nadciśnienie 1 stopnia

Nadciśnienie 1 stopnia to początkowe stadium nadciśnienia tętniczego, które definiuje się jako wartości ciśnienia skurczowego mieszczące się w zakresie 140-159 mmHg i/lub ciśnienia rozkurczowego 90-99 mmHg. Jest to najczęściej diagnozowany stopień nadciśnienia, który wymaga interwencji medycznej w celu zapobiegania powikłaniom sercowo-naczyniowym.

Diagnostyka nadciśnienia 1 stopnia wymaga potwierdzenia podwyższonych wartości ciśnienia w co najmniej dwóch różnych pomiarach, wykonanych podczas co najmniej dwóch różnych wizyt. Przy rozpoznaniu należy przeprowadzić kompleksową ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta, uwzględniając dodatkowe czynniki ryzyka, uszkodzenia narządowe oraz choroby współistniejące.

Leczenie nadciśnienia 1 stopnia początkowo może opierać się na modyfikacji stylu życia (ograniczenie spożycia soli, zwiększenie aktywności fizycznej, redukcja masy ciała, ograniczenie alkoholu, zaprzestanie palenia tytoniu), jednak u większości pacjentów konieczne jest wdrożenie farmakoterapii. Preferowane leki pierwszego rzutu to inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), blokery receptora angiotensynowego (ARB), antagoniści wapnia oraz diuretyki tiazydowe.

Monitorowanie skuteczności leczenia nadciśnienia 1 stopnia obejmuje regularne pomiary ciśnienia tętniczego w gabinecie lekarskim oraz zalecenia dotyczące samodzielnych pomiarów w warunkach domowych. Docelowe wartości ciśnienia tętniczego wynoszą poniżej 140/90 mmHg, a u wybranych grup pacjentów (np. z cukrzycą, chorobą nerek) mogą być niższe.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl