odruch źreniczny

Odruch źreniczny to fizjologiczna reakcja źrenic oka na zmianę intensywności światła. Polega na zwężaniu się źrenic pod wpływem silnego światła (odruch źreniczny na światło) oraz rozszerzaniu się w ciemności lub przy słabym oświetleniu. Mechanizm ten jest kontrolowany przez autonomiczny układ nerwowy, gdzie włókna przywspółczulne odpowiadają za zwężenie źrenicy, a współczulne za jej rozszerzenie.

Prawidłowy odruch źreniczny ma istotne znaczenie diagnostyczne w neurologii i okulistyce. Jego ocena stanowi ważny element badania neurologicznego, pozwalając na wykrycie uszkodzeń szlaków nerwowych w obrębie pnia mózgu, nerwów wzrokowych czy układu autonomicznego. Zaburzenia odruchu źrenicznego mogą występować w różnych stanach patologicznych, m.in. w uszkodzeniach nerwu wzrokowego, uszkodzeniach pnia mózgu, w chorobach neurodegeneracyjnych czy jako efekt działania niektórych leków.

W praktyce klinicznej ocenia się szybkość, symetrię i amplitudę reakcji źrenic na światło. Ważnym elementem jest również badanie odruchu konwergencyjnego (zwężenie źrenic przy patrzeniu na bliski obiekt) oraz poszukiwanie zjawisk patologicznych, takich jak odruch Argyll Robertsona (brak reakcji na światło przy zachowanej reakcji na akomodację) czy anizokoria (nierówność źrenic).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum Polfarmex 10 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku prowadzi do poważnych objawów toksycznych wynikających z nadmiernego działania przeciwcholinergicznego oraz zaburzeń OUN, obejmujących wczesne symptomy takie jak nudności, wymioty, tachykardia, gorączka i senność, a także objawy pośrednie i zaawansowane, w tym zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenia mięśni, splątanie, omamy, depresję oddechową, drgawki, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, śpiączkę oraz zapaść krążeniowo-oddechową. W przypadku znacznego przedawkowania konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna z monitorowaniem funkcji życiowych, w tym ciągłym zapisem EKG i kontrolą ciśnienia tętniczego przez co najmniej 24 godziny lub do ustąpienia objawów.
Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, z naciskiem na utrzymanie prawidłowej funkcji układu oddechowego i krążenia. W razie zaburzeń świadomości należy rozważyć podanie tlenu, naloksonu, glukozy i tiaminy, a w przypadku hipotensji stosować noradrenalinę lub metaraminol, unikając adrenaliny ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Fizostygmina może być użyteczna w opornych na leczenie ciężkich objawach przeciwcholinergicznych, jednak jest przeciwwskazana u pacjentów przyjmujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz z zaburzeniami przewodzenia sercowego. Ze względu na ryzyko zachłystowego zapalenia płuc nie zaleca się stosowania preparatów wymiotnych, a płukanie żołądka wymaga intubacji dotchawiczej. Węgiel aktywny oraz metody pozaustrojowego oczyszczania krwi nie wykazują skuteczności w zatruciu hydroksyzyną, a brak swoistej odtrutki wymusza leczenie podtrzymujące.
arytmia, aspiracja treści żołądkowej, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, drżenie mięśni, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, metaraminol, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, odruch źreniczny, omamy, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, rozszerzenie źrenic, śpiączka, splątanie, środek obkurczający naczynia, swoista odtrutka, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, zaburzenia przewodzenia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa, zapis EKG
Leksykon substancji czynnych
Hydroksyzyna – Przedawkowanie

Hydroksyzyna, wykazująca działanie przeciwhistaminowe, przeciwlękowe i uspokajające, w przypadku przedawkowania może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym zapaści krążeniowo-oddechowej. Toksyczność zależy od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta, przy czym u dzieci dawki >300 mg, a u dorosłych >1 g wiążą się z ciężkim zatruciem. Objawy przedawkowania obejmują wczesne symptomy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowe (tachykardia), neurologiczne (senność, drżenie, splątanie) oraz psychiatryczne (omamy). W miarę narastania toksyczności pojawiają się zaburzenia świadomości, depresja oddechowa, drgawki, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie QT i torsade de pointes) oraz zapaść krążeniowo-oddechowa. Mechanizmy toksyczności obejmują nadmierne działanie przeciwcholinergiczne, depresję ośrodkowego układu nerwowego oraz paradoksalne pobudzenie OUN, szczególnie u dzieci i osób starszych.
adrenalina, depresja oddechowa, depresja OUN, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, elektrokardiogram, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, intubacja dotchawicza, metaraminol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, noradrenalina, odruch źreniczny, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, receptory muskarynowe, saturacja krwi, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa, zatrucie hydroksyzyną
Leksykon leków
Przedawkowanie – Imovane 7,5 mg

Przedawkowanie zopiklonu, substancji czynnej preparatu Imovane, prowadzi do hamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o różnym nasileniu, zależnym od dawki. Obraz kliniczny dzieli się na łagodny, obejmujący senność, splątanie i letarg, oraz ciężki, charakteryzujący się niezbornością ruchową, obniżeniem napięcia mięśniowego, spadkiem ciśnienia tętniczego, methemoglobinemią, zaburzeniami oddychania i śpiączką. Przedawkowanie zwykle nie zagraża bezpośrednio życiu, jednak współistniejące czynniki ryzyka, takie jak jednoczesne spożycie innych substancji depresyjnych OUN (np. alkoholu), niewydolność wątroby lub nerek oraz zły stan ogólny pacjenta, mogą prowadzić do poważnych powikłań, włącznie ze zgonem.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, dekontaminacja przewodu pokarmowego, flumazenil, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hemodializa, lek sedatywny, letarg, methemoglobinemia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezborność ruchowa, obniżone napięcie mięśniowe, odruch ścięgnisty, odruch źreniczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie zopiklonu, saturacja krwi, senność, śpiączka, splątanie, zaburzenia oddychania
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marelim 180 mg

Dane przedkliniczne dotyczące mykofenolanu sodu (substancji czynnej leku Marelim) wskazują na toksyczność układu krwiotwórczego i limfatycznego u gryzoni, gdzie obserwowano regeneracyjną niedokrwistość aplastyczną oraz zmniejszenie liczby erytroblastów w szpiku kostnym. Zmiany te występowały przy ekspozycji ogólnoustrojowej równej lub mniejszej niż kliniczna (po dawce 1,44 g/dobę). U psów stwierdzono toksyczność układu pokarmowego przy podobnej ekspozycji. Potencjał genotoksyczny oceniono w testach in vitro i in vivo, gdzie wykazano możliwość indukcji aberracji chromosomowych, co może wynikać z hamowania syntezy nukleotydów, choć inne testy in vitro nie potwierdziły genotoksyczności. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały działania kancerogennego przy ekspozycji do 5-krotnie wyższej niż kliniczna.
aberracja chromosomowa, ekspozycja układowa na lek, erytroblasty polichromatyczne, fototoksyczność, hamowanie syntezy nukleotydów, hemopoeza pozaszpikowa, komórki erytroidalne, kwas mykofenolowy, mykofenolan sodu, normoblasty, odruch źreniczny, przepuklina pępkowa, splenomegalia, szpik kostny, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum Espefa 25 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku manifestuje się szerokim spektrum objawów obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowy (tachykardia, niedociśnienie, arytmia) oraz ośrodkowy układ nerwowy (gorączka, senność, osłabiony odruch źreniczny, drżenie, splątanie, omamy, obniżony poziom świadomości, drgawki, śpiączka). Dodatkowo może wystąpić depresja oddechowa i zapaść sercowo-oddechowa, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy te wynikają głównie z nadmiernego działania przeciwcholinergicznego oraz toksycznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Monitorowanie funkcji życiowych, w tym ciągłe badanie EKG i kontrola ciśnienia tętniczego przez co najmniej 24 godziny po ustąpieniu objawów, jest kluczowe w postępowaniu.
arytmia serca, badanie EKG, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, metaraminol, nalokson, niedociśnienie, noradrenalina, odruch źreniczny, omamy, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, śpiączka, splątanie, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany, zaburzenia przewodnictwa sercowego, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść sercowo-oddechowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zezłośliwienie (amblyopia) – Diagnostyka i diagnoza

Regularne badania wzroku u dzieci są niezbędne dla wczesnej diagnostyki i leczenia zaburzeń widzenia, które mogą wpływać na rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny. Zalecany harmonogram obejmuje badania przesiewowe w wieku 6 miesięcy, 3 lat, przed rozpoczęciem szkoły (5-6 lat) oraz co 1-2 lata w okresie szkolnym, z częstszymi kontrolami u dzieci z czynnikami ryzyka (np. wcześniactwo, niska masa urodzeniowa, rodzinne obciążenie chorobami oczu). Badania przesiewowe, wykonywane często przez pediatrów, oceniają podstawową ostrość wzroku, natomiast kompleksowe badanie okulistyczne, przeprowadzane przez specjalistę, pozwala na szczegółową ocenę zdrowia oczu i wykrycie zezłośliwienia (amblyopii), zeza, anizometropii oraz wad refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm). Wczesne wykrycie i leczenie zezłośliwienia, najlepiej przed 7 rokiem życia, jest kluczowe dla zapobiegania trwałemu upośledzeniu widzenia, stosując metody takie jak okludery, atropina czy korekcja okularowa.
amblyopia, anizometropia, astygmatyzm, autorefraktometr, autorefraktometria, badanie dna oka, badanie refrakcji, dalekowzroczność, elektrookulogram, elektroretinogram, krótkowzroczność, niedostateczna konwergencja, odruch przedsionkowo-oczny, odruch źreniczny, ostrość wzroku, pole widzenia, potencjały wzrokowe wywołane, retinoskopia, ślepota barw, strabismus, tablica Snellena, test cover-uncover, test czerwonego refleksu, wada refrakcji, widzenie barwne, widzenie stereoskopowe, zez, zezłośliwienie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Atarax 10 mg

Przedawkowanie chlorowodorku hydroksyzyny (substancji czynnej Ataraxu) manifestuje się wieloukładowym zespołem klinicznym z dominującym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), układ wegetatywny oraz sercowo-naczyniowy. Początkowe objawy obejmują nudności, wymioty, tachykardię, gorączkę, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenie, splątanie i omamy, wynikające z nadmiernego działania przeciwcholinergicznego i wpływu na OUN. W miarę progresji dochodzi do obniżenia poziomu świadomości, depresji oddechowej, drgawek, niedociśnienia tętniczego oraz zaburzeń rytmu serca, w tym bradykardii. Najcięższe powikłania to śpiączka, zapaść krążeniowo-oddechowa oraz niewydolność wielonarządowa, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają intensywnej terapii podtrzymującej funkcje życiowe.
adrenalina, Atarax, bradykardia, chlorowodorek hydroksyzyny, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, glukoza, hemodializa, intubacja dotchawicza, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki przeciwdrgawkowe, metaraminol, nalokson, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, odruch źreniczny, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, splątanie, tachykardia, tiamina, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenia przewodzenia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Baclofen Polpharma 10 mg

Przedawkowanie baklofenu, dostępnego w dawkach 10 mg i 25 mg, prowadzi do wieloukładowej toksyczności, głównie poprzez silne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Objawy obejmują senność, utratę świadomości, śpiączkę, zahamowanie oddechu, splątanie, omamy, drgawki oraz nieprawidłowości w EEG (fale trójfazowe). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia akomodacji i odruchu źrenic, uogólnioną hipotonię mięśniową, mioklonie, niestabilność hemodynamiczną (w tym bradykardię, tachykardię, arytmie, niedociśnienie lub nadciśnienie), hipotermię, objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny), a także wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AP) i rabdomiolizę. Występują również szumy uszne jako subiektywne doznania dźwiękowe.
aminotransferaza asparaginianowa, arytmia serca, bradykardia, diazepam, drgawki, elektroencefalogram, enzymy wątrobowe, fale trójfazowe, fizostygmina, fosfataza alkaliczna, funkcje motoryczne, hipotermia, hipotonia mięśni, kinaza kreatynowa, lek moczopędny, mioglobina, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, odruch źreniczny, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie baklofenu, rabdomioliza, sztuczna wentylacja, szumy uszne, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia akomodacji, zaburzenia świadomości, zahamowanie oddechu
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum Hasco 25,00 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny (Hydroxyzinum Hasco, 25 mg) wiąże się z nasilonym działaniem przeciwcholinergicznym oraz zaburzeniami OUN, które mogą manifestować się zarówno depresją, jak i paradoksalnym pobudzeniem. Objawy kliniczne obejmują m.in. nudności, wymioty, tachykardię (>100 uderzeń/min), gorączkę, senność, rozszerzenie źrenic (mydriasis), drżenia, splątanie, omamy, obniżony poziom świadomości, depresję oddechową, drgawki, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie QT), śpiączkę oraz zapaść krążeniowo-oddechową. Wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla wdrożenia odpowiedniego leczenia i zapobiegania powikłaniom zagrażającym życiu.
arytmia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, halucynacje, hemodializa, hemoperfuzja, hipowentylacja, hydroksyzyna, intubacja dotchawicza, mydriaza, niedociśnienie tętnicze, odruch źreniczny, omamy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, pobudzenie OUN, próg drgawkowy, receptory muskarynowe, śpiączka, splątanie, tachykardia, TLPD, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapis EKG, zatrucie hydroksyzyną
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum VP 10 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku manifestuje się szerokim spektrum objawów wynikających z nadmiernego działania przeciwcholinergicznego oraz zaburzeń OUN, obejmującym wczesne symptomy takie jak nudności, wymioty, tachykardia, gorączka, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego i drżenie. W fazie średniej i późnej obserwuje się splątanie, omamy, obniżenie poziomu świadomości, drgawki, depresję oddechową, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach śpiączkę i zapaść krążeniowo-oddechową. Monitorowanie parametrów życiowych, w tym akcji serca i ciśnienia tętniczego, powinno trwać co najmniej 24 godziny, z ciągłym zapisem EKG i kontrolą drożności dróg oddechowych oraz funkcji oddechowej i krążenia. W przypadku zaburzeń świadomości konieczne jest wykluczenie współistniejącego spożycia innych substancji, w tym alkoholu i leków.
adrenalina, depresja oddechowa, drgawki, drożność dróg oddechowych, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, metaraminol, nalokson, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, nudności, odruch źreniczny, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, splątanie, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia przewodzenia bodźców, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum PPH 25 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku (Hydroxizine Genoptim) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się szerokim spektrum objawów wynikających z działania przeciwcholinergicznego oraz wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Początkowo obserwuje się nudności, wymioty i tachykardię, a następnie gorączkę, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenia, splątanie i omamy. W zaawansowanym stadium dochodzi do depresji świadomości, depresji oddechowej, drgawek, niedociśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca, co może prowadzić do śpiączki i zapaści krążeniowo-oddechowej. Monitorowanie pacjenta powinno trwać co najmniej 24 godziny, obejmując kontrolę drożności dróg oddechowych, ciągły zapis EKG, tlenoterapię oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego i akcji serca.
depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, intubacja dotchawicza, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, metaraminol, nalokson, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, odruch źreniczny, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie hydroksyzyny, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia przewodzenia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa
Leksykon chorób i schorzeń
Śmierć mózgowa – Diagnostyka i diagnoza

Śmierć mózgowa definiowana jest jako trwałe i nieodwracalne ustanie wszystkich funkcji mózgu, w tym pnia mózgu, co skutkuje całkowitym zatrzymaniem krążenia mózgowego, brakiem świadomości, odruchów pniowych oraz zdolności do samodzielnego oddychania. Diagnoza opiera się na spełnieniu ściśle określonych warunków wstępnych, takich jak normotermia (≥35°C), normotensja (SBP ≥ 90 mmHg lub MAP ≥ 60 mmHg), wykluczenie wpływu leków sedatywnych i zaburzeń metabolicznych oraz potwierdzeniu klinicznym głębokiej śpiączki, braku odruchów pniowych i bezdechu. Kluczowym elementem jest próba bezdechu, podczas której PaCO2 musi osiągnąć co najmniej 60 mmHg lub wzrosnąć o 20 mmHg powyżej wartości wyjściowej bez pojawienia się spontanicznych ruchów oddechowych. W razie niemożności przeprowadzenia pełnej oceny klinicznej stosuje się badania pomocnicze, takie jak angiografia mózgowa, scyntygrafia perfuzyjna, przezczaszkowa ultrasonografia dopplerowska czy EEG, które potwierdzają brak przepływu krwi lub aktywności bioelektrycznej mózgu.
angiografia mózgowa, angiografia TK, bezdech, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, dwutlenek węgla, ECMO, elektroencefalografia, gazometria krwi tętniczej, hipoksemia, hipotermia, hipotermia terapeutyczna, katastrofalne uszkodzenie mózgu, krążenie mózgowe, lek sedatywny, niewydolność wątroby, normotermia, odruch kaszlowy, odruch oczno-głowowy, odruch przedsionkowo-oczny, odruch rdzeniowy, odruch rogówkowy, odruch źreniczny, PaCO2, pień mózgu, podwzgórze, scyntygrafia perfuzyjna, śmierć mózgowa, śpiączka, stan wegetatywny, transplantacja, ultrasonografia dopplerowska, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxyzinum Polfarmex (dostępnego w dawkach 10 mg i 25 mg), prowadzi do wielonarządowych objawów klinicznych wynikających głównie z działania przeciwcholinergicznego oraz depresji lub paradoksalnego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Początkowo obserwuje się nudności, wymioty, tachykardię, gorączkę, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenie, splątanie i omamy. W przebiegu zatrucia mogą wystąpić obniżony poziom świadomości, depresja oddechowa, drgawki, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach śpiączka i zapaść krążeniowo-oddechowa. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują działanie przeciwcholinergiczne, wpływ na kanały jonowe oraz depresję ośrodka oddechowego.
akcja serca, depresja oddechowa, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, niedociśnienie tętnicze, odruch źreniczny, omamy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia przewodzenia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowo-oddechowa
Leksykon chorób i schorzeń
Śmierć mózgowa – Etiologia i przyczyny

Śmierć mózgowa definiowana jest jako nieodwracalne i całkowite ustanie wszystkich funkcji mózgu, w tym pnia mózgu, co prawnie odpowiada zgonowi pacjenta, nawet przy podtrzymywaniu funkcji krążeniowo-oddechowych. Główne przyczyny wewnątrzczaszkowe to urazy czaszkowo-mózgowe, krwawienia podpajęczynówkowe, krwotoki śródmózgowe, udary niedokrwienne, guzy mózgu oraz zakażenia OUN. Zewnątrzczaszkowe przyczyny obejmują zatrzymanie krążenia, zawał serca, utonięcie, niewydolność oddechową, zatrucia oraz zaburzenia metaboliczne. Patofizjologia opiera się na wzroście ciśnienia wewnątrzczaszkowego (ICP) powyżej średniego ciśnienia tętniczego (MAP), co prowadzi do zatrzymania perfuzji mózgowej (CPP = MAP – ICP) i nieodwracalnego uszkodzenia tkanki mózgowej. U dzieci istotne są specyficzne przyczyny, takie jak urazy związane z przemocą i asfiksja, a minimalny wiek do diagnozy śmierci mózgowej to 36-37 tydzień ciąży. Diagnoza wymaga wykluczenia odwracalnych stanów, takich jak hipotermia (<32°C), wstrząs, działanie leków (np. barbiturany, benzodiazepiny), zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne.
anoksja, ciśnienie perfuzji mózgowej, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dysfunkcja układu autonomicznego, ECMO, guz mózgu, hipoglikemia, hipotermia, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok śródmózgowy, międzymózgowie, moczówka prosta, móżdżek, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk mózgu, odruch kaszlowy, odruch rogówkowy, odruch wymiotny, odruch źreniczny, oś podwzgórzowo-przysadkowa, perfuzja mózgowa, pień mózgu, półkula mózgu, pozaustrojowe utlenowanie membranowe, próba kaloryczna, śmierć mózgowa, śpiączka, średnie ciśnienie tętnicze, stan wegetatywny, test bezdechu, tętniak, udar niedokrwienny, uraz czaszkowo-mózgowy, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zatrzymanie krążenia, zawał serca
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marelim 360 mg

Dane przedkliniczne dotyczące mykofenolanu sodu, substancji czynnej leku Marelim, wskazują na istotne ryzyka toksyczne, zwłaszcza w obrębie układu krwiotwórczego i limfatycznego. W badaniach na gryzoniach zaobserwowano regeneracyjną niedokrwistość aplastyczną oraz zmniejszenie liczby erytroblastów, przy ekspozycji równej lub mniejszej niż kliniczna (zalecana dawka 1,44 g/dobę). U psów odnotowano objawy ze strony przewodu pokarmowego przy podobnej ekspozycji, co sugeruje możliwość wystąpienia działań niepożądanych u ludzi. Testy genotoksyczności wykazały potencjał do wywoływania aberracji chromosomowych, co może być związane z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów, choć nie wszystkie testy potwierdziły ten efekt. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach powodujących ekspozycję 0,6–5-krotnie wyższą niż u pacjentów.
aberracja chromosomowa, anoftalmia, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, erytroblast polichromatyczny, fototoksyczność, hematopoeza pozaszpikowa, komórki erytroidalne, mielogram, niedokrwistość aplastyczna, odruch źreniczny, potencjał rakotwórczy, przepuklina pępkowa, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ogólnoustrojowa, układ krwiotwórczy, układ pokarmowy