baumannii, Bacillus anthracis, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Brucella, bruceloza, Burkholderia cepacia, Campylobacter, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, cyprofloksacyna, dżuma, Enterobacter aerogenes, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, fluorochinolon, Francisella tularensis, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Legionella pneumophila, legioneloza, Listeria monocytogenes, mechanizm oporności, metycylinooporność, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność bakteryjna, oporność plazmidowa, Pseudomonas aeruginosa, replikacja DNA, Salmonella, shigella, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus, Stenotrophomonas maltophilia, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II, tularemia, Vibrio cholerae, wąglik, wrażliwość mikrobiologiczna, Yersinia pestis
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neomycinum Jelfa 5 mg/g

Neomycinum Jelfa to maść okulistyczna zawierająca neomycyny siarczan w stężeniu 5 mg/g, należąca do grupy antybiotyków aminoglikozydowych (kod ATC: S01AA03). Mechanizm działania neomycyny polega na bakteriobójczym hamowaniu biosyntezy białek i kwasów nukleinowych w komórkach bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania, szczególnie skuteczne wobec bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli, Proteus, Salmonella (w tym S. typhi i S. paratyphi), Shigella, Bordetella pertussis, Vibrio cholerae oraz Francisella tularensis. Ponadto neomycyna jest aktywna wobec niektórych bakterii Gram-dodatnich, w tym Staphylococci, Streptococcus pneumoniae oraz innych paciorkowców, a także prątków kwasoopornych, w tym prątków gruźlicy (Mycobacteriaceae).
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, biosynteza białek, Bordetella pertussis, cholera, czerwonka bakteryjna, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, Francisella tularensis, gronkowiec, krztusiec, kwas nukleinowy, lek okulistyczny, maść do oczu, MRSA, neomycyny siarczan, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, paciorkowiec, pałeczka okrężnicy, prątek gruźlicy, prątek kwasooporny, Proteus, Salmonella, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, shigella, Streptococcus pneumoniae, szczep metycylinooporny, tularemia, Vibrio cholerae, zakażenie oczne, zakażenie oczu, zakażenie szczepem, zapalenie płuc