rakowiak komórek ECL

Rakowiak komórek ECL (enterochromaffinopodobnych) to rzadki typ nowotworu neuroendokrynnego, wywodzący się z komórek ECL znajdujących się w błonie śluzowej żołądka. Komórki te są odpowiedzialne za produkcję histaminy stymulującej wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe.

Rakowiaki ECL stanowią około 2-5% wszystkich nowotworów neuroendokrynnych żołądka. Wyróżnia się trzy główne typy tych nowotworów: typ I (związany z autoimmunologicznym zapaleniem żołądka i hipergastrynemią), typ II (związany z zespołem MEN-1 i zespołem Zollingera-Ellisona) oraz typ III (sporadyczny, niezwiązany z hipergastrynemią).

Diagnostyka rakowiaków ECL obejmuje badania endoskopowe z biopsją, badania obrazowe (TK, MRI, scyntygrafia receptorów somatostatynowych) oraz oznaczenia markerów biochemicznych (chromogranina A, kwas 5-hydroksyindolooctowy). Charakterystyczną cechą histopatologiczną jest dodatnia reakcja immunohistochemiczna na chromograninę A, synaptofizynę oraz specyficzne markery komórek ECL.

Leczenie zależy od typu nowotworu, jego wielkości i stopnia zaawansowania. W przypadku małych zmian typu I i II często wystarczy endoskopowe usunięcie. W bardziej zaawansowanych przypadkach konieczna może być częściowa lub całkowita gastrektomia. W leczeniu uzupełniającym stosuje się analogi somatostatyny, zwłaszcza w przypadkach z objawami zespołu rakowiaka.

Rokowanie w rakowiakach ECL jest zróżnicowane i zależy od typu nowotworu. Typy I i II mają zwykle łagodny przebieg z dobrym rokowaniem (przeżycie 5-letnie >80%), podczas gdy typ III charakteryzuje się bardziej agresywnym przebiegiem i gorszym rokowaniem (przeżycie 5-letnie <50%).

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Deksalanzoprazol, enancjomer R lanzoprazolu, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa nie wskazujący na szczególne zagrożenia dla dorosłych pacjentów przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, oraz wpływ na rozród nie wykazały istotnych efektów niepożądanych. W badaniach rakotwórczości na szczurach i myszach obserwowano hiperplazję komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) żołądka, rakowiaki komórek ECL, metaplazję jelitową, a także nowotwory wątroby i gruczolaka sieci jądra, co wiązano z hipergastrynemią indukowaną zahamowaniem wydzielania kwasu żołądkowego. Wyniki testów genotoksyczności były mieszane: dodatnie w testach in vitro (Amesa i aberracji chromosomowych), natomiast ujemne w testach in vivo (mikrojądrowy u myszy). W badaniach reprodukcyjnych na królikach i szczurach nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (60 mg/dobę).
Szczególną uwagę zwrócono na badania toksyczności u młodych szczurów (<21 dni), które wykazały zgrubienie zastawek serca, zmiany te były częściowo odwracalne po 4 tygodniach od zaprzestania podawania leku. Wiek zwierząt odpowiadał około 2 latom u ludzi, co rodzi ostrożność w stosowaniu dekslanzoprazolu u dzieci poniżej 12 roku życia. Margines bezpieczeństwa ekspozycji u ludzi względem nieletnich oceniono na 2-3-krotnie wyższy niż narażenie w badaniach toksykokinetycznych (AUC). Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejednoznaczne, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie w populacji pediatrycznej. Podsumowując, dekslanzoprazol jest bezpieczny dla dorosłych pacjentów w standardowych dawkach, jednak wymaga dalszych badań i uwagi przy stosowaniu u dzieci ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i potencjalne ryzyko kardiologiczne.
aberracja chromosomowa, dekslanzoprazol, enancjomer R lanzoprazolu, gruczolak sieci jądra, hiperplazja, hiperplazja komórek ECL, komórki Leydiga, lanzoprazol, margines bezpieczeństwa, metaplazja jelitowa, mieszanina racemiczna, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, powierzchnia ciała, poziom narażenia, rakowiak komórek ECL, test Amesa, test mikrojądrowy, zaburzenie płodności, zanik siatkówki, zgrubienie zastawki serca
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Towa 20 mg

Ezomeprazol, substancja czynna leku Esomeprazol Towa, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie ezomeprazolu w różnych dawkach nie powodowało toksyczności narządowej o znaczeniu klinicznym. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co potwierdza brak ryzyka genotoksycznego. Ponadto, ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała negatywnych efektów na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży, poród ani rozwój postnatalny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wydzielania kwasu solnego, mieszanina racemiczna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rakowiak komórek ECL, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sekrecja kwasu solnego, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wydzielanie kwasu żołądkowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexilant 30 mg

Badania przedkliniczne dekslanzoprazolu, enancjomeru R lanzoprazolu, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano zmiany zależne od dawki, takie jak hiperplazja komórek ECL żołądka, rakowiaki komórek ECL, metaplazja jelitowa, hiperplazja komórek Leydiga oraz zanik siatkówki (po 18 miesiącach leczenia u szczurów), jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje nieokreślone. Testy genotoksyczności wykazały mieszane wyniki: pozytywne w teście Amesa i aberracji chromosomowych in vitro, natomiast negatywne w testach mikrojądrowych in vivo. Badania reprodukcyjne na królikach i szczurach, przy dawkach do 9-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (60 mg/dobę), nie wykazały negatywnego wpływu na płód ani płodność.
aberracja chromosomowa, dekslanzoprazol, enancjomer R lanzoprazolu, genotoksyczność, gruczolak sieci jądra, hipergastrynemia, hiperplazja, hiperplazja komórek ECL, komórki Leydiga, margines bezpieczeństwa, metaplazja jelitowa, mutagenność bakteryjna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakowiak komórek ECL, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, zanik siatkówki, zgrubienie zastawki serca
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexilant 60 mg

Dane przedkliniczne dotyczące dekslanzoprazolu, zawartego w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu Dexilant, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Dekslanzoprazol jest enancjomerem R lanzoprazolu, a ocena rakotwórczości opiera się głównie na badaniach lanzoprazolu, które u szczurów wykazały hiperplazję komórek ECL żołądka oraz rakowiaka komórek ECL, metaplazję jelitową, hiperplazję i łagodne nowotwory komórek Leydiga, a także zanik siatkówki po 18 miesiącach. U myszy obserwowano hiperplazję komórek ECL, nowotwory wątroby i gruczolaka sieci jądra. Wyniki genotoksyczności lanzoprazolu były mieszane: dodatnie w teście Amesa i aberracji chromosomowych in vitro, ale negatywne w testach UDS, mikrojądrowym u myszy i aberracji chromosomowych in vivo. Dekslanzoprazol wykazał podobne wyniki genotoksyczności in vitro, ale negatywny wynik w teście mikrojądrowym in vivo u myszy.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, badanie toksykokinetyczne, dekslanzoprazol, enancjomer R lanzoprazolu, genotoksyczność, gruczolak sieci jądra, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, komórki ECL żołądka, komórki Leydiga, komórki szpiku kostnego, maksymalna zalecana dawka, metaplazja jelitowa, mieszanina racemiczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątroby, ocena farmakologiczna bezpieczeństwa, poziom narażenia, rakowiak komórek ECL, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozród i rozwój, zahamowanie wydzielania kwasu, zanik siatkówki, zgrubienie zastawki serca

rakowiak komórek ECL

Powiązane wpisy

Dekslanzoprazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Towa 20 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexilant 30 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexilant 60 mg