niedobór sacharozy-izomaltazy
Niedobór sacharozy-izomaltazy to rzadkie zaburzenie trawienne wywołane przez niedobór enzymów sacharozy i izomaltazy w rąbku szczoteczkowym jelita cienkiego. Enzymy te są niezbędne do trawienia disacharydów – sacharozy (cukru stołowego) i izomaltazy (powstającej podczas trawienia skrobi).
Najczęstszymi objawami są bóle brzucha, wzdęcia, nudności, wymioty oraz biegunka wodnista lub fermentacyjna po spożyciu pokarmów zawierających sacharozę. Dolegliwości pojawiają się zazwyczaj 2-8 godzin po posiłku. Niedobór sacharozy-izomaltazy może występować jako zaburzenie pierwotne (wrodzone) lub wtórne do innych chorób przewodu pokarmowego, takich jak celiakia czy nieswoiste zapalenia jelit.
Diagnostyka obejmuje testy wodorowe po obciążeniu sacharozą, badanie aktywności enzymatycznej w bioptatach jelita cienkiego oraz badania genetyczne. Leczenie opiera się głównie na stosowaniu diety eliminacyjnej z ograniczeniem sacharozy oraz suplementacji enzymów trawiennych. W cięższych przypadkach może być konieczne wprowadzenie diety elementarnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tyrotrycyna – Przeciwwskazania stosowania
Tyrotrycyna, będąca antybiotykiem peptydowym o działaniu bakteriobójczym, stosowana jest miejscowo w jamie ustnej, m.in. w preparatach DoriTri mięta i DoriTri smak owoców leśnych, które zawierają również benzalkoniowy chlorek i benzokainę, zapewniając efekt przeciwbakteryjny i miejscowe znieczulenie. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na tyrotrycynę lub inne składniki preparatu, obecność większych otwartych ran w jamie ustnej lub gardle oraz wiek poniżej 2 lat. Preparaty zawierają istotne ilości sorbitolu (870,7 mg i 860,7 mg na tabletkę), sacharozy (11,2 mg) oraz sodu (1 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy, cukrzycą oraz na diecie niskosodowej. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak świąd, zaczerwienienie czy obrzęk błony śluzowej, leczenie należy przerwać i rozważyć konsultację specjalistyczną.
antybiotyk miejscowy, antybiotyk peptydowy, antybiotykoterapia systemowa, benzokaina, chlorek benzalkoniowy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, cukrzyca, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, GERD, infekcja grzybicza jamy ustnej, infekcja tkanek miękkich, kandydoza, nadwrażliwość na substancję czynną, nadżerka, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk błony śluzowej, oporność bakteryjna, owrzodzenie, rany jamy ustnej, reakcja alergiczna, ropień okołomigdałkowy, sacharoza, sorbitol, stan zapalny, substancja antybiotykowa, tyrotrycyna, zaburzenie odporności, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat Sulphodent zawiera 36 g wody chlorkowo-sodowej siarczkowej jodkowej oraz 1 g bocheńskiej leczniczej soli jodowo-bromowej na 100 g pasty do zębów. Ze względu na obecność tych aktywnych składników mineralnych, stosowanie preparatu wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest aplikacja na uszkodzoną błonę śluzową, gdyż może to prowadzić do nasilenia stanu zapalnego i przedłużonego gojenia. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik, gdyż może wywołać miejscowe reakcje alergiczne, takie jak obrzęk czy zaczerwienienie.
błona śluzowa, chlorheksydyna, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna miejscowa, sacharoza, sól jodowo-bromowa, sorbitol, stan zapalny, woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa, zaburzenia dziedziczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związki fluoru - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sagalix
Omeprazol wymaga szczególnej ostrożności w przypadku wystąpienia objawów alarmowych sugerujących nowotwór złośliwy, takich jak znaczna utrata masy ciała, dysfagia, krwawe wymioty czy smoliste stolce. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć nowotwór żołądka, aby uniknąć maskowania objawów. Interakcje lekowe obejmują przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z atazanawirem, gdzie dawka atazanawiru powinna być zwiększona do 400 mg z 100 mg rytonawiru, a omeprazol nie powinien przekraczać 20 mg. Omeprazol jako inhibitor CYP2C19 może osłabiać działanie klopidogrelu, dlatego zaleca się unikanie ich łącznego stosowania. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niedoboru witaminy B12 z powodu hipo- lub achlorhydrii oraz ciężkiej hipomagnezemii, której objawy obejmują zmęczenie, tężyczkę, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i arytmię komorową. Monitorowanie stężenia magnezu jest wskazane u pacjentów leczonych powyżej 3 miesięcy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu digoksyny lub diuretyków.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, CYP2C19, digoksyna, diuretyk, drgawki, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, krwawe wymioty, majaczenie, nawracające wymioty, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niezamierzona utrata masy ciała, nowotwór złośliwy, omeprazol, osteoporoza, Salmonella, smoliste stolce, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, wrzód żołądka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paragrippe –
Lek Paragrippe w formie tabletek zawiera homeopatyczne substancje czynne: Arnica montana 4CH, Belladonna 4CH, Eupatorium perfoliatum 4CH, Gelsemium sempervirens 4CH oraz Sulfur 5CH, a także substancje pomocnicze, w tym sacharozę i laktozę. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, zarówno czynnych, jak i pomocniczych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją cukrów, gdyż obecność laktozy i sacharozy w składzie może wywołać reakcje niepożądane. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz, w razie potrzeby, wykonanie testów diagnostycznych potwierdzających lub wykluczających nadwrażliwość na składniki leku.
arnica montana, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium sempervirens, laktoza, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja cukrów, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, sacharoza, substancja homeopatyczna, substancja pomocnicza, Sulfur, test diagnostyczny, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Topiramat – Przeciwwskazania stosowania
Topiramat jest stosowany w leczeniu padaczki oraz profilaktyce migreny, dostępny w formie tabletek powlekanych i kapsułek o różnych dawkach. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na topiramat lub substancje pomocnicze. W profilaktyce migreny topiramat jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują wysoce skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności i nieplanowanej ciąży. W leczeniu padaczki przeciwwskazania te są względne – stosowanie u kobiet w ciąży jest możliwe tylko przy braku alternatyw, a u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji dopuszcza się terapię pod warunkiem pełnej informacji o ryzyku i planowania ciąży. Preparat Qsiva, zawierający topiramat i fentraminę, ma dodatkowe przeciwwskazania, m.in. bezwzględny zakaz stosowania w ciąży, u kobiet bez skutecznej antykoncepcji, a także jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO (iproniazyd, izoniazyd, fenelzyna, tranylcypromina) oraz innych leków odchudzających, ze względu na ryzyko poważnych interakcji i działań niepożądanych.
alergia na kwas acetylosalicylowy, aminy sympatykomimetyczne, fentramina, inhibitory monoaminooksydazy, leczenie padaczki, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, profilaktyka migreny, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, reakcja astmatyczna, ryzyko teratogenne, tabletka powlekana, topiramat, wpływ teratogenny, wysoce skuteczna antykoncepcja, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diohespan Max
Produkt leczniczy Diohespan Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w postaci proszku doustnego i jest stosowany objawowo w leczeniu żylaków odbytu, z zaleceniem krótkotrwałej terapii. W przypadku utrzymywania się lub nasilenia dolegliwości konieczne jest przeprowadzenie specjalistycznego badania proktologicznego oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia. Preparat zawiera istotne ilości substancji pomocniczych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii u wybranych grup pacjentów, co wymaga szczegółowej analizy przed rozpoczęciem leczenia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esomeprazol Towa
Podczas terapii ezomeprazolem (Esomeprazol Towa) należy zwrócić szczególną uwagę na objawy alarmowe takie jak znaczna niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, wymioty z krwią oraz smołowate stolce, które mogą wskazywać na poważne schorzenia przewodu pokarmowego, w tym nowotwory. Długotrwałe stosowanie (>12 miesięcy) wymaga regularnej kontroli lekarskiej, zwłaszcza ze względu na ryzyko hipomagnezemii, która może manifestować się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, drgawkami, zawrotami głowy i arytmią komorową. Należy monitorować stężenia magnezu u pacjentów stosujących inhibitory pompy protonowej (IPP) wraz z lekami takimi jak digoksyna czy diuretyki. Ponadto, IPP mogą obniżać wchłanianie witaminy B12, co wymaga monitorowania i ewentualnej suplementacji u pacjentów z niedoborami lub czynnikami ryzyka. Długotrwała terapia wiąże się także z podwyższonym ryzykiem złamań kości (biodro, nadgarstek, kręgosłup) o 10-40%, szczególnie u osób starszych i z osteoporozą, co wymaga odpowiedniej suplementacji wapnia i witaminy D.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, chromogranina A, cyjanokobalamina, CYP2C19, CYP3A4, dysfagia, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, nawracające wymioty, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nowotwór złośliwy, osteoporoza, rytonawir, Salmonella, SCLE, smołowaty stolec, terapia potrójna, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, wrzód żołądka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sagalix
Produkt leczniczy Sagalix (omeprazol) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z objawami alarmującymi takimi jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, krwawe wymioty lub smoliste stolce, gdzie konieczne jest wykluczenie nowotworu złośliwego. Omeprazol może maskować objawy choroby nowotworowej, opóźniając diagnozę. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania omeprazolu z atazanawirem ze względu na istotne interakcje farmakokinetyczne; w przypadku konieczności takiego połączenia dawka atazanawiru powinna być zwiększona do 400 mg z 100 mg rytonawiru, a omeprazol nie powinien przekraczać 20 mg. Omeprazol, jako inhibitor CYP2C19, może wpływać na metabolizm leków takich jak klopidogrel, co wymaga ostrożności i unikania jednoczesnego stosowania. Długotrwała terapia (>3 miesiące) może prowadzić do ciężkiej hipomagnezemii, manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, drgawkami, zawrotami głowy i arytmią komorową, co wymaga monitorowania stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub diuretyki.
achlorhydria, arytmia komorowa, Campylobacter, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, CYP2C19, czarne stolce, digoksyna, drgawki, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, kość nadgarstka, kręgosłup, majaczenie, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nowotwór złośliwy, osteoporoza, sacharoza, Salmonella, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, utrata masy ciała, witamina B12, wrzód żołądka, wymioty nawracające, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DoriTri mięta
Lek DoriTri mięta w formie tabletek do ssania zawiera benzalkoniowy chlorek (1,0 mg), benzokainę (1,5 mg) oraz tyrotrycynę (0,5 mg) i wymaga ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z ropnym zapaleniem migdałków przebiegającym z gorączką. Terapia miejscowa tym preparatem powinna być stosowana jedynie jako uzupełnienie podstawowego leczenia, np. antybiotykoterapii systemowej, gdyż nie zabezpiecza przed powikłaniami anginy paciorkowcowej. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących ciężką infekcję gardła, takich jak ból gardła z gorączką, ból głowy, nudności lub wymioty, konieczna jest konsultacja lekarska i przerwanie stosowania leku.
alergiczna reakcja skórna, angina paciorkowcowa, benzokaina, ból głowy, chlorek benzalkoniowy, dziedziczna nietolerancja fruktozy, gorączka, niedobór sacharozy-izomaltazy, nudności, ropne zapalenie migdałków, rzadkie zaburzenia dziedziczne, sacharoza, sód, sorbitol, tyrotrycyna, wymioty, wyprysk kontaktowy alergiczny, zapalenie gardła, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Stada
Stosowanie aprepitantu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie dane kliniczne są ograniczone, oraz jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto, aprepitant jest metabolizowany przez cytochrom CYP3A4, co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl, fentanyl, pochodne alkaloidów sporyszu oraz chinidyna. Szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu aprepitantu z irynotekanem ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności przeciwnowotworowej. U pacjentów przewlekle stosujących warfarynę konieczne jest ścisłe monitorowanie INR podczas terapii aprepitantem oraz przez 14 dni po zakończeniu 3-dniowego cyklu leczenia.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, chinidyna, choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, działanie antyproliferacyjne, ewerolimus, fentanyl, hormonalny środek antykoncepcyjny, irynotekan, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnowotworowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migrena, niedobór sacharozy-izomaltazy, niehormonalna metoda antykoncepcji, nietolerancja fruktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, substrat CYP2C9, syrolimus, takrolimus, transplantacja narządów, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esomeprazol Towa
Terapia ezomeprazolem wymaga szczegółowego monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z objawami alarmowymi (np. znaczna utrata masy ciała, wymioty z krwią, zaburzenia połykania) oraz podejrzeniem wrzodu żołądka, gdzie konieczne jest wykluczenie nowotworu złośliwego. Długotrwałe stosowanie (powyżej roku) wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, której objawy obejmują zmęczenie, tężyczkę, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i arytmię komorową, dlatego zaleca się kontrolę stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub leki moczopędne. Ponadto, inhibitory pompy protonowej mogą zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter oraz zmniejszać wchłanianie witaminy B12, co jest istotne u osób z niedoborami lub czynnikami ryzyka (np. wiek podeszły, dieta wegetariańska). Długotrwała terapia może także zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa o 10-40%, szczególnie u osób starszych i z osteoporozą, co wymaga odpowiedniej suplementacji witaminy D i wapnia.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, chromogranina A, cyjanokobalamina, CYP2C19, drgawki, dysfagia, ezomeprazol, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, klopidogrel, majaczenie, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nowotwór złośliwy, osteoporoza, Salmonella, SCLE, stolce smołowate, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny podostry, utrata masy ciała, witamina B12, witamina D, wrzód żołądka, wymioty nawracające, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lancetan
Produkt leczniczy LANCETAN 648 mg/5 ml w postaci syropu zawiera wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej oraz substancje pomocnicze, w tym etanol (4,0-7,0% V/V, co odpowiada 0,22-0,37 g etanolu w dawce 5 ml) oraz sacharozę (78 g/100 g syropu, około 3,9 g w dawce 5 ml). Ze względu na obecność etanolu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniem mózgu, chorobami psychicznymi oraz u osób z chorobą alkoholową, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i interakcji. Ponadto, LANCETAN nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 lat z powodu ryzyka związanego z etanolem oraz braku danych klinicznych. Wysoka zawartość sacharozy wyklucza stosowanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy.
antybiotykoterapia, babka lancetowata, bakteryjne zakażenie dróg oddechowych, choroba alkoholowa, choroba psychiczna, choroba wątroby, duszność, gorączka, infekcja bakteryjna, infekcja dróg oddechowych, lek psychotropowy, napad drgawkowy, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, ropna plwocina, trudność w oddychaniu, uszkodzenie mózgu, wyciąg z babki lancetowatej, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calcium Sandoz + Vitamin C
Produkt leczniczy Calcium Sandoz + Vitamin C zawiera 260 mg jonów wapnia (w postaci wapnia laktoglukonianu i węglanu wapnia) oraz 1000 mg kwasu askorbinowego. Stosowanie preparatu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z łagodną hiperkalciurią (>300 mg/24h wapnia w moczu) lub kamicą dróg moczowych, gdzie konieczne jest monitorowanie wapnia w moczu i ewentualna redukcja dawki. U chorych z zaburzeniami czynności nerek zaleca się regularne kontrolowanie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy, aby zapobiec hiperkalcemii i zespołowi mleczno-alkalicznemu, które mogą prowadzić do uszkodzenia nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z glikozydami naparstnicy i lekami moczopędnymi. Ponadto, u pacjentów z nawracającym wapnieniem nerek dawka kwasu askorbinowego powinna być ograniczona do 100-200 mg/dobę, a u dializowanych z ciężką niewydolnością nerek do 50-100 mg/dobę, aby uniknąć ryzyka tworzenia kamieni szczawianowych.
chemioterapia, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, glikozydy naparstnicy, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamica dróg moczowych, kamień szczawianowy, kwas askorbowy, kwas cytrynowy, laktoglukonian wapnia, lek moczopędny, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, wapnienie nerek, węglan wapnia, zaburzenia czynności nerek, zespół mleczno-alkaliczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alax
Produkt leczniczy Alax zawiera 10-15 mg związków antranoidowych (w przeliczeniu na aloinę) w jednej tabletce drażowanej i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, leki przeciwarytmiczne, diuretyki, kortykosterydy oraz preparaty z korzenia lukrecji. Preparat jest przeciwwskazany u osób z zaczopowaniem jelita masami kałowymi oraz u pacjentów z niediagnozowanymi ostrymi lub przewlekłymi dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak bóle brzucha, nudności i wymioty, ze względu na ryzyko rozwijającej się niedrożności jelit. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u osób z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi (nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharozy-izomaltazy).
alona przylądkowa, atonia jelit, diuretyk, glikozyd nasercowy, kora kruszyny, kortykosteryd, lek przeciwarytmiczny, niedobór sacharozy-izomaltazy, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, nietrzymanie stolca, upośledzenie funkcji jelit, uzależnienie farmakologiczne, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji nerek, zaczopowanie jelita, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związki antranoidowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bronchicum T
Produkt leczniczy Bronchicum T, zawierający 100 mg płynnego ekstraktu z ziela tymianku w każdej tabletce do ssania, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6. roku życia oraz u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu sacharozy, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharozy-izomaltazy, ze względu na obecność sacharozy jako substancji pomocniczej. Ponadto, pacjenci chorujący na cukrzycę powinni uwzględnić, że jedna tabletka odpowiada 0,07 jednostki chlebowej, co jest istotne dla kontroli podaży węglowodanów i dostosowania terapii insulinowej lub leków przeciwcukrzycowych.
duszność, dyspnea, ekstrakt z tymianku, infekcja dróg oddechowych, lek przeciwcukrzycowy, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, postać farmaceutyczna, ropna plwocina, sacharoza, schorzenie układu oddechowego, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, zaburzenie dziedziczne, zakażenie dróg oddechowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ItraGen
Itrakonazol (Itragen, 100 mg kapsułki twarde) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym inotropowego ujemnego wpływu na serce oraz potencjalnej hepatotoksyczności. U pacjentów z ciężkimi zakażeniami grzybiczymi i zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego zaleca się kontrolę stężeń terapeutycznych. Lek jest przeciwwskazany u chorych z zastoinową niewydolnością serca lub jej historią, zwłaszcza przy dawkach ≥400 mg/dobę, ze względu na ryzyko zaostrzenia niewydolności. Należy uwzględnić współistniejące choroby serca, płuc (np. POChP), niewydolność nerek oraz inne stany obrzękowe. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów niewydolności serca i natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku ich wystąpienia. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie antagonistów kanałów wapniowych ze względu na sumujące się działanie inotropowe ujemne i ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
achlorhydria, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora H2, biodostępność leku, blastomikoza, Candida, choroba niedokrwienna, choroba zastawkowa serca, działanie inotropowe ujemne, grzybica układowa, hipochlorhydria, histoplazmoza, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, itrakonazol, kryptokokoza, marskość wątroby, neuropatia, neutropenia, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, utrata słuchu, wodorotlenek glinu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zakażenie grzybicze, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zastoinowa niewydolność serca