hipoperfuzja obwodowa

Hipoperfuzja obwodowa to stan zmniejszonego przepływu krwi do tkanek obwodowych, który może prowadzić do niedostatecznego dostarczania tlenu i składników odżywczych do komórek. Stan ten jest często objawem poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak wstrząs, niewydolność serca czy ciężkie odwodnienie.

Klinicznie hipoperfuzja obwodowa manifestuje się charakterystycznymi objawami, takimi jak blada i chłodna skóra, wydłużony czas ponownego napełniania naczyń włosowatych (CRT >2 sekundy), osłabione lub niewyczuwalne tętno obwodowe oraz obniżona temperatura kończyn. U pacjentów można również zaobserwować oligurię, zaburzenia świadomości i kwasicę metaboliczną, będące następstwem niewystarczającego ukrwienia narządów.

Diagnostyka hipoperfuzji obwodowej obejmuje ocenę parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji, stężenia mleczanów oraz badania obrazowe oceniające przepływ krwi. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i obejmuje resuscytację płynową, leki wazoaktywne, tlenoterapię oraz w wybranych przypadkach interwencje zabiegowe mające na celu poprawę przepływu krwi.

Wczesne rozpoznanie i leczenie hipoperfuzji obwodowej ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania progresji do niewydolności wielonarządowej i śmierci. Monitorowanie parametrów perfuzji obwodowej stanowi istotny element oceny stanu pacjentów w stanach krytycznych i powinno być rutynowo wykonywane w oddziałach intensywnej terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma 50 mg + 850 mg

Lek Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma, dostępny w dawkach 50 mg + 850 mg oraz 50 mg + 1000 mg, jest wskazany w terapii cukrzycy typu 2, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, ostrą kwasicą metaboliczną (w tym kwasicą mleczanową i cukrzycową kwasicą ketonową), ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min), a także w stanach mogących zaburzać czynność nerek, takich jak odwodnienie, ciężkie zakażenia, wstrząs czy podanie jodowych środków kontrastowych. Ponadto, przeciwwskazania obejmują choroby powodujące niedotlenienie tkanek (np. niewydolność serca, niewydolność oddechową, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego), zaburzenia czynności wątroby oraz ostre zatrucie alkoholowe i alkoholizm, ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej i zmieniony metabolizm leków.
alkoholizm, ciężkie zakażenie, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowy stan przedśpiączkowy, GFR, gospodarka węglowodanowa, hipoksemia, hipoperfuzja obwodowa, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, lipoliza, metformina, nadwrażliwość na lek, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie tkanek, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, odwodnienie organizmu, ostre uszkodzenie nerek, sitagliptyna, środek kontrastowy, uszkodzenie wątroby, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie alkoholowe, zawał serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metformin hydrochloride Biofarm 850 mg

Chlorowodorek metforminy w dawce 850 mg (odpowiadającej 662,9 mg metforminy w czystej postaci) jest szeroko stosowanym lekiem przeciwcukrzycowym, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Należą do nich nadwrażliwość na metforminę lub substancje pomocnicze, ostre kwasice metaboliczne (kwasica mleczanowa, cukrzycowa kwasica ketonowa), stan przedśpiączkowy w przebiegu cukrzycy, ciężka niewydolność nerek (GFR < 30 ml/min), a także stany prowadzące do zaburzeń czynności nerek, takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenia czy wstrząs. W tych sytuacjach stosowanie metforminy może prowadzić do kumulacji leku i zwiększenia ryzyka kwasicy mleczanowej, co stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta.
centralizacja krążenia, chlorowodorek metforminy, ciężka niewydolność nerek, cukrzycowa kwasica ketonowa, działanie hipoglikemizujące, glukoneogeneza wątrobowa, hipoksemia, hipoperfuzja nerek, hipoperfuzja obwodowa, insulinoterapia, kumulacja leku, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm beztlenowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedotlenienie tkanek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra kwasica metaboliczna, ostre zatrucie alkoholowe, przednerkowa niewydolność nerek, stan przedśpiączkowy cukrzycowy, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metformin Vitabalans 500 mg

Metformin Vitabalans 500 mg, zawierający chlorowodorek metforminy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz w ostrych stanach klinicznych takich jak ostra kwasica metaboliczna (w tym kwasica mleczanowa i cukrzycowa kwasica ketonowa), stan przedśpiączkowy cukrzycowy, a także u osób z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min). Dodatkowo, stosowanie metforminy jest niewskazane w sytuacjach prowadzących do zaburzenia czynności nerek, takich jak odwodnienie, ciężkie zakażenia, wstrząs (septyczny, kardiogenny, hipowolemiczny) oraz po donaczyniowym podaniu jodowych środków kontrastowych, ze względu na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej. Przeciwwskazania obejmują również choroby powodujące niedotlenienie tkanek, takie jak niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego oraz wstrząs, które zwiększają ryzyko kumulacji kwasu mlekowego i powikłań metabolicznych.
alkoholizm, chlorowodorek metforminy, choroba alkoholowa, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, cukrzycowa kwasica ketonowa, hipoperfuzja obwodowa, insulinoterapia, jodowy środek kontrastowy, kwasica mleczanowa, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra kwasica metaboliczna, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie alkoholem, przednerkowa niewydolność nerek, stan przedśpiączkowy w cukrzycy, utlenowanie krwi tętniczej, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodipine Medreg 10 mg

Amlodipine Medreg, zawierający amlodypiny bezylan w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), wstrząsem (zwłaszcza kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz u chorych z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych stanach podanie amlodypiny może prowadzić do pogorszenia hemodynamiki, nasilenia objawów klinicznych i zwiększenia ryzyka powikłań, w tym nagłego zgonu sercowego. Lekarz powinien dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta przed rozpoczęciem terapii, uwzględniając potencjalne zagrożenia wynikające z działania wazodylatacyjnego leku.
W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby istnieje ryzyko akumulacji amlodypiny i nasilenia działań niepożądanych, dlatego standardowe dawki powinny być stosowane ostrożnie lub rozważone alternatywne terapie. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z niestabilnością hemodynamiczną, obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, tendencją do hipotensji, niestabilną dławicą piersiową lub po niedawnym zawale serca – w tych przypadkach wprowadzenie leku powinno odbywać się stopniowo i pod ścisłym nadzorem. Ponadto, u pacjentów z zaawansowanymi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (II i III stopnia) zaleca się monitorowanie lub rozważenie innych leków hipotensyjnych ze względu na potencjalny wpływ amlodypiny na przewodnictwo serca. Tabletki Amlodipine Medreg są dostępne w formie 5 mg i 10 mg, z możliwością podziału dawki w przypadku tabletki 5 mg.
akumulacja leku, amlodypiny bezylan, choroba niedokrwienna serca, ciężkie niedociśnienie tętnicze, działanie wazodylatacyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, gradient ciśnień, hipoperfuzja obwodowa, hipotensja, klirens, lek hipotensyjny, nadwrażliwość, nagły zgon sercowy, niestabilna dławica piersiowa, niestabilna niewydolność serca, niestabilność hemodynamiczna, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja tkankowa, pochodna dihydropirydyny, powikłanie sercowo-naczyniowe, przewodnictwo serca, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, zwężenie zastawki aorty
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etform 850 850 mg

Metformina w postaci chlorowodorku, substancja czynna leku Etform 850, jest skutecznym środkiem przeciwcukrzycowym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Jednakże jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na metforminę lub substancje pomocnicze, a także w stanach ostrej kwasicy metabolicznej, takich jak kwasica mleczanowa i cukrzycowa kwasica ketonowa, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Ponadto, metformina nie powinna być stosowana w stanie przedśpiączkowym cukrzycy, gdzie konieczne jest natychmiastowe wdrożenie insulinoterapii. Kluczowym przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność nerek, definiowana jako GFR <30 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji leku i rozwoju kwasicy mleczanowej.
alkoholizm, centralizacja krążenia, chlorowodorek metforminy, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, hipoglikemia, hipoksja tkanek, hipoperfuzja obwodowa, insulinoterapia, ketogeneza, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, lipoliza, metabolizm kwasu mlekowego, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, ostre zatrucie alkoholem, perfuzja nerkowa, przednerkowa niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja krwi tętniczej, stan przedśpiączkowy w cukrzycy, wstrząs, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simdax 2,5 mg/ml

Simdax (lewozymendan) w stężeniu 2,5 mg/ml jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, u których standardowa terapia farmakologiczna (diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu) jest niewystarczająca. Lek działa inotropowo dodatnio, poprawiając kurczliwość mięśnia sercowego, rzut serca oraz perfuzję narządową, co jest szczególnie istotne w przypadku nasilonej duszności, obrzęków, zastoju w krążeniu płucnym, hipoperfuzji obwodowej oraz pogarszającej się funkcji nerek. Simdax dostępny jest w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji w fiolkach 5 ml (12,5 mg lewozymendanu) oraz 10 ml (25 mg lewozymendanu), który przed podaniem wymaga rozcieńczenia.
ADHF, działanie inotropowe dodatnie, etanol, hipoperfuzja obwodowa, kurczliwość mięśnia sercowego, lewozymendan, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra dekompensacja niewydolności serca, ostre niewyrównanie niewydolności serca, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządowa, roztwór do infuzji, rzut serca, zastój w krążeniu płucnym
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisocard 3,75 mg

Bisocard (bisoprolol fumaran) jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, okresem dekompensacji wymagającym dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, stosowanie bisoprololu jest niewskazane u chorych z ciężką astmą oskrzelową, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołu Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Leku nie należy podawać pacjentom z nadwrażliwością na bisoprolol lub substancje pomocnicze.
astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dekompensacja niewydolności serca, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, hipoglikemia, hipoperfuzja obwodowa, kwasica metaboliczna, lek inotropowy dodatni, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze objawowe, niewydolność mięśnia sercowego, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przedawkowanie – Betaloc ZOK 25 23,75 mg

Przedawkowanie metoprololu bursztynianu, substancji czynnej Betaloc ZOK, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, w tym niedociśnienia tętniczego, niewydolności serca, bradykardii, bradyarytmii, zaburzeń przewodzenia serca oraz skurczu oskrzeli. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę receptorów β1-adrenergicznych, co skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, obniżeniem rzutu serca i zaburzeniami przewodzenia, a także blokadę receptorów β2 w drogach oddechowych, prowadzącą do wzrostu oporu dróg oddechowych i ryzyka niewydolności oddechowej. Objawy kliniczne obejmują m.in. spadek ciśnienia tętniczego, duszność, obrzęki, bradykardię poniżej 60/min, wydłużenie odstępu PR, poszerzenie zespołów QRS oraz świsty i duszność wydechową.
adrenalina, adrenomimetyk, agonista receptorów α₁-adrenergicznych, agonista receptorów β2-adrenergicznych, aminofilina, asystolia, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dobutamina, ECMO, elektrostymulacja serca, fenoterol, fenylefryna, gazometria krwi tętniczej, glikokortykosteroid, glukagon, hemodializa, hipoksemia, hipoperfuzja narządowa, hipoperfuzja obwodowa, intensywna terapia, intubacja dotchawicza, kardiomiocyt, krążenie płucne, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica oddechowa, lek antycholinergiczny, lek inotropowy, metoprolol bursztynian, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, noradrenalina, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, płukanie żołądka, pochodna metyloksantyny, pulsoksymetria, receptor β-adrenergiczny, receptor β1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, salbutamol, skurcz oskrzeli, układ bodźcoprzewodzący serca, układ Hisa-Purkinjego, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ipinzan 50 mg + 1000 mg

Lek Ipinzan, zawierający wildagliptynę (50 mg) oraz chlorowodorek metforminy w dawkach 850 mg (660 mg metforminy) lub 1000 mg (780 mg metforminy), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym maltodekstrynę. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność ostrej kwasicy metabolicznej, w tym kwasicy mleczanowej, cukrzycowej kwasicy ketonowej oraz stanu przedśpiączkowego. Ze względu na ryzyko kumulacji metforminy i rozwoju kwasicy mleczanowej, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min) oraz w stanach ostrego uszkodzenia nerek, takich jak odwodnienie, ciężkie zakażenia, wstrząs czy podanie jodowych środków kontrastowych. Ponadto, przeciwwskazaniem są stany prowadzące do niedotlenienia tkanek, np. niewydolność serca w fazie dekompensacji, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego oraz wstrząs każdego typu.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenia, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowy stan przedśpiączkowy, działanie hepatotoksyczne, hipoksemia, hipoperfuzja obwodowa, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, metformina, nadwrażliwość, nefropatia pokontrastowa, niedotlenienie tkanek, niewydolność serca, niewydolność układu oddechowego, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, ostre zatrucie alkoholem, prerenalne uszkodzenie nerek, wildagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvedilol-ratiopharm 6,25 mg

Karwedylol, substancja czynna leku Carvedilol-ratiopharm, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na karwedylol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (89 mg w tabletce 6,25 mg, 86 mg w 12,5 mg oraz 171 mg w 25 mg). Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują niestabilną i niewyrównaną niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, ciężką bradykardię (<50/min), zespół chorej zatoki, ciężkie niedociśnienie (skurczowe <85 mm Hg), wstrząs kardiogenny, dławicę Printzmetala, serce płucne oraz ostrą zatorowość płucną. Ze względu na działanie β-blokujące, karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową i chorobami układu oddechowego z komponentą bronchospastyczną (np. POChP). Ponadto, nie powinien być stosowany przy kwasicy metabolicznej, nieleczonym guzie chromochłonnym oraz u pacjentów z objawową niewydolnością wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dekompensacja układu krążenia, diltiazem, dławica Printzmetala, działanie chronotropowe, działanie dromotropowe, działanie inotropowo ujemne, enzymy wątrobowe, guz chromochłonny, hipoperfuzja obwodowa, inhibitor monoaminooksydazy, karmienie piersią, karwedylol, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, nadwrażliwość na karwedylol, niedociśnienie, niewyrównana niewydolność serca, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja bronchospastyczna, serce płucne, skurcz oskrzeli, substancja czynna, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zastój w krążeniu płucnym, zatorowość płucna, zespół chorej zatoki, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Metyldopa – Właściwości farmakodynamiczne

Metyldopa, będąca lekiem antyadrenergicznym o działaniu ośrodkowym (kod ATC: C02A B01), jest głównym składnikiem preparatu Dopegyt (250 mg/tabletka) stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Jej mechanizm działania opiera się na aktywnym metabolitcie alfa-metyl-noradrenalinie, który zmniejsza napięcie układu współczulnego poprzez stymulację presynaptycznych receptorów alfa2, działa jako fałszywy neurotransmiter zastępujący dopaminę, obniża aktywność reninową osocza oraz hamuje enzym dopa-dekarboksylazę, co prowadzi do redukcji syntezy katecholamin i serotoniny. Metyldopa nie wywiera bezpośredniego wpływu na czynność serca, nie powodując zmniejszenia rzutu serca ani odruchowej tachykardii, a w niektórych przypadkach obserwuje się nawet zwolnienie częstości akcji serca, co jest korzystne u pacjentów z towarzyszącą tachykardią.
aktywność reninowa osocza, aktywny metabolit, alfa-metyl-noradrenalina, ciśnienie tętnicze, dopa-dekarboksylaza, działanie przeciwnadciśnieniowe, frakcja przefiltrowana, hipoperfuzja obwodowa, hipotonia ortostatyczna, metyldopa, nerkowy przepływ krwi, obwodowy opór naczyniowy, odruchowa tachykardia, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, przesączanie kłębuszkowe, receptor presynaptyczny alfa2, rzut serca, synteza noradrenaliny, układ współczulny