biopsja kosmówkowa
Biopsja kosmówkowa (CVS – Chorionic Villus Sampling) to zabieg diagnostyki prenatalnej polegający na pobraniu małego fragmentu tkanki kosmówki (część łożyska) w celu analizy genetycznej płodu. Procedura jest zazwyczaj wykonywana między 10. a 13. tygodniem ciąży, wcześniej niż amniocenteza.
Zabieg można przeprowadzić drogą przezszyjkową (przez kanał szyjki macicy) lub przezpowłokową (przez powłoki brzuszne), zawsze pod kontrolą USG. Głównym celem biopsji kosmówkowej jest wykrywanie aberracji chromosomowych, chorób jednogenowych oraz niektórych wad metabolicznych u płodu.
Wskazaniami do wykonania biopsji kosmówkowej są m.in.: wiek matki powyżej 35 lat, nieprawidłowy wynik badań przesiewowych, występowanie chorób genetycznych w rodzinie oraz nieprawidłowości anatomiczne płodu widoczne w badaniu USG. Ryzyko poronienia związane z procedurą wynosi około 0,5-1%, co jest nieznacznie wyższe niż przy amniocentezie.
Zaletą biopsji kosmówkowej w porównaniu do amniocentezy jest możliwość przeprowadzenia jej we wcześniejszym okresie ciąży, co umożliwia szybsze uzyskanie wyników i podjęcie ewentualnych decyzji terapeutycznych. Jednak nie wszystkie badania genetyczne mogą być wykonane z materiału uzyskanego tą metodą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rhesonativ 750 IU/ml
Preparat Rhesonativ zawiera ludzką immunoglobulinę anty-D w stężeniu 750 j.m./ml (150 µg/ml) i jest stosowany w profilaktyce immunizacji Rh(D) u kobiet ciężarnych oraz po porodzie. Dawkowanie opiera się na neutralizacji krwinek czerwonych Rh(D)+, gdzie 10 µg (50 j.m.) neutralizuje 0,5 ml koncentratu krwinek czerwonych lub 1 ml krwi Rh(D)+. Rutynowa profilaktyka przedporodowa obejmuje podanie 300 µg (1500 j.m.) między 28. a 30. tygodniem ciąży lub dwie dawki w 28. i 34. tygodniu. W przypadku komplikacji przed 12. tygodniem ciąży zaleca się dawkę 150 µg (750 j.m.), a po 12. tygodniu 300 µg (1500 j.m.), podawaną w ciągu 72 godzin od zdarzenia, z możliwością powtarzania co 6-12 tygodni. Po zabiegach inwazyjnych, takich jak punkcja owodni czy biopsja kosmówkowa, podaje się jednorazowo 300 µg (1500 j.m.).
biopsja kosmówkowa, cytometria przepływowa, czynnik Rh, hemoglobina płodowa, hemoliza, immunizacja czynnikiem Rh, immunoglobulina anty-D, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie płodowo-matczyne, niedokrwistość płodu, profilaktyka poporodowa, profilaktyka przedporodowa, przetoczenie niezgodnych krwinek, punkcja owodni, Rh-ujemny, test Kleihauer-Betke, transfuzjologia, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, wymiana krwinek czerwonych, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka anty-D – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoglobulina ludzka anty-D powinna być dawkowana w oparciu o ekspozycję na krwinki czerwone Rh(D) dodatnie, gdzie 10 μg (50 j.m.) neutralizuje 0,5 ml koncentratu krwinek lub 1 ml krwi Rh(D)+. Profilaktyka przedporodowa obejmuje dawki 50-330 μg (250-1650 j.m.), z zaleceniem pojedynczej dawki 250 μg (1250 j.m.) między 28-30 tygodniem ciąży lub dwóch dawek w 28 i 34 tygodniu. W przypadku komplikacji ciąży dawki wynoszą 125 μg (625 j.m.) do 12 tygodnia i 250 μg (1250 j.m.) po 12 tygodniu, podawane w ciągu 72 godzin od zdarzenia, z możliwością powtarzania co 6-12 tygodni. Po zabiegach inwazyjnych (punkcja owodni, biopsja kosmówkowa) stosuje się pojedynczą dawkę 250 μg (1250 j.m.).
biopsja kosmówkowa, ciąża ektopowa, cytometria przepływowa, hemoliza, immunoglobulina ludzka anty-D, komplikacje ciąży, krwawienie płodowo-matczyne, krwinki czerwone Rh(D) dodatnie, krzepnięcie krwi, niedokrwistość płodu, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, profilaktyka poporodowa, profilaktyka przedporodowa, punkcja owodni, test Kleihauer-Betke, transfuzjologia, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, wymiana krwinek czerwonych, zaburzenia krzepnięcia