metabolit cylostazolu
Metabolity cylostazolu to związki powstające w wyniku przemian tego leku w organizmie. Cylostazol jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 3 (PDE3), stosowanym głównie w leczeniu chromania przestankowego u pacjentów z chorobą tętnic obwodowych.
Główne metabolity cylostazolu to OPC-13015 (3′-karboksy-cylostazol) i OPC-13213 (4′-trans-hydroksy-cylostazol). Są one wytwarzane głównie przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2C19. Metabolit OPC-13213 wykazuje działanie farmakologiczne podobne do związku macierzystego, podczas gdy OPC-13015 ma około 7 razy słabszą aktywność.
Metabolizm cylostazolu podlega zmienności osobniczej i może być modulowany przez inhibitory lub induktory enzymów CYP. Znajomość metabolitów cylostazolu jest istotna przy przewidywaniu interakcji lekowych oraz przy interpretacji badań farmakokinetycznych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Cylostazol, stosowany w terapii chorób naczyń obwodowych, wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się szybkim osiąganiem stanu stacjonarnego po 4 dniach podawania dawki 100 mg dwa razy na dobę. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (95-98%), głównie albuminami, a jego metabolity – dehydrocylostazol i 4′-trans-hydroksycylostazol – wykazują różne stopnie wiązania (odpowiednio 97,4% i 66%). Metabolizm cylostazolu odbywa się głównie przez CYP3A4, z mniejszym udziałem CYP2C19 i CYP1A2, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Dehydrocylostazol wykazuje 4-7-krotnie silniejsze działanie przeciwagregacyjne niż lek macierzysty, a 4′-trans-hydroksymetabolit ma około 20% aktywności cylostazolu. Okres półtrwania cylostazolu i jego metabolitów wynosi około 10,5 godziny, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm i wydalanie metabolitów z moczem (74% dawki), bez obecności niezmienionego leku w moczu.
aktywność przeciwagregacyjna, albumina, AUC, biodostępność leku, biotransformacja, choroba naczyń obwodowych, ciężka niewydolność nerek, Cmax, cylostazol, CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, dehydrocylostazol, dehydrometabolit, działanie przeciwagregacyjne, enzym wątrobowy, faza eliminacji, indukcja enzymów mikrosomalnych, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, maksymalne stężenie osoczowe, metabolit cylostazolu, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, profil farmakokinetyczny, stan stacjonarny osocza, stężenie terapeutyczne, trans-hydroksymetabolit, wiązanie z białkami osocza, wolna frakcja leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne cylostazolu wykazały, że lek i jego metabolity działają jako inhibitory fosfodiesterazy III, prowadząc do wzrostu stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co przekłada się na działanie inotropowe dodatnie i rozszerzające naczynia. W badaniach toksyczności sercowo-naczyniowej zaobserwowano gatunkowo swoiste zmiany – u psów wystąpiły patologie sercowo-naczyniowe, natomiast u szczurów i małp nie stwierdzono takich efektów. Testy elektrofizjologiczne u psów i małp nie wykazały wydłużenia odstępu QTc. Ocena mutagenności cylostazolu w różnych testach (mutacje genów bakterii, naprawa DNA, mutacje w komórkach ssaków, aberracje chromosomalne in vivo) była generalnie negatywna, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich.
aberracja chromosomalna, cykliczny AMP, działanie inotropowe dodatnie, działanie teratogenne, inhibitor fosfodiesterazy III, metabolit cylostazolu, mutacja genu bakterii, naprawa DNA bakterii, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, swoistość gatunkowa, toksyczność rozwojowa, toksyczność sercowo-naczyniowa, zaburzenie płodności, zmniejszenie masy płodu
