-
Leksykon substancji czynnych
Owoc senesu (Sennae fructus angustifoliae), zawierający 16-18 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) w preparacie Laxantia Tea (100 mg owocu senesu i 572 mg liścia senesu na saszetkę), wykazuje działanie przeczyszczające, ale wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka), bóle i skurcze brzucha, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego, oraz biegunka. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, zaburzeń rytmu serca, odwodnienia, a także do albuminurii i hematurii, wskazujących na potencjalne uszkodzenie nerek. Ponadto obserwuje się pseudomelanosis coli – odwracalne przebarwienie błony śluzowej okrężnicy, które może utrudniać diagnostykę endoskopową.
albuminuria, choroba nerek, glikozyd hydroksyantracenowy, hematuria, hipokaliemia, Laxantia Tea, liść senesu, odwodnienie, owoc senesu, perystaltyka jelit, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej, przebarwienie moczu, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd B, skurcz jamy brzusznej, uszkodzenie nerek, wysypka uogólniona, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie przewlekłe, zespół jelita nadwrażliwego, zespół leniwego jelita -
Leksykon leków
Lek XENNA zawiera liście senesu w dawce 0,9-1,1 g na saszetkę, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B). Stosowanie preparatu może wywołać reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, manifestujące się świądem, pokrzywką oraz wysypką, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Przewlekłe stosowanie lub nadużywanie XENNA może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, stanowiącej poważne ryzyko kardiologiczne i mięśniowe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych, diuretyków, kortykosteroidów lub preparatów z lukrecją. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, skurcze jelit i biegunka, występują z nieznaną częstością, częściej u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego, a długotrwała terapia może skutkować pseudomelanosis coli, która ustępuje po zaprzestaniu leczenia.
adrenokortykosteroid, albuminuria, astenia mięśniowa, ból brzucha, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, hematuria, hipokaliemia, korzeń lukrecji, lek moczopędny, liść senesu, płynny stolec, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej okrężnicy, przebarwienie moczu, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, skurcz jelita, świąd, wysypka uogólniona, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół jelita nadwrażliwego -
Leksykon leków
Lek Radirex, zawierający korzeń rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon) dostarcza 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę. Stosowanie tego środka przeczyszczającego wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z ostrym lub uporczywym bólem brzucha, gdzie konieczna jest wykluczenie poważniejszych schorzeń. Długotrwała terapia powyżej 2 tygodni wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, gdyż przewlekłe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli, białkomoczu, krwiomoczu, atonii okrężnicy oraz paradoksalnego nasilenia zaparć. Nadużywanie leku wiąże się z ryzykiem zaburzeń gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemii, która może powodować poważne zaburzenia rytmu serca i funkcji nerwowo-mięśniowych.
atonia okrężnicy, białkomocz, ból brzucha, diuretyk, długotrwałe stosowanie, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, kortykosteroid, korzeń rzewienia, krwawienie miesiączkowe, miesiączka, pochodne hydroksyantracenowe, pseudomelanosis coli, Rheum officinale, Rheum palmatum, środek przeczyszczający, uzależnienie od leków, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie rytmu serca -
Leksykon substancji czynnych
Glikozydy hydroksyantracenowe, głównie sennozydy zawarte w preparacie Red Senes Tea (17-23 mg sennozydu B na saszetkę), wykazują szereg działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego takie jak bóle brzucha, skurcze jelit i biegunka, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego. Przewlekłe stosowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, hiponatremii oraz zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, co może skutkować objawami kardiologicznymi i osłabieniem mięśniowym. Dodatkowo obserwuje się albuminurię i hematurię jako przejawy uszkodzenia nerek i układu moczowego.
albuminuria, biegunka, ból brzucha, colon pigrum, glikozyd hydroksyantracenowy, hematuria, hipokaliemia, hiponatriemia, jelito leniwe, krwawienie z dróg moczowych, osłabienie mięśniowe, paraliż, pigment melaninowy, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej okrężnicy, przewlekły stan zapalny, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd, sennozyd B, skurcz jamy brzusznej, świąd, wysypka skórna, zabarwienie moczu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zespół jelita nadwrażliwego -
Leksykon substancji czynnych
Przedawkowanie preparatów zawierających boldynę, szczególnie w połączeniu z pochodnymi hydroksyantracenu z alony przylądkowej (Aloe ferox Miller), prowadzi do ostrych zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty oraz intensywna biegunka, skutkująca odwodnieniem i hipokaliemią. Hipokaliemia stanowi istotne zagrożenie kardiologiczne, manifestujące się zaburzeniami rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe, leki moczopędne, adrenokortykosteroidy lub preparaty z korzenia lukrecji. Dawkowanie przekraczające kilkunastokrotnie zalecane wartości (kilkanaście tabletek przez kilka dni) wywołuje nagły i ostry ból brzucha oraz ciężką biegunkę, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do powikłań nefrologicznych (białkomocz, krwiomocz), gastroenterologicznych (pseudomelanosis coli) oraz hepatologicznych (toksyczne zapalenie wątroby).
W terapii przedawkowania boldyny kluczowe jest szybkie podanie około 10 g węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania substancji oraz intensywne uzupełnianie płynów i monitorowanie elektrolitów, ze szczególnym uwzględnieniem poziomu potasu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów geriatrycznych oraz osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań związanych z hipokaliemią i odwodnieniem. Nasilenie krwawienia menstruacyjnego u kobiet stanowi dodatkowy aspekt kliniczny wymagający uwagi. Kompleksowe postępowanie obejmuje także monitorowanie funkcji nerek i wątroby, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu preparatów zawierających boldynę i antrachinony.
adrenokortykosteroid, antrachinon, arytmia, astenia mięśniowa, białkomocz, biegunka, błona śluzowa jelita, choroba układu sercowo-naczyniowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie toksyczne, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, korzeń lukrecji, krwawienie menstruacyjne, krwiomocz, lek moczopędny, lek przeczyszczający, pochodna hydroksyantracenu, powikłania kardiologiczne, powikłanie narządowe, pseudomelanosis coli, toksyczne zapalenie wątroby, węgiel aktywny, wyciąg z alony, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca -
Leksykon substancji czynnych
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) jest powszechnie stosowanym składnikiem preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego. Do najczęstszych objawów należą nudności, biegunka (często ze skurczami brzucha, zwłaszcza u pacjentów z zespołem jelita drażliwego), bóle brzucha i nadbrzusza, refluks żołądkowo-przełykowy, zgaga oraz wzdęcia. W preparatach złożonych, gdzie mniszek występuje z innymi ziołami, spektrum działań niepożądanych jest szersze, a objawy refluksu i zgagi mogą ulegać nasileniu u osób predysponowanych. Przewlekłe nadużywanie preparatów może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, białkomocz, krwiomocz oraz pseudomelanosis coli – odkładania barwnika w błonie śluzowej jelita grubego, które ustępuje po zaprzestaniu stosowania leku.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, choroba refluksowa przełyku, ciężka reakcja alergiczna, krwiomocz, mniszek lekarski, nadwrażliwość systemowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, pogorszenie pierwotne, pokrzywka, przełyk Barretta, pseudomelanosis coli, reakcja alergiczna, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz brzucha, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcia, zabarwienie moczu, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapalenie przełyku, zespół jelita drażliwego, zgaga -
Leksykon leków
Przedawkowanie Boldaloinu, zawierającego 4 mg pochodnych hydroksyantracenu (w przeliczeniu na barbaloinę) oraz 1 mg boldyny, może wywołać poważne zaburzenia kliniczne, zwłaszcza przy przyjęciu kilkunastu tabletek w krótkim czasie. Objawy obejmują nudności, wymioty, wodnistą biegunkę, zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), odwodnienie oraz zaburzenia rytmu serca wtórne do hipokaliemii. U kobiet może wystąpić nasilone krwawienie menstruacyjne. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek ekstraktu z Aloe ferox Miller może prowadzić do białkomoczu, krwiomoczu oraz pseudomelanosis coli, co wymaga różnicowania diagnostycznego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej oraz schorzeniami nerek, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone.
Aloe ferox Miller, alona przylądkowa, barbaloina, białkomocz, biegunka, boldyna, choroba nerek, gospodarka kwasowo-zasadowa, hipokaliemia, hiponatremia, krwawienie menstruacyjne, krwiomocz, nawodnienie pozajelitowe, nudności i wymioty, odwodnienie, pochodne hydroksyantracenu, przewód pokarmowy, pseudomelanosis coli, równowaga wodno-elektrolitowa, układ moczowy, węgiel aktywny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe -
Leksykon leków
Red Senes Tea zawiera 800 mg liścia senesu na saszetkę, z 17-23 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B). Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle i skurcze brzucha oraz biegunkę, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego, co może wynikać także z indywidualnego przedawkowania. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka i wysypka, mogą wystąpić nawet przy prawidłowych dawkach i wymagają przerwania terapii. Przewlekłe stosowanie może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych manifestujących się albuminurią i hematurią, dlatego zaleca się monitorowanie gospodarki elektrolitowej u pacjentów długoterminowo leczonych.
albuminuria, białkomocz, biegunka, glikozyd hydroksyantracenowy, hematuria, krwiomocz, leczenie przeciwalergiczne, liść senesu, metabolit leku, parametr biochemiczny, pH moczu, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej, przebarwienie moczu, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd B, skurcz jamy brzusznej, suplementacja elektrolitów, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita nadwrażliwego -
Leksykon substancji czynnych
Barbaloin, główny składnik aktywny pochodnych hydroksyantracenu w preparacie Boldaloin (4 mg barbaloiny na tabletkę), w przypadku przedawkowania wywołuje objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzenia elektrolitowe i odwodnienie. Przyjmowanie kilkunastu tabletek Boldaloin przez kilka dni może prowadzić do nudności, wymiotów, intensywnej biegunki, hipokaliemii, hiponatremii, zaburzeń rytmu serca (tachykardia, arytmie komorowe) oraz nasilenia krwawień menstruacyjnych. W postępowaniu ostrym zaleca się podanie około 10 g węgla aktywnego doustnie celem adsorpcji substancji czynnej, nawadnianie, monitorowanie funkcji życiowych oraz przerwanie podawania preparatu.
Aloe ferox, alona przylądkowa, arytmia komorowa, badanie endoskopowe, barbaloin, białkomocz, biegunka, błona śluzowa jelita, Boldaloin, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie nefrotoksyczne, funkcje życiowe, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemii, krwawienie menstruacyjne, krwiomocz, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności i wymioty, objawy niepożądane, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, parametry układu krążenia, pochodne hydroksyantracenu, pseudomelanosis coli, układ moczowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie nerek, węgiel aktywny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca -
Leksykon leków
Liść senesu, zawierający 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B/g), jest stosowany jako środek przeczyszczający, jednak jego użycie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się bóle i skurcze brzucha oraz wodnisty stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego, co często wynika z indywidualnego przedawkowania i wymaga redukcji dawki. Ponadto mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka i wysypka, choć ich częstość nie jest dokładnie określona. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych w błonie śluzowej jelita grubego – oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, co u pacjentów z chorobami nerek lub przyjmujących diuretyki może skutkować białkomoczem i krwiomoczem, wymagającymi pilnej interwencji lekarskiej. Zmiana zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-brązowe jest zjawiskiem fizjologicznym i nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
białkomocz, błona śluzowa jelita grubego, Cassia angustifolia, Cassia senna, glikozydy hydroksyantracenowe, krwiomocz, lek moczopędny, liść senesu, pH moczu, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, senes aleksandryjski, senes Tinnevelly, sennozyd B, skurcze jamy brzusznej, świąd, wodnisty stolec, wysypka uogólniona, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zmiana pigmentacyjna -
Leksykon substancji czynnych
Reina, będąca pochodną hydroksyantracenową obecna w preparatach z korzenia rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon), wymaga ostrożności klinicznej ze względu na potencjalne działania niepożądane i interakcje. Nie powinna być stosowana u pacjentów z niezdiagnozowanym ostrym lub przewlekłym bólem brzucha bez uprzedniej diagnostyki różnicowej. Długotrwałe stosowanie (>2 tygodni) preparatów zawierających reinę, takich jak Radirex, wymaga nadzoru lekarskiego, gdyż może prowadzić do pseudomelanosis coli, atonii okrężnicy, a także paradoksalnego nasilenia zaparć. Nadużywanie może skutkować znaczną utratą płynów i elektrolitów, zwłaszcza hipokaliemią, co zwiększa ryzyko zaburzeń pracy mięśnia sercowego i nerwowo-mięśniowych, szczególnie u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, diuretyki lub kortykosteroidy.
arytmia, atonia, białkomocz, błona śluzowa jelit, ból brzucha, diagnostyka nefrologiczna, diagnostyka różnicowa, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, kortykosteroid, korzeń rzewienia, krwawienie menstruacyjne, krwiomocz, lek diuretyczny, motoryka jelit, pochodna hydroksyantracenowa, pseudomelanosis coli, stężenie elektrolitów w surowicy, tachyfilaksja, zaburzenie elektrolitowe -
Leksykon substancji czynnych
Liść senesu (Sennae folium), zawierający glikozydy hydroksyantracenowe (w przeliczeniu na sennozyd B), jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Do najczęstszych objawów należą reakcje nadwrażliwości skórnej (świąd, pokrzywka, wysypka), bóle brzucha, skurcze jelitowe oraz biegunka, szczególnie nasilona u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego. Przewlekłe stosowanie może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, albuminurii i hematurii, a także do rozwoju pseudomelanosis coli – odwracalnego przebarwienia błony śluzowej okrężnicy. Ponadto, preparaty te mogą powodować przebarwienie moczu na żółty lub czerwono-brązowy kolor, co jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wymaga przerwania terapii.
albuminuria, arytmia, biegunka, ból brzucha, colon pigrum, glikozyd hydroksyantracenowy, hematuria, hipokaliemia, hipotensja ortostatyczna, hipotonia ortostatyczna, jelito leniwe, liść senesu, metabolit substancji czynnej, niewydolność nerek, odwodnienie organizmu, omdlenie, płynny stolec, pokrzywka, potas, przebarwienie błony śluzowej, przebarwienie moczu, przewlekłe stosowanie, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, sennae folium, sennozyd B, skurcz jelitowy, świąd, uszkodzenie nerek, wysypka, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie perystaltyki, zawrót głowy, zespół jelita nadwrażliwego, związek antranoidowy -
Leksykon leków
Lek Alax zawiera wysuszony, sproszkowany sok z liści aloesu (Aloe capensis) z zawartością związków antranoidowych w przeliczeniu na aloinę 18% (35 mg) oraz wyciąg suchy z kory kruszyny (Frangulae corticis extractum siccum, DER 5-8:1, ekstrahent: metanol) z zawartością związków antranoidowych w przeliczeniu na aloinę 15% (42 mg). Jedna tabletka zawiera 10-15 mg związków antranoidowych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują skurczowe bóle brzucha oraz płynne stolce, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Objawy te mogą nasilać się przy zbyt wysokich dawkach, co wymaga modyfikacji dawkowania. Ponadto, lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza alergie związane z barwnikiem azowym – czerwienią koszenilową. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem zaburzeń wodno-elektrolitowych, albuminurii, hematurii oraz pseudomelanosis coli, czyli odwracalnych zmian pigmentowych śluzówki jelita grubego.
albuminuria, alona przylądkowa, barwnik azowy, czerwień koszenilowa, długotrwałe stosowanie leku, hematuria, kora kruszyny, objaw żołądkowo-jelitowy, płynny stolec, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, skurczowy ból brzucha, substancja czynna, zabarwienie moczu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, związek antranoidowy -
Leksykon leków
Tabletki przeciw niestrawności Labofarm mogą wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego oraz ogólnoustrojowe. Najczęściej obserwuje się zmianę zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-bordowe, zależną od pH moczu, która nie wymaga interwencji klinicznej. U pacjentów z istniejącymi schorzeniami górnego odcinka przewodu pokarmowego może dochodzić do nasilenia refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zgagi, co może wymagać modyfikacji dawkowania. Rzadziej występują reakcje alergiczne, skurcze i ból brzucha oraz biegunka, szczególnie u osób z zespołem jelita drażliwego. Objawy te mogą również wskazywać na przedawkowanie leku.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, krwiomocz, nieprawidłowe stężenie elektrolitów, objaw układu pokarmowego, pH moczu, płynny stolec, przedawkowanie leku, pseudomelanosis coli, reakcja alergiczna, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz brzucha, zabarwienie moczu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaostrzenie objawów, zespół jelita drażliwego, zgaga -
Leksykon substancji czynnych
Sennozydy, stosowane jako środki przeczyszczające w preparatach takich jak Senalax Extra czy Senes Apteo Med, mogą wywoływać liczne działania niepożądane, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (skurcze i bóle brzucha, płynny stolec) oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji kardiologicznych i neurologicznych. Przewlekłe stosowanie wiąże się także z ryzykiem uszkodzenia nerek manifestującego się albuminurią i hematurią oraz zmianami strukturalnymi jelita grubego, takimi jak pseudomelanosis coli. Zmiany zabarwienia moczu (żółte lub czerwono-brązowe) są obserwowane, jednak nie mają znaczenia klinicznego. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA jest określana jako „nieznana”.
albuminuria, charakterystyka produktu leczniczego, hematuria, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, perystaltyka jelit, pigmentacja śluzówki jelita, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozydy, skurcz jamy brzusznej, skurcz mięśni, środek przeczyszczający, uszkodzenie nerek, uzależnienie od środków przeczyszczających, wysypka skórna, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie przewlekłe, zespół jelita drażliwego -
Leksykon substancji czynnych
Senes (Cassia senna L., C. acutifolia Delile, C. angustifolia Vahl) jest roślinnym środkiem przeczyszczającym o udokumentowanej skuteczności, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się bóle i skurcze brzucha oraz wodniste stolce, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS), co zwykle wynika z przedawkowania i wymaga redukcji dawki. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych błony śluzowej jelita grubego, które mogą utrudniać diagnostykę endoskopową. U pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym senes może nasilać objawy zgagi. Ponadto, możliwe są reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka i wysypka, a także zmiany zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-brązowe, zależne od pH, bez istotnego znaczenia klinicznego.
adrenokortykosteroid, atonia jelita, ból brzucha, diuretyk tiazydowy, długotrwałe stosowanie leku, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, korzeń lukrecji, lek przeciwarytmiczny, lek przeczyszczający, listek senesu, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senes aleksandryjski, senes Tinnevelly, wodnisty stolec, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zespół jelita drażliwego, zmiana pigmentacyjna błony śluzowej -
Leksykon leków
Boldovera, zawierająca 3,150-3,745 mg hydroksyantrachinonów w przeliczeniu na aloinę oraz 10 mg wyciągu z Fumariae officinalis L. i 1 mg boldyny na tabletkę, może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, obejmujące reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, kurczowe bóle żołądkowo-jelitowe oraz melanozę okrężnicy. Długotrwałe stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem zaburzeń równowagi elektrolitowej, szczególnie niedoboru potasu, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśniowe, białkomocz i krwiomocz. W obrębie układu moczowego obserwuje się również zmiany zabarwienia moczu (żółte lub czerwono-brązowe), zależne od pH, co jest efektem obecności metabolitów aloesu.
Aloe ferox, białkomocz, ból żołądkowo-jelitowy, boldyna, erytrocyty w moczu, Fumaria officinalis, glikokortykosteroid, hydroksyantrachinon, korzeń lukrecji, krwiomocz, lek moczopędny, melanoza okrężnicy, osłabienie mięśniowe, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie metabolizmu i odżywiania, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, związek antrachinonowy -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Normosan, zawierający 22,02-29,79 mg antrapochodnych w przeliczeniu na glukofrangulinę A na 1,4 g ziół do zaparzania, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które wymagają uwagi klinicznej. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka oraz miejscowa lub uogólniona wysypka. Ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się bóle brzucha, skurcze jelit oraz wodnisty stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego, często związane z przedawkowaniem preparatu. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych błony śluzowej jelita grubego. U pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym możliwe jest zaostrzenie objawów, w tym nasilenie zgagi.
antrapochodne, białkomocz, ból brzucha, działanie niepożądane, glukofrangulinę A, kora kruszyny, krwiomocz, liść senesu, mięśniówka jelitowa, monitorowanie działań niepożądanych, Normosan, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz jelita, świąd, wodnisty stolec, wysypka miejscowa, wysypka uogólniona, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół jelita drażliwego, zgaga, zmiana pigmentacyjna -
Leksykon leków
Normosan fix, zawierający 22,02-29,79 mg antrapochodnych w przeliczeniu na glukofrangulinę A na saszetkę, oparty na korze kruszyny (Rhamnus frangula) i listkach senesu (Cassia senna), może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak świąd, pokrzywka i wysypka, będące manifestacją immunologiczną. Ze strony przewodu pokarmowego pojawiają się bóle i skurcze jamy brzusznej oraz wodnista biegunka, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego, zwykle związane z przedawkowaniem. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – brunatnego zabarwienia błony śluzowej jelita grubego, które ustępuje po odstawieniu leku. U osób z refluksem żołądkowo-przełykowym możliwe jest zaostrzenie objawów i nasilenie zgagi.
antrapochodne, białkomocz, biegunka, Cassia senna, glukofrangulinę A, kora kruszyny, krwiomocz, listek senesu, objaw skórny, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, Rhamnus frangula, skurcz jamy brzusznej, świąd, wodnisty stolec, wysypka, zabarwienie moczu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół jelita nadwrażliwego -
Leksykon leków
Lek Senes fix zawiera 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) w każdej saszetce i może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz układu immunologicznego. Najczęstsze objawy to bóle i skurcze jamy brzusznej, wodnisty stolec oraz reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak świąd, pokrzywka i wysypka. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych błony śluzowej jelita grubego. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub nasilonych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego zaleca się przerwanie terapii i konsultację lekarską.
białkomocz, błona śluzowa jelita grubego, Cassia angustifolia, Cassia senna, drogi moczowe, glikozyd hydroksyantracenowy, krwiomocz, listek senesu, pH moczu, pokrzywka, przewód pokarmowy, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd B, skurcz jamy brzusznej, świąd, układ immunologiczny, układ moczowy, wodnisty stolec, wysypka, zaburzenie nerek, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zespół jelita drażliwego, zmiana pigmentacyjna -
Leksykon leków
Senalax Extra, zawierający 17 mg sumy sennozydów w tabletce powlekanej, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy uwzględnić w terapii. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka), bóle kurczowe jamy brzusznej oraz płynne stolce, które mogą wskazywać na przedawkowanie. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej (odwodnienie, hipokaliemia, hiponatremia), objawiających się m.in. zaburzeniami rytmu serca i osłabieniem mięśniowym, a także z rzadkimi powikłaniami nerkowymi, takimi jak albuminuria i hematuria. Częstym zjawiskiem jest pseudomelanosis coli, czyli odwracalna nadmierna pigmentacja śluzówki jelita. Zmiana zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-brązowe, zależna od pH, jest nieistotna klinicznie, ale powinna być zgłaszana pacjentowi.
albuminuria, ból kurczowy jamy brzusznej, hematuria, hipokaliemia, hiponatremia, osłabienie mięśniowe, pH moczu, pigmentacja śluzówki jelita, płynny stolec, pokrzywka, przedawkowanie leku, pseudomelanosis coli, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sennozyd, świąd, wysypka skórna, zabarwienie moczu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca -
Leksykon substancji czynnych
Rzewień (Rhei radix), składnik preparatów przeczyszczających takich jak Radirex PLUS, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządowe. Reakcje nadwrażliwości występują rzadko (1/10 000 do <1/1000) i manifestują się objawami alergicznymi, takimi jak wysypka, świąd czy obrzęk. Dolegliwości ze strony układu pokarmowego, o nieznanej częstości, obejmują ból brzucha, stany skurczowe jelit oraz płynny stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego. Długotrwałe stosowanie preparatów zawierających rzewień niesie ryzyko poważnych powikłań, takich jak zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, białkomocz i krwiomocz, które mogą wskazywać na uszkodzenie nerek i dróg moczowych. Ponadto, może wystąpić pseudomelanosis coli – odwracalna pigmentacja śluzówki jelita.
badanie moczu, białkomocz, ból brzucha, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dysfagia, działanie niepożądane, jelito grube, krwiomocz, odwodnienie, pH moczu, pigmentacja śluzówki jelita, płynny stolec, preparat przeczyszczający, przewód pokarmowy, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, rzewień, skurcz jelit, układ narządowy, układ pokarmowy, uszkodzenie dróg moczowych, uszkodzenie nerek, zabarwienie moczu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zespół jelita nadwrażliwego -
Leksykon substancji czynnych
Aloes (Aloe capensis), będący składnikiem preparatu Alax, zawiera około 18% związków antranoidowych w przeliczeniu na aloinę, a jedna tabletka dostarcza 10-15 mg tych związków. Stosowanie aloesu może wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, skurczowe bóle brzucha oraz płynne stolce, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Długotrwała terapia może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, a także do uszkodzenia nerek manifestującego się albuminurią i hematurią. Charakterystycznym, choć odwracalnym, efektem przewlekłego stosowania jest pseudomelanosis coli – pigmentacja błony śluzowej jelita grubego. Często obserwuje się także zmianę zabarwienia moczu na żółty lub czerwono-brązowy, zależną od pH, bez istotnego znaczenia klinicznego.
albuminuria, aloes przylądkowy, aloina, barwnik azowy, czerwień koszenilowa, działanie drażniące, hematuria, płynny stolec, preparat Alax, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, skurczowy ból brzucha, uszkodzenie nerek, zabarwienie moczu, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, związki antranoidowe -
Leksykon substancji czynnych
Alona, główny składnik aktywny leku Boldovera (wyciąg z Aloe ferox Miller), wykazuje silne działanie przeczyszczające dzięki zawartości hydroksyantrachinonów. Stosowanie preparatów z aloną wymaga szczegółowej oceny klinicznej pacjenta, z uwzględnieniem licznych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność wątroby, ostre stany zapalne dróg żółciowych, nerek i jelit, menstruacja, ciąża oraz laktacja. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na ryzyko zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. Dodatkowo, zawartość sacharozy w dawce 110,15 mg na tabletkę wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy oraz cukrzycą.
Aloe ferox Miller, alona, atonia jelit, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działanie żółciopędne, glikozyd nasercowy, hemoroidektomia, hydroksyantrachinony, krążenie maciczno-łożyskowe, kurczliwość mięśni gładkich, lek antyarytmiczny, lek moczopędny, lek przeczyszczający, niedobór elektrolitów, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja fruktozy, niewydolność wątroby, pseudomelanosis coli, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zapalenie dróg żółciowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka, związki antrachinowe -
Leksykon substancji czynnych
Kora kruszyny pospolitej (Rhamnus frangula L.) zawiera glikozydy antranoidowe, głównie glukofrangulinę, będącą składnikiem preparatów leczniczych, np. tabletek przeciw niestrawności Labofarm (60 mg kory na tabletkę, co odpowiada 3,8 mg glukofranguliny A). Preparaty te wykazują działanie przeczyszczające, jednak ich stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się skurcze i bóle brzucha oraz płynny stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Dodatkowo, kruszyna może nasilać objawy refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD) i zgagi, co wymaga uwagi klinicznej. Reakcje alergiczne, od łagodnych po uogólnione, choć rzadkie, stanowią wskazanie do natychmiastowego przerwania terapii. Charakterystycznym, niegroźnym objawem jest zmiana zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-bordowe, zależna od pH, nie wymagająca interwencji.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, choroba refluksowa przełyku, GERD, glikozyd antranoidowy, glukofrangulin, kora kruszyny, kruszyna pospolita, krwiomocz, niedobór elektrolitów, niestrawność, pseudomelanosis coli, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz brzucha, uszkodzenie nerek, zabarwienie moczu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zgaga -
Leksykon leków
Radirex PLUS to syrop zawierający 10 g extractum fluidum compositum (1:1) na 100 g produktu, pozyskiwany z korzenia rzewienia, kory kruszyny, owocu kopru włoskiego i kminku, z 12,7 mg związków antranoidowych (w przeliczeniu na glukofrangulinę A) w 15 ml. Preparat może wywoływać działania niepożądane, w tym rzadkie reakcje nadwrażliwości immunologicznej (1/10 000 do <1/1000). W obrębie układu pokarmowego obserwuje się ból brzucha, stany skurczowe jelit oraz płynny stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego, jednak częstość tych objawów jest nieznana. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, białkomoczu, krwiomoczu oraz pseudomelanosis coli – odwracalnej pigmentacji śluzówki jelita.
białkomocz, ból brzucha, dolegliwość gastryczna, ekstrakt płynny, glukofrangulinę A, kora kruszyny, korzeń rzewienia, krwiomocz, metabolit substancji czynnej, odczyn pH, owoc kminku, owoc kopru włoskiego, pigmentacja śluzówki jelita, płynny stolec, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, stan skurczowy jelit, układ immunologiczny, zabarwienie moczu, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół jelita drażliwego, zmiana histopatologiczna, związki antranoidowe -
Leksykon substancji czynnych
Koper włoski (Foeniculum vulgare Mill. fructus) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Apetiherb, Koper włoski fix czy Radirex PLUS, i może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze alergicznym. Reakcje nadwrażliwości obejmują alergiczne zmiany skórne oraz objawy ze strony układu oddechowego, z częstością występowania określaną jako nieznaną. W preparatach złożonych, zwłaszcza Radirex PLUS, obserwuje się również działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, stany skurczowe jelit oraz płynny stolec, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwym jelitem grubym. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważniejszych zaburzeń, w tym zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, białkomoczu, krwiomoczu oraz pseudomelanosis coli. Ponadto, obecność metabolitów kopru włoskiego może powodować żółte lub czerwono-brązowe zabarwienie moczu, które nie wymaga interwencji klinicznej.
alergiczna reakcja skórna, arytmia, białkomocz, ból brzucha, działanie niepożądane, farmakoterapia, koper włoski, krwiomocz, monitorowanie działań niepożądanych, pigmentacja śluzówki jelita, płynny stolec, pseudomelanosis coli, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rodzina Apiaceae, skurcz jelit, świszczący oddech, tkanka podskórna, układ oddechowy, uszkodzenie nerek, wstrząs anafilaktyczny, zabarwienie moczu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół jelita drażliwego -
Leksykon leków
Lek Laxantia Tea zawiera 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) na saszetkę, pochodzących z 572 mg liścia senesu (Sennae folium) oraz 100 mg owocu senesu (Sennae fructus angustifoliae). Substancje te wywołują efekt przeczyszczający, ale mogą także indukować działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka miejscowa lub uogólniona) oraz dolegliwości gastryczne, w tym bóle i skurcze brzucha o charakterze kurczowym oraz biegunkę. Objawy te są szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego i mogą wynikać także z indywidualnego przedawkowania preparatu, co wymaga zmniejszenia dawki.
albuminuria, biegunka, ból jamy brzusznej, dolegliwość gastryczna, glikozyd hydroksyantracenowy, hematuria, Laxantia Tea, liść senesu, owoc senesu, pH moczu, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej okrężnicy, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd B, skurcz brzucha, świąd skóry, wysypka miejscowa, wysypka uogólniona, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół jelita nadwrażliwego -
Leksykon substancji czynnych
Kminek zwyczajny (Carum carvi L.), stosowany m.in. w preparacie Tabletki przeciw niestrawności Labofarm (w połączeniu z korzeniem mniszka w stosunku 2:1), może wywoływać działania niepożądane, które wymagają monitorowania podczas terapii. Do najczęstszych należą nasilenie objawów refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zgaga, szczególnie u pacjentów z istniejącymi schorzeniami górnego odcinka przewodu pokarmowego. Ponadto obserwuje się skurcze i ból brzucha oraz płynny stolec, zwłaszcza u osób z zespołem jelita drażliwego. Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, związane z obecnością olejków eterycznych, również mogą wystąpić. Charakterystycznym, jednak nieklinicznie istotnym objawem jest zmiana zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-bordowe, zależna od pH moczu.
białkomocz, ból brzucha, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, kminek zwyczajny, korzeń mniszka, krwiomocz, nadwrażliwość, niestrawność, olejek eteryczny, pH moczu, płynny stolec, przedawkowanie leku, pseudomelanosis coli, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie przewodu pokarmowego, zabarwienie moczu, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zespół jelita drażliwego, zgaga -
Leksykon leków
Lek Senefol zawiera 7,5 mg pochodnych hydroksyantracenu (w przeliczeniu na sennozyd B) w każdej tabletce i może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane są dolegliwości skurczowe i bólowe brzucha, związane z nasileniem perystaltyki jelit, które mogą wystąpić nawet przy prawidłowym dawkowaniu i wymagają zmniejszenia dawki leku. U pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu mogą pojawić się reakcje uczuleniowe, takie jak świąd, pokrzywka i wysypka skórna, które wymagają przerwania terapii i ewentualnej konsultacji lekarskiej. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – łagodnego, odwracalnego ciemnego zabarwienia śluzówki okrężnicy, które nie wymaga leczenia. Ponadto, u większości pacjentów obserwuje się zmianę zabarwienia moczu na różowy lub czerwono-różowy, zależnie od pH, co jest efektem wydalania metabolitów leku i nie ma znaczenia klinicznego.
ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość skurczowa, endoskopia, objaw żołądkowo-jelitowy, perystaltyka jelit, pochodna hydroksyantracenu, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, sennozyd B, skurcz jelitowy, świąd, wysypka, zabarwienie moczu -
Leksykon substancji czynnych
Preparat Radirex zawiera 513,5 mg korzenia rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon), co odpowiada 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę. Terapia z wykorzystaniem reiny wiąże się z występowaniem działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu, sklasyfikowanych według MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, stany skurczowe jelit oraz wodniste stolce, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od wysypki skórnej po reakcje anafilaktyczne. Charakterystycznym, nieistotnym klinicznie objawem jest zmiana zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-brązowe, zależna od pH i obecności metabolitów reiny.
arytmia, białkomocz, biegunka wodnista, ból brzucha, korzeń rzewienia, krwiomocz, manifestacja systemowa, metabolit substancji czynnej, nefropatia polekowa, osłabienie mięśniowe, pigmentacja śluzówki jelita, pochodne hydroksyantracenowe, profil bezpieczeństwa farmakoterapii, pseudomelanosis coli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reina, Rheum officinale, Rheum palmatum, stan skurczowy jelit, zabarwienie moczu, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie homeostazy, zaburzenie rytmu serca, zespół jelita drażliwego -
Leksykon leków
Lek Figura 1 zawiera 16,58-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) na saszetkę, będących substancją czynną pochodzącą z listków senesu (Cassia senna L. lub Cassia angustifolia Vahl). Stosowanie tego preparatu może wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości takie jak świąd, pokrzywka oraz wysypka o nieznanej częstości występowania. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym bóle i skurcze jamy brzusznej oraz wodnisty stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Przewlekłe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych błony śluzowej jelita grubego. W przypadku przedawkowania zaleca się redukcję dawki leku.
bąbel skórny, białkomocz, Cassia angustifolia, Cassia senna, glikozyd hydroksyantracenowy, jelito grube, krwiomocz, listek senesu, pH moczu, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd B, skurcz jamy brzusznej, świąd, wodnisty stolec, wykwit skórny, wysypka, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół jelita drażliwego, zmiana pigmentacyjna błony śluzowej -
Leksykon substancji czynnych
Glukofrangulina A, glikozyd antracenowy obecny w korze kruszyny (Rhamnus frangula L.), jest składnikiem aktywnym preparatów przeczyszczających takich jak Normosan. Mechanizm działania polega na stymulacji perystaltyki jelit oraz hamowaniu wchłaniania wody i elektrolitów w jelicie grubym, co może prowadzić do zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej. Działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, skurcze jelit, biegunka) oraz zmiany pigmentacyjne błony śluzowej jelita grubego (pseudomelanosis coli). U pacjentów z zespołem jelita drażliwego lub refluksem żołądkowo-przełykowym objawy mogą być nasilone. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych i objawów ze strony układu moczowego, takich jak białkomocz i krwiomocz, a także zmianą zabarwienia moczu na żółte lub czerwono-brązowe, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
antrapochodne, białkomocz, ból brzucha, choroba refluksowa, działanie przeczyszczające, funkcja nerek, glikozydy antracenowe, glukofrangulina A, gospodarka wodno-elektrolitowa, kora kruszyny, krwiomocz, leczenie przeciwalergiczne, perystaltyka jelitowa, pH moczu, pokrzywka, przewód pokarmowy, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie nerek, skurcz jelita, stężenie elektrolitów, układ moczowy, wchłanianie wody i elektrolitów, wodnisty stolec, wysypka skórna, wywiad alergiczny, zaburzenie homeostazy, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zgaga, zmiana pigmentacyjna -
Leksykon leków
Normosan caps zawiera 78,95 mg wyciągu suchego z kory kruszyny (Rhamnus frangula L.), co odpowiada 15 mg glikozydów antracenowych w przeliczeniu na glukofrangulinę A. Preparat może wywoływać reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka oraz miejscowa lub uogólniona wysypka. Ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się bóle brzucha, skurcze jamy brzusznej oraz biegunkę, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych błony śluzowej jelita grubego. W przypadku przedawkowania zaleca się zmniejszenie dawki preparatu.
białkomocz, biegunka, błona śluzowa jelita grubego, ból brzucha, glikozyd antracenowy, glukofrangulinę A, gospodarka wodna organizmu, kora kruszyny, krwiomocz, pH moczu, pokrzywka, przedawkowanie leku, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, skurcz jamy brzusznej, świąd, uszkodzenie nerek, wysypka miejscowa, wysypka uogólniona, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół jelita nadwrażliwego, zmiana pigmentacyjna, zmiana zabarwienia moczu -
Leksykon substancji czynnych
Ostropest plamisty (Silybum marianum L.) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak tabletki przeciw niestrawności Labofarm, zawierających standaryzowany wyciąg suchy z owocu ostropestu o stosunku ekstrakcji 22-27:1 i zawartości sylimaryny (w przeliczeniu na sylibininę) wynoszącej 58%. Stosowanie tych preparatów może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, które obejmują reakcje alergiczne i nadwrażliwości o różnym nasileniu, objawy ze strony układu pokarmowego takie jak nasilenie refluksu żołądkowo-przełykowego, zgaga, skurcze i bóle brzucha oraz płynny stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. W trakcie terapii możliwe jest również wystąpienie żółtego lub czerwono-bordowego zabarwienia moczu zależnego od pH, które nie ma znaczenia klinicznego.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, choroba refluksowa, działanie niepożądane, krwiomocz, manifestacja systemowa, ostropest plamisty, przedawkowanie, pseudomelanosis coli, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz brzucha, sylimaryna, wyciąg suchy standaryzowany, zabarwienie moczu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół jelita drażliwego, zgaga -
Leksykon substancji czynnych
Preparaty zawierające bez czarny (Sambucus nigra L.), takie jak Normosan (10,1-23,7% owoców bzu czarnego) oraz Normosan fix (0,142-0,332 g owoców w saszetce), mogą wywoływać działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości immunologicznej manifestujące się świądem, pokrzywką oraz wysypką skórną. W połączeniu z innymi składnikami (kora kruszyny, listek senesu) obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle i skurcze brzucha oraz wodnisty stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego lub nadpobudliwego. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych błony śluzowej jelita grubego – oraz zaostrzenia refluksu żołądkowo-przełykowego. W przypadku objawów żołądkowo-jelitowych związanych z przedawkowaniem zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie preparatu.
arytmia, bez czarny, białkomocz, ból brzucha, choroba zapalna jelit, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, farmakovigilance, krwiomocz, nowotwór jelita grubego, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, Sambucus nigra, skurcz jamy brzusznej, skurcz mięśni, świąd, uszkodzenie nerek, wodnisty stolec, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zaostrzenie refluksu żołądkowo-przełykowego, zespół jelita drażliwego, zespół nadpobudliwego jelita -
Leksykon leków
Lek Radirex zawiera 513,5 mg korzenia rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon), co odpowiada 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane według MedDRA. Reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd, obrzęk, a w ciężkich przypadkach reakcja anafilaktyczna, mają nieznaną częstość i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują ból brzucha, stany skurczowe jelit oraz płynny stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem nadwrażliwego jelita grubego. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, białkomoczu i krwiomoczu, co może wskazywać na uszkodzenie nerek lub dróg moczowych.
białkomocz, ból brzucha, korzeń rzewienia, krwiomocz, MedDRA, niedobór elektrolitowy, odwodnienie, pigmentacja śluzówki jelita, płynny stolec, pochodna hydroksyantracenowa, pseudomelanosis coli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reina, Rheum officinale, Rheum palmatum, stan skurczowy jelit, uszkodzenie dróg moczowych, uszkodzenie nerek, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej -
Leksykon substancji czynnych
Kminek (Carum carvi L.) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w zaburzeniach trawiennych, takich jak Normosan, Normosan fix, Radirex PLUS oraz Tabletki przeciw niestrawności Labofarm. Owoce kminku zawierają substancje biologicznie czynne, które mogą wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości manifestujące się świądem, pokrzywką oraz wysypką (częstość rzadka, 1/10 000 do <1/1000 w preparacie Radirex PLUS). Dolegliwości bólowe i skurcze brzucha, a także biegunka i wodnisty stolec, są częściej przypisywane obecnym w preparatach składnikom przeczyszczającym, takim jak kora kruszyny i listek senesu, które mogą nasilać objawy u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Stosowanie kminku może również prowadzić do zaostrzenia refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zgagi u osób predysponowanych.
antranoid, białkomocz, błona śluzowa jelita grubego, ból brzucha, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, kminek, kora kruszyny, krwiomocz, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, substancja biologicznie czynna, świąd, uogólniona wysypka, uszkodzenie nerek, wodnisty stolec, zabarwienie moczu, zaburzenia trawienne, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaostrzenie refluksu, zespół jelita drażliwego, zgaga, zmiana pigmentacyjna, związek antranoidowy -
Leksykon substancji czynnych
Sennozyd B, główny glikozyd hydroksyantracenowy obecny w liściach i owocach senesu, jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które dotyczą głównie przewodu pokarmowego, układu immunologicznego, nerek oraz gospodarki elektrolitowej. Do najczęstszych objawów należą bóle i skurcze jamy brzusznej oraz wodnista biegunka, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Przewlekłe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli, odwracalnego przebarwienia błony śluzowej okrężnicy, a także do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, która stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, diuretyki, kortykosteroidy lub preparaty z korzeniem lukrecji. Dodatkowo obserwuje się reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka) oraz zmiany zabarwienia moczu (żółte lub czerwono-brązowe), które nie wymagają interwencji medycznej.
adrenokortykosteroid, albuminuria, antrachinon, białkomocz, biegunka wodnista, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, hematuria, hipokaliemia, krwiomocz, lek moczopędny, melanoza okrężnicy, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd B, świąd, uszkodzenie nerek, uzależnienie od środków przeczyszczających, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zespół jelita nadwrażliwego -
Leksykon substancji czynnych
Kora kruszyny, obecna w preparatach takich jak Alax, Normosan, Radirex PLUS czy Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, może wywoływać działania niepożądane związane z zawartością związków antranoidowych. Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak skurczowe bóle brzucha i płynne stolce, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka i wysypka, występują rzadko (1/10 000 do <1/1000 w przypadku Radirex PLUS). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – pigmentacyjnych zmian błony śluzowej jelita grubego, które ustępują po odstawieniu leku. Ponadto obserwuje się zmiany zabarwienia moczu na żółty lub czerwono-brązowy, zależne od pH, bez istotnego znaczenia klinicznego. W preparacie Alax barwnik azowy czerwień koszenilowa może wywoływać reakcje alergiczne.
albuminuria, białkomocz, czerwień koszenilowa, dolegliwość gastryczna, glikozyd nasercowy, hematuria, hipokaliemia, kora kruszyny, krwiomocz, lek przeciwarytmiczny, pokrzywka, przewlekłe zaparcie, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skurczowy ból brzucha, uszkodzenie błony śluzowej przełyku, wydłużenie odstępu QT, wysypka uogólniona, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zespół leniwego jelita, zgaga, zmiana pigmentacyjna, związek antranoidowy
