aksetyl cefuroksymu
Aksetyl cefuroksymu to doustna postać cefuroksymu, antybiotyku beta-laktamowego z grupy cefalosporyn II generacji. Ta proforma leku została opracowana w celu zwiększenia biodostępności cefuroksymu po podaniu doustnym, ponieważ sam cefuroksym wykazuje niską absorpcję z przewodu pokarmowego.
Po podaniu doustnym aksetyl cefuroksymu jest szybko hydrolizowany przez esterazy w błonie śluzowej jelita cienkiego i w surowicy krwi do aktywnej postaci – cefuroksymu. Mechanizm działania cefuroksymu polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do zaburzenia biosyntezy peptydoglikanu i śmierci komórki bakteryjnej.
Aksetyl cefuroksymu charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym bakterie Gram-dodatnie (w tym Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes) oraz Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae). Jest skuteczny wobec niektórych szczepów wytwarzających beta-laktamazy. Główne wskazania obejmują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia układu moczowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz ostre zapalenie ucha środkowego.
Biodostępność aksetylu cefuroksymu zwiększa się przy podawaniu z posiłkiem, co jest zalecane w praktyce klinicznej. Lek jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne dostosowanie dawki. Najczęstsze działania niepożądane obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne oraz przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceroxim 500 mg
Ceroxim to lek zawierający cefuroksym w postaci aksetylu cefuroksymu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg. Tabletki różnią się wymiarami: 250 mg mają 15,0 x 6,5 x 5,05 mm, a 500 mg – 18,0 x 9,0 x 6,95 mm. Substancje pomocnicze obejmują składniki rdzenia (m.in. celuloza mikrokrystaliczna PH101 i PH112, kroskarmeloza sodowa, sodu laurylosiarczan) oraz otoczki (hypromeloza, dwutlenek tytanu E171, makrogol 400, talk). Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aclar/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, od 6 do 500 tabletek, w zależności od dawki. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, może być przechowywany w temperaturze pokojowej, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.
aksetyl cefuroksymu, badanie immunohematologiczne, cefalosporyna, cefuroksym, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, makrogol, olej roślinny uwodorniony, próba krzyżowa krwi, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, test Coombsa, transfuzja krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xorimax 250 250 mg
Lek Xorimax, zawierający aksetyl cefuroksymu w dawkach 250 mg lub 500 mg, jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (<1/10 000), z których wiele wynika z danych pochodzących z badań klinicznych oraz monitorowania po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęstszych działań należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna z dodatnim odczynem Coombsa) oraz reakcje skórne (wysypki, pokrzywka, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, gorączka polekowa, choroba posurowicza, reakcja Jarischa-Herxheimera oraz ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS. Rzadko obserwuje się także zespół Kounisa – ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną.
aksetyl cefuroksymu, anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba posurowicza, ciężkie niepożądane reakcje skórne, dysbioza jelitowa, eozynofilia, gorączka polekowa, leukopenia, małopłytkowość, nadmierny wzrost drożdżaków, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xorimax 500 500 mg
Lek Xorimax zawierający aksetyl cefuroksymu jest dostępny w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek drażowanych, a dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowy czas terapii wynosi 7 dni, z możliwością wydłużenia do 10 dni lub skrócenia do 5 dni w zależności od wskazań klinicznych. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg dawki wahają się od 250 mg do 500 mg dwa razy na dobę, np. 250 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu migdałków, a 500 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu ucha środkowego czy chorobie z Lyme (500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni, zakres 10-21 dni). U dzieci <40 kg dawkowanie jest obliczane na podstawie masy ciała (10-15 mg/kg mc. dwa razy na dobę) z maksymalnymi dawkami do 125 mg lub 250 mg dwa razy na dobę, w zależności od rodzaju zakażenia. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u niemowląt poniżej 3 miesięcy.
aksetyl cefuroksymu, cefuroksym, choroba z Lyme, farmakokinetyka leku, hemodializa, klirens kreatyniny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, okres półtrwania, tabletka drażowana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenia tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zawiesina doustna - Leksykon leków
Interakcje leku – Xorimax 500 500 mg
Podczas terapii aksetylem cefuroksymu (Xorimax 500) należy uwzględnić istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści H₂, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej; zaleca się zachowanie odstępu czasowego między podaniem tych leków a cefuroksymem oraz monitorowanie efektu klinicznego. Probenecyd znacząco zwiększa maksymalne stężenie cefuroksymu w surowicy, AUC oraz wydłuża okres półtrwania (t₁/₂), co podnosi ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Równoczesne podawanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu) może podwyższać INR, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga częstszego monitorowania i ewentualnej korekty dawki antykoagulantu.
acenokumarol, aksetyl cefuroksymu, antagonista receptora H2, AUC, biodostępność cefuroksymu, cefalosporyna, cefoperazon, doustny lek przeciwzakrzepowy, farmakokinetyka cefuroksymu, flora jelitowa, hepatotoksyczność, inhibitor pompy protonowej, INR, interakcja typu disulfiram, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, lek zobojętniający, okres półtrwania leku, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, sekrecja kanalikowa, warfaryna, witamina K, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xorimax 500 500 mg
Xorimax to antybiotyk z grupy cefalosporyn II generacji, zawierający cefuroksym w formie aksetylu cefuroksymu, dostępny w postaci tabletek drażowanych w dawkach 250 mg (300,72 mg aksetylu cefuroksymu) oraz 500 mg (601,44 mg aksetylu cefuroksymu). Tabletki Xorimax 250 są białe do jasnożółtych, obustronnie wypukłe, podłużne z linią podziału, natomiast Xorimax 500 mają podobny wygląd, ale bez linii podziału. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu laurylosiarczan, kopowidon, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, co wpływa na właściwości farmaceutyczne leku.
aksetyl cefuroksymu, blister Aluminium/Aluminium, cefalosporyny drugiej generacji, cefuroksym, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja powierzchniowo czynna, tabletka drażowana - Leksykon leków
Interakcje leku – Ceroxim 500 mg
Aksetyl cefuroksymu wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu, co może skutkować zmniejszeniem stężenia leku w surowicy i potencjalnym obniżeniem skuteczności terapii. Probenecyd znacząco zwiększa stężenie maksymalne cefuroksymu oraz wydłuża jego okres półtrwania poprzez hamowanie nerkowej eliminacji, co wymaga rozważenia dostosowania dawki. Współistniejące stosowanie doustnych antykoagulantów (np. warfaryny, acenokumarolu) może prowadzić do wzrostu INR i zwiększonego ryzyka krwawień, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia i ewentualna modyfikacja dawkowania. Ponadto, cefuroksym może zmniejszać wchłanianie estrogenów z przewodu pokarmowego, co obniża skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, wskazując na potrzebę stosowania dodatkowych metod antykoncepcji podczas terapii i przez 7 dni po jej zakończeniu.
acenokumarol, aksetyl cefuroksymu, antagonista receptora H2, antykoncepcja hormonalna, biodostępność aksetylu cefuroksymu, cefuroksym, doustny antykoagulant, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, farmakokinetyka cefuroksymu, flora jelitowa, inhibitor pompy protonowej, INR, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, lek zobojętniający, pH żołądka, polipragmazja, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, synteza czynników krzepnięcia, warfaryna, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ceroxim 500 mg
Stosowanie cefuroksymu u kobiet w ciąży wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa terapii. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój noworodka. Cefuroksym należy przepisywać ciężarnym wyłącznie w sytuacjach, gdy spodziewane korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być podejmowana indywidualnie po dokładnej analizie wskazań klinicznych. W przypadku laktacji, cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich stężeniach, co może wiązać się z ryzykiem biegunki, zakażeń grzybiczych błon śluzowych oraz potencjalnym uwrażliwieniem dziecka na antybiotyk. Mimo że działania niepożądane u niemowląt są rzadkie przy dawkach terapeutycznych, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz ewentualne czasowe przerwanie karmienia piersią.
aksetyl cefuroksymu, badanie farmakokinetyczne, badanie rozrodczości, biegunka, cefuroksym, działanie niepożądane, kandydoza, mechanizm porodowy, mikroflora jelitowa, parametr płodności, rozwój płodu, rozwój zarodka, teratogenność, uwrażliwienie, zaburzenie równowagi mikrobiologicznej, zakażenie grzybicze błon śluzowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ceroxim
Stosowanie cefuroksymu w postaci aksetylu (Ceroxim) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią reakcji alergicznych na penicyliny lub inne beta-laktamy ze względu na ryzyko wrażliwości krzyżowej oraz potencjalnie ciężkich reakcji uczuleniowych, w tym zespołu Kounisa prowadzącego do zawału mięśnia sercowego. Należy dokładnie zbadać wywiad alergologiczny przed rozpoczęciem terapii, a w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości natychmiast przerwać leczenie. Ponadto, terapia cefuroksymem może wywołać zagrażające życiu ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCARS), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcję DRESS. W przypadku pojawienia się objawów skórnych wskazujących na SCARS, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i rozważenie alternatywnej terapii. Pacjenci z wcześniejszymi ciężkimi reakcjami skórnymi na cefuroksym nie powinni ponownie stosować tego antybiotyku.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk beta-laktamowy, borelioza, Borrelia burgdorferi, Candida, cefalosporyna, cefuroksym, choroba z Lyme, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridioides difficile, Enterococcus, oksydaza glukozowa, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Xorimax 250 250 mg
Aksetyl cefuroksymu (Xorimax 250 mg, 500 mg) nie był przedmiotem specyficznych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, jednak istnieje ryzyko wystąpienia zawrotów głowy jako działania niepożądanego, co może istotnie obniżać bezpieczeństwo pacjenta podczas tych czynności. Lekarz powinien rutynowo informować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn muszą być indywidualnie dostosowane, uwzględniając wiek, stan zdrowia, współistniejące schorzenia, stosowane leki oraz charakter pracy zawodowej pacjenta.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tarsime 250 mg
Produkt leczniczy Tarsime, zawierający aksetyl cefuroksymu w dawkach 125 mg, 250 mg i 500 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty), nadmierny wzrost Candida oraz eozynofilia. Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia czy niedokrwistość hemolityczna, a także reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu, w tym anafilaksję i zespół Stevensa-Johnsona. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych jest częstym objawem, natomiast żółtaczka zastoinowa i zapalenie wątroby występują rzadko. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, bez istotnych różnic w charakterze i częstości działań niepożądanych.
aksetyl cefuroksymu, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, Candida, cefuroksym, choroba posurowicza, DRESS, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xorimax 500 500 mg
Xorimax, zawierający aksetyl cefuroksymu, jest cefalosporynowym antybiotykiem dostępnym w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek drażowanych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (np. nadmierny wzrost drożdżaków, eozynofilia, bóle głowy, biegunka, nudności, wymioty, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych) po bardzo rzadkie (np. anafilaksja, ciężkie reakcje skórne SCAR, niedokrwistość hemolityczna, zespół Kounisa). Brak jest danych z badań kontrolowanych placebo, a częstość występowania działań niepożądanych może różnić się w zależności od wskazań klinicznych. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zgodny z tym u dorosłych. Cefalosporyny mogą powodować dodatni odczyn Coombsa, co może zakłócać próby krzyżowe krwi, a w bardzo rzadkich przypadkach prowadzić do niedokrwistości hemolitycznej.
aksetyl cefuroksymu, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna, cefuroksym, choroba posurowicza, ciężkie niepożądane reakcje skórne, Clostridium difficile, drożdżaki, enzym wątrobowy, eozynofilia, gorączka polekowa, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, personel medyczny, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xorimax 250 250 mg
Lek Xorimax zawiera aksetyl cefuroksymu, prolek przekształcany w cefuroksym, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej 3. miesiąca życia. Wskazania obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła, ostre bakteryjne zapalenie zatok oraz ostre zapalenie ucha środkowego. Ponadto lek jest skuteczny w leczeniu zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażeń układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek), niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz wczesnej postaci boreliozy z rumieniem wędrującym. Preparat dostępny jest w formie tabletek drażowanych o zawartości 250 mg lub 500 mg cefuroksymu, co odpowiada odpowiednio 300,72 mg i 601,44 mg aksetylu cefuroksymu.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotykooporność, borelioza, cefuroksym, choroba z Lyme, częstomocz, dysuria, erythema migrans, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowiec grupy A, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień, rumień wędrujący, układ kielichowo-miedniczkowy, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xorimax 250
Stosowanie aksetylu cefuroksymu (Xorimax) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym zespołu Kounisa oraz ciężkich reakcji skórnych SCARS, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) i reakcja DRESS. W przypadku wystąpienia tych działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia, a leczenie cefuroksymem nie powinno być wznawiane. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na beta-laktamy. W leczeniu boreliozy należy uwzględnić możliwość wystąpienia reakcji Jarischa-Herxheimera, która manifestuje się nasileniem objawów choroby i ustępuje samoistnie.
aksetyl cefuroksymu, alergiczny skurcz tętnic wieńcowych, antybiotyk beta-laktamowy, borelioza, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna, choroba z Lyme, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężkie skórne działanie niepożądane, dodatni odczyn Coombsa, dysfagia, glukooksydaza, heksokinaza, kandydoza jamy ustnej, metronidazol, nadmierny wzrost drożdżaków, nadwrażliwość krzyżowa, reakcja alergiczna na penicylinę, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wankomycyna, wywiad alergologiczny, zaburzenie mikrobioty, zakażenie Clostridium difficile, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xorimax 250 250 mg
Xorimax 250, zawierający aksetyl cefuroksymu, jest doustną cefalosporyną II generacji o działaniu przeciwbakteryjnym polegającym na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z białkami PBP. Cefuroksym wykazuje skuteczność wobec wielu tlenowych bakterii Gram-dodatnich (np. Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę, Streptococcus pyogenes) oraz Gram-ujemnych (np. Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis). Minimalne stężenia hamujące (MIC) określone przez EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, natomiast dla Streptococcus pneumoniae wartości te to ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l. Wskazaniem do stosowania jest niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej lub aktywnego usuwania leku z komórki bakteryjnej.
Acinetobacter, aksetyl cefuroksymu, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides, Bacteroides fragilis, beta-laktamaza, białko wiążące penicyliny, biosynteza peptydoglikanu, Borrelia burgdorferi, Campylobacter, cefalosporyna II generacji, cefuroksym, Citrobacter freundii, duszność, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, ESBL, Escherichia coli, EUCAST, Fusobacterium, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, MRSA, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, nieprzepuszczalność błony komórkowej, paciorkowiec beta-hemolizujący, Peptostreptococcus, pompa jonowa, Propionibacterium, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, wrażliwość na metycylinę, zapalenie pęcherza moczowego, zmniejszone powinowactwo - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tarsime 250 mg
Cefuroksym, cefalosporyna II generacji (kod ATC: J01DC02), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP) i zaburzając biosyntezę peptydoglikanu. Aksetyl cefuroksymu jest prolekiem, który ulega hydrolizie do aktywnej formy. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i Amp-C), modyfikacji PBP, ograniczonej przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz działania pomp efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla wrażliwości i >8 mg/l dla oporności; dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio 0,25 mg/l i 0,5 mg/l; dla Moraxella catarrhalis 0,125 mg/l i 4 mg/l; dla Haemophilus influenzae 0,125 mg/l i 1 mg/l. Interpretacja wyników powinna uwzględniać lokalne dane epidemiologiczne oraz specyfikę zakażenia, np. w niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych.
aksetyl cefuroksymu, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, białko wiążące penicylinę, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna drugiej generacji, Enterococcus faecalis, enzym Amp-C, Escherichia coli, esteraza, Haemophilus influenzae, hydroliza enzymatyczna, Klebsiella pneumoniae, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, oporność krzyżowa, oporność na metycylinę, peptydoglikan, pompa efflux, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Bioracef 125 mg
Cefuroksym aksetyl wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Preparaty zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu, znosząc efekt zwiększonego wchłaniania po posiłku, co może skutkować obniżeniem stężenia terapeutycznego. Probenecyd znacząco zwiększa stężenie maksymalne, pole pod krzywą (AUC) oraz okres półtrwania cefuroksymu poprzez hamowanie wydzielania cewkowego, co wymaga rozważenia modyfikacji dawkowania. Jednoczesne stosowanie z doustnymi antagonistami witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol) może podwyższać INR i zwiększać ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia, zwłaszcza na początku i po zakończeniu terapii cefuroksymem.
acenokumarol, aksetyl cefuroksymu, aminoglikozyd, antagonista receptora H2, antagonista witaminy K, antybiotyk cefalosporynowy, biodostępność cefuroksymu, cefalosporyna, cefoperazon, cefuroksym, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, farmakokinetyka cefuroksymu, inhibitor pompy protonowej, INR, lek nefrotoksyczny, lek zobojętniający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mikroflora jelitowa, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, wankomycyna, warfaryna, wydzielanie cewkowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ceroxim 250 mg
Cefuroksym, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania aksetylu cefuroksymu z lekami zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści H2, antacida), które obniżają biodostępność leku poprzez zmniejszenie jego rozpuszczalności w środowisku o podwyższonym pH. Probenecid znacząco zwiększa stężenie maksymalne, AUC oraz wydłuża okres półtrwania cefuroksymu poprzez hamowanie wydzielania cewkowego, co może wymagać dostosowania dawki. Ponadto, jednoczesne stosowanie cefuroksymu z doustnymi antykoagulantami (np. warfaryną) może podnosić INR i zwiększać ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. U pacjentek stosujących hormonalną antykoncepcję zawierającą estrogeny, zmiana flory jelitowej pod wpływem cefuroksymu może obniżać wchłanianie estrogenów, co uzasadnia stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji podczas terapii i przez 7 dni po jej zakończeniu.
aksetyl cefuroksymu, aminoglikozyd, antacidum, antagonista receptora H2, antykoagulant, AUC, biodostępność, cefalosporyna II generacji, cefuroksym, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie nefrotoksyczne, flora jelitowa, glukozuria, inhibitor pompy protonowej, INR, interakcja farmakokinetyczna, lek nefrotoksyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry krzepnięcia, probenecid, przesączanie kłębuszkowe, reakcja disulfiramopodobna, wankomycyna, warfaryna, wydzielanie cewkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xorimax 500 500 mg
Xorimax 500 zawiera aksetyl cefuroksymu w dawce 601,44 mg, odpowiadającej 500 mg cefuroksymu, będącego cefalosporyną II generacji (kod ATC: J01DC02). Aksetyl cefuroksymu jest prolekiem, który w organizmie ulega hydrolizie do aktywnej formy – cefuroksymu. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z białkami wiążącymi penicyliny (PBP), co prowadzi do przerwania biosyntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), modyfikacji PBP, zmniejszenia przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania leku z komórki. Wartości minimalnych stężeń hamujących (MIC) ustalone przez EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, natomiast dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l. Wrażliwość gronkowców ocenia się na podstawie wrażliwości na metycylinę, a dla niektórych cefalosporyn (ceftazydym, cefiksym, ceftybuten) brak jest ustalonych wartości granicznych.
aksetyl cefuroksymu, AmpC, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, biosynteza peptydoglikanu, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna II generacji, cefalosporyna III generacji, dysfagia, ESBL, EUCAST, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, hydroliza esterazowa, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, modyfikacja miejsca docelowego, Moraxella catarrhalis, oporność krzyżowa, przepuszczalność błony komórkowej, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, wrażliwość na metycylinę, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ceroxim 250 mg
Podczas ordynowania cefuroksymu w postaci aksetylu cefuroksymu (Ceroxim) u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią, należy zachować szczególną ostrożność. Dane kliniczne dotyczące stosowania cefuroksymu w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego wpływu na rozwój zarodka, płodu ani noworodka. Terapia powinna być rozważana jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, z uwzględnieniem ciężkości infekcji oraz dostępności alternatywnych antybiotyków o lepszym profilu bezpieczeństwa. W przypadku kobiet karmiących, cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, co może prowadzić do biegunek, zakażeń grzybiczych błon śluzowych u dziecka oraz potencjalnego uwrażliwienia na antybiotyki beta-laktamowe. Decyzja o stosowaniu leku w okresie laktacji powinna być indywidualna, oparta na ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xorimax 500 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa aksetylu cefuroksymu, substancji czynnej leku Xorimax 500, obejmująca badania farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania wielokrotnego podawania w modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły toksyczności ani efektów teratogennych, mutagennych czy negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, a brak specyficznych badań rakotwórczości rekompensują dane kliniczne i przedkliniczne wskazujące na brak działania kancerogennego.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, cefalosporyna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, gamma-glutamylotransferaza, interpretacja wyników badań laboratoryjnych, organogeneza, parametr enzymatyczny, potencjał mutagenny, reprodukcja, składnik aktywny, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, Xorimax - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xorimax 250 250 mg
Przedawkowanie aksetylu cefuroksymu (Xorimax) stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, u których brak modyfikacji dawkowania może prowadzić do kumulacji leku i toksyczności nawet przy dawkach terapeutycznych. Toksyczność cefuroksymu manifestuje się głównie objawami neurologicznymi, takimi jak encefalopatia (zaburzenia świadomości, dezorientacja, splątanie), drgawki wymagające natychmiastowego leczenia przeciwdrgawkowego oraz śpiączka – stan zagrażający życiu. Dodatkowo, u pacjentów z niewydolnością nerek mogą pojawić się objawy nefrotoksyczności, nasilające istniejące zaburzenia czynności nerek. Monitorowanie stężenia leku w surowicy oraz funkcji nerek jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stopnia przedawkowania.
aksetyl cefuroksymu, dializa otrzewnowa, drgawki, encefalopatia, hemodializa, kumulacja leku, leczenie przeciwdrgawkowe, modyfikacja dawkowania, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, śpiączka, stężenie leku w surowicy, technika nerkozastępcza, toksyczność leku, uszkodzenie OUN, Xorimax, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceroxim 500 mg
Aksetyl cefuroksymu, substancja czynna leku Ceroxim, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla cefalosporyn, obejmujący zarówno łagodne, jak i potencjalnie ciężkie reakcje. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nadmierny wzrost Candida (częstość ≥1/100 do <1/10), eozynofilia, bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha) oraz przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT). Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne, takie jak małopłytkowość (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) czy niedokrwistość hemolityczna (bardzo rzadko, <1/10 000), a także reakcje alergiczne, w tym anafilaksja (bardzo rzadko). Cefuroksym może indukować dodatni odczyn Coombs’a, co ma znaczenie przy interpretacji prób krzyżowych krwi.
aksetyl cefuroksymu, alergiczny zawał mięśnia sercowego, anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka poantybiotykowa, cefuroksym, choroba posurowicza, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xorimax 250 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne aksetylu cefuroksymu, substancji czynnej leku Xorimax, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym w dawkach 250 mg i 500 mg. Testy farmakologiczne bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały toksyczności narządowej ani długoterminowych działań niepożądanych. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału cefuroksymu, a dane kliniczne i przedkliniczne nie wskazują na ryzyko karcynogenne. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie wykazała teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy.
aberracja chromosomowa, aksetyl cefuroksymu, cefalosporyna, cefuroksym, dawka terapeutyczna, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja wątroby, gamma-glutamylotransferaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko karcynogenne, teratogenność, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ceroxim 500 mg
Terapia lekiem Ceroxim, zawierającym aksetyl cefuroksymu, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowy czas leczenia wynosi 7 dni, z możliwością wydłużenia do 10 dni, a w przypadku choroby z Lyme do 14 dni (zakres 10-21 dni). Dawkowanie u dorosłych obejmuje 250 mg lub 500 mg dwa razy na dobę, w zależności od wskazania klinicznego. U dzieci dawki są wyliczane na podstawie masy ciała (10-15 mg/kg mc. dwa razy na dobę), z maksymalną dawką odpowiednio do wieku i rodzaju zakażenia (np. 125 mg lub 250 mg dwa razy na dobę). Brak danych dotyczących stosowania u niemowląt poniżej 3 miesięcy wymaga ostrożności i ewentualnego wyboru innych preparatów o niższej mocy. Należy podkreślić, że tabletki i zawiesina doustna nie są biorównoważne i nie mogą być zamieniane bezpośrednio na podstawie masy substancji czynnej.
aksetyl cefuroksymu, biorównoważność, choroba z Lyme, dysfagia, farmakokinetyka antybiotyku, hemodializa, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odmiedniczkowe zapalenie nerek, okres półtrwania, przewlekłe zapalenie oskrzeli, zakażenia tkanek miękkich, zakażenie, zapalenie migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xorimax 500 500 mg
Lek Xorimax 500, zawierający 601,44 mg aksetylu cefuroksymu (odpowiadającego 500 mg cefuroksymu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym lub inne składniki preparatu. Szczególnie istotne jest unikanie tego leku u osób z potwierdzoną alergią na antybiotyki cefalosporynowe, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia oddechowe, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia ciężkich reakcji alergicznych na inne antybiotyki beta-laktamowe, takie jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy, ze względu na możliwość reakcji krzyżowych z cefalosporynami.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefuroksym, ciężka reakcja nadwrażliwości, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pokrzywka, przeciwwskazanie do stosowania leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xorimax 250 250 mg
Lek Xorimax, zawierający aksetyl cefuroksymu, powinien być stosowany zgodnie z indywidualnym doborem dawki, zależnym od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowy czas terapii wynosi 7 dni, z możliwością wydłużenia do 10 dni lub skrócenia do 5 dni w zależności od ciężkości infekcji. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg dawki wahają się od 250 mg do 500 mg dwa razy na dobę, natomiast u dzieci <40 kg dawkowanie jest obliczane na podstawie masy ciała (10-15 mg/kg mc. dwa razy na dobę) z określonymi maksymalnymi dawkami (125-250 mg dwa razy na dobę). W przypadku choroby z Lyme zalecana jest dawka 500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni (zakres 10-21 dni). Brak jest doświadczenia klinicznego u niemowląt poniżej 3 miesięcy. Cefuroksym jest eliminowany głównie przez nerki, co wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min/1,73 m², gdzie dawki podaje się rzadziej (co 24 lub 48 godzin) oraz dodatkowo u pacjentów poddawanych hemodializie podaje się dawkę po dializie.
aksetyl cefuroksymu, bakteryjne zapalenie zatok, cefuroksym, choroba z Lyme, dysfagia, hemodializa, klirens kreatyniny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, przewlekłe zapalenie oskrzeli, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenia tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xorimax 500 500 mg
Xorimax 500 zawiera 601,44 mg aksetylu cefuroksymu, co odpowiada 500 mg cefuroksymu, i należy do cefalosporyn II generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat jest wskazany do leczenia zakażeń bakteryjnych u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 miesiąca życia, w tym ostrych paciorkowcowych zapaleń migdałków i gardła (Streptococcus pyogenes), ostrych bakteryjnych zapaleń zatok i ucha środkowego (S. pneumoniae, H. influenzae, M. catarrhalis), zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażeń układu moczowego (E. coli i inne Enterobacteriaceae), niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (S. aureus, S. pyogenes) oraz wczesnej postaci boreliozy (Borrelia burgdorferi). Dawkowanie powinno być dostosowane do masy ciała i wieku pacjenta, z uwzględnieniem preparatu o niższej dawce (Xorimax 250) dla niemowląt i dzieci o mniejszej masie ciała.
aksetyl cefuroksymu, antybiogram, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie zatok, borelioza, Borrelia burgdorferi, choroba przenoszona przez kleszcze, choroba z Lyme, działanie przeciwbakteryjne, Enterobacteriaceae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny, miedniczka nerkowa, Moraxella catarrhalis, niepowikłane zakażenie skóry, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec grupy A, przewlekłe zapalenie oskrzeli, racjonalna antybiotykoterapia, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xorimax 250 250 mg
Lek Xorimax zawiera aksetyl cefuroksymu, prolek przekształcany w aktywny cefuroksym, należący do cefalosporyn II generacji, będących antybiotykami β-laktamowymi. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena pacjenta pod kątem przeciwwskazań, w szczególności nadwrażliwości na substancję czynną, cefuroksym, lub jakiekolwiek substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest udokumentowana alergia na cefalosporyny oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza anafilaksja, na antybiotyki β-laktamowe, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych i potencjalnie zagrażających życiu powikłań.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefalosporyna II generacji, cefuroksym, charakterystyka produktu leczniczego, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe, nadwrażliwość na substancję czynną, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka drażowana, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xorimax 500 500 mg
Lek Xorimax zawiera aksetyl cefuroksymu i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani poród. Preparat dostępny jest w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek drażowanych i powinien być przepisywany kobietom ciężarnym jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku kobiet karmiących piersią cefuroksym przenika do mleka w niewielkich ilościach, co może prowadzić do działań niepożądanych u niemowląt, takich jak biegunka, zakażenia grzybicze błon śluzowych (np. pleśniawki) oraz reakcje nadwrażliwości. W razie wystąpienia tych objawów konieczne może być przerwanie karmienia piersią.
aksetyl cefuroksymu, biegunka, cefuroksym w ciąży, dawka terapeutyczna, flora jelitowa, karmienie piersią, nadwrażliwość, pleśniawki, płodność, przenikanie do mleka, rozwój płodu, tabletka drażowana, uczulenie na antybiotyk, wpływ na płodność, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze błon śluzowych, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Xorimax 500 500 mg
Lekarz przepisujący cefuroksym w postaci Xorimax 250 mg lub 500 mg powinien być świadomy potencjalnego wpływu tego antybiotyku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań oceniających wpływ aksetylu cefuroksymu na funkcje psychomotoryczne, charakterystyka produktu wskazuje na możliwość wystąpienia zawrotów głowy jako działania niepożądanego. Zawroty te mogą zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową oraz czas reakcji, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy pierwszych dawkach, oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia zawrotów głowy.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk, cefuroksym, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie sedatywne, koordynacja wzrokowo-ruchowa, produkt leczniczy, substancja czynna, tabletka drażowana, układ nerwowy, Xorimax 250, Xorimax 500, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceroxim 500 mg
Ceroxim, zawierający aksetyl cefuroksymu, jest cefalosporyną II generacji o kodzie ATC J01DC02, działającą poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii przez wiązanie się z białkami PBP, co prowadzi do lizy komórkowej. Cefuroksym jest aktywowany w organizmie przez hydrolizę enzymatyczną. Oporność bakterii na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i Amp-C), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej lub aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, natomiast dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l. W przypadku Moraxella catarrhalis i Haemophilus influenzae wartości te wynoszą odpowiednio ≤0,001 mg/l i ≤0,001 mg/l dla szczepów wrażliwych oraz >4 mg/l i >1 mg/l dla opornych.
aksetyl cefuroksymu, beta-laktamazy, beta-laktamazy ESBL, białko wiążące penicyliny, biosynteza ściany komórkowej, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna drugiej generacji, cefalosporyna trzeciej generacji, cefoksytyna, cefuroksym, Citrobacter freundii, EUCAST, gronkowce koagulazo-ujemne, Haemophilus influenzae, liza komórki bakteryjnej, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, MSSA, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, paciorkowce beta-hemolizujące, Pseudomonas aeruginosa, Streptococcus pneumoniae, zapalenie pęcherza moczowego, zmniejszone powinowactwo - Leksykon leków
Interakcje leku – Tarsime 125 mg
Cefuroksym w postaci aksetylu cefuroksymu (preparat Tarsime) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści receptora H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu poprzez zmniejszenie jego rozpuszczalności w podwyższonym pH, co znosi efekt zwiększonego wchłaniania po posiłku; zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między podaniem tych leków. Probenecyd hamuje wydzielanie cewkowe cefuroksymu, co prowadzi do wzrostu stężenia maksymalnego, AUC oraz wydłużenia okresu półtrwania, co może wymagać dostosowania dawkowania. Ponadto, cefuroksym może zmieniać mikroflorę jelitową, obniżając wchłanianie estrogenów z doustnych środków antykoncepcyjnych, co potencjalnie zmniejsza ich skuteczność; wskazane jest stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 7 dni po jej zakończeniu.
aksetyl cefuroksymu, antagonista receptora H2, antagonista witaminy K, biodostępność cefuroksymu, bloker receptora H2, cefalosporyna, czynnik krzepnięcia, dna moczanowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, grupa metylotetrazolowa, hormonalna antykoncepcja doustna, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakokinetyczna, lek zobojętniający, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mikroflora jelitowa, pole pod krzywą stężenia, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, terapia przeciwbakteryjna, warfaryna, wydzielanie cewkowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xorimax 250 250 mg
Produkt leczniczy Xorimax zawiera cefuroksym w postaci proleku aksetylu cefuroksymu i jest dostępny w dawkach 250 mg (300,72 mg aksetylu cefuroksymu) oraz 500 mg (601,44 mg aksetylu cefuroksymu) w formie tabletek drażowanych. Tabletki 250 mg są białe do jasnożółtych, obustronnie wypukłe, podłużne z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie, natomiast tabletki 500 mg mają podobny wygląd, lecz bez linii podziału. Substancje pomocnicze, takie jak sodu laurylosiarczan, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon i talk, pełnią funkcje poprawiające rozpuszczalność, wiązania, rozpad oraz właściwości farmaceutyczne tabletek.
aksetyl cefuroksymu, blister aluminiowy, cefalosporyna II generacji, cefuroksym, celuloza mikrokrystaliczna, drażowanie, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, rdzeń tabletki, środek wiążący, środek zwiększający sypkość, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka drażowana - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tarsime 125 mg
Stosowanie aksetylu cefuroksymu (Tarsime) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga starannej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnego ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego na rozwój zarodka, płodu, przebieg ciąży, porodu oraz rozwój noworodka. Lekarz powinien przepisać cefuroksym ciężarnej jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, charakter zakażenia oraz dostępność alternatywnych terapii o lepszym profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Tarsime 250 mg
Aksetyl cefuroksymu, stosowany w preparacie Tarsime (tabletki powlekane 125 mg, 250 mg, 500 mg), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu, znosząc efekt zwiększonego wchłaniania po posiłku, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego między podawaniem tych leków. Probenecyd znacząco zwiększa stężenie maksymalne, pole pod krzywą (AUC) oraz okres półtrwania cefuroksymu poprzez hamowanie jego wydalania nerkowego, co może wymagać dostosowania dawki i monitorowania parametrów nerkowych. Ponadto, cefuroksym może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych estrogenowo-progesteronowych poprzez zaburzenia flory jelitowej wpływające na metabolizm estrogenów, co uzasadnia stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji podczas terapii i do 7 dni po jej zakończeniu.
acenokumarol, aksetyl cefuroksymu, antagonista receptora H2, biodostępność aksetylu cefuroksymu, cefuroksym, doustny lek przeciwzakrzepowy, flora jelitowa, inhibitor pompy protonowej, INR, klirens nerkowy, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, lek zobojętniający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, reakcja disulfiramopodobna, stężenie maksymalne, warfaryna, witamina K, wydzielanie cewkowe, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xorimax 500
Aksetyl cefuroksymu (Xorimax 500) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią alergii na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkich i potencjalnie śmiertelnych, takich jak zespół Kounisa. Przed terapią konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego. W trakcie leczenia należy monitorować wystąpienie ciężkich skórnych działań niepożądanych (SCARS), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnego leczenia, a ponowne podanie cefuroksymu u pacjentów z historią tych reakcji jest przeciwwskazane.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk beta-laktamowy, borelioza, cefalosporyna, choroba z Lyme, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężkie skórne działanie niepożądane, fałszywie ujemny wynik, krętek Borrelia burgdorferi, nadwrażliwość krzyżowa, odczyn Coombsa, odczyn Jarischa-Herxheimera, oznaczanie stężenia glukozy, perystaltyka jelit, próba krzyżowa krwi, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz tętnic wieńcowych, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zakażenie Clostridium difficile, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ceroxim 250 mg
Ceroxim, zawierający aksetyl cefuroksymu, jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg, stosowanych dwukrotnie na dobę. Dawkowanie u dorosłych i dzieci ≥40 kg zależy od rodzaju zakażenia, np. 250 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu migdałków, a 500 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu ucha środkowego czy chorobie z Lyme (14 dni, zakres 10-21 dni). U dzieci <40 kg dawkowanie jest obliczane wg masy ciała (mg/kg mc.) z maksymalnymi dawkami odpowiednio do wskazań, np. 10-15 mg/kg mc. dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 125-250 mg. Leczenie standardowo trwa 7 dni, z możliwością skrócenia do 5 lub wydłużenia do 10 dni, poza chorobą z Lyme, gdzie terapia trwa 14 dni. Nie zaleca się stosowania u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia. Tabletki nie są biorównoważne z zawiesiną i nie można ich zamieniać bezpośrednio.
aksetyl cefuroksymu, cefuroksym, choroba z Lyme, dawkowanie leku, dializa, farmakokinetyka leku, hemodializa, klirens kreatyniny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, półokres eliminacji, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie skóry, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tarsime 250 mg
Stosowanie cefuroksymu w postaci aksetylu cefuroksymu (lek Tarsime) u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży, wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego wpływu ani negatywnego oddziaływania na przebieg ciąży, rozwój płodu czy poród. Lekarz powinien przepisać Tarsime w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, podejmując decyzję indywidualnie po dokładnej analizie klinicznej. Cefuroksym przenika do mleka kobiecego w niewielkich stężeniach, co przy standardowych dawkach nie powinno powodować istotnych działań niepożądanych u niemowląt, choć istnieje ryzyko biegunki lub zakażeń grzybiczych błon śluzowych, a także potencjalnego uwrażliwienia dziecka na antybiotyk. W niektórych przypadkach może być konieczne czasowe przerwanie karmienia piersią.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tarsime 125 mg
Cefuroksym w formie proleku aksetylu (Tarsime) jest cefalosporyną II generacji o działaniu bakteriobójczym, polegającym na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z białkami PBP. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania antybiotyku przez pompy błonowe. Wartości graniczne MIC ustalone przez EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, natomiast dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l. Interpretacja wrażliwości uwzględnia także wrażliwość na metycylinę u gronkowców oraz na penicylinę u paciorkowców beta-hemolizujących.
Acinetobacter, aksetyl cefuroksymu, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicyliny, biosynteza peptydoglikanu, Borrelia burgdorferi, Campylobacter, cefalosporyna drugiej generacji, chlamydia, Citrobacter freundii, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enzym Amp-C, ESBL, Escherichia coli, Fusobacterium, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, legionella, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, Mycoplasma, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, paciorkowiec beta-hemolizujący, Peptostreptococcus, pompa błonowa, Propionibacterium, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej, wrażliwość na metycylinę, zapalenie pęcherza moczowego