nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna
Nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna to zaburzenie funkcjonowania układu odpornościowego, które może przyjmować różne formy kliniczne. Obejmuje ona zarówno niedobory odporności (immunosupresję), jak i nadmierną lub niewłaściwie ukierunkowaną reakcję immunologiczną (nadwrażliwość, autoimmunizację).
W przypadku niedoborów odporności organizm nie jest w stanie skutecznie zwalczać patogenów, co prowadzi do nawracających lub przewlekłych infekcji. Niedobory te mogą być wrodzone (pierwotne) lub nabyte (wtórne), np. w przebiegu zakażenia HIV, chorób nowotworowych czy leczenia immunosupresyjnego.
Nadmierna odpowiedź immunologiczna manifestuje się jako reakcje alergiczne (nadwrażliwość typu I-IV), gdzie układ odpornościowy reaguje niewspółmiernie na nieszkodliwe antygeny środowiskowe. Z kolei w chorobach autoimmunologicznych dochodzi do utraty tolerancji na własne antygeny i atakowania własnych tkanek.
Diagnostyka nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej obejmuje badania laboratoryjne oceniające funkcję i liczbę komórek immunokompetentnych, stężenia przeciwciał, aktywność dopełniacza oraz testy czynnościowe układu odpornościowego. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę zaburzenia i może obejmować substytucję brakujących elementów układu odpornościowego, modulację odpowiedzi immunologicznej lub immunosupresję.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na skorupiaki – Patofizjologia i mechanizm
Alergia na skorupiaki jest IgE-zależną reakcją immunologiczną na białka obecne w skorupiakach i mięczakach, dotykającą 1-3% populacji, częściej dorosłych niż dzieci. Głównym alergenem jest tropomiozyna – termostabilne białko mięśniowe, obecne zarówno w surowych, jak i gotowanych produktach, co tłumaczy możliwość reakcji alergicznych po spożyciu obróbki cieplnej. Reakcje mogą mieć charakter od łagodnej pokrzywki po ciężkie anafilaksje, z objawami pojawiającymi się zwykle do 2 godzin po ekspozycji. Istotna jest wysoka reaktywność krzyżowa IgE między różnymi gatunkami skorupiaków (91-100%) oraz z alergenami wdychanymi, takimi jak tropomiozyna roztoczy kurzu domowego i karaluchów, co komplikuje diagnostykę i leczenie. Genetyczne predyspozycje oraz środowiskowa ekspozycja (np. regiony przybrzeżne, kontakt z roztoczami i karaluchami) zwiększają ryzyko rozwoju alergii. Alergia na skorupiaki zwykle utrzymuje się przez całe życie, a pierwsza reakcja pojawia się średnio w wieku 28,3 lat u dorosłych.
cytokiny, degranulacja, degranulacja komórek tucznych, desensytyzacja, hemocyjanina, histamina, homologia sekwencji, immunoglobulina E, immunoterapia alergenowa, immunoterapia doustna, kinaza argininowa, kofaktor, komórki tuczne i bazofile, mediator zapalenia, nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja zależna od IgE, reaktywność krzyżowa, skurcz mięśni gładkich, suplementacja probiotykami, szczepionka DNA, tolerancja doustna, tropomiozyna, zespół alergii jamy ustnej