nabyty niedobór czynnika VIII
Nabyty niedobór czynnika VIII (acquired factor VIII deficiency) to rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu zaburzenie krzepnięcia krwi. W przeciwieństwie do wrodzonej hemofilii A, stan ten rozwija się u pacjentów bez wcześniejszej historii skaz krwotocznych, najczęściej w wieku dorosłym. Przyczyną jest powstawanie autoprzeciwciał skierowanych przeciwko czynnikowi VIII, co prowadzi do jego inaktywacji i obniżenia poziomu w osoczu.
Schorzenie to może występować w powiązaniu z chorobami autoimmunologicznymi, nowotworami, ciążą, chorobami skóry, stosowaniem niektórych leków lub może mieć charakter idiopatyczny (około 50% przypadków). Klinicznie objawia się krwawieniami do tkanek miękkich, mięśni, przewodu pokarmowego, dróg moczowych lub nadmiernym krwawieniem pooperacyjnym. Charakterystyczna jest tendencja do głębokich krwiaków i krwawień śluzówkowych.
Diagnostyka obejmuje badania koagulologiczne wykazujące wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), przy prawidłowym czasie protrombinowym i poziomie fibrynogenu. Potwierdzeniem rozpoznania jest obniżona aktywność czynnika VIII oraz wykrycie przeciwciał przeciwko temu czynnikowi. Leczenie opiera się na dwóch filarach: hamowaniu krwawień (koncentraty aktywowanych czynników zespołu protrombiny, rekombinowany aktywny czynnik VII, koncentraty czynnika VIII) oraz eliminacji autoprzeciwciał (immunosupresja kortykosteroidami, cyklofosfamidem, rituksimabem, immunoglobulinami).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Emoclot 500 j.m.
Emoclot to preparat zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII, stosowany w leczeniu i profilaktyce hemofilii A oraz nabytego niedoboru czynnika VIII, a także u pacjentów z inhibitorami przeciwko temu czynnikowi. Produkt dostępny jest w dwóch dawkach: 500 j.m. i 1000 j.m., które po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań dają stężenia odpowiednio 50 j.m./ml i 100 j.m./ml. Aktywność swoista wynosi około 80 j.m./mg białka. Preparat zawiera również czynnik von Willebranda w aktywności kofaktora rystocetyny (RCO) nie mniejszej niż 10 j.m./ml (dla 500 j.m.) oraz 20 j.m./ml (dla 1000 j.m.), jednak jego zawartość nie ma znaczenia farmakologicznego w leczeniu choroby von Willebranda.
choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, epizod krwawienia, hemofilia A, higroskopijny proszek, kofaktor rystocetyny, ludzkie osocze, metoda chromogenna, nabyty niedobór czynnika VIII, proszek i rozpuszczalnik, roztwór do wstrzykiwań, woda do wstrzykiwań, wrodzony niedobór czynnika VIII, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Czynnik VIII – Wskazania do stosowania
Czynnik VIII (FVIII) jest kluczowym elementem terapii u pacjentów z hemofilią typu A, zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu aktywnych krwawień. Preparaty takie jak Beriate dostępne są w dawkach 250, 500, 1000 oraz 2000 j.m., z zawartością 100 j.m./ml (Beriate 250, 500, 1000) oraz około 200 j.m./ml (Beriate 2000). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała, ciężkości niedoboru, lokalizacji i nasilenia krwawienia oraz obecności inhibitora. Terapia obejmuje leczenie krwawień samoistnych do stawów, mięśni, przewodu pokarmowego, dróg moczowych, krwawień śródczaszkowych, pourazowych oraz przygotowanie okołooperacyjne. Profilaktyka u dzieci i młodzieży jest szczególnie istotna w zapobieganiu artropatii hemofilowej.
artropatia hemofilowa, autoprzeciwciało, czynnik krzepnięcia VIII, hemartroza, hemofilia typu A, hemostaza, inhibitor czynnika VIII, koncentrat omijający inhibitor, krwawienie do mięśni, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dróg moczowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, nabyta hemofilia A, nabyty niedobór czynnika VIII, profilaktyka krwawień, profilaktyka pierwotna, profilaktyka wtórna, przeciwciało przeciwko czynnikowi VIII, wrodzony niedobór czynnika VIII, zaburzenie krzepnięcia, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Beriate 1000 1000 j.m.
Beriate to preparat zawierający ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII), stosowany głównie w leczeniu hemofilii typu A, zarówno w profilaktyce krwawień, jak i w terapii doraźnej aktywnych krwawień. Dostępny jest w dawkach 250, 500, 1000 oraz 2000 j.m., z roztworem o stężeniu 100 j.m./ml (dla dawek 250, 500, 1000) lub około 200 j.m./ml (dla dawki 2000). Średnia swoista aktywność preparatu wynosi około 400 j.m./mg białka. Lek jest wskazany także w nabytym niedoborze czynnika VIII, w tym w nabytej hemofilii A, zaburzeniach czynności wątroby, DIC oraz masywnych krwotokach z towarzyszącym zużyciem czynników krzepnięcia. Terapia powinna być prowadzona pod kontrolą aktywności FVIII w osoczu, zwłaszcza w leczeniu długoterminowym i przed zabiegami chirurgicznymi.
aktywność czynnika VIII, artropatia hemofilowa, ciężka postać hemofilii, czynnik VIII krzepnięcia, hemofilia typu A, krwawienie dostawowe, leczenie krwawień, leczenie na żądanie, masywny krwotok, nabyta hemofilia A, nabyty niedobór czynnika VIII, niedobór czynnika VIII, preparat osoczopochodny, procedura inwazyjna, profilaktyka krwawień, profilaktyka pierwotna, profilaktyka wtórna, zabieg chirurgiczny, zaburzenia czynności wątroby, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – FANHDI 100 j.m./ml; 1000 j.m. + 120 j.m./ml; 1200 j.m.
FANHDI to lek zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII (FVIII) oraz czynnik von Willebranda (VWF), dostępny w trzech dawkach: 250 j.m. FVIII + 300 j.m. VWF, 500 j.m. FVIII + 600 j.m. VWF oraz 1000 j.m. FVIII + 1200 j.m. VWF. Preparat stosowany jest przede wszystkim w leczeniu hemofilii A, zarówno profilaktycznie, jak i w terapii aktywnych krwawień, umożliwiając skuteczną kontrolę epizodów krwotocznych. Ponadto, FANHDI jest wskazany w chorobie von Willebranda (VWD) jako lek drugiego rzutu, gdy desmopresyna (DDAVP) jest nieskuteczna lub przeciwwskazana, a także w nabytym niedoborze FVIII, często związanym z chorobami autoimmunologicznymi lub innymi stanami patologicznymi. Preparat podaje się dożylnie po rekonstytucji proszku w 10 ml wody do wstrzykiwań, z aktywnością FVIII:C od 2,5 do 10 j.m./mg białka, oznaczaną metodą chromogenną, a aktywność VWF określa się na podstawie VWF:RCo zgodnie z normami WHO.
artropatia hemofilowa, choroba autoimmunologiczna, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, desmopresyna, epizod krwotoczny, hemofilia A, hemostaza, immunosupresja, kofaktor rystocetyny, krwawienie do OUN, krwawienie okołooperacyjne, krwotok z przewodu pokarmowego, nabyty niedobór czynnika VIII, nowotwór złośliwy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka krwawień, proszek do sporządzania roztworu, wrodzony niedobór czynnika VIII, zabieg chirurgiczny, zaburzenie autoimmunologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF 250 j.m/fiol. (50 j.m./ml)
Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF to preparat zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII oraz czynnik von Willebranda, stosowany głównie w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z wrodzonym niedoborem czynnika VIII (hemofilia A) oraz nabytym niedoborem czynnika VIII, spowodowanym obecnością autoprzeciwciał. Preparat jest również wskazany w terapii chorych z chorobą von Willebranda z jednoczesnym niedoborem czynnika VIII, pod warunkiem braku dostępności specyficznych leków oraz nieskuteczności lub przeciwwskazań do stosowania desmopresyny (DDAVP). Dawkowanie jest indywidualizowane, zależnie od nasilenia objawów i stanu klinicznego, a preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego nominalnie 250 j.m. FVIII i 190 j.m. VWF (VWF:RCo), co po rekonstytucji odpowiada stężeniom około 50 j.m./ml FVIII i 38 j.m./ml VWF. Aktywność FVIII mierzona jest metodą chromogenną, a VWF testem kofaktora ristocetyny, z aktywnością swoistą 70 ± 30 j.m. FVIII/mg białka.
autoprzeciwciało, choroba von Willebranda, ciężka hemofilia, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, desmopresyna, dieta niskosodowa, epizod krwotoczny, hemofilia A, krwawienie samoistne, metoda chromogenna, nabyty niedobór czynnika VIII, osocze ludzkie, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, test kofaktora ristocetyny, wrodzony niedobór czynnika VIII, zabieg operacyjny, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Emoclot 1000 j.m.
Emoclot to ludzki czynnik krzepnięcia VIII dostępny w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m., stosowany głównie w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią A, zarówno w terapii aktywnych krwawień, jak i w profilaktyce przed zabiegami chirurgicznymi lub w ramach regularnej profilaktyki u chorych z ciężką postacią choroby. Ponadto, Emoclot jest wskazany w leczeniu nabytego niedoboru czynnika VIII, który często wynika z obecności autoprzeciwciał przeciwko czynnikowi VIII, oraz u pacjentów z hemofilią z inhibitorami czynnika VIII, choć w tej grupie wymagana jest szczególna ostrożność zgodnie z zaleceniami zawartymi w punkcie 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Produkt po rekonstytucji zawiera 50 j.m./ml (dla dawki 500 j.m.) lub 100 j.m./ml (dla dawki 1000 j.m.) czynnika VIII, a jego aktywność swoista wynosi około 80 j.m./mg białka, co potwierdza metoda chromogenna zgodna z Farmakopeą Europejską.
autoprzeciwciała, charakterystyka produktu leczniczego, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, dysfagia, hemofilia A, inhibitory czynnika VIII, kofaktor rystocetyny, ludzkie osocze, nabyty niedobór czynnika VIII, niedobór czynnika VIII, profilaktyka krwawień, przeciwciała przeciw czynnikowi VIII, woda do wstrzykiwań, wrodzony niedobór czynnika VIII, zabieg chirurgiczny, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Czynnik von Willebranda – Wskazania do stosowania
Czynnik von Willebranda (vWF) jest kluczowym białkiem osocza odpowiedzialnym za adhezję płytek krwi oraz stabilizację czynnika VIII, a jego niedobór lub dysfunkcja prowadzą do choroby von Willebranda (vWD). Wskazaniem do stosowania preparatów zawierających vWF, takich jak Willfact (100 j.m./ml vWF:RCo, ≤10 j.m./100 j.m. VWF:RCo czynnika VIII), Wilate (100 j.m./ml vWF:RCo i 100 j.m./ml czynnika VIII) czy FANHDI (60-120 j.m./ml vWF:RCo i 50-100 j.m./ml czynnika VIII), jest leczenie i profilaktyka krwawień u pacjentów z vWD, zwłaszcza gdy desmopresyna (DDAVP) jest nieskuteczna lub przeciwwskazana. Preparaty te są stosowane także w zapobieganiu i leczeniu krwawień okołozabiegowych oraz u pacjentów pediatrycznych. W przypadku choroby von Willebranda z niedoborem czynnika VIII preferowane są preparaty zawierające oba czynniki, np. Immunate (38-75 j.m./ml vWF:RCo i 50-100 j.m./ml czynnika VIII).
adhezja płytek krwi, aktywność czynnika von Willebranda, białko osoczowe, choroba autoimmunologiczna, choroba von Willebranda, czynnik omijający inhibitor, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, desmopresyna, hemofilia A, hemostaza, hiponatremia, inhibitor czynnika VIII, leczenie krwawień, nabyty niedobór czynnika VIII, powikłanie krwotoczne, profilaktyka krwawień, przeciwciała przeciw czynnikowi VIII, tachyfilaksja, wrodzony niedobór czynnika VIII, zaburzenie hemostazy - Leksykon substancji czynnych
Ludzki czynnik von Willebranda – Wskazania do stosowania
Preparat Emoclot zawiera ludzki czynnik krzepnięcia VIII w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m. w 10 ml roztworu (odpowiednio 50 j.m./ml i 100 j.m./ml) oraz ludzki czynnik von Willebranda z aktywnością kofaktora rystocetyny (RCO) nie mniejszą niż 10 j.m./ml dla dawki 500 j.m. i 20 j.m./ml dla dawki 1000 j.m. Preparat jest przeznaczony do dożylnego podawania po rekonstytucji i stosowany jest głównie w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią A (wrodzony niedobór czynnika VIII), nabytym niedoborem czynnika VIII oraz u chorych z inhibitorami przeciwko czynnikowi VIII. Emoclot nie jest wskazany do leczenia choroby von Willebranda ze względu na niewystarczającą ilość czynnika von Willebranda do uzyskania efektu terapeutycznego. Aktywność swoista preparatu wynosi około 80 j.m. na mg białka, a produkt zawiera do 41 mg sodu na fiolkę 10 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
autoprzeciwciała, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, czynnik zakaźny, epizod krwotoczny, hemofilia A, inhibitory czynnika VIII, kofaktor rystocetyny, metoda chromogenna, nabyty niedobór czynnika VIII, osocze ludzkie, podanie dożylne, profilaktyka krwawień, proszek higroskopijny, przeciwciała przeciw czynnikowi VIII, rekonstytucja leku, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Immunate 500 IU FVIII/375 IU VWF 500 j.m/fiol. (100 j.m./ml
Lek Immunate zawiera 500 IU ludzkiego czynnika krzepnięcia VIII oraz 375 IU czynnika von Willebranda (VWF:RCo) w fiolce, co po rekonstytucji daje stężenie około 100 IU/ml FVIII i 75 IU/ml VWF, z proporcją aktywności FVIII do VWF wynoszącą około 4:3. Preparat jest wskazany do leczenia i profilaktyki krwawień u pacjentów z wrodzonym i nabytym niedoborem czynnika VIII (hemofilia A) oraz u chorych z chorobą von Willebranda z towarzyszącym niedoborem FVIII, pod warunkiem nieskuteczności lub przeciwwskazań do stosowania desmopresyny oraz braku dostępności specyficznych preparatów VWF. Immunate jest produktem osoczopochodnym, co wymaga starannej kwalifikacji pacjentów i monitorowania terapii przez specjalistę. Dawkowanie i schemat leczenia powinny być dostosowane do nasilenia krwawienia, rodzaju zabiegu oraz indywidualnej aktywności czynników krzepnięcia u pacjenta.
aktywność kofaktora rystocetyny, choroba autoimmunologiczna, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, desmopresyna, długoterminowa profilaktyka, hemofilia A, inhibitory czynnika VIII, koncentrat czynnika von Willebranda, ludzkie osocze, nabyty niedobór czynnika VIII, niedobór czynnika von Willebranda, nowotwór złośliwy, profilaktyka krwawień, przeciwciała przeciwko czynnikowi VIII, roztwór do wstrzykiwań, terapia epizodyczna, wrodzone zaburzenie krzepnięcia, wrodzony niedobór czynnika VIII, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII – Wskazania do stosowania
Preparat Emoclot zawiera ludzki czynnik krzepnięcia VIII, kluczowy dla kaskady krzepnięcia, dostępny w dawkach 500 j.m. (50 j.m./ml po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań) oraz 1000 j.m. (100 j.m./ml). Aktywność swoista wynosi około 80 j.m./mg białka, a preparat zawiera również czynnik von Willebranda z minimalną aktywnością kofaktora rystocetyny (RCO) odpowiednio ≥10 j.m./ml dla dawki 500 j.m. i ≥20 j.m./ml dla dawki 1000 j.m. Emoclot jest wskazany w leczeniu i profilaktyce hemofilii A, nabytych niedoborów czynnika VIII oraz u pacjentów z inhibitorami czynnika VIII, gdzie w przypadku niskiego miana inhibitora (<5 jednostek Bethesda) możliwe jest przezwyciężenie jego działania wysokimi dawkami czynnika VIII. Preparat nie jest przeznaczony do leczenia choroby von Willebranda, mimo obecności czynnika von Willebranda w produkcie. Produkt podaje się dożylnie po rekonstytucji, zawiera do 41 mg sodu na fiolkę 10 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
aktywne krwawienie, artropatia hemofilowa, autoprzeciwciało, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, hemofilia A, infuzja dożylna, inhibitor czynnika VIII, jednostka Bethesda, kaskada krzepnięcia, kofaktor rystocetyny, koncentrat omijający inhibitor, miano inhibitora, nabyty niedobór czynnika VIII, niedobór czynnika VIII, profilaktyka hemofilii, rekombinowany czynnik VIIa, terapia substytucyjna, wrodzone zaburzenie krzepnięcia, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Beriate 250 250 j.m.
Beriate to ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII) pozyskiwany z osocza, dostępny w dawkach 250, 500, 1000 i 2000 j.m., w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Po rekonstytucji stężenie FVIII wynosi 100 j.m./ml dla dawek 250-1000 j.m. oraz około 200 j.m./ml dla dawki 2000 j.m. Preparat charakteryzuje się średnią swoistą aktywnością około 400 j.m./mg białka, a moc określana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską. Produkt zawiera również sód w ilości około 100 mmol/l (2,3 mg/ml). Beriate jest wskazany do profilaktyki i leczenia krwawień u pacjentów z hemofilią A (wrodzonym niedoborem FVIII) oraz w terapii nabytego niedoboru czynnika VIII, który może wystąpić w przebiegu chorób autoimmunologicznych, obecności inhibitorów, nowotworów, stosowania leków lub zaawansowanej ciąży.
choroba autoimmunologiczna, czynnik VIII krzepnięcia, epizod krwawienia, hemofilia typu A, inhibitory czynnika VIII, koncentrat czynnika VIII, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, leczenie hemofilii, leczenie krwawień, metoda chromogenna, nabyty niedobór czynnika VIII, niedobór czynnika VIII, osocze ludzkie, profilaktyka krwawień, przeciwciała przeciwko czynnikowi VIII, przedłużone krwawienie, rekonstytucja leku, wrodzony niedobór czynnika VIII, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – FANHDI 50 j.m./ml; 500 j.m. + 60 j.m./ml; 600 j.m.
FANHDI to koncentrat zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII (FVIII) oraz czynnik von Willebranda (VWF), dostępny w dawkach 250 j.m. FVIII + 300 j.m. VWF, 500 j.m. FVIII + 600 j.m. VWF oraz 1000 j.m. FVIII + 1200 j.m. VWF. Preparat stosowany jest przede wszystkim w leczeniu hemofilii A, zarówno profilaktycznie, jak i w trakcie krwawień, z możliwością precyzyjnego dostosowania dawki dzięki stężeniom FVIII po rekonstytucji wynoszącym odpowiednio 25, 50 lub 100 j.m./ml. Ponadto, FANHDI znajduje zastosowanie w terapii choroby von Willebranda (VWD) u pacjentów, u których leczenie desmopresyną jest nieskuteczne lub przeciwwskazane, oferując stężenia VWF po rekonstytucji 30, 60 lub 120 j.m./ml. Preparat jest również wskazany w nabytym niedoborze FVIII, występującym w przebiegu chorób autoimmunologicznych, nowotworowych, powikłań ciąży lub reakcji na leki.
aktywność specyficzna, choroba autoimmunologiczna, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, czynnik zakaźny, desmopresyna, droga dożylna, epizod krwawienia, hemofilia A, kofaktor rystocetyny, krwawienie okołooperacyjne, nabyty niedobór czynnika VIII, osocze ludzkie, parametr krzepnięcia, proszek do sporządzania roztworu, reakcja niepożądana, woda do wstrzykiwań, wrodzony niedobór czynnika VIII, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapobieganie krwawieniom - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Immunate 1000 IU FVIII/750 IU VWF 1000 j.m/fiol. (100 j.m./ml)
Immunate 1000 IU FVIII/750 IU VWF to złożony preparat osoczopochodny zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII (1000 j.m./fiolkę, stężenie po rekonstytucji 100 j.m./ml) oraz czynnik von Willebranda (750 j.m./fiolkę, stężenie po rekonstytucji 75 j.m./ml). Aktywność czynnika VIII określana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską, z aktywnością swoistą 70 ± 30 j.m. czynnika VIII/mg białka, natomiast czynnik von Willebranda oceniany jest metodą kofaktora ristocetyny (VWF:RCo). Preparat występuje w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i zawiera 19,6 mg sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
aktywność czynnika VIII, aktywność czynnika von Willebranda, autoprzeciwciała, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, desmopresyna, epizod krwawienia, hemofilia A, kofaktor ristocetyny, krzepnięcie krwi, nabyty niedobór czynnika VIII, profilaktyka krwawień, rekonstytucja, wrodzony niedobór czynnika VIII - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia VIII – Wskazania do stosowania
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII (FVIII) jest kluczowym elementem terapii zastępczej w leczeniu hemofilii A, nabytego niedoboru FVIII oraz choroby von Willebranda z niedoborem FVIII. W hemofilii A, dziedziczonej recesywnie sprzężonej z chromosomem X, FVIII stosuje się zarówno w leczeniu aktywnych krwawień (np. hemartrozy, krwawienia do mięśni i śluzówek), jak i profilaktyce pierwotnej i wtórnej, a także w okresie okołooperacyjnym. W nabytym niedoborze FVIII, często związanym z obecnością autoprzeciwciał, konieczne są wyższe dawki preparatów ze względu na inhibitory. U pacjentów z inhibitorami FVIII stosuje się koncentraty w niskim mianie inhibitora (<5 j. Bethesda/ml) lub w protokołach indukcji immunotolerancji. Preparaty różnią się zawartością FVIII (50–200 j.m./ml) i czynnika von Willebranda (VWF), co determinuje ich zastosowanie w hemofilii A lub chorobie von Willebranda, gdzie leczenie DDAVP jest nieskuteczne lub przeciwwskazane.
artropatia hemofilowa, autoprzeciwciało, białko osoczowe, choroba autoimmunologiczna, choroba von Willebranda, ciężka postać hemofilii A, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, desmopresyna, hemartroza, hemofilia A, indukcja immunotolerancji, inhibitor czynnika VIII, jednostka Bethesda, kaskada krzepnięcia, koncentrat omijający inhibitor, krwawienie do OUN, krwawienie dostawowe, krwawienie śluzówkowe, krwotok zagrażający życiu, miano inhibitora, nabyty niedobór czynnika VIII, profilaktyka pierwotna, profilaktyka wtórna, przeciwciało przeciwko czynnikowi VIII, terapia zastępcza, zaburzenie krwotoczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Beriate 2000 2000 j.m.
Beriate to preparat zawierający ludzki czynnik VIII krzepnięcia, dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m., 1000 j.m. oraz 2000 j.m., w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Po rekonstytucji stężenie czynnika VIII wynosi 100 j.m./ml dla dawek 250/500/1000 j.m. oraz około 200 j.m./ml dla dawki 2000 j.m. Lek jest wskazany do profilaktyki i leczenia krwawień u pacjentów z hemofilią typu A (wrodzonym niedoborem czynnika VIII) oraz w terapii nabytego niedoboru czynnika VIII, który może wystąpić w przebiegu chorób autoimmunologicznych, nowotworów, ciąży, po porodzie, w reakcji na leki lub idiopatycznie. Beriate charakteryzuje się wysoką aktywnością swoistą około 400 j.m./mg białka, a moc leku jest określana metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską, co zapewnia precyzyjne dawkowanie.
aktywne krwawienie, choroba autoimmunologiczna, czynnik VIII krzepnięcia, dieta niskosodowa, Farmakopea Europejska, hemofilia typu A, krwawienie dostawowe, krwawienie pooperacyjne, krwawienie pourazowe, metoda chromogenna, nabyty niedobór czynnika VIII, osocze ludzkie, poziom czynnika VIII, profilaktyka krwawień, wrodzony niedobór czynnika VIII