hipokalcemia okołoporodowa

Hipokalcemia okołoporodowa to stan obniżonego poziomu wapnia w surowicy krwi występujący u noworodków w pierwszych dniach życia. Zwykle definiuje się ją jako stężenie wapnia całkowitego poniżej 8,0 mg/dl lub wapnia zjonizowanego poniżej 4,4 mg/dl (1,1 mmol/l). Wyróżnia się wczesną hipokalcemię, pojawiającą się w ciągu pierwszych 72 godzin życia, oraz późną, występującą po 7-10 dniach.

Wczesna hipokalcemia okołoporodowa jest najczęściej spowodowana przejściową niedoczynnością przytarczyc noworodka, która wynika z nagłego przerwania dostawy wapnia z krwi matki po porodzie. Czynnikami ryzyka są wcześniactwo, cukrzyca ciążowa u matki, zamartwica okołoporodowa oraz szybkie podawanie fosforanów. Późna hipokalcemia może być związana z karmieniem mlekiem krowim o wysokiej zawartości fosforanów, niedoborem witaminy D lub zaburzeniami wchłaniania.

Objawy hipokalcemii obejmują drżenia, drgawki, wzmożone napięcie mięśniowe, drażliwość, trudności w karmieniu oraz zaburzenia rytmu serca. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego w surowicy, a także poziomu fosforanów, magnezu, parathormonu oraz witaminy D. Leczenie zależy od nasilenia objawów i polega na suplementacji preparatami wapnia doustnie lub dożylnie w przypadkach ciężkich, z jednoczesnym monitorowaniem stężenia elektrolitów.

Zapobieganie hipokalcemii okołoporodowej obejmuje odpowiednią suplementację witaminą D u kobiet ciężarnych, szczególnie w przypadku ciąży wysokiego ryzyka, oraz wczesne rozpoznawanie i leczenie zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej u noworodków z grup ryzyka. Większość przypadków wczesnej hipokalcemii ma charakter przejściowy i ustępuje samoistnie po kilku dniach, natomiast późna hipokalcemia może wymagać dłuższego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl