badanie fluoresceinowe
Badanie fluoresceinowe to diagnostyczna technika wykorzystywana przede wszystkim w okulistyce, polegająca na zastosowaniu fluoresceiny sodowej – barwnika, który pod wpływem światła niebieskiego emituje zielono-żółtą fluorescencję. Metoda ta umożliwia wykrywanie uszkodzeń nabłonka rogówki i spojówki, ocenę drożności dróg łzowych oraz badanie naczyń siatkówki (angiografia fluoresceinowa).
W przypadku badania powierzchni oka, fluoresceinę aplikuje się w postaci kropli lub pasków nasączonych barwnikiem. Miejsca uszkodzenia nabłonka rogówki lub spojówki wybarwiają się na intensywny zielony kolor, co umożliwia dokładną lokalizację i ocenę rozległości urazu, nadżerek czy owrzodzeń. Jest to niezbędne narzędzie diagnostyczne w przypadkach urazów oka, zespołu suchego oka, infekcji rogówki czy przy dopasowywaniu soczewek kontaktowych.
Angiografia fluoresceinowa polega na dożylnym podaniu barwnika i fotografowaniu przepływu przez naczynia siatkówki. Metoda ta dostarcza kluczowych informacji o krążeniu siatkówkowym i pozwala wykryć nieprawidłowości naczyniowe związane z chorobami takimi jak retinopatia cukrzycowa, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), niedrożność naczyń siatkówki czy zmiany nowotworowe. Badanie jest względnie bezpieczne, choć mogą wystąpić przejściowe działania niepożądane, jak nudności czy żółte zabarwienie skóry i moczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rozacom (20 mg + 5 mg)/ml
Rozacom to preparat okulistyczny zawierający chlorowodorek dorzolamidu (20 mg/ml) oraz maleinian tymololu (5 mg/ml), należący do grupy leków beta-adrenolitycznych stosowanych w terapii jaskry i podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). Mechanizm działania opiera się na synergistycznym obniżaniu IOP poprzez hamowanie anhydrazy węglanowej II przez dorzolamid, co zmniejsza produkcję cieczy wodnistej, oraz blokadę receptorów beta-adrenergicznych przez tymolol, co również redukuje wytwarzanie cieczy wodnistej i w niektórych przypadkach zwiększa jej odpływ. Preparat podawany miejscowo dwa razy na dobę wykazuje skuteczność w obniżaniu IOP niezależnie od etiologii jaskry, bez typowych działań niepożądanych miotyków, takich jak zwężenie źrenicy czy kurcz akomodacji.
anhydraza węglanowa II, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, badanie fluoresceinowe, badanie tonograficzne, beta-adrenolityk, chlorowodorek dorzolamidu, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra, jon wodorowęglanowy, kurcz akomodacji, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwjaskrowy, maleinian tymololu, monoterapia, nocna ślepota, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wyrostek rzęskowy oka, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duokopt 20 mg/ml + 5 mg/ml
Preparat Duokopt, zawierający 20 mg/ml dorzolamidu i 5 mg/ml tymololu, jest złożonym lekiem przeciwjaskrowym działającym poprzez synergistyczne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) dzięki dwóm mechanizmom: hamowaniu anhydrazy węglanowej II przez dorzolamid oraz nieselektywnemu blokowaniu receptorów beta-adrenergicznych przez tymolol. Dorzolamid zmniejsza produkcję cieczy wodnistej poprzez ograniczenie powstawania jonów wodorowęglanowych i transportu sodu, natomiast tymolol redukuje jej wydzielanie, co potwierdzają badania fluoresceinowe i tonograficzne. Duokopt skutecznie obniża IOP niezależnie od etiologii, w tym w jaskrze i innych stanach nadciśnienia ocznego, bez wywoływania działań niepożądanych typowych dla miotyków, takich jak zwężenie źrenicy czy skurcz akomodacji. Preparat dostępny jest w formie kropli do oczu bez konserwantów, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z konserwantami, a podawany jest dwa razy dziennie w butelce z pompką wielodawkową.
akomodacja oka, anhydraza węglanowa, badanie fluoresceinowe, badanie tonograficzne, beta-adrenolityk, ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dorzolamid, jaskra, krople oczne, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwjaskrowy, nadciśnienie oczne, nerw wzrokowy, podwójna ślepa próba, pole widzenia, receptory beta-adrenergiczne, ślepota nocna, transport sodu, tymolol, wyrostki rzęskowe oka, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zabak 0,25 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu ZABAK, zawierających 0,25 mg ketotifenu w postaci wodorofumaranu, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się zaburzenia narządu wzroku, takie jak podrażnienie oczu, ból oczu, punkcikowate zapalenie rogówki oraz punktowa nadżerka nabłonka rogówki, występujące często (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawiają się niewyraźne widzenie podczas aplikacji, zespół suchego oka, zaburzenia powiek, zapalenie spojówek, światłowstręt, wylew spojówkowy, reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, ból głowy, suchość w ustach, wysypka, wyprysk, pokrzywka oraz senność. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje alergiczne miejscowe i uogólnione, zaostrzenie astmy i egzemy oraz zawroty głowy, których częstość nie została określona.
astma, badanie fluoresceinowe, ból głowy, ból oczu, egzema, film łzowy, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, nadwrażliwość, nadżerka nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk oczu, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, podrażnienie oczu, pokrzywka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja alergiczna, senność, suchość w ustach, świąd, światłowstręt, wodorofumaran ketotifenu, wylew spojówkowy, wyprysk, wysypka, zaburzenia powiek, zaczerwienienie oczu, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zespół suchego oka