zwężenie okrężnicy
Zwężenie okrężnicy to stan patologiczny polegający na zmniejszeniu światła jelita grubego, co prowadzi do utrudnienia pasażu treści jelitowej. Może mieć charakter wrodzony lub, znacznie częściej, nabyty wskutek różnych procesów chorobowych.
Najczęstsze przyczyny zwężenia okrężnicy to procesy nowotworowe (rak jelita grubego), stany zapalne (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), zmiany pooperacyjne, niedokrwienne zapalenie okrężnicy oraz zwłóknienia po radioterapii. Rzadziej spotyka się zwężenia spowodowane ciałami obcymi, uciskiem z zewnątrz czy chorobą uchyłkową.
Objawy zwężenia okrężnicy zależą od lokalizacji i stopnia zwężenia. Pacjenci mogą zgłaszać zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, nudności, wymioty, a w zaawansowanych przypadkach objawy niedrożności jelita. Charakterystyczne jest także zwężenie stolca (tzw. stolec ołówkowaty) przy zwężeniach zlokalizowanych w dystalnej części okrężnicy.
Diagnostyka obejmuje badanie per rectum, kolonoskopię, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny jamy brzusznej, a także wlew doodbytniczy z barytem. Leczenie zależy od przyczyny zwężenia i może obejmować interwencję chirurgiczną (resekcja fragmentu jelita), endoskopową dylatację zwężenia, założenie stentu jelitowego lub leczenie farmakologiczne choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego (IC) to najczęstsza forma niedokrwienia jelit, wynikająca ze zmniejszonego przepływu krwi do okrężnicy, prowadząca do niedotlenienia i reakcji zapalnej. Najczęściej dotyczy osób powyżej 50. roku życia z czynnikami ryzyka takimi jak nadciśnienie tętnicze, choroby naczyniowe, przewlekła choroba nerek czy cukrzyca. Klinicznie manifestuje się nagłym bólem brzucha (87% przypadków), krwawieniem z odbytu (84%) oraz biegunką (57%). Diagnostyka opiera się na kolonoskopii z biopsją oraz badaniach obrazowych, w tym USG jamy brzusznej, które wykazuje pogrubienie ściany jelita >3 mm, segmentalne zajęcie >10 cm oraz zmniejszony przepływ dopplerowski. Leczenie zachowawcze obejmuje odpoczynek jelit, dożylne nawodnienie, antybiotykoterapię o szerokim spektrum, tlenoterapię i kontrolę bólu, z hospitalizacją i monitorowaniem parametrów życiowych. Wskazania do leczenia chirurgicznego dotyczą około 20% pacjentów i obejmują objawy otrzewnowe, masywne krwawienie, odma czy pogarszający się stan kliniczny, z wysokim wskaźnikiem śmiertelności do 60%.
amyloidoza, antybiotyk, antybiotyk o szerokim spektrum działania, choroba naczyniowa, dieta niskotłuszczowa, kolonoskopia, krwawienie z odbytnicy, kwasica, leukocytoza, megacolon, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nawrót choroby, niedokrwienie jelit, niedokrwienie prawej części okrężnicy, niedotlenienie tkanek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoista choroba zapalna jelit, niewydolność nerek, oliguria, perforacja jelita, perfuzja systemowa, perystaltyka jelit, płyn w jamie brzusznej, probiotyk, przewlekła choroba nerek, reakcja zapalna, sepsa, smolisty stolec, tkliwość brzucha, tlenoterapia, turgor skóry, zapalenie niedokrwienne jelita grubego, zapalenie otrzewnej, zgięcie śledzionowe, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, zwężenie okrężnicy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kreon 35 000 35000 IU
Przedawkowanie preparatu Kreon 35 000, zawierającego 420 mg proszku trzustkowego o aktywności lipolitycznej 35 000 Ph.Eur.U, amylolitycznej 25 200 Ph.Eur.U oraz proteolitycznej 1 400 Ph.Eur.U, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych. Przewlekłe stosowanie wysokich dawek enzymów trzustkowych wiąże się z ryzykiem rozwoju kolonopatii włókniejącej, charakteryzującej się włóknieniem błony śluzowej okrężnicy, co może skutkować zwężeniem jelita i zaburzeniami pasażu, często wymagającymi interwencji chirurgicznej. Dodatkowo, bardzo duże dawki pankreatyny mogą indukować zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperurykemia i hiperurykozuria, które predysponują do rozwoju dny moczanowej oraz kamicy nerkowej, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do tych schorzeń.
aktywność amylolityczna, aktywność lipolityczna, aktywność proteolityczna, dna moczanowa, enzymy trzustkowe, hiperurykemia, hiperurykozuria, kamica nerkowa, kamienie moczanowe, kapsułki dojelitowe, kolonopatia włókniejąca, kwas moczowy, pankreatyna, pasaż jelitowy, proszek trzustkowy, sok żołądkowy, włóknienie błony śluzowej, zwężenie okrężnicy - Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica jelitowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zakrzepica jelitowa, czyli niedokrwienie krezkowe, to stan krytyczny charakteryzujący się niedostatecznym przepływem krwi do jelit, prowadzącym do niedotlenienia, uszkodzenia tkanek, a w ciężkich przypadkach do martwicy i perforacji. Ostre niedokrwienie krezkowe, z śmiertelnością sięgającą 30-80%, dzieli się na okluzyjne (zator tętniczy, zakrzep tętniczy, zakrzepica żylna krezkowa) oraz nieokluzyjne (NOMI). Przewlekłe niedokrwienie najczęściej wynika z miażdżycy tętnic krezkowych. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia obejmującego resuscytację płynową krystaloidami, suplementację tlenu, antykoagulację (heparyna), korekcję zaburzeń elektrolitowych oraz przygotowanie do badań obrazowych, zwłaszcza angio-CT, które umożliwia potwierdzenie diagnozy i ocenę zakresu niedokrwienia. Pielęgniarki odgrywają istotną rolę w monitorowaniu parametrów życiowych, ocenie bólu brzucha, obserwacji stolca i wymiotów, a także w przygotowaniu pacjenta do interwencji chirurgicznych lub endowaskularnych.
angiografia CT, angioplastyka balonowa, blaszka miażdżycowa, heparyna drobnocząsteczkowa, implantacja stentu, laparoskopia, laparotomia, leczenie endowaskularne, martwica tkanek, miażdżyca tętnic krezkowych, niedokrwienie krezkowe, niedokrwienie nieokluzyjne, obrzęk jelit, oddział intensywnej terapii, papaweryna, perforacja jelita, smolisty stolec, stomia, trombektomia mechaniczna, tromboliza, zakrzep tętniczy, zakrzepica żylna krezkowa, zapalenie otrzewnej, zator tętniczy, zespół krótkiego jelita, zwężenie okrężnicy, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie pankreatyny, enzymu pochodzenia naturalnego z trzustek wieprzowych, wiąże się z ryzykiem rozwoju hiperurikemii i hiperurikozurii, co może prowadzić do dny moczanowej, uszkodzenia nerek oraz kamicy nerkowej. Zjawiska te obserwowano przy bardzo dużych dawkach preparatów takich jak Kreon 25 000, Kreon 35 000, Kreon Travix, Kreon Travix Max, Lipancrea 8000, Lipancrea 16 000, Pangrol 10 000 i Pangrol 25 000, przy czym szczególnie narażeni są pacjenci z mukowiscydozą stosujący wysokie dawki pankreatyny. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do kolonopatii włóknieniącej, a w konsekwencji do zwężenia okrężnicy, co wymaga specjalistycznej interwencji. Monitorowanie poziomu kwasu moczowego we krwi i moczu jest kluczowe w ocenie ryzyka i wczesnym wykrywaniu powikłań.
dna moczanowa, enzym trzustkowy, hiperurikemia, hiperurikozuria, kamica nerkowa, kwas moczowy, mukowiscydoza, pankreatyna, preparat enzymatyczny, przewód pokarmowy, substancja pochodzenia naturalnego, trzustka wieprzowa, upośledzona funkcja nerek, uszkodzenie nerek, zaburzenie pasażu jelitowego, zwężenie okrężnicy