włóknienie błony śluzowej

Włóknienie błony śluzowej (fibroza) to proces patologiczny polegający na nadmiernym odkładaniu się składników macierzy pozakomórkowej, głównie kolagenu, w obrębie tkanki łącznej błony śluzowej. Jest to odpowiedź na przewlekłe uszkodzenie tkanki, które może być spowodowane przez czynniki zapalne, toksyczne, autoimmunologiczne czy metaboliczne.

Proces włóknienia rozpoczyna się od aktywacji fibroblastów, które przekształcają się w miofibroblasty i intensywnie produkują kolagen oraz inne białka macierzy pozakomórkowej. Jednocześnie dochodzi do zaburzenia równowagi między produkcją a degradacją tych białek, co prowadzi do ich nagromadzenia i stopniowego zastępowania prawidłowej tkanki przez tkankę włóknistą.

Włóknienie błony śluzowej może dotyczyć różnych narządów, w tym przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, układu moczowego czy narządów płciowych. W zaawansowanych przypadkach prowadzi do upośledzenia funkcji narządu poprzez utratę elastyczności tkanki, zaburzenie mikrokrążenia oraz ograniczenie dostępu substancji odżywczych do komórek.

Diagnostyka włóknienia błony śluzowej opiera się na badaniu histopatologicznym, które pozwala ocenić stopień zaawansowania procesu. W leczeniu stosuje się terapie ukierunkowane na pierwotną przyczynę uszkodzenia tkanki oraz leki o działaniu przeciwzapalnym i antyfibrotycznym, choć w wielu przypadkach proces włóknienia jest trudny do odwrócenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl