metoda biuretowa

Metoda biuretowa to klasyczna technika analityczna stosowana w biochemii do ilościowego oznaczania białek w roztworze. Jej nazwa pochodzi od związku chemicznego biuretu (H2N-CO-NH-CO-NH2), który tworzy fioletowo-purpurowy kompleks z jonami miedzi w środowisku zasadowym.

Podstawą metody jest reakcja wiązań peptydowych białek z jonami miedzi Cu2+ w środowisku alkalicznym (NaOH), w wyniku której powstaje charakterystyczny fioletowy kompleks. Intensywność zabarwienia jest proporcjonalna do stężenia białka w próbce i może być mierzona spektrofotometrycznie przy długości fali 540-560 nm.

Metoda biuretowa jest stosunkowo prosta, szybka i tania, co czyni ją powszechnie wykorzystywaną w laboratoriach klinicznych i badawczych. Pozwala na wykrywanie białek w stężeniach od około 0,5 do 5 mg/ml. Głównym ograniczeniem metody jest jej stosunkowo niska czułość w porównaniu do nowszych technik, takich jak metoda Lowry’ego czy Bradford, a także potencjalne interferencje ze strony niektórych związków zawierających grupy amidowe.

W diagnostyce laboratoryjnej metoda biuretowa jest często stosowana do oznaczania całkowitego stężenia białka w surowicy krwi, moczu oraz innych płynach ustrojowych, co ma istotne znaczenie w ocenie funkcji nerek, wątroby oraz w diagnostyce różnych stanów patologicznych związanych z zaburzeniami gospodarki białkowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl