zaburzenia akomodacji oka

Zaburzenia akomodacji oka to dysfunkcje związane z nieprawidłowym działaniem mechanizmu dostosowywania ostrości widzenia do różnych odległości. Akomodacja jest procesem fizjologicznym, w którym mięsień rzęskowy zmienia kształt soczewki oka, umożliwiając ostre widzenie zarówno obiektów odległych, jak i bliskich.

Do najczęstszych zaburzeń akomodacji należą: prezbiopię (starczowzroczność), spazm akomodacji, niedowład akomodacji oraz niewydolność akomodacji. Prezbiopia występuje naturalnie z wiekiem, gdy elastyczność soczewki zmniejsza się, utrudniając widzenie z bliska. Spazm akomodacji to nadmierne, długotrwałe skurcze mięśnia rzęskowego, często związane z przeciążeniem wzroku, prowadzące do zaburzeń widzenia i bólów głowy.

Diagnostyka zaburzeń akomodacji obejmuje badanie amplitudy akomodacji, dynamiki akomodacji oraz zdolności utrzymania akomodacji. Leczenie zależy od rodzaju zaburzenia i może obejmować korekcję okularową, ćwiczenia ortoptyczne, farmakoterapię lub kombinację tych metod. Wczesne wykrycie i leczenie zaburzeń akomodacji jest istotne dla zapewnienia komfortowego widzenia i zapobiegania rozwojowi poważniejszych problemów ze wzrokiem.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl