lek przeciwpsychotyczny doustny

Leki przeciwpsychotyczne doustne stanowią podstawową grupę farmaceutyków stosowanych w leczeniu zaburzeń psychotycznych, takich jak schizofrenia, zaburzenia schizoafektywne czy epizody psychotyczne w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Ich mechanizm działania opiera się głównie na blokowaniu receptorów dopaminowych (szczególnie D2) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji objawów wytwórczych (halucynacji, urojeń) oraz dezorganizacji myślenia.

Wyróżniamy dwie główne generacje leków przeciwpsychotycznych doustnych: klasyczne (pierwszej generacji) oraz atypowe (drugiej generacji). Leki klasyczne, jak haloperydol czy chlorpromazyna, cechują się silnym powinowactwem do receptorów D2 i częstymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pozapiramidowego. Leki atypowe, takie jak olanzapina, kwetiapina czy risperidon, działają na szersze spektrum receptorów (m.in. serotoninergiczne), oferując podobną skuteczność przy mniejszym ryzyku objawów pozapiramidowych, choć mogą powodować zaburzenia metaboliczne.

Stosowanie leków przeciwpsychotycznych doustnych wymaga starannego monitorowania skuteczności terapeutycznej oraz występowania działań niepożądanych. Do najczęstszych objawów ubocznych należą: przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, dyslipidemia), sedacja, hiperprolaktynemia czy wydłużenie odstępu QT. Wybór konkretnego preparatu powinien być zindywidualizowany, uwzględniający profil objawów pacjenta, współistniejące schorzenia oraz ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl