glikopeptydy

Glikopeptydy stanowią ważną grupę antybiotyków stosowanych w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym szczepy oporne na metycylinę (MRSA). Do tej grupy należą m.in. wankomycyna, teikoplanina, dalbawancyna, oritawancyna i telaawancyna. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z C-końcowym dipeptydem D-alanylo-D-alaniny prekursorów peptydoglikanu.

Wankomycyna, najstarszy przedstawiciel glikopeptydów, jest często określana jako „antybiotyk ostatniej szansy” w leczeniu zakażeń MRSA. Nowsze glikopeptydy charakteryzują się lepszym profilem farmakokinetycznym, umożliwiającym podawanie raz na dobę lub nawet raz w tygodniu (dalbawancyna). Wykazują one również aktywność wobec szczepów o zmniejszonej wrażliwości na wankomycynę (VISA, VRSA).

Stosowanie glikopeptydów wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności, ototoksyczności oraz reakcji związanych z infuzją. W przypadku wankomycyny zaleca się monitorowanie stężeń leku w surowicy, aby zoptymalizować skuteczność terapii i zminimalizować ryzyko toksyczności. Ze względu na rosnącą oporność bakterii, glikopeptydy powinny być stosowane rozważnie, zgodnie z zasadami racjonalnej antybiotykoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl