Orthoebolavirus zairense
Orthoebolavirus zairense, wcześniej znany jako Zaire ebolavirus (ZEBOV), jest jednym z sześciu gatunków wirusów z rodzaju Ebolavirus, należącego do rodziny Filoviridae. Jest to najbardziej zjadliwy gatunek wirusa Ebola, odpowiedzialny za największą liczbę epidemii, w tym największy odnotowany wybuch choroby wirusowej Ebola w Afryce Zachodniej w latach 2013-2016.
Wirus ten powoduje ciężką chorobę gorączkową krwotoczną u ludzi i innych naczelnych, charakteryzującą się wysoką śmiertelnością sięgającą 60-90%. Okres inkubacji wynosi zwykle 2-21 dni, po którym pojawiają się objawy takie jak nagła gorączka, osłabienie, bóle mięśni, głowy, gardła, a następnie wymioty, biegunka, wysypka, zaburzenia funkcji nerek i wątroby oraz w niektórych przypadkach krwawienia wewnętrzne i zewnętrzne.
Transmisja Orthoebolavirus zairense odbywa się poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi zakażonych osób lub zwierząt. Naturalnym rezerwuarem wirusa są prawdopodobnie nietoperze owocożerne. Diagnostyka opiera się głównie na testach RT-PCR, ELISA oraz testach izolacji wirusa. Leczenie obejmuje głównie opiekę podtrzymującą, chociaż w ostatnich latach zatwierdzono określone terapie przeciwwirusowe i immunologiczne, w tym przeciwciała monoklonalne.
Profilaktyka zakażeń obejmuje ścisłe środki kontroli zakażeń, w tym stosowanie środków ochrony osobistej przez personel medyczny oraz bezpieczne praktyki pochówku. Dostępne są również szczepionki, takie jak rVSV-ZEBOV (Ervebo), które wykazały wysoką skuteczność w zapobieganiu zakażeniom.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wirusowa ebola – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba wirusowa ebola (EVD) charakteryzuje się wysoką śmiertelnością (50-90%) i przenosi się przez bezpośredni kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi zakażonych osób lub zwierząt. Profilaktyka obejmuje szczepienia zatwierdzonymi preparatami: ERVEBO (rVSV-ZEBOV) podawaną w pojedynczej dawce domięśniowej dla osób ≥18 lat oraz dwudawkowy schemat Zabdeno/Mvabea (Ad26.ZEBOV/MVA-BN-Filo) z odstępem 8 tygodni. Szczepienia te wykazały skuteczność w ograniczaniu epidemii, np. zaszczepiono ponad 300 000 osób w Prowincji Północne Kivu. Kobiety w ciąży i karmiące piersią mogą być szczepione podczas aktywnych ognisk choroby po uzyskaniu świadomej zgody. Kluczowe środki zapobiegawcze to unikanie kontaktu z płynami ustrojowymi, stosowanie środków ochrony osobistej (PPE), higiena rąk oraz monitorowanie stanu zdrowia przez 21 dni po ekspozycji. Pracownicy służby zdrowia powinni stosować pełne środki ochrony, w tym respiratory N95, podwójne rękawice i nieprzemakalne fartuchy, a także korzystać z systemu „partnera” przy zakładaniu i zdejmowaniu PPE.
choroba wirusowa ebola, choroba zakaźna, dezynfekcja, dziczyzna, epidemia, fawipirawir, higiena osobista, izolacja pacjenta, kontakt z krwią, kontrola zakażeń, lek przeciwwirusowy, nadzór epidemiologiczny, nasienie, okres inkubacji, Orthoebolavirus zairense, płyn ustrojowy, pracownik służby zdrowia, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało monoklonalne, remdesiwir, schemat szczepienia, śledzenie kontaktów, śmiertelność, środek dezynfekujący, środek ochrony osobistej, środek ostrożności, standardowy środek ostrożności, transmisja seksualna, wirus Ebola, Zaire ebolavirus