ciężkie zaburzenie czynności serca

Ciężkie zaburzenie czynności serca to stan kliniczny charakteryzujący się znaczącym upośledzeniem zdolności mięśnia sercowego do efektywnego pompowania krwi, co prowadzi do niedostatecznej perfuzji narządów i tkanek. Stan ten może wynikać z różnych patologii, w tym choroby wieńcowej, kardiomiopatii, wad zastawkowych, zaburzeń rytmu serca czy chorób spichrzeniowych.

Klinicznie manifestuje się objawami niewydolności serca, takimi jak duszność spoczynkowa, orthopnoe, nasilona duszność nocna, obrzęki obwodowe, powiększenie wątroby, przepełnienie żył szyjnych oraz cechy zastoju w krążeniu płucnym. W badaniach obrazowych obserwuje się obniżoną frakcję wyrzutową lewej komory (zwykle <35%), powiększenie jam serca i zaburzenia kurczliwości.

Diagnostyka obejmuje EKG, badania laboratoryjne (w tym peptydy natriuretyczne BNP/NT-proBNP), echokardiografię, a w wybranych przypadkach rezonans magnetyczny serca, koronarografię czy biopsję mięśnia sercowego. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia farmakologicznego (inhibitory ACE/ARB, beta-blokery, antagoniści aldosteronu, flozyny), a w zaawansowanych przypadkach rozważenia terapii resynchronizującej, implantacji kardiowertera-defibrylatora lub kwalifikacji do przeszczepu serca.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl