choroba Blounta

Choroba Blounta, znana również jako tibia vara, to rzadkie schorzenie ortopedyczne charakteryzujące się nieprawidłowym wzrostem proksymalnej części kości piszczelowej. Prowadzi to do postępującego szpotawego zniekształcenia kolan, które może powodować nierówność długości kończyn dolnych i zaburzenia chodu.

Etiologia choroby nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że główną rolę odgrywają czynniki mechaniczne w połączeniu z predyspozycją genetyczną. Choroba występuje częściej u dzieci z nadwagą, które zaczynają chodzić wcześnie, oraz u osób pochodzenia afroamerykańskiego. Wyróżnia się postać wczesnodziecięcą (1-3 rok życia) oraz późnodziecięcą (4-10 rok życia).

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, przede wszystkim RTG kończyn dolnych, które ujawnia charakterystyczne zmiany w przyśrodkowej części proksymalnej nasady kości piszczelowej. W klasyfikacji zaawansowania choroby stosuje się skalę Langenskiölda (6 stopni). Leczenie zależy od wieku pacjenta i stopnia zaawansowania schorzenia – od obserwacji i modyfikacji aktywności, przez ortezy odciążające, po interwencje chirurgiczne, takie jak osteotomia korekcyjna.

Nieleczona choroba Blounta prowadzi do trwałych deformacji, przedwczesnej choroby zwyrodnieniowej stawów i znacznego upośledzenia funkcji kończyn dolnych. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie znacząco poprawiają rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl