leczenie zaparć

Leczenie zaparć obejmuje wielokierunkowe działania, od modyfikacji stylu życia, przez suplementację błonnika, po farmakoterapię. Podstawą skutecznej terapii jest identyfikacja przyczyny zaparć – różnicując między zaparciami czynnościowymi a organicznymi.

W leczeniu niefarmakologicznym kluczową rolę odgrywa zwiększenie podaży błonnika (20-30 g/dobę), prawidłowe nawodnienie (min. 2 litry płynów dziennie), regularna aktywność fizyczna oraz wypracowanie prawidłowego rytmu wypróżnień. Zaleca się również unikanie leków wywołujących zaparcia, jeśli jest to możliwe.

Farmakoterapia zaparć obejmuje kilka grup leków: środki zwiększające objętość stolca (metyloceluloza, babka płesznik), środki osmotyczne (laktuloza, makrogole, sole magnezu), środki zmiękczające stolec (dokuzan sodowy), leki stymulujące (bisakodyl, senes, pikosulfat sodowy) oraz prokinetyki (prukalopryd). W leczeniu zaparć opornych rozważa się nowsze leki jak linaklotyd czy lubiproston.

Leczenie zaparć u dzieci i osób starszych wymaga szczególnej ostrożności i dostosowania dawek. W przypadku zaparć przewlekłych, opornych na leczenie lub z towarzyszącymi objawami alarmowymi (krwawienie z odbytu, niedokrwistość, utrata masy ciała) konieczna jest pogłębiona diagnostyka gastroenterologiczna.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl