dializa pozaustrojowa

Dializa pozaustrojowa to procedura medyczna stosowana w celu oczyszczania krwi pacjenta z toksyn i zbędnych produktów przemiany materii, gdy nerki nie funkcjonują prawidłowo. Jest to forma terapii nerkozastępczej, w której krew pacjenta jest przepompowywana przez specjalny filtr (dializator) znajdujący się poza organizmem.

Wyróżniamy dwa główne rodzaje dializy pozaustrojowej: hemodializę, w której krew jest bezpośrednio filtrowana przez błonę półprzepuszczalną, oraz dializę otrzewnową, gdzie jako naturalna błona filtrująca wykorzystywana jest otrzewna pacjenta. Hemodializa jest najczęściej stosowaną metodą, wymagającą dostępu naczyniowego (przetoka tętniczo-żylna, cewnik dializacyjny) i specjalistycznego sprzętu.

Wskazania do dializy pozaustrojowej obejmują ostrą niewydolność nerek, przewlekłą chorobę nerek w stadium schyłkowym, ciężkie zaburzenia elektrolitowe, zatrucia niektórymi substancjami oraz stany kwasicy metabolicznej. Zabieg ten może być stosowany jako terapia przewlekła lub doraźna interwencja w stanach nagłych.

Powikłania dializy pozaustrojowej mogą obejmować spadki ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne na materiały dializacyjne, infekcje związane z dostępem naczyniowym oraz zaburzenia elektrolitowe. Nowoczesne techniki dializacyjne, takie jak hemofiltracja, hemodiafiltracja czy powolne metody ciągłe, są stale rozwijane w celu zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl