erytroblasty polichromatyczne
Erytroblasty polichromatyczne to niedojrzałe komórki linii erytrocytarnej charakteryzujące się obecnością resztkowej ilości RNA w cytoplazmie, co nadaje im charakterystyczne zabarwienie od szaro-niebieskiego do szaro-różowego w barwieniu metodą Maya-Grünwalda-Giemsy. Stanowią one stadium przejściowe pomiędzy erytroblastami zasadochłonnymi a erytroblastami kwasochłonnymi.
W warunkach fizjologicznych erytroblasty polichromatyczne występują głównie w szpiku kostnym, gdzie uczestniczą w procesie erytropoezy. Ich obecność we krwi obwodowej u osób dorosłych jest zjawiskiem patologicznym i może wskazywać na zwiększoną aktywność erytropoetyczną szpiku, zaburzenia dojrzewania erytrocytów lub uszkodzenie bariery szpik-krew.
Zwiększona liczba erytroblastów polichromatycznych we krwi obwodowej (erytroblastemia) może występować w niedokrwistościach hemolitycznych, po ostrym krwotoku, w stanach hipoksji, w przebiegu zespołów mieloproliferacyjnych oraz przy nacieku szpiku przez komórki nowotworowe. Ocena morfologii erytroblastów polichromatycznych oraz ich ilości ma istotne znaczenie diagnostyczne w różnicowaniu chorób hematologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marelim 180 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mykofenolanu sodu (substancji czynnej leku Marelim) wskazują na toksyczność układu krwiotwórczego i limfatycznego u gryzoni, gdzie obserwowano regeneracyjną niedokrwistość aplastyczną oraz zmniejszenie liczby erytroblastów w szpiku kostnym. Zmiany te występowały przy ekspozycji ogólnoustrojowej równej lub mniejszej niż kliniczna (po dawce 1,44 g/dobę). U psów stwierdzono toksyczność układu pokarmowego przy podobnej ekspozycji. Potencjał genotoksyczny oceniono w testach in vitro i in vivo, gdzie wykazano możliwość indukcji aberracji chromosomowych, co może wynikać z hamowania syntezy nukleotydów, choć inne testy in vitro nie potwierdziły genotoksyczności. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały działania kancerogennego przy ekspozycji do 5-krotnie wyższej niż kliniczna.
aberracja chromosomowa, ekspozycja układowa na lek, erytroblasty polichromatyczne, fototoksyczność, hamowanie syntezy nukleotydów, hemopoeza pozaszpikowa, komórki erytroidalne, kwas mykofenolowy, mykofenolan sodu, normoblasty, odruch źreniczny, przepuklina pępkowa, splenomegalia, szpik kostny, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania kwasu mykofenolowego w postaci soli sodowej wykazały istotną toksyczność hematologiczną, głównie w układzie krwiotwórczym i limfatycznym, manifestującą się regeneracyjną niedokrwistością aplastyczną oraz zmniejszeniem liczby erytroblastów i normoblastów w szpiku. Efekty te obserwowano przy ekspozycji równej lub niższej niż kliniczna dawka 1,44 g/dobę stosowana u pacjentów po przeszczepieniu nerki. Dodatkowo, u psów odnotowano objawy ze strony układu pokarmowego przy podobnej ekspozycji. Badania genotoksyczności wskazały na potencjał wywoływania aberracji chromosomowych, co jest zgodne z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów przez lek, choć nie wszystkie testy potwierdziły ten efekt. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego nawet przy ekspozycji 0,6–5-krotnie wyższej niż u ludzi. W zakresie reprodukcji, kwas mykofenolowy nie wpływał na płodność szczurów, jednak wykazał silne działanie teratogenne już przy dawce 1 mg/kg, odpowiadającej 0,05 ekspozycji klinicznej, powodując wady rozwojowe takie jak anoftalmia, częściowy brak kości czaszki i przepuklinę pępkową. Dodatkowo, dawka 3 mg/kg indukowała opóźnienia rozwojowe i wady u potomstwa.
aberracja chromosomowa, agenezja kości czaszki, anoftalmia, działania niepożądane leku, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytroblasty polichromatyczne, fototoksyczność, hematopoeza pozaszpikowa, komórki szpiku kostnego, kwas mykofenolowy, mielogram, mykofenolan sodu, niedokrwistość aplastyczna, normoblasty, przepuklina pępkowa, sól sodowa, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, układ pokarmowy