Przedawkowanie
Barbaloin

Przedawkowanie barbaloin

Barbaloin, będący głównym związkiem aktywnym w pochodnych hydroksyantracenu występujących w wyciągu z alony przylądkowej (Aloe ferox Miller, capensis), może w przypadku przedawkowania prowadzić do szeregu poważnych powikłań zdrowotnych. W preparacie Boldaloin, zawierającym 4 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę w każdej tabletce, przekroczenie zalecanych dawek może wywołać szereg objawów niepożądanych o różnym nasileniu.¹

Ostre przedawkowanie barbaloin

Znaczne przedawkowanie barbaloin, polegające na przyjęciu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane (kilkanaście tabletek Boldaloin w ciągu kilku dni), może prowadzić do wystąpienia natychmiastowych objawów ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzeń ogólnoustrojowych. Objawy te obejmują przede wszystkim dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej.²

W postępowaniu po ostrym przedawkowaniu barbaloin zaleca się podanie doustne około 10 g węgla aktywnego oraz niezwłoczny kontakt z lekarzem. Węgiel aktywny ma na celu adsorpcję niewchłoniętej jeszcze substancji czynnej w przewodzie pokarmowym, zmniejszając tym samym nasilenie objawów zatrucia.³

Przewlekłe przedawkowanie barbaloin

Długotrwałe stosowanie wysokich dawek wyciągu z alony przylądkowej, zawierającego barbaloin, może prowadzić do poważniejszych powikłań, obejmujących zaburzenia ze strony układu moczowego oraz zmiany w obrębie przewodu pokarmowego. Obserwuje się występowanie białkomoczu oraz krwiomoczu, co świadczy o uszkodzeniu nerek. Dodatkowo charakterystycznym objawem jest odkładanie się pigmentu w błonie śluzowej jelita, określane jako pseudomelanosis coli, które zazwyczaj ustępuje po zaprzestaniu przyjmowania preparatu.⁴

Objawy przedawkowania barbaloin

Przedawkowanie barbaloin może wpływać na różne układy organizmu, w tym układ pokarmowy, sercowo-naczyniowy oraz moczowy. Ponadto może prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, które mogą zagrażać życiu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.⁵

Postępowanie w przedawkowaniu barbaloin

W przypadku zdiagnozowania przedawkowania barbaloin, należy wdrożyć odpowiednie leczenie, które obejmuje:⁶

• Dekontaminacja przewodu pokarmowego – podanie około 10 g węgla aktywnego doustnie w celu adsorpcji niewchłoniętej substancji czynnej
• Nawodnienie – uzupełnienie płynów i elektrolitów, szczególnie w przypadku nasilonych wymiotów i biegunki
• Monitorowanie funkcji życiowych – kontrola parametrów układu krążenia, gospodarki wodno-elektrolitowej
• Leczenie objawowe – w zależności od wystąpienia konkretnych objawów przedawkowania
• Przerwanie podawania preparatu – natychmiastowe zaprzestanie przyjmowania preparatu Boldaloin

⁷

Odległe skutki przedawkowania barbaloin

Wśród powikłań długotrwałego przedawkowania barbaloin szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne uszkodzenie nerek manifestujące się białkomoczem i krwiomoczem. Pacjenci, którzy doświadczyli przedawkowania, powinni być monitorowani pod kątem funkcji nerek, nawet po ustąpieniu ostrych objawów zatrucia.⁸

Charakterystyczne dla przewlekłego przedawkowania barbaloin jest również zjawisko pseudomelanosis coli, które charakteryzuje się brązowawym przebarwieniem błony śluzowej jelita grubego. Jest to objaw nieszkodliwy i zwykle ustępuje po zaprzestaniu przyjmowania preparatu, jednak może być istotny diagnostycznie, gdyż może być mylony z innymi patologiami jelita podczas badań endoskopowych.⁹