infekcja miejsca wkłucia

Infekcja miejsca wkłucia stanowi istotne powikłanie związane z procedurami inwazyjnymi, takimi jak zakładanie cewników żylnych, portów naczyniowych czy igieł do wstrzyknięć. Charakteryzuje się miejscowym stanem zapalnym, objawiającym się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, ociepleniem skóry oraz często obecnością wydzieliny ropnej w miejscu penetracji skóry.

Czynniki ryzyka rozwoju infekcji miejsca wkłucia obejmują: przedłużony czas utrzymywania wkłucia, nieprzestrzeganie zasad aseptyki podczas zakładania i pielęgnacji, zanieczyszczenie zestawu infuzyjnego oraz obniżoną odporność pacjenta. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za te zakażenia są bakterie Staphylococcus aureus, gronkowce koagulazo-ujemne oraz Candida species.

Diagnostyka infekcji miejsca wkłucia opiera się na ocenie klinicznej oraz badaniach mikrobiologicznych. Standardem jest pobieranie wymazów z miejsca wkłucia oraz posiew końcówki cewnika po jego usunięciu. W przypadku podejrzenia uogólnionego zakażenia konieczne jest wykonanie posiewów krwi.

Leczenie obejmuje usunięcie wkłucia, jeśli to możliwe, oraz wdrożenie celowanej antybiotykoterapii. W przypadkach zakażeń związanych z implantowanymi urządzeniami długoterminowymi (np. portami naczyniowymi), konieczna może być przedłużona terapia antybiotykowa z ewentualnym usunięciem urządzenia w przypadku braku odpowiedzi na leczenie.

Profilaktyka infekcji miejsca wkłucia opiera się na rygorystycznym przestrzeganiu procedur aseptyki podczas zakładania wkłuć, regularnej ocenie miejsca wkłucia, stosowaniu odpowiednich opatrunków oraz systematycznej wymianie zestawów infuzyjnych. Implementacja protokołów pielęgnacji wkłuć i szkolenia personelu medycznego znacząco zmniejszają częstość występowania tego powikłania.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl