eksternalizacja
Eksternalizacja w kontekście medycznym odnosi się do procesu przenoszenia wewnętrznych myśli, uczuć lub przekonań na elementy zewnętrzne. W psychiatrii termin ten opisuje mechanizm obronny, w którym pacjent przypisuje własne negatywne cechy, impulsy lub emocje innym osobom lub obiektom zewnętrznym.
Klinicznie eksternalizacja może manifestować się jako przypisywanie odpowiedzialności za własne niepowodzenia czynnikom zewnętrznym, co często występuje w zaburzeniach osobowości, szczególnie w osobowości paranoicznej czy narcystycznej. Pacjenci stosujący ten mechanizm mają trudności z rozpoznawaniem własnych problemów emocjonalnych i behawioralnych jako pochodzących z wewnątrz.
W psychoterapii eksternalizacja jest również wykorzystywana jako technika terapeutyczna, szczególnie w podejściu narracyjnym, gdzie problemy pacjenta są przedstawiane jako byty zewnętrzne, co pozwala na zdystansowanie się od nich i skuteczniejsze ich przepracowanie. Taka strategia pomaga zmniejszyć poczucie winy i zwiększa poczucie sprawczości pacjenta w procesie terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Encopresis – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w encoprezie jest zróżnicowane i zależy od typu schorzenia, wieku pacjenta, współpracy rodziny oraz zastosowanego leczenia. W encoprezie retencyjnej, związanej z przewlekłym zaparciem, skuteczność leczenia zachowawczego wynosi około 70,5%, a w wybranych grupach może sięgać nawet 94,4%. Po 6-12 miesiącach terapii około 50% dzieci radzi sobie bez leków przeczyszczających, jednak nawroty są częste i wymagają wznowienia leczenia. W encoprezie nieretencyjnej, gdzie dane są bardziej ograniczone, wskaźnik powodzenia leczenia wynosi około 61,5%, a po 2 latach terapii medycznej i behawioralnej tylko 29% dzieci doświadcza mniej niż jednego epizodu nietrzymania kału w ciągu dwóch tygodni. W wieku 18 lat 15% pacjentów nadal boryka się z problemem nietrzymania kału.
czynnik predykcyjny, czynnik prognostyczny, eksternalizacja, gastroenterologia, impakcja kałowa, internalizacja, interwencja medyczna, lek przeczyszczający, nietrzymanie kału, problem behawioralny, protokół leczenia, skuteczność leczenia, terapia behawioralna, terapia medyczna, wskaźnik wyleczenia, wywiad rodzinny, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenie zachowania, zakażenie dróg moczowych, zaparcie, zaparcie przewlekłe