zmniejszenie tolerancji glukozy
Zmniejszenie tolerancji glukozy (IGT – Impaired Glucose Tolerance) to stan pośredni między prawidłową gospodarką węglowodanową a cukrzycą. Charakteryzuje się podwyższonym poziomem glukozy we krwi po obciążeniu glukozą, jednak wartości te nie są wystarczająco wysokie, aby rozpoznać cukrzycę.
Diagnozę stawia się na podstawie doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT), gdy stężenie glukozy w osoczu krwi żylnej 2 godziny po doustnym podaniu 75 g glukozy mieści się w zakresie 140-199 mg/dl (7,8-11,0 mmol/l). Stan ten, obok nieprawidłowej glikemii na czczo (IFG), klasyfikuje się jako stan przedcukrzycowy.
Zmniejszona tolerancja glukozy jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2 oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. U osób z IGT ryzyko progresji do cukrzycy wynosi około 5-10% rocznie. Wczesna interwencja obejmująca modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, zwiększenie aktywności fizycznej, zdrowa dieta) może opóźnić lub zapobiec rozwojowi cukrzycy.
Pacjenci ze zmniejszoną tolerancją glukozy wymagają regularnych kontroli glikemii (co 1-3 lata) oraz kompleksowej oceny ryzyka sercowo-naczyniowego. W niektórych przypadkach, szczególnie przy współistnieniu innych czynników ryzyka, może być rozważona farmakoterapia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 16 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg i 16 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu trwania terapii. W układzie krwiotwórczym obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię, poliglobulię, trombocytopenię oraz skłonność do trombocytozy. Lek osłabia układ immunologiczny, co może maskować zakażenia i nasilać utajone infekcje. W zakresie endokrynologicznym występują niedoczynność kory nadnerczy, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia wydzielania hormonów płciowych oraz ryzyko przełomu guza chromochłonnego. Metyloprednizolon powoduje zaburzenia metaboliczne, takie jak zatrzymanie sodu z obrzękami, hipokaliemię, zmniejszoną tolerancję glukozy, cukrzycę, hipercholesterolemię, hipertriglicerydemię oraz nasilony katabolizm białek. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują rzekomy guz mózgu, padaczkę, zawroty i bóle głowy, a okulistyczne – zaćmę, jaskrę, centralną retinopatię surowiczą i pogorszenie owrzodzeń rogówki. W układzie mięśniowo-szkieletowym obserwuje się osłabienie i zanik mięśni, osteoporozę, jałowe martwice kości oraz ryzyko złamań i zerwania ścięgien.
centralna retinopatia surowicza, eozynopenia, farmakoterapia, glikokortykosteroid, guz chromochłonny, hipercholesterolemia, jałowa martwica kości, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, katabolizm białek, leukocytoza, limfopenia, lipomatoza nadtwardówkowa, metyloprednizolon, mięsak Kaposiego, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, ostra miopatia, owrzodzenie rogówki, poliglobulia, przełom miasteniczny, rozedma pęcherzykowa jelit, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, trombocytopenia, trombocytoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód żołądka, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza, zmniejszenie tolerancji glukozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depo-Provera 150 mg/ml
Medroksyprogesteronu octan, substancja czynna preparatu Depo-Provera (150 mg/ml), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według terminologii MedDRA i częstości występowania. Do bardzo często występujących (≥10%) należą bóle głowy, nerwowość oraz zmiany masy ciała (zarówno wzrost, jak i spadek). Często (≥1%, <10%) obserwuje się depresję, zmniejszenie popędu płciowego, zawroty głowy, żylaki, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wzdęcia), trądzik, łysienie, wysypkę, ból pleców, upławy, tkliwość piersi, bolesne miesiączkowanie, astenię oraz zatrzymanie płynów. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, reakcje anafilaktyczne, osteoporozę z ryzykiem złamań oraz rzadkie przypadki raka piersi. Medroksyprogesteron wpływa również na układ rozrodczy, powodując zaburzenia miesiączkowania (nieregularne krwawienia, brak miesiączki, krwotoki), zaburzenia owulacji, zmiany w gruczołach sutkowych (tkliwość, mlekotok, guzki) oraz inne dolegliwości, takie jak torbiele jajnika czy suchość pochwy.
anorgazmia, ból głowy, brak owulacji, drgawki, dysfonia, gęstość mineralna kości, krwotok maciczny, lipodystrofia nabyta, łysienie, medroksyprogesteronu octan, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostuda, parestezja, porażenie nerwu VII, progestagen, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ropień, rozrost błony śluzowej macicy, rozstępy skórne, tachykardia, terminologia MedDRA, torbiel jajnika, trądzik, wskaźnik gęstości mineralnej kości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złamanie osteoporotyczne, zmniejszenie tolerancji glukozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Depo-Provera
Medroksyprogesteronu octan, stosowany w postaci domięśniowych wstrzyknięć (150 mg), wymaga starannej kwalifikacji i monitorowania pacjentek ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i przeciwwskazania. Najczęstsze zaburzenia obejmują nieregularne krwawienia miesiączkowe, które z czasem mogą ustąpić, prowadząc do zaniku miesiączki. Lek może powodować retencję płynów, co jest szczególnie istotne u pacjentek z padaczką, migreną, astmą, niewydolnością serca lub nerek. Obserwuje się także zwiększenie masy ciała oraz ryzyko obniżenia nastroju i depresji, zwłaszcza u kobiet z historią zaburzeń psychicznych. Medroksyprogesteron może obniżać tolerancję glukozy, co wymaga ścisłej kontroli u pacjentek z cukrzycą. Ponadto, lek wpływa na wyniki badań hormonalnych (obniżenie stężeń kortyzolu, estrogenów, progesteronu, LH, FSH, SHBG), co należy uwzględnić podczas diagnostyki laboratoryjnej.
astma, biomarker hormonalny, bulimia, choroba przenoszona drogą płciową, cukrzyca, depresja, gęstość mineralna kości, globulina wiążąca hormony płciowe, jadłowstręt psychiczny, medroksyprogesteronu octan, migrena, obniżony nastrój, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, padaczka, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak jajnika, rak piersi, rak szyjki macicy, rak wątroby, reakcja alergiczna, retencja płynów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowe, zakażenie wirusem HIV, zanik miesiączki, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiany w naczyniach siatkówki, zmniejszenie tolerancji glukozy, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa