napad drgawek
Napad drgawek to epizod nieprawidłowej aktywności elektrycznej w mózgu, objawiający się mimowolnymi skurczami mięśni i często utratą świadomości. Jest objawem różnych schorzeń neurologicznych, najczęściej padaczki, ale może też wystąpić w przebiegu gorączki (zwłaszcza u dzieci), urazów głowy, zatruć, zaburzeń metabolicznych czy zmian strukturalnych w mózgu.
Klinicznie napady drgawek dzieli się na częściowe (ogniskowe) i uogólnione. Napady częściowe rozpoczynają się w ograniczonym obszarze mózgu i mogą pozostać zlokalizowane lub wtórnie się uogólnić. Napady uogólnione od początku angażują obie półkule mózgowe i charakteryzują się utratą świadomości.
Diagnostyka napadów drgawkowych obejmuje badanie EEG, obrazowanie mózgu (MRI lub CT), badania laboratoryjne oraz dokładny wywiad medyczny. W leczeniu stosuje się leki przeciwpadaczkowe, a w przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się leczenie chirurgiczne, stymulację nerwu błędnego lub dietę ketogenną.
Postępowanie w ostrym napadzie drgawkowym polega na zapewnieniu bezpieczeństwa pacjenta, ułożeniu w pozycji bezpiecznej i podaniu leków przeciwdrgawkowych (np. benzodiazepiny). W przypadku stanu padaczkowego, będącego stanem zagrożenia życia, konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna i hospitalizacja.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Arypiprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Arypiprazol, atypowy lek przeciwpsychotyczny, stosowany jest w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, jednak wymaga ścisłej kontroli klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia), ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), wydłużeniem odstępu QT oraz wcześniejszymi napadami drgawek. W badaniach klinicznych częstość wydłużenia QT była porównywalna z placebo, jednak ostrożność jest wskazana u pacjentów z rodzinnym wywiadem tej arytmii. Arypiprazol może wywoływać późne dyskinezy, akatyzję i parkinsonizm, zwłaszcza u młodzieży, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Rzadkie, ale poważne powikłanie to zespół neuroleptyczny złośliwy (NMS), objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
akatyzja i parkinsonizm, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgu, choroba niedokrwienna, choroba sercowo-naczyniowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawek, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, późna dyskineza, przyrost masy ciała, psychoza związana z demencją, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie tarczycy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imigran 20 mg/0,1 ml
Sumatryptan w postaci aerozolu donosowego (Imigran 20 mg/0,1 ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (≥1/10), zawroty głowy, senność oraz parestezje i niedoczulicę (≥1/100 do <1/10). Zgłaszano również poważne reakcje nadwrażliwości, od pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny (częstość nieustalona). W obrębie układu nerwowego mogą wystąpić napady drgawek, drżenie, dystonia, oczopląs i mroczki, a w układzie wzrokowym migotanie światła, podwójne widzenie, zmiany w polu widzenia oraz utrata widzenia, które mogą być także objawami samej migreny. Częstość występowania zaburzeń kardiologicznych, takich jak bradykardia, tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, skurcz naczyń wieńcowych, dławica piersiowa i zawał mięśnia sercowego, jest nieznana, jednak stanowią one istotne ryzyko u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
ból stawów, bradykardia, dławica piersiowa, dysfagia, dystonia, Imigran, krwawienie z nosa, migotanie światła, mroczek, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad drgawek, napad migreny, napięcie, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, oczopląs, parametry czynności wątroby, parestezja, podwójne widzenie, skurcz naczyń wieńcowych, sumatryptan, sztywność karku, tachykardia, uczucie ciężkości, uraz, utrata widzenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamigren Control 50 mg
Sumatryptan w dawce 70 mg (odpowiadającej 50 mg sumatryptanu) w formie tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy rozpatrywać również w kontekście objawów samego napadu migrenowego. Najczęściej obserwuje się działania ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, senność oraz parestezje i niedoczulicę. Rzadziej, ale istotnie, mogą wystąpić napady drgawek, drżenie, dystonia, oczopląs i mroczki. Zaburzenia widzenia, w tym migotanie światła, podwójne widzenie oraz utrata widzenia, mają nieznaną częstość i mogą być związane zarówno z lekiem, jak i z migreną. Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje również objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak przemijający wzrost ciśnienia tętniczego, zaczerwienienie skóry, duszność, nudności i wymioty, a także uczucie ciężkości i bóle mięśniowe. Zgłaszano także poważne, choć rzadkie, powikłania kardiologiczne, w tym skurcz naczyń wieńcowych, dławicę piersiową i zawał mięśnia sercowego.
ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, bursztynian, dławica piersiowa, duszność, dysfagia, dystonia, kołatanie serca, migotanie światła, migrena, nadwrażliwość, napad drgawek, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, nudności i wymioty, oczopląs, parametry czynności wątroby, parestezje, podwójne widzenie, skurcz naczyń wieńcowych, sumatryptan, sztywność karku, tachykardia, utrata widzenia, wstrząs anafilaktyczny, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia czucia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Binatta
Produkt leczniczy BINATTA (tapentadol fosforan) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzeń związanych z używaniem opioidów. Szczególnie narażeni są pacjenci z historią zaburzeń używania substancji, chorobami psychicznymi, a także osoby palące tytoń. Konieczne jest systematyczne monitorowanie zachowań wskazujących na poszukiwanie leków oraz uwzględnienie ryzyka interakcji z innymi opioidami i lekami psychoaktywnymi, zwłaszcza benzodiazepinami, które mogą nasilać działanie uspokajające, prowadzić do depresji oddechowej, śpiączki, a nawet śmierci. W przypadku jednoczesnego stosowania zaleca się zmniejszenie dawek, skrócenie czasu terapii oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Tapentadol może wywoływać depresję oddechową, szczególnie przy dużych dawkach, u pacjentów z zaburzeniami czynności oddechowych oraz u osób wrażliwych na działanie agonistów receptorów opioidowych μ.
agonista receptora opioidowego μ, benzodiazepina, buprenorfina, centralny bezdech senny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, depresja oddechowa, duża depresja, guz mózgu, nalbufina, napad drgawek, niedotlenienie podczas snu, ostre zapalenie trzustki, pentazocyna, próg drgawkowy, receptor opioidowy μ, skurcz zwieracza Oddiego, śpiączka, tapentadol, tolerancja, uraz głowy, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia używania opioidów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie oddychania w czasie snu, zaburzenie osobowości, zaburzenie świadomości, zapalenie trzustki, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 88 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej (substancji czynnej leku Eferox) prowadzi do zespołu objawów nadczynności tarczycy, z opóźnionym pojawieniem się symptomów nawet do 6 dni, co wynika z konwersji T4 do aktywnego T3. W diagnostyce istotne jest monitorowanie stężenia T3, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4. Objawy kliniczne obejmują pobudzenie układu nerwowego (m.in. lęki, napady padaczkowe u osób predysponowanych), zaburzenia rytmu serca, tachykardię, ból w klatce piersiowej, a także objawy ze strony układu oddechowego, mięśniowego, termoregulacji i przewodu pokarmowego. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u pacjentów z chorobą wieńcową, gdzie może dojść do przełomu tarczycowego, niewydolności serca, a nawet nagłej śmierci sercowej. Dawki do 10 mg lewotyroksyny były tolerowane w zatruciach, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne (25-200 µg).
bezsenność, ból głowy, chloropromazyna, choroba wieńcowa serca, diazepam, dławica piersiowa, hormon T3, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, liotryronina, nadczynność tarczycy, napad drgawek, napad padaczkowy, niewydolność serca, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, receptor beta-adrenergiczny, śpiączka, tachykardia, tachypnoe, węgiel leczniczy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – MIGTAN
Produkt leczniczy MIGTAN, zawierający sumatryptan, jest wskazany wyłącznie do leczenia pacjentów z prawidłowo rozpoznaną migreną, z wyłączeniem specyficznych typów, takich jak migrena hemiplegiczna, podstawna oraz okoporaźna. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie innych poważnych schorzeń neurologicznych. Sumatryptan może wywoływać przemijające dolegliwości kardiologiczne, takie jak ból i ucisk w klatce piersiowej, co wymaga ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca (np. cukrzyca, palenie tytoniu, wiek >40 lat u mężczyzn, kobiety po menopauzie). U pacjentów z kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym obserwowano przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego. Ponadto, sumatryptan może zwiększać ryzyko incydentów naczyniowo-mózgowych, takich jak udar mózgu czy TIA, co należy uwzględnić podczas kwalifikacji do leczenia.
ból głowy spowodowany nadużywaniem leków, choroba niedokrwienna serca, hiperrefleksja, hipertermia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, migrena hemiplegiczna, migrena okoporaźna, migrena podstawna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na sulfonamidy, napad drgawek, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obwodowy opór naczyniowy, próg drgawkowy, przemijający napad niedokrwienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tachykardia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Questax XR
Questax XR (kwetiapina) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań klinicznych, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, wzrost masy ciała, hiperglikemia, podwyższone ciśnienie krwi oraz zwiększone stężenie prolaktyny. W populacji młodzieży obserwowano także częstsze występowanie wymiotów, zapalenia błony śluzowej nosa i omdleń. W trakcie terapii kwetiapiną należy monitorować parametry metaboliczne, w tym masę ciała, stężenie glukozy i lipidów, ze względu na ryzyko hiperglikemii, dyslipidemii oraz potencjalnego rozwoju cukrzycy. U dorosłych pacjentów stosujących kwetiapinę w leczeniu epizodów depresyjnych i choroby afektywnej dwubiegunowej odnotowano zwiększoną częstość objawów pozapiramidowych, w tym akatyzji, która najczęściej pojawia się w pierwszych tygodniach terapii. Należy również zwrócić uwagę na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, senności oraz potencjalnych zaburzeń rytmu serca, w tym wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia lub przyjmujących inne leki wpływające na ten parametr.
agranulocytoza, akatyzja, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka neutropenia, ciężki epizod depresyjny, depresja, duża depresja, dysfagia, dyskinezy późne, działanie przeciwcholinergiczne, epizod maniakalny, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwetiapina, napad drgawek, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, receptor muskarynowy, schizofrenia, senność, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krążenia mózgowego, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół bezdechu sennego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine Bluefish
Olanzapina, stosowana w leczeniu zaburzeń psychotycznych, wymaga starannego monitorowania ze względu na opóźnioną poprawę kliniczną, która może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach terapii. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem (średnia wieku 78 lat) obserwuje się dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs. 1,5% placebo) oraz trzykrotnie zwiększoną częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs. 0,4% placebo), niezależnie od dawki (średnia 4,4 mg/dobę) i czasu leczenia. Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina jest przeciwwskazana w psychozie związanej z agonistami dopaminy u chorych na Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferaza wątrobowa, antagonista dopaminy, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukocyt, nagły zgon sercowy, napad drgawek, neutrofil, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, psychoza, rabdomioliza, sztywność mięśni, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lipidowe, zaburzenie świadomości, zahamowanie czynności szpiku, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tractiva
Produkt leczniczy Tractiva zawierający arypiprazol wymaga ścisłego monitorowania klinicznego ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zachowania samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), napady drgawek oraz zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), a także u osób z ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). W badaniach klinicznych u osób w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera odnotowano zwiększone ryzyko zgonu (3,5% vs 1,7% w grupie placebo), głównie z powodu chorób układu krążenia i infekcji. Arypiprazol nie jest wskazany w leczeniu psychoz związanych z demencją. Ponadto, u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym obserwowano istotny klinicznie przyrost masy ciała po 4 tygodniach terapii, co wymaga regularnej kontroli i ewentualnej modyfikacji dawki.
ADHD, akatyzja, arypiprazol, brak laktazy, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna, choroba psychiczna, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawek, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienia, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, udar, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atomoksetyna Medice 18 mg
Atomoksetyna Medice, dostępna w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, jest stosowana głównie u dzieci i młodzieży z ADHD. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,0-0,2%). W początkowym okresie leczenia obserwuje się również nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle łagodne i przemijające. Istotne jest monitorowanie parametrów wzrostu i masy ciała, gdyż na początku terapii może wystąpić ich opóźnienie, jednak długotrwałe stosowanie pozwala na wyrównanie tych zaległości. Atomoksetyna wpływa na układ sercowo-naczyniowy, powodując przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także rzadkie przypadki niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%).
anoreksja, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból narządów płciowych, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, duszność, dysuria, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, letarg, migrena, nadmierna potliwość, napad drgawek, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, opóźnienie przyrostu masy ciała, ostra niewydolność wątroby, parestezja, podwyższone ciśnienie tętnicze, priapizm, przyspieszenie tętna, psychoza, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, świąd, tiki, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia wzrastania, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Letrox 75 mikrogramów 75 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Letroxu, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym przełomu tarczycowego, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca, napadów drgawek oraz śpiączki. Objawy toksyczności rozwijają się z opóźnieniem do 6 dni, co wynika z powolnej konwersji lewotyroksyny do liotyroniny. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia hormonów tarczycy, gdzie wzrost T3 jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4. Dawki nawet do 10 mg mogą być tolerowane bez powikłań u osób bez chorób współistniejących, jednak u pacjentów z chorobą wieńcową ryzyko ciężkich powikłań, w tym nagłej śmierci sercowej, znacząco wzrasta.
arytmia, choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, hiperkineza, hipertermia, lek beta-adrenolityczny, lek tyreostatyczny, lewotyrokyna sodowa, liotyronina, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, plazmafereza, przedawkowanie lewotyroksyny, przełom tarczycowy, śpiączka, tachykardia, trójjodotyronina, tyroksyna, węgiel aktywny, wolna tyroksyna, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metronidazol Polpharma 500 mg
Przedawkowanie metronidazolu, choć dawka śmiertelna nie została jednoznacznie określona, wiąże się z istotnym ryzykiem neurotoksyczności. W przypadkach doustnego podawania dawek 6-10,4 g co drugi dzień przez 5-7 dni obserwuje się stany drgawkowe oraz neuropatie obwodowe, które mogą prowadzić do poważnego pogorszenia stanu neurologicznego pacjenta. Jednorazowe przyjęcie bardzo wysokiej dawki 15 g skutkuje ostrymi objawami zatrucia, takimi jak nudności, wymioty oraz ataksja, wskazująca na zaburzenia funkcji móżdżku i koordynacji ruchowej. Objawy te wynikają z toksycznego wpływu leku na ośrodkowy układ nerwowy i przewód pokarmowy.
ataksja, bezład ruchowy, leczenie objawowe i podtrzymujące, leczenie przeciwdrgawkowe, napad drgawek, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, nudności, objawy neurotoksyczne, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, stan drgawkowy, treść żołądkowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie nerwów obwodowych, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 25 mg
Atomoksetyna, stosowana w kapsułkach twardych w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze u dzieci to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%). Zmniejszenie łaknienia może prowadzić do przejściowego spowolnienia przyrostu masy ciała i wzrostu, jednak długoterminowo pacjenci zazwyczaj osiągają przewidywane wartości. Inne często obserwowane działania to nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i przemijającym charakterze. Wśród działań niepożądanych istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak drażliwość, wahania nastroju, bezsenność, pobudzenie, a także rzadziej występujące poważne zaburzenia, w tym zachowania samobójcze i psychozy, które wymagają natychmiastowej interwencji. W układzie nerwowym mogą pojawić się bóle głowy, zawroty, omdlenia oraz rzadkie, ale poważne napady drgawek.
anoreksja, atomoksetyna, bezsenność, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, drżenie, duszność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, napad drgawek, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, niewyraźne widzenie, obniżony nastrój, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezje, pobudzenie, priapizm, rozszerzenie źrenic, senność, tachykardia, tiki, torsade de pointes, układ noradrenergiczny, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia