propafenon
Propafenon to lek antyarytmiczny należący do klasy IC według klasyfikacji Vaughana-Williamsa. Wykazuje działanie blokujące kanały sodowe w komórkach mięśnia sercowego, co prowadzi do spowolnienia przewodnictwa impulsu elektrycznego. Dodatkowo wykazuje łagodne działanie beta-adrenolityczne oraz blokujące kanały wapniowe.
Główne wskazania do stosowania propafenonu obejmują leczenie nadkomorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu nadkomorowego, migotania i trzepotania przedsionków oraz komorowych zaburzeń rytmu. Jest stosowany zarówno w przerywaniu arytmii (strategia pill-in-pocket), jak i w zapobieganiu nawrotom zaburzeń rytmu.
Stosowanie propafenonu wiąże się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi, wśród których wymienia się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zaburzenia smaku oraz możliwość proarytmicznego działania, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub niewydolnością serca. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością serca, znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Metabolizm propafenonu zachodzi głównie w wątrobie z udziałem enzymu CYP2D6, co powoduje zmienność osobniczą w farmakokinetyce leku. Może wchodzić w interakcje z innymi lekami, które są metabolizowane przez ten sam układ enzymatyczny, a także z lekami wpływającymi na układ przewodzący serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Tizanor 4 mg
Tyzanidyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silni inhibitory CYP1A2, tacy jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, powodują znaczące zwiększenie stężenia tyzanidyny w osoczu (odpowiednio 33- i 10-krotne zwiększenie AUC), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, senności, zawrotów głowy, zaburzeń psychomotorycznych, a nawet śpiączki. Z tego względu ich jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Inne leki hamujące CYP1A2 (np. amiodaron, cymetydyna, fluorochinolony, doustne środki antykoncepcyjne) również zwiększają stężenie tyzanidyny i nasilają jej działania niepożądane, dlatego ich stosowanie z tyzanidyną jest niezalecane. Ponadto, łączenie tyzanidyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. cyzapryd, amitryptylina, azytromycyna) zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca.
agonista receptora alfa-2 adrenergicznego, amiodaron, antagonista receptora H2, AUC, baklofen, biodostępność, bradykardia, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, doustny środek antykoncepcyjny, enoksacyna, fluorochinolon, fluwoksamina, indukcja enzymatyczna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, klonidyna, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający i nasenny, meksyletyna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, pefloksacyna, propafenon, rofekoksyb, ryfampicyna, sedacja, senność, tachykardia z odbicia, tyklopidyna, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Interakcje
Betaksolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko znacznego zahamowania reakcji kompensacyjnych i nasilonej bradykardii. Niezalecane są także połączenia z amiodaronem, glikozydami nasercowymi, werapamilem oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń automatyzmu, przewodzenia i kurczliwości mięśnia sercowego, a także do ciężkiej bradykardii. W przypadku fingolimodu konieczne jest monitorowanie pacjenta przez co najmniej noc. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), leków przeciwarytmicznych, baklofenu, insuliny i sulfonamidów hipoglikemizujących, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, bradykardia, czy zaburzenia rytmu serca. Alkohol może zwiększać stężenie betaksololu w surowicy i nasilać jego działanie hipotensyjne oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności lub unikania spożycia alkoholu podczas terapii.
adrenalina, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd nasercowy, halogenowy lek znieczulający, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowy, zahamowanie zatokowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tonicard
Propafenon, stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działania proarytmicznego, w tym indukcji nowych arytmii lub nasilenia istniejących. Przed i w trakcie terapii preparatem Tonicard konieczne jest regularne monitorowanie EKG oraz ocena stanu klinicznego pacjenta, aby wykryć ewentualne niekorzystne zmiany, takie jak ujawnienie zespołu Brugadów. U pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca propafenon może wpływać na próg stymulacji i czułość urządzenia, co wymaga regularnej kontroli i ewentualnego przeprogramowania stymulatora. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z niewyrównaną niewydolnością serca, ze względu na słabe ujemne działanie inotropowe leku, które może pogorszyć funkcję mięśnia sercowego.
arytmia, astma oskrzelowa, choroba strukturalna serca, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, elektrokardiografia, lek przeciwarytmiczny, napadowe migotanie przedsionków, niewydolność serca, obturacyjna choroba dróg oddechowych, obturacyjna choroba płuc, próg stymulacji, propafenon, receptor β-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, trzepotanie przedsionków, zaburzenie rytmu serca, zespół Brugadów - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) zwiększają ryzyko arytmii i są przeciwwskazane w skojarzeniu z escytalopramem. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca zwyczajnego oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Combigan (2 mg + 5 mg)/ml
Lek Combigan, zawierający winian brymonidyny (2 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml) i fosforany (10,58 mg/ml). Ze względu na obecność tymololu, nieselektywnego beta-adrenolityku, nie należy stosować leku u chorych z astmą oskrzelową, ciężką POChP, chorobą dróg oddechowych z nadreaktywnością, a także u pacjentów z bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia bez stymulatora, jawną niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u noworodków i niemowląt poniżej 2 lat ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.
amiodaron, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, digoksyna, diltiazem, dysfagia, inhibitor monoaminooksydazy, kryzys nadciśnieniowy, lek przeciwarytmiczny, mianseryna, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, propafenon, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozstrzenie oskrzeli, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tymolol, werapamil, winian brymonidyny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, co może prowadzić do zagrażającego życiu zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (np. tramadol, buprenorfina, tryptany) również zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego i wymagają ścisłego monitorowania. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Należy także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmieniać efektywność terapii.
buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się szerokim spektrum interakcji farmakologicznych o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz konieczność zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Interakcje z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem i ko-trimoksazolem mogą prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych. Współistniejące leczenie lekami przeciwcukrzycowymi zwiększa ryzyko hipoglikemii, a beta-adrenolityki mogą maskować jej objawy, co wymaga regularnej kontroli glikemii.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, błona poliakrylonitrylowa, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, czynność skurczowa komór, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie inotropowe, epinefryna, ewerolimus, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, odruchowa tachykardia, ostra niewydolność nerek, prokainamid, propafenon, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, sole litu, spironolakton, środek znieczulający, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Sandoz 30 mg
Cynakalcet wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jego metabolizm odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a także częściowo przez CYP1A2, co powoduje, że inhibitory (np. ketokonazol 200 mg 2x/dobę) mogą podwoić stężenie cynakalcetu w osoczu, natomiast induktory (np. ryfampicyna) obniżają jego poziom, wymagając odpowiedniego dostosowania dawki. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38%, co również może wymagać korekty dawkowania. Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu ekspozycji na leki metabolizowane przez ten enzym, takie jak dezypramina (3,6-krotny wzrost AUC) czy dekstrometorfan (11-krotny wzrost AUC), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawek tych leków. Jednoczesne stosowanie z lekami obniżającymi wapń, zwłaszcza etelkalcetydem, jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko hipokalcemii, a monitorowanie poziomu wapnia jest obligatoryjne przy innych skojarzeniach.
choroba wątroby, cyklosporyna, CYP1A2, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia VII, dekstrometorfan, dezypramina, działanie hipokalcemiczne, enzym CYP3A4, etelkalcetyd, flekainid, hipokalcemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens cynakalcetu, klomipramina, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, metoprolol, midazolam, niewydolność nerek, nortryptylina, palenie tytoniu, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, propafenon, sewelamer, stężenie wapnia w surowicy, takrolimus, warfaryna, węglan wapnia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 5 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego po zakończeniu leczenia escytalopramem. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak moksyfloksacyna) ze względu na ryzyko ciężkich arytmii. Wskazana jest ostrożność przy stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninoergicznych (tramadol, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających ziele dziurawca. Równoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawień. Alkohol nasila działania sedatywne i nie jest zalecany podczas terapii escytalopramem.
astemizol, beta-bloker, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninoergiczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia przedsionkowa – Leczenie
Tachykardia przedsionkowa wymaga indywidualizacji terapii w oparciu o etiologię, nasilenie arytmii, stabilność hemodynamiczną oraz choroby współistniejące. Pierwszym etapem jest eliminacja czynników wyzwalających, takich jak zatrucie digoksyną czy stymulanty (kofeina, alkohol). U hemodynamicznie stabilnych pacjentów stosuje się manewry wagalne oraz farmakoterapię blokującą węzeł przedsionkowo-komorowy, w tym beta-adrenolityki (np. metoprolol, esmolol), blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz adenozyne w ostrych epizodach. W przypadku nawracającej, opornej tachykardii przedsionkowej rozważa się leki antyarytmiczne klasy Ic (flecainid, propafenon) lub III (amiodaron, sotalol), z uwzględnieniem przeciwwskazań takich jak choroba niedokrwienna czy strukturalna serca. W tachykardii wywołanej zatruciem digoksyną leczenie ukierunkowane jest na eliminację toksyczności. Wieloogniskowa tachykardia przedsionkowa (MAT) wymaga korekty choroby podstawowej, suplementacji magnezu i potasu oraz stosowania beta-adrenolityków lub blokerów kanału wapniowego, przy czym leki antyarytmiczne są rzadko wskazane.
ablacja cewnikowa, ablacja chirurgiczna, ablacja węzła przedsionkowo-komorowego, adenozyna, amiodaron, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, chinidyna, częstoskurcz nadkomorowy, dizopyramid, flekainid, izolacja żył płucnych, kardiomiopatia tachyarytmiczna, kardiowersja elektryczna, krioablacja, lek antyarytmiczny, manewr wagalny, migotanie przedsionków, nerw błędny, prokainamid, propafenon, rozrusznik serca, rytm zatokowy, sotalol, stabilność hemodynamiczna, stymulacja pęczka Hisa, tachykardia ogniskowa, tachykardia przedsionkowa, trzepotanie przedsionków, uszko lewego przedsionka, wieloogniskowa tachykardia przedsionkowa, wrodzona wada serca, wszczepialny kardiowerter-defibrylator, zatrucie digoksyną, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rytmonorm 300 300 mg
Propafenon, chlorowodorek propafenonu, jest lekiem przeciwarytmicznym klasy 1c według klasyfikacji Vaughan-Williamsa (kod ATC: C01BC03), wykazującym blokadę kanałów sodowych i stabilizację błon komórkowych. Jego mechanizm działania obejmuje również słabe działanie β-adrenolityczne, co nadaje mu właściwości klasy II. Na poziomie elektrofizjologicznym propafenon zmniejsza szybkość powstawania potencjału czynnościowego, wywołując efekt dromotropowo ujemny, oraz wydłuża okres refrakcji w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym i komorach, co przekłada się na skuteczne zapobieganie arytmiom nawrotnym.
blokery receptorów beta-adrenergicznych, błona komórkowa, częstoskurcz nawrotny, droga dodatkowa, działanie beta-adrenolityczne, działanie dromotropowo-ujemne, kanał sodowy, klasyfikacja Vaughan-Williamsa, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, okres refrakcji, potencjał czynnościowy, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Interakcje leku – Bioxetin 20 mg
Fluoksetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania zarówno samego leku, jak i jego aktywnego metabolitu norfluoksetyny, co ma kluczowe znaczenie przy planowaniu terapii i unikaniu interakcji lekowych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd), ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, drgawkami i zaburzeniami świadomości. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5-tygodniowej przerwy po odstawieniu fluoksetyny przed włączeniem inhibitorów MAO. Ponadto, fluoksetyna hamuje metabolizm metoprololu, co zwiększa ryzyko bradykardii, a także CYP2D6, co prowadzi do znacznego obniżenia stężenia aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, zmniejszając skuteczność leczenia przeciwnowotworowego.
astemizol, atomoksetyna, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, bupropion, butyrofenon, chlorek metylotioninowy, chlorochina, cyproheptadyna, dantrolen, desmopresyna, diuretyk, drgawki kloniczne, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, halofantryna, haloperydol, hipertermia, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, INR, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, mekwitazyna, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norfluoksetyna, okskarbazepina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, tamoksyfen, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Accord 60 mg
Cynakalcet, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP1A2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tych enzymów. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol w dawce 200 mg 2x/dobę, mogą podwoić stężenie cynakalcetu, co wymaga dostosowania dawki. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38% poprzez indukcję CYP1A2, natomiast inhibitory CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna) mogą potencjalnie podnosić jego stężenie. Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu ekspozycji na leki metabolizowane przez ten enzym, np. 3,6-krotne zwiększenie stężenia dezypraminy i 11-krotne AUC dekstrometorfanu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym (flekainid, propafenon, metoprolol, dezypramina, nortryptylina, klomipramina). Nie stwierdzono istotnego wpływu cynakalcetu na farmakokinetykę warfaryny, midazolamu oraz leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus).
cyklosporyna, cynakalcet, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia VII, dekstrometorfan, dezypramina, działanie niepożądane, etelkalcetyd, flekainid, fluwoksamina, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens leku, klomipramina, lek immunosupresyjny, lek trójpierścieniowy, metoprolol, midazolam, nortryptylina, obniżenie stężenia wapnia, pantoprazol, propafenon, sewelamer, takrolimus, warfaryna, węglan wapnia - Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 10 mg + 10 mg
Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z podwójnego mechanizmu działania na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) oraz układ współczulny. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego – zalecany odstęp czasowy między lekami to minimum 36 godzin. Podwójna blokada układu RAA (np. z antagonistami receptora angiotensyny II, aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy monitorować stężenie potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, cyklosporyny czy heparyny. Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi (w tym insuliną) mogą nasilać działanie hipoglikemizujące i maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii. NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy ramiprylu i zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek, szczególnie u osób starszych.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dializa, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, epinefryna, ewerolimus, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, propafenon, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, ramipryl i bisoprolol, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, rylmenidyna, sakubitryl walsartan, sole litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram, substancja czynna Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem, linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub arytmii. Ostrożność wymaga także łączenie escytalopramu z lekami serotoninoergicznymi (tramadol, sumatryptan, buprenorfina), lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. TCA, SSRI, neuroleptyki, bupropion), litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca. Współistniejące stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a z NLPZ – uwagi ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Alkohol, mimo braku bezpośrednich interakcji, jest niewskazany ze względu na potencjalne nasilenie działania depresyjnego na OUN i pogorszenie stanu psychicznego pacjenta.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek serotoninoergiczny, linezolid, metoprolol, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, NLPZ, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Aurovitas 60 mg
Cynakalcet, składnik aktywny produktu Cinacalcet Aurovitas, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z etelkalcetydem oraz innymi lekami obniżającymi stężenie wapnia, ze względu na wysokie ryzyko hipokalcemii. Metabolizm cynakalcetu odbywa się częściowo przez enzymy CYP3A4 i CYP1A2, co powoduje konieczność dostosowania dawki w przypadku stosowania silnych inhibitorów (np. ketokonazol, itrakonazol) lub induktorów (np. ryfampicyna) CYP3A4 oraz zmian w ekspozycji na lek u palaczy (zwiększony klirens o 36-38%). Nie stwierdzono wpływu węglanu wapnia (1500 mg), sewelameru (2400 mg 3x/dobę) ani pantoprazolu (80 mg/dobę) na farmakokinetykę cynakalcetu.
cyklosporyna, cynakalcet, CYP1A2, CYP3A4, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia VII, dekstrometorfan, dezypramina, etelkalcetyd, flekainid, fluwoksamina, gospodarka wapniowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hipokalcemia, inhibitor CYP2D6, itrakonazol, ketokonazol, klomipramina, lek trójpierścieniowy, metoprolol, midazolam, nortryptylina, pantoprazol, propafenon, ryfampicyna, rytonawir, sewelamer, takrolimus, telitromycyna, warfaryna, węglan wapnia, worykonazol, zaburzenia funkcji wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowej przerwy po inhibitorach MAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowej przerwy po zakończeniu terapii escytalopramem przed zastosowaniem inhibitorów MAO. Podobne ryzyko dotyczy odwracalnego selektywnego inhibitora MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnego nieselektywnego inhibitora MAO (linezolid), gdzie stosowanie skojarzone wymaga ścisłej kontroli klinicznej i stosowania najmniejszych dawek. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pimozyd, haloperydol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna i.v., halofantryna, astemizol, mizolastyna) ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. Leki serotoninergiczne (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) mogą nasilać ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, flekainid, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca