guzki moczanowe

Guzki moczanowe (tophi) są kluczowym objawem zaawansowanej dny moczanowej, choroby metabolicznej spowodowanej odkładaniem się kryształów moczanu sodu w tkankach. Powstają w wyniku długotrwałej hiperurykemii i najczęściej lokalizują się w okolicach stawów (szczególnie palców rąk i stóp), małżowin usznych, łokci oraz ścięgien Achillesa.

Charakterystyczny wygląd guzków moczanowych to białawe lub żółtawe twarde zgrubienia pod skórą, które mogą osiągać różną wielkość – od kilku milimetrów do kilku centymetrów. W zaawansowanych przypadkach mogą powodować deformacje stawów, ograniczenie ruchomości oraz przewlekły ból. Czasami dochodzi do samoistnego pęknięcia guzka z wydobyciem się białawej, kredowej masy zawierającej kryształy kwasu moczowego.

Diagnostyka guzków moczanowych opiera się na badaniu klinicznym, oznaczeniu stężenia kwasu moczowego w surowicy oraz badaniu płynu pobranego z guzka pod mikroskopem polaryzacyjnym, które wykazuje obecność charakterystycznych kryształów. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić reumatoidalne guzki podskórne, xanthoma (kępki żółte) oraz guzy tkanek miękkich.

Leczenie guzków moczanowych wymaga długotrwałego obniżania stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6 mg/dl za pomocą inhibitorów oksydazy ksantynowej (allopurynol, febuksostat) lub leków urykozurycznych. W przypadku dużych, bolesnych lub powodujących dysfunkcję guzków może być konieczne ich chirurgiczne usunięcie. Guzki moczanowe mogą ulegać zmniejszeniu lub całkowitemu wchłonięciu przy skutecznym leczeniu hipourykemicznym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl