akatyzja i parkinsonizm

Akatyzja to objaw uboczny charakteryzujący się subiektywnym poczuciem wewnętrznego niepokoju oraz niemożnością pozostania w bezruchu. Pacjenci doświadczający akatyzji często nie mogą usiedzieć w miejscu, mają przymus chodzenia lub ciągłego zmieniania pozycji. Jest to powszechny skutek uboczny leków przeciwpsychotycznych, występujący u około 20-35% leczonych pacjentów.

Parkinsonizm to zespół objawów naśladujących chorobę Parkinsona, obejmujący drżenie spoczynkowe, sztywność mięśniową, spowolnienie ruchowe (bradykinezję) oraz zaburzenia postawy. W przeciwieństwie do choroby Parkinsona, parkinsonizm może być wywołany przez leki (szczególnie neuroleptyki blokujące receptory dopaminowe D2), toksyny, infekcje, urazy lub choroby naczyniowe mózgu.

Oba stany – akatyzja i parkinsonizm – często współwystępują jako polekowe zespoły pozapiramidowe. W praktyce klinicznej niezwykle istotne jest różnicowanie między nimi, gdyż wymagają odmiennego podejścia terapeutycznego. Podczas gdy w leczeniu parkinsonizmu stosuje się leki antycholinergiczne lub zmniejszenie dawki neuroleptyku, w akatyzji skuteczne mogą być beta-blokery, benzodiazepiny lub zmiana leku przeciwpsychotycznego na atypowy.

Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie akatyzji i parkinsonizmu ma kluczowe znaczenie dla poprawy współpracy pacjenta w terapii, zwłaszcza w przypadku leczenia przeciwpsychotycznego. Nierozpoznane i nieleczone mogą prowadzić do przerwania leczenia, pogorszenia objawów podstawowej choroby oraz obniżenia jakości życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl