zaburzenie zakrzepowe

Zaburzenie zakrzepowe to stan chorobowy charakteryzujący się nieprawidłowym tworzeniem zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Proces zakrzepowy może obejmować zarówno układ żylny (zakrzepica żylna), jak i tętniczy (zakrzepica tętnicza), prowadząc do częściowego lub całkowitego zamknięcia światła naczynia.

W patogenezie zaburzeń zakrzepowych kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, zwolnienie przepływu krwi oraz nadkrzepliwość. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, interwencje chirurgiczne, nowotwory złośliwe, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, zespół antyfosfolipidowy oraz wrodzone trombofilie, takie jak mutacja czynnika V Leiden czy niedobór białka C lub S.

Objawy zaburzeń zakrzepowych zależą od lokalizacji zakrzepu. W zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych występuje obrzęk, ból, zaczerwienienie skóry i zwiększone ucieplenie. Zator tętnicy płucnej może objawiać się dusznością, bólem w klatce piersiowej i tachykardią. Zakrzepica tętnicza może prowadzić do ostrego niedokrwienia narządów, w tym zawału serca czy udaru mózgu.

Diagnostyka zaburzeń zakrzepowych obejmuje badania obrazowe (ultrasonografię dopplerowską, angiografię TK lub MR), oznaczenie D-dimerów oraz diagnostykę w kierunku trombofilii. Leczenie opiera się na stosowaniu leków przeciwkrzepliwych (heparyny, antagonistów witaminy K, bezpośrednich inhibitorów czynników krzepnięcia), leków przeciwpłytkowych oraz, w wybranych przypadkach, trombolizy lub interwencji chirurgicznej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl