wybroczynka skórna

Wybroczynka skórna (inaczej plamica) to objaw dermatologiczny charakteryzujący się występowaniem na skórze niewielkich, nieblednących pod naciskiem wybroczyn lub wylewów krwawych. Zmiany te powstają w wyniku wynaczynienia krwi do skóry lub tkanki podskórnej, co manifestuje się jako czerwone, fioletowe lub brązowe plamy.

Etiologia wybroczynek skórnych jest zróżnicowana. Mogą one być objawem małopłytkowości, zaburzeń krzepnięcia krwi, chorób naczyniowych, infekcji, chorób autoimmunologicznych, a także reakcji na leki. Do ważnych przyczyn należą: plamica małopłytkowa immunologiczna, plamica Schönleina-Henocha, plamica starczą, urazy czy nieprawidłowe przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych.

Diagnostyka wybroczynek skórnych obejmuje szczegółowy wywiad medyczny, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne. Kluczowe znaczenie mają: morfologia krwi z oceną płytek, badania układu krzepnięcia oraz ewentualnie biopsja skóry. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, a w przypadkach wybroczynek o charakterze samoistnym może być wymagana jedynie obserwacja.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl