KEL
KEL (Kell) to jeden z najważniejszych antygenów w systemie grup krwi Kell, który odgrywa istotną rolę w transfuzjologii i medycynie okołoporodowej. Antygen Kell został odkryty w 1946 roku i jest drugim po układzie Rh najistotniejszym klinicznie układem grupowym krwi.
Znaczenie kliniczne KEL wiąże się z możliwością wytworzenia silnych przeciwciał anty-Kell u osób KEL-ujemnych po kontakcie z krwią KEL-dodatnią. Przeciwciała te mogą powodować ciężkie reakcje potransfuzyjne oraz chorobę hemolityczną płodu i noworodka (HDFN). Około 9% populacji kaukaskiej posiada antygen KEL (K1), podczas gdy jego częstość jest niższa w innych grupach etnicznych.
W diagnostyce immunohematologicznej oznaczenie antygenu KEL jest rutynowym badaniem u dawców krwi oraz u kobiet ciężarnych. W przypadku wykrycia niezgodności w układzie Kell między matką (KEL-ujemną) a płodem (KEL-dodatnim) wymagane jest szczególne monitorowanie ciąży pod kątem rozwoju HDFN i ewentualne wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Auropect COMFORT 375 mg
Karbocysteina, substancja czynna preparatu Auropect COMFORT, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym średnio 2 godziny (zakres 1,0-3,0 godz.). Okres półtrwania (T½) karbocysteiny wynosi około 1,87 godziny (zakres 1,4-2,5 godz.), co wskazuje na konieczność wielokrotnego podawania leku w ciągu doby, zgodnie z badanym schematem dawkowania 2 kapsułki (375 mg każda) 3 razy na dobę przez 7 dni. Stała eliminacji (KEL) wynosi średnio 0,387 godz. (zakres 0,28-0,50 godz.), a pole pod krzywą stężenia leku w osoczu w przedziale 0-7,5 godziny (AUC0-7,5) to 39,26 µg·godz./ml (zakres 26,0-62,4 µg·godz./ml), co odzwierciedla całkowitą ekspozycję organizmu na lek.
absorpcja z przewodu pokarmowego, AUC, Auropect COMFORT, efekt terapeutyczny, ekspozycja na lek, karbocysteina, KEL, klirens, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, penetracja leku do tkanek, podanie doustne, pole pod krzywą stężenia, przewód pokarmowy, schorzenie układu oddechowego, stała eliminacji, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, stężenie terapeutyczne, T½, Tmax