torbiel tarczycy
Torbiel tarczycy to łagodna zmiana wypełniona płynem, która rozwija się w obrębie gruczołu tarczowego. Torbiele mogą być proste (zawierające wyłącznie płyn) lub złożone (zawierające zarówno komponenty płynowe, jak i lite). Większość torbieli tarczycy to zmiany łagodne, choć w rzadkich przypadkach mogą zawierać komórki nowotworowe.
Klasyfikacja torbieli tarczycy obejmuje torbiele prawdziwe (wyściełane nabłonkiem) oraz torbiele rzekome (powstałe w wyniku zwyrodnienia guzków, krwawienia lub martwicy). Najczęściej spotykane są torbiele koloidowe, będące powiększonymi pęcherzykami tarczycy wypełnionymi koloidem. Torbiele tarczycy często wykrywane są przypadkowo podczas badań obrazowych szyi wykonywanych z innych powodów.
Diagnostyka torbieli tarczycy opiera się na badaniu ultrasonograficznym, które pozwala ocenić charakter zmiany, jej wymiary oraz strukturę. W przypadku torbieli złożonych lub budzących niepokój klinicznie, wykonuje się biopsję aspiracyjną cienkoigłową (BAC) w celu oceny cytologicznej zawartości. Większość torbieli tarczycy nie wymaga leczenia, a jedynie okresowej kontroli ultrasonograficznej.
Wskazaniami do interwencji są: znaczne rozmiary torbieli powodujące ucisk na okoliczne struktury, dolegliwości bólowe, trudności w połykaniu lub oddychaniu, a także niepokojący wygląd cytologiczny materiału z biopsji. Metodami leczenia są: aspiracja zawartości torbieli pod kontrolą USG (często z podaniem środka sklerotyzującego), ablacja laserowa lub chirurgiczne usunięcie zmiany.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak tarczycy – Diagnostyka i diagnoza
Rak tarczycy stanowi około 3,8% wszystkich nowych przypadków nowotworów w USA, z pięcioletnim wskaźnikiem przeżycia przekraczającym 97% dla najczęstszych typów (brodawkowaty i pęcherzykowy). Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, ocenę węzłów chłonnych, badania laboratoryjne (TSH, T3, T4, kalcytonina, CEA, tyreoglobulina) oraz zaawansowane metody obrazowe, takie jak ultrasonografia z klasyfikacją TI-RADS, scyntygrafia radioizotopowa (I-123, I-131), tomografia komputerowa (CT), rezonans magnetyczny (MRI) i PET-CT/PET-MRI. Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (BAC/FNA) pozostaje złotym standardem potwierdzenia obecności komórek nowotworowych, a wyniki cytologiczne klasyfikowane są według systemu Bethesda (6 kategorii). W przypadku niejednoznacznych wyników BAC zalecane są badania molekularne, które identyfikują mutacje genów BRAF V600E, RET/PTC, RET i PAX8/PPARγ, co ma znaczenie diagnostyczne, prognostyczne i terapeutyczne.
antygen karcinoembrionalny, badanie fizykalne, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, choroba Hashimoto, dysfagia, gruczolak tarczycy, hormon tyreotropowy, hormony tarczycy, klasyfikacja TNM, mutacja BRAF, pozytonowa tomografia emisyjna, rak brodawkowaty tarczycy, rak pęcherzykowy tarczycy, rak tarczycy, rdzeniasty rak tarczycy, rearanżacja RET/PTC, rezonans magnetyczny, scyntygrafia tarczycy, system Bethesda, tomografia komputerowa, torbiel tarczycy, tyreoglobulina, ultrasonografia tarczycy, węzły chłonne szyi, wskaźnik przeżycia