wakuolizacja wątroby
Wakuolizacja wątroby to zjawisko patologiczne charakteryzujące się powstawaniem przestrzeni (wakuoli) w cytoplazmie hepatocytów, czyli komórek wątroby. Te zmiany morfologiczne są widoczne w badaniu histopatologicznym i mogą świadczyć o toczącym się procesie chorobowym.
Przyczyny wakuolizacji wątroby są różnorodne, obejmując najczęściej stłuszczenie wątroby (spowodowane alkoholem, zaburzeniami metabolicznymi, lekami), toksyczne uszkodzenie wątroby, infekcje wirusowe (np. wirusowe zapalenie wątroby), zaburzenia metaboliczne i choroby spichrzeniowe. Wakuole mogą zawierać tłuszcz (stłuszczenie drobnokropelkowe lub wielkokropelkowe), glikogen lub inne substancje.
Diagnostyka wakuolizacji wątroby opiera się na badaniach histopatologicznych biopsji wątroby, którą można uzupełnić specjalnymi barwieniami histochemicznymi pozwalającymi na określenie zawartości wakuoli. W zależności od etiologii, wakuolizacji mogą towarzyszyć inne zmiany w tkance wątrobowej, takie jak nacieki zapalne, martwica czy włóknienie.
Leczenie wakuolizacji wątroby jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. W przypadku stłuszczenia związanego ze stylem życia zaleca się modyfikację diety, redukcję masy ciała i ograniczenie spożycia alkoholu. W innych przypadkach może być konieczne leczenie przyczynowe choroby podstawowej lub odstawienie leków hepatotoksycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Przeprowadzone szerokie badania przedkliniczne klotrymazolu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach toksyczności po podaniu doustnym, wartości LD50 wynosiły od 95 do 923 mg/kg masy ciała u gryzoni, a u psów i kotów przekraczały 2000 mg/kg. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego stwierdzono, że wątroba jest głównym narządem docelowym toksyczności, z objawami takimi jak podwyższone aminotransferazy, wakuolizacja i stłuszczenie, obserwowanymi od dawki 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badanie rakotwórczości (78 tygodni) nie potwierdziło działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych dawki do 25 mg/kg nie wpływały na rozwój potomstwa ani płodność, natomiast dawka 50 mg/kg wiązała się ze zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. Badania teratogenności na myszach, królikach i szczurach nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach do 200 mg/kg.
aminotransferazy wątrobowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, odkładanie tłuszczu, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, przeżywalność potomstwa, stężenie klotrymazolu, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność klotrymazolu, wakuolizacja wątroby, wątroba, wchłanianie klotrymazolu, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klotrymazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Miejscowa tolerancja po podaniu dopochwowym i naskórnym jest dobra, bez działania drażniącego na skórę, błony śluzowe oraz oczy. Toksyczność po podaniu doustnym wykazuje zróżnicowane wartości LD50: 761-923 mg/kg u myszy, 95-114 mg/kg u nowonarodzonych szczurów, 114-718 mg/kg u szczurów dorosłych, >1000 mg/kg u królików oraz >2000 mg/kg u psów i kotów. W badaniach wielokrotnych dawka toksyczna dla wątroby wynosiła od 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni), co manifestowało się wzrostem aktywności aminotransferaz i zmianami histopatologicznymi. Klotrymazol nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie jest teratogenny u myszy, królików i szczurów.
aminotransferaza wątrobowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, klotrymazol, podanie dopochwowe, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, rozród szczurów, substancja przeciwgrzybicza, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach miejscowej i ogólnoustrojowej tolerancji na modelach zwierzęcych (psy, małpy, króliki) nie stwierdzono działań niepożądanych. Doustna toksyczność klotrymazolu wykazała LD50 w zakresie od 95 do >2000 mg/kg masy ciała w zależności od gatunku, z wątrobą jako głównym narządem docelowym toksyczności przy dawkach ≥50 mg/kg (szczury, 78 tygodni) i ≥100 mg/kg (psy, 13 tygodni), manifestującą się wzrostem aminotransferaz, wakuolizacją i depozytem tłuszczu. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aminotransferaza wątrobowa, badanie farmakologiczne, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klotrymazol, postać farmaceutyczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rozwój płodu, środek przeciwgrzybiczny, stłuszczenie wątroby, tabletka dopochwowa, test mutagenności, test skórny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja miejscowa, tolerancja ogólnoustrojowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie systemowe, wpływ na rozród