mobilizacja komórek

Mobilizacja komórek to proces, w wyniku którego komórki macierzyste i progenitorowe zostają uwolnione ze szpiku kostnego do krwi obwodowej. Proces ten zachodzi fizjologicznie w niewielkim stopniu, jednak może być znacząco wzmocniony poprzez zastosowanie czynników wzrostu (np. G-CSF) lub środków farmakologicznych (np. plerixafor).

W hematologii mobilizacja komórek ma szczególne znaczenie kliniczne w kontekście przygotowania do przeszczepów komórek krwiotwórczych. Intensyfikacja tego procesu pozwala na pozyskanie wystarczającej liczby komórek macierzystych z krwi obwodowej (PBSC), co eliminuje konieczność pobierania szpiku kostnego poprzez wielokrotne nakłucia talerza biodrowego.

Standardowy protokół mobilizacji z wykorzystaniem G-CSF obejmuje podawanie czynnika przez 4-6 dni, a następnie przeprowadzenie leukaferezy w celu pozyskania komórek CD34+. U pacjentów, którzy słabo odpowiadają na standardową mobilizację (tzw. poor mobilizers), stosuje się dodatkowo plerixafor – antagonistę receptora CXCR4, który blokuje interakcję z czynnikiem SDF-1 i wspomaga uwalnianie komórek ze szpiku.

Skuteczność mobilizacji zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, wcześniejszej chemioterapii, szczególnie z wykorzystaniem leków alkilujących czy analogów puryn, oraz stanu szpiku kostnego. Monitorowanie liczby komórek CD34+ we krwi obwodowej pozwala na optymalizację momentu rozpoczęcia aferezy i zwiększenie efektywności procesu pozyskiwania komórek.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl