złamanie kości przedramienia
Złamanie kości przedramienia (łac. fractura antebrachii) to uraz obejmujący jedną lub obie kości przedramienia – kość promieniową (radius) i/lub kość łokciową (ulna). Złamania te stanowią około 10-14% wszystkich złamań u dorosłych i są jeszcze częstsze w populacji pediatrycznej.
Mechanizm urazu najczęściej obejmuje upadek na wyciągniętą rękę, bezpośredni uraz lub działanie sił skrętnych. Klasyfikacja obejmuje złamania izolowane (tylko kości promieniowej lub tylko łokciowej), złamania obu kości, a także specyficzne typy jak złamanie Monteggia (złamanie trzonu kości łokciowej z towarzyszącym zwichnięciem głowy kości promieniowej) czy złamanie Galleazziego (złamanie trzonu kości promieniowej z towarzyszącym uszkodzeniem stawu promieniowo-łokciowego dalszego).
Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym (ból, obrzęk, deformacja, ograniczenie ruchomości) oraz badaniach obrazowych, głównie RTG w dwóch projekcjach. W bardziej skomplikowanych przypadkach pomocna może być tomografia komputerowa. Leczenie zależy od rodzaju złamania, stopnia przemieszczenia odłamów i wieku pacjenta. Obejmuje metody zachowawcze (unieruchomienie w opatrunku gipsowym) lub operacyjne (zespolenie płytkami, śrubami, drutami Kirschnera lub stabilizatorem zewnętrznym).
Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć nieprawidłowo leczone złamania przedramienia mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia zrostu, ograniczenie ruchomości w stawach nadgarstka i łokcia, a także zaburzenia funkcji ręki. Rehabilitacja jest kluczowym elementem leczenia, szczególnie po zdjęciu unieruchomienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół przedziałów powięziowych – Etiologia i przyczyny
Zespół przedziałów powięziowych (ZPP) to stan patologiczny charakteryzujący się wzrostem ciśnienia wewnątrz zamkniętego przedziału powięziowego, prowadzącym do upośledzenia perfuzji, niedotlenienia i martwicy tkanek mięśniowych oraz nerwowych. Ostry ZPP (OZPP) najczęściej występuje po złamaniach kości długich, zwłaszcza kości piszczelowej (1-10% przypadków), oraz urazach wysokoenergetycznych, a jego rozpoznanie wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Ciśnienie w przedziale przekraczające 30-45 mmHg lub zbliżające się do 30 mmHg poniżej ciśnienia rozkurczowego jest krytyczne dla rozwoju niedokrwienia. Patomechanizm obejmuje upośledzenie odpływu żylnego, zastój krwi, a następnie niedokrwienie tętnicze, co prowadzi do obumierania komórek mięśniowych i nerwowych oraz ryzyka rabdomiolizy i uszkodzenia nerek. Czynniki ryzyka to m.in. płeć męska, młodszy wiek, urazy naczyniowo-nerwowe, ciasne opatrunki, reperfuzja po niedokrwieniu oraz stosowanie leków przeciwkrzepliwych i sterydów anabolicznych.
biomechanika stopy, ciśnienie perfuzji, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie żylne, hipertrofia mięśni, lek przeciwkrzepliwy, martwica tkanki, niedotlenienie tkanki, oparzenie okrężne, ostry zespół przedziałów powięziowych, paciorkowiec grupy A, przewlekły zespół przedziałów powięziowych, rabdomioliza, reaktywna forma tlenu, steryd anaboliczny, układ żylny, uraz zmiażdżeniowy, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zespół nerczycowy, zespół przedziałów powięziowych, złamanie Collesa, złamanie kości długiej, złamanie kości piszczelowej, złamanie kości przedramienia, złamanie nadkłykciowe kości ramiennej, złamanie trzonu kości piszczelowej - Leksykon chorób i schorzeń
Złamanie ręki lub nadgarstka – Objawy
Złamania kości przedramienia, nadgarstka lub ramienia, najczęściej spowodowane upadkiem na wyciągniętą dłoń, manifestują się ostrym bólem, obrzękiem, tkliwością, zasinieniem oraz widoczną deformacją kończyny, np. charakterystyczną „deformacją widelca obiadowego” przy złamaniu dystalnej części kości promieniowej. Objawy neurologiczne i naczyniowe, takie jak drętwienie, mrowienie, bladość lub siność palców, wskazują na uszkodzenie nerwów lub naczyń i wymagają natychmiastowej interwencji. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i potwierdzeniu radiologicznym, które pozwala odróżnić złamanie od skręcenia lub naciągnięcia więzadeł i mięśni. Wczesne rozpoznanie i leczenie są kluczowe dla uniknięcia powikłań, takich jak przewlekły ból, trwała deformacja, ograniczenie ruchomości, zespół cieśni nadgarstka czy zapalenie stawów pourazowych.
badanie obrazowe, drętwienie, dystalna część kości promieniowej, kość łódeczkowata, kość łokciowa, kość promieniowa, naderwanie więzadeł, nerw pośrodkowy, objawy naczyniowe, objawy neurologiczne, obrzęk, osteoporoza, prześwietlenie rentgenowskie, przewlekły zespół bólowy, skręcenie ręki, uszkodzenie nerwów, zapalenie stawów, zapalenie stawów pourazowe, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości przedramienia, złamanie otwarte, złamanie ręki, złamanie wieloodłamowe, złamanie z przemieszczeniem