osłabienie reakcji na dźwięk
Osłabienie reakcji na dźwięk, określane w terminologii medycznej jako hipakuzja, stanowi objaw audiologiczny charakteryzujący się zmniejszoną wrażliwością narządu słuchu na bodźce akustyczne. Jest to symptom sugerujący dysfunkcję części obwodowej lub ośrodkowej układu słuchowego.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić niedosłuch przewodzeniowy (związany z patologiami ucha zewnętrznego i środkowego), odbiorczy (dotyczący ucha wewnętrznego lub nerwu słuchowego) oraz ośrodkowy (obejmujący drogi słuchowe w pniu mózgu i korze słuchowej). Ocena stopnia osłabienia reakcji na dźwięk wymaga przeprowadzenia kompleksowych badań audiologicznych, w tym audiometrii tonalnej, impedancyjnej oraz badań elektrofizjologicznych.
Przyczyny tego zjawiska mogą być różnorodne – od fizjologicznego procesu starzenia się (presbyacusis), poprzez narażenie na hałas, urazy akustyczne, zmiany zapalne, choroby ogólnoustrojowe (m.in. cukrzyca, choroby autoimmunologiczne), po działania niepożądane leków ototoksycznych. W przypadku dzieci osłabienie reakcji na dźwięk może wskazywać na opóźnienie rozwoju słuchowego, wady wrodzone lub zaburzenia neurorozwojowe.
Wczesne wykrycie i prawidłowa diagnoza osłabienia reakcji na dźwięk ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego, które może obejmować leczenie farmakologiczne, chirurgiczne lub zastosowanie odpowiednich protez słuchowych. Nieleczone zaburzenia słuchu mogą prowadzić do izolacji społecznej, problemów komunikacyjnych oraz pogorszenia jakości życia pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję. W modelach zwierzęcych dawki odpowiadające stosowanym klinicznie u ludzi nie wywoływały istotnych klinicznie zaburzeń parametrów życiowych. Objawy neurologiczne, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż u ludzi. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i rozwojowa występowała tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Zaburzenia płodności u szczurów były przemijające i obserwowane przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną. Pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo.
ataksja, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Stada 150 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, potwierdzając tolerancję dawek odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano efekty neurologiczne, takie jak zmniejszenie aktywności ruchowej, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym działaniem leku na ośrodkowy układ nerwowy. W dawkach co najmniej 5-krotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne u ludzi odnotowano u starszych szczurów albinotycznych zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność płodów pojawiła się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Podobnie, niekorzystny wpływ na płodność i męskie narządy rozrodcze obserwowano wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi, a efekty te miały charakter przemijający i nie są uznawane za klinicznie istotne.
ataksja, badanie toksyczności, bruksizm, działanie teratogenne, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna, toksyczność u młodych zwierząt, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z pozytywnym profilem bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, a także zanik siatkówki u starszych szczurów przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (maksymalna dawka 600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazała działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, a efekty te miały minimalne znaczenie kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe stosowania.
ataksja, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania teratogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, Linefor, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 50 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach farmakologicznych na zwierzętach tolerancja była dobra przy dawkach odpowiadających klinicznym, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych. W toksykologii po podaniu wielokrotnym zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak zmniejszona lub nadmierna aktywność oraz ataksja, będące oczekiwanym działaniem farmakodynamicznym. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa u kobiet w wieku rozrodczym. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był obserwowany tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i miał charakter przemijający lub minimalny klinicznie.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bruksizm, działanie teratogenne, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, szczur albinotyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Aurovitas 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi, potwierdzoną w modelach zwierzęcych (szczury, małpy). W toksykologii dawek wielokrotnych obserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, manifestujący się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, zależnie od dawki i czasu ekspozycji. W badaniach długoterminowych na szczurach albinotycznych stwierdzono zanik siatkówki przy dawkach ≥ 5-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi, co jest prawdopodobnie specyficzne dla gatunku. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Wpływ na płodność u szczurów był obserwowany wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i miał charakter przemijający, co wskazuje na minimalne znaczenie kliniczne dla ludzi.
ataksja, badanie bezpieczeństwa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bruksizm, cykl rozrodczy, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, narząd rozrodczy, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki