łuska opłucnowa

Łuska opłucnowa (łac. cortex pleuralis) to patologiczne zgrubienie opłucnej powstające w wyniku przewlekłego procesu zapalnego, urazu lub narażenia na czynniki drażniące. Charakteryzuje się obecnością zwłóknień i zwapnień w obrębie blaszek opłucnej, co prowadzi do ograniczenia ruchomości płuc i klatki piersiowej.

Etiologia łusek opłucnowych obejmuje przebyte zapalenie opłucnej, gruźlicę, narażenie na azbest, krwiak opłucnej lub powikłania po zabiegach torakochirurgicznych. Zmiany te najczęściej lokalizują się na opłucnej ściennej, szczególnie w dolnych partiach klatki piersiowej i nad przeponą.

Diagnostyka łusek opłucnowych opiera się głównie na badaniach obrazowych – RTG klatki piersiowej uwidacznia charakterystyczne zacienienia przy ścianie klatki piersiowej, natomiast tomografia komputerowa pozwala na dokładniejszą ocenę ich rozległości i charakteru. W przypadkach wątpliwych może być konieczna biopsja opłucnej w celu wykluczenia procesu nowotworowego.

Klinicznie łuski opłucnowe mogą być bezobjawowe, zwłaszcza gdy są niewielkie. W zaawansowanych przypadkach powodują duszność wysiłkową, ból w klatce piersiowej o charakterze opłucnowym oraz mogą prowadzić do zaburzeń wentylacji typu restrykcyjnego. Leczenie zazwyczaj nie jest konieczne, choć w przypadku znacznego ograniczenia funkcji płuc może być rozważany zabieg dekortykacji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl