frakcja wydalana
Frakcja wydalana (EF – ejection fraction) to kluczowy parametr echokardiograficzny, określający odsetek krwi wyrzucanej z lewej komory serca podczas jednego skurczu. Wartość ta stanowi ważny wskaźnik funkcji skurczowej lewej komory, a jej pomiar jest niezbędny w diagnostyce i monitorowaniu chorób serca.
Prawidłowa wartość frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) wynosi powyżej 50-55%. Obniżenie EF poniżej tych wartości wskazuje na dysfunkcję skurczową mięśnia sercowego. W zależności od stopnia redukcji EF wyróżnia się niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF, EF <40%), niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzutową (HFmrEF, EF 40-49%) oraz niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF, EF ≥50%).
Pomiar frakcji wyrzutowej przeprowadza się najczęściej metodą echokardiograficzną, wykorzystując techniki 2D, 3D lub metodę Simpsona. Inne metody diagnostyczne służące do oceny EF to rezonans magnetyczny serca (CMR), tomografia komputerowa oraz badania radioizotopowe. Ocena frakcji wyrzutowej ma podstawowe znaczenie w diagnostyce, stratyfikacji ryzyka, doborze terapii oraz monitorowaniu efektów leczenia pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Desmopresyna, syntetyczny analog wazopresyny, wykazuje zróżnicowaną biodostępność zależną od drogi podania: podjęzykowo około 0,25% (95% CI 0,21-0,31%), doustnie 0,16% (SD 0,17%), a podskórnie aż 85% w porównaniu do dożylnego. Maksymalne stężenia (Cmax) po podaniu podjęzykowym dawek 200, 400 i 800 μg wynoszą odpowiednio 14, 30 i 65 pg/ml, natomiast po podaniu podskórnym 0,3 μg/kg osiągają średnio 600 μg/ml. Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) wynosi 0,5-2 godziny dla postaci podjęzykowych, około 2 godzin dla tabletek doustnych oraz około 60 minut po podaniu podskórnym. Spożycie pokarmu obniża wchłanianie o około 40%. Desmopresyna charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 60-240 μg, dwukompartmentowym modelem dystrybucji z objętością dystrybucji 0,3-0,5 l/kg oraz całkowitym klirensem 7,6 l/h. Okres półtrwania wynosi około 2,8 godziny (3-4 godziny po podaniu podskórnym), a około 52% dawki jest wydalane niezmienione przez nerki.
analog wazopresyny, bariera krew-mózg, biodostępność, cytochrom P450, czynnik VIII C, desmopresyna, działanie hemostatyczne, frakcja wydalana, hormon antydiuretyczny, klirens całkowity, klirens kreatyniny, liniowość dawki, liofilizat doustny, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątrobowe, moczenie nocne, moczówka prosta, model dwukompartmentowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pierwotne izolowane moczenie nocne, podanie dożylne, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, stężenie maksymalne, surowica krwi, tabletka doustna, Tmax, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia -
Leksykon leków
Desmopresyna w postaci tabletek podjęzykowych (Desmopressin Aristo, dawki 60, 120, 240 µg) charakteryzuje się zmienną biodostępnością, z umiarkowaną do dużej zmiennością zarówno intra-, jak i interindywidualną. Wchłanianie leku jest istotnie modyfikowane przez spożycie pokarmu, które zmniejsza szybkość i stopień wchłaniania o około 40%. Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) rosną proporcjonalnie do dawki: 14 pg/ml po 200 µg, 30 pg/ml po 400 µg oraz 65 pg/ml po 800 µg, osiągając Tmax w zakresie 0,5-2 godzin. Dystrybucja opisana jest modelem dwukompartmentowym z objętością dystrybucji 0,3-0,5 l/kg masy ciała, a lek nie przenika przez barierę krew-mózg. Metabolizm wątrobowy jest minimalny, co wskazuje na dominującą eliminację nerkową, z 52% (zakres 44-60%) dawki wydalanej w postaci niezmienionej z moczem. Całkowity klirens wynosi 7,6 l/h, a okres półtrwania 2,8 godziny, co determinuje schemat dawkowania.
bariera krew-mózg, biodostępność, biotransformacja, Cmax, farmakokinetyka ADME, farmakokinetyka desmopresyny, farmakokinetyka populacyjna, frakcja wydalana, klirens całkowity, liniowość farmakokinetyczna, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątrobowe, model dwukompartmentowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie osoczowe, tabletka liofilizowana, tabletka podjęzykowa, Tmax, wydalanie nerkowe
